About Srinivas Kakkilaya

Consultant Physician at Mangalooru, Karnataka, South India

Recent Publications

Breathe

A rare cause for a common symptom. M. Vishnu Sharma, B. Srinivas Kakkilaya, Irfan A. Shekh, Alka C. Bhat, D.S. Harsha. Breathe. 2016 12: e64-e74; DOI: 10.1183/20734735.006716. Full Text at http://breathe.ersjournals.com/content/12/3/e64


The American Journal of Tropical Medicine Hygiene

Malaria Transmission Under an Unusual Circumstance Causing Death in Two Siblings. Kiran K. Dayanand, Kishore Punnath, Valleesha N. Chandrashekar, Srinivas B. Kakkilaya, Susanta K. Ghosh, Sathyanarayan N. Tiwari, Rajeshwara N. Achur, Sudarshan S. Kadambi and D. Channe Gowda. Am J Trop Med Hyg 2016;16-0082 Published online May 2, 2016, doi: 10.4269/ajtmh.16-0082. Available at http://www.ajtmh.org/content/early/2016/04/28/ajtmh.16-0082.abstract

Abstract

Two school-going siblings from a family residing in a presumed malaria non-endemic locality ∼90 km from Mangalore city in southwestern India contracted Plasmodium falciparum infection. In both cases, misunderstanding of initial clinical symptoms as due to viral hepatitis resulted in progression to severe malaria before malaria treatment was initiated. Despite treatment at a tertiary hospital, the children died of cerebral malaria and multi-organ dysfunction. Active case detection in the affected locality suggested that the infection was transmitted from infected individuals who worked in nearby malaria-endemic areas and periodically visited their families. A lesson from this study is that lethal falciparum malaria can be transmitted in regions of India, believed to be non-endemic for the disease, resulting in fatal outcomes if diagnosis is missed or delayed. Implementation of effective surveillance and control measures as well as preparedness for malaria detection and diagnosis are necessary in areas that are potentially disposed to malaria transmission even though they are presumed to be non-endemic.


Fluorescence In Situ Hybridization (FISH) Assays for Diagnosing Malaria

Jyotsna Shah, Olivia Mark, Helena Weltman, Nicolas Barcelo, Wai Lo, Danuta Wronska, Srinivas Kakkilaya, Aravinda Rao, Shalia T. Bhat, Ruchi Sinha, Sabah Omar, Peter O’bare, Manuel Moro, Robert H. Gilman, Nick Harris. Fluorescence In Situ Hybridization (FISH) Assays for Diagnosing Malaria in Endemic Areas. PLOS One. September 2, 2015. DOI: 10.1371/journal.pone.0136726. Full Text at http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0136726 [Times of India Report | Bangalore Mirror Report | Deccan Herald Report | Daiji World Report]

Abstract

Malaria is a responsible for approximately 600 thousand deaths worldwide every year. Appropriate and timely treatment of malaria can prevent deaths but is dependent on accurate and rapid diagnosis of the infection. Currently, microscopic examination of the Giemsa stained blood smears is the method of choice for diagnosing malaria. Although it has limited sensitivity and specificity in field conditions, it still remains the gold standard for the diagnosis of malaria. Here, we report the development of a fluorescence in situ hybridization (FISH) based method for detecting malaria infection in blood smears and describe the use of an LED light source that makes the method suitable for use in resource-limited malaria endemic countries. The Plasmodium Genus (P-Genus) FISH assay has a Plasmodium genus specific probe that detects all five species of Plasmodium known to cause the disease in humans. The P. falciparum (PF) FISH assay and P. vivax (PV) FISH assay detect and differentiate between P. falciparum and P. vivax respectively from other Plasmodium species. The FISH assays are more sensitive than Giemsa. The sensitivities of P-Genus, PF and PV FISH assays were found to be 98.2%, 94.5% and 98.3%, respectively compared to 89.9%, 83.3% and 87.9% for the detection of Plasmodium, P. falciparum and P. vivax by Giemsa staining respectively.

indexpre14sep2015

Indian Express, Mangaluru, Sep 14, 2015

vijayavani-sep112015

Vijayavani, Mangaluru, Sep 11, 2015

 

‘ಆರೋಗ್ಯ ಆಶಯ’ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ

‘ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ’ ಹಾಗೂ ‘ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ’ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ಒಟ್ಟು 77 ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳನ್ನು ಹತ್ತು ಆಶಯಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟಿರುವ ‘ಆರೋಗ್ಯ ಆಶಯ’ ಸಂಕಲನವನ್ನು 2017, ಮೇ 22, ರವಿವಾರದಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಪ್ರೊ. ಮಾಲತಿ ಪಟ್ಟಣಶೆಟ್ಟಿ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಡಾ. ಎಲ್. ಹನುಮಂತಯ್ಯ, ಡಾ. ನಾಗತಿಹಳ್ಳಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್, ಡಾ. ಜಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ, ಸಿ ಆರ್ ಕೃಷ್ಣ ರಾವ್, ಅಬ್ದುಲ್ ರೆಹಮಾನ್ ಪಾಷ, ಡಾ. ಗೀತಾ ಶೆಣೈ, ಸ. ರಘುನಾಥ, ಎ ಸಿ ಡೋಂಗ್ರೆ ಅವರಂತಹ ಹಿರಿಯರು ಜೊತೆಗಿದ್ದರು.

ಎಂಸಿ ನರಸಿಂಹನ್, ಆರ್ ಎಸ್ ರಾಜಾರಾಂ, ಡಾ. ಸಿದ್ದನಗೌಡ ಪಾಟೀಲ್, ಎ ಆರ್ ಉಡುಪ, ಡಾ. ಪ್ರಕಾಶ್ ರಾವ್, ಡಾ. ಸಿ ಆರ್ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಮುಂತಾದ ಹಿರಿಯರೂ ಇದ್ದರು.

ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಬಳಗದ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕ ಸುಗತ ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಜು ಸಕುಟುಂಬ ಹಾಜರಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಬರಹಗಳು ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಾಗ ನೆರವಾಗಿದ್ದ ಕುಮಾರ್ ಹಾಗೂ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ನಾಗರಾಜ್, ಮುಖಪುಟ ರಚಿಸಿದ ಕಲಾವಿದ ಸಂತೋಷ್ ಸಸಿಹಿತ್ಲು, ಮಿತ್ರರಾದ ಎನ್ ಎ ಎಂ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್, ಅಭಯ ಸಿಂಹ, ಡಾ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಪ್ರಭು ಮುಂತಾದವರು ಕೂಡ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಗುರು ಡಾ. ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ನೆನಪಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ, ಭಾವ, ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಶ್ರೀ ಜಯಪ್ರಕಾಶ ಹೆಗ್ಡೆ ಅವರೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು.

ಇಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ: http://www.navakarnatakaonline.com/aarogya-aashaya-a-collection-of-articles

aaNavakarnatakaPrajavani 23 May 2016 CITY-22423_05_2016_002_015.jpg Image(samyukta karnataka 23-5-16) Image(vijaya karnataka 24-5-16) Image(vijayavani 23-5-16)

ಅಲ್ಪಾವಧಿ ವೈದ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ: ಪರಿಹಾರವೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದರೆ?

ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಿರು ಅವಧಿಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದವಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಜಿಲ್ಲಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯಲಿರುವ ಈ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದವೀಧರರು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮೀಸಲಂತೆ.ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವ. ನಗರ ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಿದೆ.

ಪ್ರಜಾವಾಣಿ, ಮಾರ್ಚ್ 20, 2010 [ಇಲ್ಲಿದೆ]

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೇರೆಯೇ ಆದ ಯೋಚನೆಗಳು ಇರುವುದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಬಹುಷಃ ಹಲವಾರು ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಉದ್ದೇಶಿತ ಫಲಾನುಭವಿಗಳನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕಮರಿ ಸೋಲುತ್ತಿವೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ದೇಶದ ಶೇ. ೮೦ರಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಚುಟುಕು ವೈದ್ಯರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಯು ಕೂಡಾ ಹೀಗೆ ಅಡ್ಡ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿ 64 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ವೈದ್ಯರು ಹಳ್ಳಿಗಳತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ, ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ತಂತ್ರಗಳಾಗಲೀ, ಒತ್ತಡದ ತಂತ್ರಗಳಾಗಲೀ ಫಲ ನೀಡಿಲ್ಲ. ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಪ್ಪಣೆ ನೀಡುವವರೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಸಭೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿದಾಗ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿವೃತ್ತ ಪ್ರಾಚಾರ್ಯರೊಬ್ಬರು ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತಮ್ಮಂತಹಾ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ನಿವೃತ್ತರಾದಾಗ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದೊಳ್ಳೆಯದು, ಯಾವುದೇ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆಯೇ ರೋಗವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದು ಅಪಾರ ಅನುಭವವುಳ್ಳ ತಮ್ಮಂತವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರುಗಳು ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ನಗರಗಳಲ್ಲಿದ್ದು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿ ಜೀವನಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಅನುಭವವನ್ನು ಗಳಿಸಲಿ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದ್ದರು.

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಖಾಸಗೀಕರಣ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದೆ. ಈ ಹೊಸ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪದವಿ ನೀಡುವಿಕೆಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಸ್ತರಗಳಲ್ಲೂ ದುಡ್ಡಿನ ಕಾರುಬಾರು, ಹಲವು ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕುಂಟು ಆಟಕ್ಕಿಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಶಿಕ್ಷಕರ ದೆಸೆಯಿಂದ ಅರೆಬೆಂದ ವೈದ್ಯರುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಂತಾಗಿರುವುದು, ಈ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಕಳಪೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಷತ್ತಾಗಲೀ, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಾಗಲೀ, ಸರಕಾರವಾಗಲೀ  ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮವಹಿಸದೆ ತೆಪ್ಪಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಈ ಎಲ್ಲಾ ನ್ಯೂನತೆಗಳಿಗೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೇ ದುಬಾರಿಯಾದ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾದ ದುಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲು ವೈದ್ಯರು ಹಿಂಜರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪಾದನೆ ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದಷ್ಟೇ ಕಾರಣವೇ? ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಅದೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದಾದರೂ, ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ (ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಉಪಕರಣಗಳು, ಕ್ಷಕಿರಣ, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಇತ್ಯಾದಿ), ಅನುಭವದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಹಿಂಜರಿಕೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಲಿಯಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಂಬಲ, ಹಿರಿಯರು ಹಾಗೂ ಹಿತೈಷಿಗಳ ಒತ್ತಡ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾರಣಗಳೂ ಇರಬಹುದು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನಾದರೂ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇ?

ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರು ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಾದವರು ಹಾಗೂ ಯಾವ ತರಬೇತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ವಯಂಘೋಷಿತ ಠಕ್ಕ ವೈದ್ಯರು ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರುತ್ತಿದ್ದು, ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹಾ ಪ್ರಯೋಜನಗಳೇನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಅಥವಾ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲ ಬದಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೇ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿರುವವರು ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿದೆ. ಸರಕಾರವೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಖೇದನೀಯವೂ, ಖಂಡನಾರ್ಹವೂ ಆಗಿದೆ. ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಇದಾದರೂ ಆದೀತೆನ್ನುವ ಧೋರಣೆಯು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯವಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ, ಅಪಾಯಕಾರಿಯೂ ಆಗಬಹುದು.

ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಿ ಚುಟುಕು ವೈದ್ಯರನ್ನು ತಯಾರಿಸಬಹುದೆನ್ನುವುದು ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಅಪಚಾರವಾದರೆ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಅಂತಹವರು ಸಾಕೆನ್ನುವುದು ಅವರನ್ನು ಅಪಮಾನಿಸಿದಂತೆ. ಇಂತಹ ಚುಟುಕು ವೈದ್ಯರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನವೇನೂ ಆಗದು; ಬದಲಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅವಾಂತರಗಳೂ, ಆಭಾಸಗಳೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ತೊಂದರೆಗಳಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ಈಗಾಗಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಾಯುವಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಷತ್ತು ಮತ್ತಿತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿಫಲವಾಗಿರುವಾಗ, ಸಣ್ಣ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಲುದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿರುವ ಚುಟುಕು ತರಬೇತಿಯ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಹೇಗಿರಬಹುದೆನ್ನುವುದನ್ನು ಊಹಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಚುಟುಕು ತರಬೇತಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಹತಾ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸುವ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಈ ಯೋಜನೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಯೋಚನೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎನ್ನುವ ಸಂಶಯವೂ ಏಳುತ್ತದೆ.

ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರು ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಹೊಸ ತರಬೇತಿ ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯೇನು? ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ, ಬದ್ಧತೆಯಿದ್ದರೆ ಹಲವು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಿದ್ದು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ 30000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವೈದ್ಯರು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ತರಬೇತಿಯಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಸಮುದಾಯ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿಗಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಕಾಲೇಜುಗಳು ಈ ಶರತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹಲವು ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿಯಷ್ಟೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದ್ದೇ ಆದರೆ, ಪ್ರತೀ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದಲೂ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ 2-3 ವೈದ್ಯರಂತೆ ಏಳೆಂಟು ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಈ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನೂ, ಸಾಕಷ್ಟು ಭದ್ರತೆಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯಾರೂ ಹಿಂಜರಿಯಲಾರರು. ಅದರೊಂದಿಗೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹಾ ಸೇವೆಯನ್ನೊದಗಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸುವ ಗುರುತರವಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಕಾಲೇಜಿನ ಮೇಲಿರುವುದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟವೂ ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು. ಒಂದು ಯಾ ಎರಡು ವರ್ಷ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯಲು ನೆರವಾದರೆ ಅಥವಾ ಅದರ ಶುಲ್ಕದಲ್ಲಿ ವಿನಾಯಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ಸಿದ್ದರಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಈಗಿರುವ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ವಿಶೇಷತೆಗಳ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ 4-6 ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳ ರೋಗರುಜಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವಗಳೂ ಇದರಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಮೇಲೆ ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಕಡ್ಡಾಯ ತರಬೇತಿಗಾಗಿ ಬರುವ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಿಗೂ ಇವರು ನೆರವು ಹಾಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಬಹುದು.

 ಹೊಸದಾಗಿ ಚುಟುಕು ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ, ಈಗಿರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲೇ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೊಸ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬಹುದು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೇವೆಗೆಂದೇ ಮೀಸಲಾದ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ೨೫-೩೦ ವೈದ್ಯರನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಈ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ವಹಿಸಬಹುದು. ಈಗಿರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅಧ್ಯಯನದ ಬಳಿಕ ನೇರವಾಗಿ ವಿಶೇಷ ವ್ಯಾಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರೆ, ಸಾಕಷ್ಟು ನುರಿತ ವೈದ್ಯರನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಲ್ಲದೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಯಾ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಡಿಪ್ಲೋಮಾ ತರಬೇತಿಯನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸಬಹುದು ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಶುಲ್ಕದೊಂದಿಗೆ ಯಾ ಉಚಿತವಾಗಿ ಈ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಈಗಿರುವ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಹೇಳಬಹುದು. ಈಗಾಗಲೇ ಡಿ.ಎನ್. ಬಿ. ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕೆ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹೊಸ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬಹುದು.

ಇವುಗಳಲ್ಲದೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಅಥವಾ ಸಹಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಬಯಸುವವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಎಲ್ಲಾ ನೆರವನ್ನೂ ನೀಡಿ ಉತ್ತೇಜಿಸಬಹುದು. ಖಾಸಗಿ-ಸರಕಾರಿ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ತೆರೆಯಬಹುದು. ನಗರಗಳಲ್ಲಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯನ್ನೊದಗಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬಹುದು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಒದಗಿಸಲಾಗಿರುವ ಹಣವು ಯಾರದೋ ಕಿಸೆಗಳನ್ನು ಸೇರುವ ಬದಲು ಇಂತಹಾ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ವಿನಿಯೋಗವಾದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇನ್ನು ಮುಂ‍ದೆ ಹೊಸ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನು ಗ್ರಾಮೀಣ ಹಾಗೂ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಆರಂಭಿಸಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರ ಸೇವೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿಯೂ, ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯರ ಸೇವೆಯನ್ನು ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಒದಗಿಸುವಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹಾ ಎಲ್ಲಾ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಕೇವಲ ಕಾಗದಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಯದೆ ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವಂತಾಗಲು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಹೀಗೆ ಈಗಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸರಳವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯು ಲಭಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ, ಹಳೆಯದ್ದನ್ನೇ ಬಳಸಿದರೆ ತಮಗೇನು ಲಾಭವೆನ್ನುವ ಯೋಚನೆಯಿಂದ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನೇ ಮುಂದೊತ್ತುವುದು ಹಾಗೂ ಈಗಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿ ನೋಡಬೇಕಾದವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗುವುದು ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದುರವಸ್ಥೆಗೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಇರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಉತ್ತಮ ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಿರುವ ಸಕಲ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ತೀರಾ ಹೊಸದಾದುದನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತುವುದರ ಹಿಂದೆ ಜನಪರ ಕಾಳಜಿಗಿಂತ ಕೆಲವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ ಎಂದೆನಿಸಿದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ.

ಮಾರಾಟದ ಸರಕಾಗಿದೆ ಯೋಗ

ನಾಥ ಪಂಥದ ಹಠಯೋಗಿ ಶ್ರೀಶ್ರೀಶ್ರೀ ರಾಜಾ ಸಂಧ್ಯಾನಾಥ್ ಜೀ ವಿಷಾದದ ನುಡಿ

ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಏಪ್ರಿಲ್ 24, 2016

ಯೋಗ ಎನ್ನುವುದು ಈಗ ಫ್ಯಾಷನ್ ಆಗಿದೆ, ಸಣ್ಣ ಯೋಗ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬಾಬಾ, ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಮುಂತಾಗಿ ಯೋಗದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರು.ಗಳ ಉದ್ಯಮವಾಗಿದೆ. ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಕೊಡೆಗಳಂತೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಯೋಗ ಕೇಂದ್ರಗಳು ತಮ್ಮದೇ ನಿಜವಾದ ಯೋಗ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿವೆ. ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕು ಎಂದು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಗದ ದಿನದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಸಾಮೂಹಿಕ ಯೋಗ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅರಮನೆ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಮೂಹಿಕ ಯೋಗ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇವು  ನಿಜವಾದ ಯೋಗವಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವಾದಗಳೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಜವಾದ ಯೋಗ ಯಾವುದು? ಯೋಗದ ಮೂಲ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಈಗಲೂ ಕಠಿಣವಾಗಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ನಾಥ ಪಂಥದ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಶ್ರೀಶ್ರೀಶ್ರೀ ರಾಜಾ ಸಂಧ್ಯಾನಾಥ್‌ಜೀ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯ, ಡಾ.ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಕ್ಕಿಲ್ಲಾಯ ಅವರು ನಡೆಸಿದ ಸಂದರ್ಶನ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ಇಂದು ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಹದಿನೈದು ದಿನ ಯೋಗ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವನು ತಾನೊಬ್ಬ ಯೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶವಿದೆ. ಬೌದ್ಧ-ಜೈನ ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದು, ಪತಂಜಲಿ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿದ ಧ್ಯಾನ ಕೇಂದ್ರಿತ ಯೋಗ, ತಮ್ಮ ನಾಥ ಪಂಥದ ಯೋಗಿಗಳು ಬೆಳೆಸಿರುವ ಆಸನ ಕೇಂದ್ರಿತ ಹಠ ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಇಂದು ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಯೋಗ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು?

ಉತ್ತರ: ಯೋಗ ಬಹಳ ಪ್ರಾಚೀನವಾದುದು, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹಿಂದಿನದು, ಗುರು ಗೋರಕ್ಷನಾಥರು ತಂದಿರುವಂಥದ್ದು. ಯೋಗ ಅಂದರೆ ಸಂಸಾರದಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು, ಏಕಾಂತ. ಯೋಗಕ್ಕೂ ಗೃಹಸ್ಥ್ಯಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ, ನಾವು ಎಷ್ಟು ಯೋಗದೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಷ್ಟೇ ಗೃಹಸ್ಥ್ಯದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲ ಮರೆತು 6 ತಿಂಗಳಿಂದ 12 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಊಟಗೀಟಗಳ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಯೋಗನಿರತರಾಗಿರುವುದು ಗೋರಕ್ಷನಾಥರಿಂದ ಬಂದ ಹಠ ಯೋಗ. ಇದನ್ನೇ ಸಿದ್ಧಿ, ಸಮಾಧಿ ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿರುವವರು ಆರೋಗ್ಯ, ಬಳಲಿಕೆಯ ನಿವಾರಣೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆಂದು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ, ಧ್ಯಾನ ಎಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಇಂದಿನ ಯೋಗ. ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಲೌಕಿಕ ವಿಚಾರಗಳತ್ತ ಹೊರಳುತ್ತದೆ.

ಪ್ರ: ಇಂದಿನ ಈ ಯೋಗವು ಪ್ರಾಚೀನ ಯೋಗಕ್ಕೆ ಅಪಮಾನವೆಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಉ: ಖಂಡಿತ. ಪತಂಜಲಿಯ ಹೆಸರಿನ ಈ ಯೋಗ ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯದು, ಹಠ ಯೋಗ ಪ್ರಾಚೀನವಾದುದು. ಈಗಿನ ಯೋಗವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಕ್ಲಾಸುಗಳ ಥರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರ: ಈ ಹೊಸ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯಮ-ನಿಯಮ ಎಲ್ಲಿವೆ, ಸತ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ, ಯೋಗ ಕಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಪಡೆಯುವಾಗ ಅಪರಿಗ್ರಹ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಉ: ಈಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ, ಈಗಿನವರ ಬಯಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅದನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ನಿಜವಾದ ಯೋಗಕ್ಕೆ ಇದು ಸರಿ ಹೊಂದದು, ಯೋಗದ ಅರ್ಥ, ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿವೆ. ಯೋಗ ಅಂದರೆ ಸಮಾಧಿ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದ ನಮ್ಮ ಯೋಗಿಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಹಠ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈಗಿನ ಯೋಗ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಕೀಯವಾದುದು. ಸಾಮಾನ್ಯರು ನಿಜವಾದ ಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಮನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು, ಮನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ ಸಾಕಾಗದು, ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಇಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅತ್ತ ಮನೆಗೂ ಇಲ್ಲ, ಇತ್ತ ಘಾಟಿಗೂ ಇಲ್ಲ – ನಾ ಘರ್ ಕಾ, ನಾ ಘಾಟ್ ಕಾ – ಎಂಬಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯವೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಯೋಗವನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡಬಲ್ಲ ಯೋಗಿಗಳು ಇಂದು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮದು ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಯೋಗ ಲುಪ್ತವಾಗಿಲ್ಲ, ಈ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ಮಧ್ಯೆ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರ: ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುವು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಿಗಷ್ಟೇ ತಿಳಿಸಬೇಕು, ಅದು ಗುಪ್ತವಾಗಿರಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಯೋಗಿಯ ಶಕ್ತಿಯೇ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹಠ ಯೋಗ ಪ್ರದೀಪಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಇಂದು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ, ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರೆಡೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹಲವರಿಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು?

ಉ: ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಯೋಗಿಯನ್ನು ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಟಿವಿಯಲ್ಲಾಗಲೀ, ಯಾವುದೇ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಪ್ರವಚನ ಮಾಡುವುದನ್ನಾಗಲೀ, ಧ್ಯಾನಸ್ಥರಾಗಿರುವುದನ್ನಾಗಲೀ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನಾಗಲೀ ನೀವು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ತಾನು ಸಂಜೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಾಳೆ ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನೋಡು ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಗುರುವು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಿಗೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಗುರು ತನಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದನ್ನು ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮಾತ್ರವೇ, ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕೆಂದರೆ ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಠ ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾರಲ್ಲಿ, ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವವರಿಗೆ ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಯೋಗ ಕಲಿಸುವ ಗುರುಗಳೆನ್ನುವವರು ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ, ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಯೋಗ ಗುರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಯೋಗ ಗುರುವಾಗಬಹುದು.

ಪ್ರ: ಹಠ ಯೋಗ ಪ್ರದೀಪಿಕೆ ಮುಂತಾದ ಯೋಗದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಪುರುಷರಿಗೇ ಸೀಮಿತವೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಮಹಿಳೆಯರು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದೇ?

ಉ: ಗೋರಕ್ಷನಾಥರು ಪಾರ್ವತಿಗಷ್ಟೇ ಯೋಗದ ಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿರುವುದು, ಬೇರಾವ ಸ್ತ್ರೀಗೂ ಅಂತಹ ಬೋಧೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ.

ಪ್ರ: ಇಂದು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೂ ಯೋಗವನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ?

ಉ: ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ವ್ಯಾಯಾಮವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಯೋಗ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಪ್ರ: ಇಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಯೋಗವನ್ನು ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಮಕ್ಕಳು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬಹುದೇ?

ಉ: ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬಾರದು, ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಮಾನಸಿಕ ಕ್ಲೇಷಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ಪ್ರ: ಹಠ ಯೋಗ ಪ್ರದೀಪಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 84 ಆಸನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, 15ರಷ್ಟು ಆಸನಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಸೇರಿಸಿದ ಸಾವಿರಾರು ಭಂಗಿಗಳನ್ನು ಯೋಗಾಸನಗಳೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಉ: ಹೌದು. ರಾಮದೇವ್ ಅವರು ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಕೆಲವು ಗುರುಗಳಿಂದ ಕೆಲವೊಂದು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದಕ್ಕೆ ಏನೇನನ್ನೋ ಸೇರಿಸಿ ಅದುವೇ ಯೋಗ ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮಾಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಪಾಲಭಾತಿಯೂ ಸರಿಯಾದುದಲ್ಲ.

ಪ್ರ: ಸೂರ್ಯ ನಮಸ್ಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಹಠ ಯೋಗ ಪ್ರದೀಪಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಲ್ಲ, ಅದು ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಉ: ಹೌದು, ಅದು ಹಠ ಯೋಗವಲ್ಲ

ಪ್ರ: ಇದನ್ನು ನಾಥ ಪಂಥದವರು ಏಕೆ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ? ಸತ್ಯವೇನೆನ್ನುವುದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಡವೇ?

ಉ: ನಾವು-ನೀವು ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ತನ್ನಿಂತಾನಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿದೆ. ನಾವು ಇತರರ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ, ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯಾಪಾರವು ಈಗಾಗಲೇ ಹಲವು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಡೆದಿದೆ, ಇನ್ನೂ ಒಡೆಯಬಹುದು. ನಾಥ ಪಂಥದ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯೋಗ ಸಾಧನೆಯು ಹೀಗೇ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಅಜರಾಮರವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಆತಂಕಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ನೀವು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ನಾಥ ಪಂಥದ ಯೋಗಿಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಹಳ ಸ್ಥಿಮಿತದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಧ್ಯಾನ, ಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡುವ ಕೆಲವರು ಮಾನಸಿಕ ಕ್ಲೇಷಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ, ಪೂರ್ಣವಾದ ಜ್ಞಾನವು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯ ಸಲಹೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಗೊಂದಲವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಯೋಗದ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವವರ ಕೈಯೊಳಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಕಷ್ಟಕ್ಕೀಡಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯದನ್ನೇ ಕೇಳಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸಿಲುಕುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರ: ಹಠ ಯೋಗದಿಂದ ದೇಹವು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರದೀಪಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಾಗಲೇ ರೋಗವುಳ್ಳವರು ಯೋಗಾಸನ ಮಾಡಬಹುದೇ?

ಉ: ಹಠ ಯೋಗದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ದೊರೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು; ತ್ಯಾಗ, ಮಿತಾಹಾರ, ಧ್ಯಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಇರಬೇಕು, ಯೋಗದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬೇಕು, ಕೇವಲ ಆಸನಗಳಿಂದ ಈ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಥ ಪಂಥದ ಯೋಗಿಗಳು ಬಹು ಮಿತವಾಗಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಒಂದು ಸೇಬು ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದರ ತುಂಡನ್ನಷ್ಟೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಊಟ ಸಿಕ್ಕರಾಯಿತು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತಿರುತ್ತಾರೆ, ಉಳಿದಂತೆ ಧ್ಯಾನ, ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೂ ಗುರುವಿನ ಚರಣಗಳಲ್ಲಿದ್ದೇ ಇವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ತಿಂದು, ಲೌಕಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅನುಭವಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಹಠ ಯೋಗದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ದೊರೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಮನೆ, ವಹಿವಾಟು, ಹಾಲು ಸಿಗುತ್ತದಾ ಇಲ್ಲವೋ, ತುಪ್ಪ ದೊರೆಯುತ್ತದಾ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆಗಳಿರಲೇಬಾರದು. ಈಗಿನ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಥಟ್ಟನೆ ಸಿಗಬೇಕು, ಅಂಥವರು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೋಸಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರ: ನಾಥ ಪಂಥದ ಎಷ್ಟು ಯೋಗಿಗಳಿರಬಹುದು? ನಿಮ್ಮ ಮಠಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇವೆ?

ಉ: ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಬಹಳ ಪ್ರಾಚೀನವಾದುದು, ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲೂ ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮಠಗಳಿವೆ, ಮುಖ್ಯ ಮಠವು ಗೋರಖಪುರದಲ್ಲಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಕಾಬೂಲ್, ಗಂಧಾರ, ಬರ್ಮಾ, ನೇಪಾಲ, ಚೀನಾ, ಮಂಗೋಲಿಯಾಗಳಲ್ಲೂ ಮಠಗಳಿವೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಸುಮಾರು ಎರಡರಿಂದ ಎರಡೂವರೆ ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಯೋಗಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರ: ಈಗ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಗಡಿಗಳು ಎದ್ದಿರುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲವೇ?

ಉ: ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ, ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಅನ್ಯ ದೇಶಗಳ ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಯೋಗಿಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲಿನವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳಲ್ಲೂ ಕೆಲವರಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರ: ಹೀಗೆ ಯೋಗಿಯಾಗುವ ಮಾರ್ಗ ಯಾವುದು?

ಉ: ಐದಾರು ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಗುರುವಿನಿಂದ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು, ಆ ಮೇಲೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ವಯಸ್ಕರಾದ ಮೇಲೂ ಬರುವುದಿದೆ, ಆದರೆ ಅಂಥವರು ಪೂರ್ಣ ಯೋಗಿಗಳಾಗಲಾರರು. ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಗಿಗಳಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಾಧುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ನಾಥ ಪಂಥಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರೂ ತನ್ನಿಂತಾನೇ ಯೋಗಿಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಕಲ ಸಂಸಾರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಯೋಗದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು, ಗುರುವಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಯೋಗಿ ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅಂತಹ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿದವರು ಕನ್‌ಫಟರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅಂದರೆ ಗೋರಕ್ಷನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅವರ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಬಳೆಯನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂಥವರು ಮಾತ್ರವೇ ಯೋಗಿ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈಗ ಅವರಿವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಯೋಗಿ ಅಂತ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಪ್ರ: ಬಹು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಯೋಗಿಗಳಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?

ಉ: ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಶತಾಯುಷಿಗಳಾಗಿರುವ ಸುಮಾರು ನಲುವತ್ತು ಯೋಗಿಗಳಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿಬ್ಬರು 125 ದಾಟಿದ್ದಾರೆ, ಒಬ್ಬರು 200 ದಾಟಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ನಮಗೂ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲೋ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರ: ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಸೇರುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಗಳ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿವೆಯೇ?

ಉ: ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಮತಗಳವರೂ ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದಿನಾಥ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಆಯಿತು. ನಾಥ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನರು ಇದ್ದಾರೆ, ಕೆಲವು ವಿದೇಶೀಯರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರ: ನಾಥ ಪಂಥದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ಏನು? ದೇಶಕ್ಕೆ ಅದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವಿದೆ?

ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯವರನ್ನಾಗಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ. ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವರನ್ನು, ದುಶ್ಚಟಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದವರನ್ನು, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆಗದವರನ್ನು ಸರಿ ದಾರಿಗೆ ತರಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತನು, ಮನ, ಧನಗಳು ದೇಶದ ಸೇವೆಗೆ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನೂ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೂ ಅದೇ ರೀತಿ ದೇಶಸೇವೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಪ್ರ: ಯೋಗದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಇಂದು ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಗಳಿಸಿದವರಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಹಣವನ್ನು ಅವರು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡವೇ?

ಉ: ಯೋಗದ ಹೆಸರಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ, ಧರ್ಮ, ಗೋವು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಾಗಲೀ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಹಣವು ಆಯಾ ಕೆಲಸಗಳಿಗೇ ವ್ಯಯವಾಗಬೇಕು, ಜನರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ, ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಖರ್ಚಾಗಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ, ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ, ಸಂಕಷ್ಟ ಪರಿಹಾರಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ, ಕಂಪೆನಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ಅಂತಹಾ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಪ್ರ: ಯೋಗದ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿಗಳಿಗೂ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಸಂದೇಶ ಏನು?

ಉ: ಪ್ರಧಾನಿ, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ, ರಾಜ್ಯಪಾಲ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅದರಲ್ಲೇ ನಡೆಯಬೇಕು. ಸತ್ಯ ಏನಿದೆಯೋ, ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕು. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೂಡಿಹಾಕಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ, ದೇಶ ಈ ಸಂಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಆತಂಕವಾದದ ಭೀತಿಯಿದೆ. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು.

(ನಿರೂಪಣೆ: ಸಂದೀಪ್ ವಾಗ್ಲೆ ಮಂಗಳೂರು)

24_03_2016_013_003.jpgಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಏಪ್ರಿಲ್ 24, 2016

ಡಾ॥ ಎ. ಸಿ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ನಮನ

ಕನ್ನಡಪ್ರಭ, ಮಾರ್ಚ್ 20, 2016

20_03_2016_010_011.jpgಡಾ॥ ಎ. ಸಿ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ನನ್ನ ನುಡಿ ನಮನ (ಫೆ. 27, 2016, ಕೋಟೇಶ್ವರ)

ಈ ದಿನ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಬರಬಹುದು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ವರ್ಷ ಪಾಠ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು ಎನ್ನುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದರು. ಇನ್ನೂ ಹಲವು ವರ್ಷ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಇರಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಈ ಅಕಾಲಿಕ ಅಗಲಿಕೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಅವರ ಪತ್ನಿ, ಮಗಳು, ಅಳಿಯ, ಮೊಮ್ಮಗ, ಭಾವ, ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರು, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳು, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊರೆಯಲಿ ಅಂತ ಮೊದಲಾಗಿ ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

achegde2ನಾನು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ 1989 ರಿಂದ 1992 ರ ವರೆಗೆ ಎಂಡಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹೆಗ್ಡೆ ಸರ್ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದಲೇ ಅರಿತಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಅವರು 1999 ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಸುದ್ದಿ ಸಿಕ್ಕಿದಾಕ್ಷಣ, ಅದೇ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ಅವರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನೂ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ; ಅವರ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಅವರಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಂತರದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಂದ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಜೀವನದ ಹಲವು ಪಾಠಗಳನ್ನೂ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆಡಳಿತದೊಂದಿಗೆ, ಇತರ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳನ್ನೂ ಅವರಿಂದ ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಋಷಿಯಂತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಗುರುವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಲೀ, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗಾಗಲೀ, ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗಾಗಲೀ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೇ ಎನ್ನುವುದು ನನಗಿನ್ನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದ ಡಾ॥ ರಮೇಶ ಬಾಬು, ಆವರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದ ಡಾ॥ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್, ಡಾ॥ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಪ್ರಭು, ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಾಗಿದ್ದ ಡಾ॥ ದಿನೇಶ್ ಕದಂ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜ್ಞಾನ, ಕೌಶಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೇ ಹೊರತು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಬೇರೇನು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರು. ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆ ಬದುಕಿದ್ದೇ ಹಾಗೆ: ತನ್ನ ಕೆಲಸವೇ ತನ್ನ ಗುರುತಾಗಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತೆ ಅವರು ಬದುಕಿದರು. ಎಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಭಾವ ಅವರದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಗೇ ಬದ್ಧರಾಗಿ, ಸರಳವಾಗಿ, ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗಿ ಬದುಕಿದ ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆ ಅಂಥವರು ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗುವವರಲ್ಲ ಅಂತ ಹಲವು ಸಲ ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಅರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕಿದಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಷ್ಟು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞರನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅವರ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮ ಡಾ॥ ಸತ್ಯರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರನ್ನೂ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಡಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮೂರೂವರೆ ತಿಂಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ನರರೋಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಡಾ॥ ಸತ್ಯರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರನ್ನೂ ನೋಡುವ, ಕೇಳುವ ಅವಕಾಶ ಆಗ ಲಭಿಸಿತ್ತು, ಆ ಬಳಿಕವೂ ಹಲವು ಸಲ ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವರೂ ಕೂಡ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಂತೆಯೇ ಬಹಳ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞರು, ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವರು. ಈ ಸಹೋದರರ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ, ಅತ್ಯಂತ ತಾಳ್ಮೆ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಅವರು ಹುಟ್ಟಿ, ಬೆಳೆದ ವಾತಾವರಣ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರದ ಹಾಗೆ, ಅಥವಾ ಅಶ್ವತ್ಥ ವೃಕ್ಷದ ಹಾಗೆ. ಬೇರುಗಳು ಬಹಳ ಅಳಕ್ಕೂ, ಅಗಲಕ್ಕೂ ಇಳಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅಂತಹ ಗಟ್ಟಿತನ ಸಾಧ್ಯ. ನಮ್ಮ ಈ ಗುರುಗಳು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳ ಹಾಗೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಚಂಡಮಾರುತ ಬರಲಿ, ಭೂಕಂಪ ಆಗಲಿ, ಮಿಂಚು ಬಡಿಯಲಿ, ಮಳೆ ಬೀಳಲಿ, ಅವರು ಅಲ್ಲಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹಾ ಬೀಜಗಳು ಚಿಗುರೊಡೆದು, ಬೇರುಗಳು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಅಲಂಗಾರು ಮನೆತನದಲ್ಲಿ. ಹೆಬ್ರಿಬೀಡು ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ  ಬಲ್ಲಾಳ್ ಹಾಗೂ ಅಲಂಗಾರು ವನಜಾಕ್ಷಿ ಹೆಗ್ಗಡ್ತಿಯವರ ಒಂಬತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ತುಂಬು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಐದನೆಯರು ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು. ಆ ಒಂಬತ್ತು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ವೈದ್ಯರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೃಷಿಕ ಕುಟುಂಬದ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟು ಉನ್ನತ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಅದು ಅವರ ಇಡೀ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಮೆಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ್ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ಈ ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಸೀಟು ಸುಲಭದಲ್ಲೇನೂ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಡಿಮೆ ಅಂಕಗಳಿದ್ದ ಅವರ ಸಹಪಾಠಿಗೆ ಸೀಟು ದೊರೆತಾಗ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಕೋರ್ಟು ಹತ್ತಿ, ಮೈಸೂರು ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಪಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಬಳಿಕ ಅದೇ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಎಂಡಿ ಓದಿ, ಆ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇ ಸುಮಾರು 13 ವರ್ಷ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ 19 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಕರ್ನಾಟಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ದುಡಿದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ವೃತ್ತಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತೆನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೊರ ಊರುಗಳ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ಕೆಎಂಸಿಗೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಲ್ಲಿ ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆ 19 ವರ್ಷ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರ ಪೈಕಿ ಪರವೂರಿನವರು ಬಹುಷಃ ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆ ಮಾತ್ರವೇ ಇದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು 32 ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯದ ಎರಡು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸರಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ದುಡಿದ ಬಳಿಕ ಅವರು ನಿವೃತ್ತರಾದರು, ಆ ಮೇಲೆ ಮಂಗಳೂರಿನ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲೂ ಐದು ವರ್ಷ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಇನ್ನೂ ಐದಾರು ವರ್ಷ  ದುಡಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಇದ್ದರೂ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಕೊರ್ಗಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟರು. ಹೀಗೆ, ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಒಂದು ದಿನವೂ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸರಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಬಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ವೈದ್ಯ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವ ಹಣವನ್ನೂ ಅವರು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ರೋಗಿಯಿಂದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪೈಸೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಒಬ್ಬ ಯಶಸ್ವಿ ಗಂಡಿನ ಹಿಂದೆ ಹೆಣ್ಣು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ ಎನ್ನುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಅಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳ ಬಳಿ ನಿಂತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸುವುದು, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯೋ ಎರಡು ಸಲವೋ ಕಾಲೇಜಿನ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದು, ಅದೆಲ್ಲ ಆದ ಮೇಲೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಓದುವುದು – ಇದು ಅವರ ದಿನಚರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಅಥವಾ ಅವರ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದೇನೋ? ಅಂತಹ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಗಾವಲಾಗಿ ನಿಂತು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಯಾವತ್ತಿನ ಶಾಂತಚಿತ್ತವನ್ನೂ, ಆ ಸಣ್ಣ ನಗುವನ್ನೂ, ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನೂ ಕೊನೆಯ ದಿನದವರೆಗೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದುದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಸರೋಜಿನಿ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಪಾತ್ರ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಿದೆ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿದ್ದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಹೆಗ್ಡೆ ಮತ್ತು ಕೊರ್ಗಿ ಗಿರಿಜಾ ಹೆಗ್ಗಡ್ತಿಯವರ ಮಗಳು, ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬರೂ, ಮಾಜಿ ಸಚಿವರೂ, ಮಾಜಿ ಸಂಸದರೂ ಆದ ಶ್ರೀ ಜಯಪ್ರಕಾಶ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಸಹೋದರಿ ಸರೋಜಿನಿ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿದ್ದರು, ತಮ್ಮ ನಗುಮುಖದಿಂದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರಿಗೂ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅವರ ಯುನಿಟ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಮನೆಮಂದಿಯಂತಿದ್ದರು, ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಆದರಾತಿಥ್ಯ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು, ಈಗಲೂ ಅವರೆಲ್ಲ ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಕೆಎಂಸಿಯ ಎಲ್ಲಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪರವಾಗಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಸರೋಜಿನಿ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ನಾನು ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾನೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಪ್ರೊಫೆಸರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಕೆಎಂಸಿಯಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ವಾರ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರೂ, ನಾವು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಸೇರಿ ಕ್ಲಿಷ್ಟವೆನಿಸಿದ ರೋಗಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದಿತ್ತು. ಚರ್ಚೆ ಎಂದರೆ ಬಹಳ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆಗಳೇ. ಆಗ ಕೆಎಂಸಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಟಿ ಸ್ಕಾನ್, ಅಲ್ಟ್ರಾ ಸೌಂಡ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏನಿದ್ದರೂ ರೋಗಿಯನ್ನು ತಲೆಯಿಂದ ಬುಡದವರೆಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಒಂದೊಂದು ರೋಗಲಕ್ಷಣವನ್ನೂ ನೋಡಿ, ರೋಗ ಏನು ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಿಮಿಷಗಟ್ಟಲೆ ಚರ್ಚೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಲವು ಸಲ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರೊಳಗೂ ಒಮ್ಮತಾಭಿಪ್ರಾಯ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ವಿಭಾಗ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ ಡಾ॥ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ, ಅವರೂ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ, ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆ, ನೀವೇನಂತೀರಿ ಅಂತ ಕೇಳುವುದು, ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಚುಟುಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೇಳುವುದು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಚರ್ಚೆ ಕೊನೆಯಾಗುವುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಾಲಲ್ಲಿ ಬಲ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ಮಿದುಳಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯೋ ಅಥವಾ ಕೆಳಗೆ ನರಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯೋ ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪಾದವನ್ನು ಗೀರಿ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಮೇಲೆದ್ದರೆ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂತ ಅರ್ಥ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಮೇಲೋ ಕೆಳಗೋ ಅಂತ ಜೋರು ಚರ್ಚೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಹೆಗ್ಡೆ ಸರ್ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರೆ, ನಮ್ಮೂರಿನ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ‘ಇದು ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಅಂತ ಹೇಳುವುದು ಇಫ್ ದಿಸ್ ಇಸ್ ನಾಟ್ ಅಪ್ಗೋಯಿಂಗ್, ವಾಟ್ ಎಲ್ಸ್ ಇಸ್’ ಅಂತ ಹೇಳಿದರೆ ಮುಗೀತು, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟಿನ ತೀರ್ಪಿನ ಹಾಗೆ. ಹೃದಯದ್ದಿರಲಿ, ಶ್ವಾಸಕೋಶದ್ದಿರಲಿ, ಹೊಟ್ಟೆಯದ್ದಿರಲಿ, ರಕ್ತನಾಳದ್ದಿರಲಿ, ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಎದ್ದಾಗಲೂ ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆ ಅವರದ್ದೇ ಕೊನೆ ಮಾತು – ‘ನನಗೆ ಹಾಗೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ’, ‘ನನಗೆ ಹೀಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ’ ಅಂತ ಅವರೆಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು ಸೇರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ: ಹೇಗೆ ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಕೆಎಂಸಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು ನೀಡುವವರಾಗಿದ್ದರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ತಮ್ಮ ಡಾ॥ ಸತ್ಯರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪುಗಾರರಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆಗಳಾದಾಗ ಡಾ॥ ಎ ಎಸ್ ಹೆಗ್ಡೆ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಚರ್ಚೆ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಕೌಶಲಗಳಿಂದ, ತಮ್ಮ ನೇರ, ಪರಿಶುದ್ಧ ನಡೆನುಡಿಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯ-ಕಿರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲರ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದರು. ದೇಶದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜೊಂದರಲ್ಲಿ, ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನರವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಗೌರವವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು ಏನೇನೂ ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ನೆನಪಿಡಬೇಕು.

ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಘಟಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ಅವರನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಿಗೂ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೂ ಅವರ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಮನೆಮಂದಿಗೆ ಅವರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೆಲಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಕಾಲೇಜಿನ ಪಾಠಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಅತ್ಯಂತ ಗುಟ್ಟಾಗಿಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬರ್ಥವಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡಿರಲಾರದು, ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವುದು ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿದ್ದಿರಲಾರದು. ‘ಸಾಯಂಕಾಲ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೇ ಇರುತ್ತೀರಲ್ಲಾ, ನೀವೇಕೆ ಖಾಸಗಿ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಮಾಡಬಾರದು?’ ಅಂತ ಯಾರೋ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದರಂತೆ. ’ಸಾಯಂಕಾಲ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೇ ಇರೋದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ-ಮಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇರುತ್ತೇನಲ್ಲಾ?’ ಎಂದು ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದರಂತೆ!

ಮೃದುಭಾಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಸಾತ್ವಿಕತೆಯೇ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಭಯ-ಭಕ್ತಿಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಕೆಎಂಸಿಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಒಳ ರೋಗಿಗಳ ಆರೈಕೆಯೆಲ್ಲವೂ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಲಿತುಕೊಂಡದ್ದೂ ಬಹಳವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರತೀ ರೋಗಿಯ ವಿವರಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ರೋಗಿಯ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನೂ, ಪಾಳಿಯ ವಿವರಗಳ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಲೋಪಗಳಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆಲ್ಲವೂ ಕೂಡಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿತ್ಯದ ಗಸ್ತಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೆದುರೇ ಇಂಥ ಲೋಪದೋಷಗಳು ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಅಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮುಜುಗರವುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದಾದರೂ ಗಂಭೀರ ಲೋಪವೆಂದು ಅವರಿಗನಿಸಿದ್ದರೆ, ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆಯಿಸಿ, ‘ನೀವು ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಡಾ॥ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಪ್ರಭು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ, ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆ ಅಷ್ಟನ್ನೇ ಹೇಳಿದರೂ ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಾರ ಊಟ-ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳುವಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು!

ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯೇ ಬಹಳ ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಶರೀರ ರಚನೆ, ಶರೀರ ಕ್ರಿಯೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದು ಅರ್ಥವಾಗದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಸಣ್ಣ ನಗುವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳುವ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಯಾರನ್ನೂ ಬಯ್ಯದೆ, ಯಾರ ಮೇಲೂ ಸಿಟ್ಟಾಗದೆ, ಯಾರ ಮೇಲೂ ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹೇರದೆ, ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡದೆ, ಕೇಡು ಬಗೆಯದೆ, ವ್ಯಾಸಂಗವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ, ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಋಷಿಯ ಹಾಗೆ ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆ ಬದುಕಿದ್ದರು. ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ ಡಾ. ದಿನೇಶ್ ಕದಂ ಹೇಳುವಂತೆ, ಅವರೊಬ್ಬ ಕೂಲ್ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಆಗಿದ್ದರು.

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹೇಳುವುದಿತ್ತು: ಈ ಹೆಗ್ಡೆ ಮಾಸ್ತರಿಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದೆ, ಆದರೂ ಬುಧವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿದು ಮುಂದಿನ ಬುಧವಾರ ಕ್ಲಾಸು ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಬುಧವಾರ ಸಂಜೆಯಿಂದ ಅವರು ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ ಅಂತ. ಅಂದರೆ ಹೆಗ್ಡೆ ಮಾಸ್ಟ್ರು ಬರೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲ, ಎಷ್ಟು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿದೆ ಎಂಬ ಆ ಕಲಿಕೆಯ ಹಂಬಲ ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತವಾಗಿತ್ತು. ಮೊನ್ನೆ ಅವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಆಗ ಅವರ ಪತ್ನಿ ಸರೋಜಿನಿ ಹೆಗ್ಡೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟು ಈ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪುಸ್ತಕದ ಹೊಸ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ತರಿಸಿ ಅವರು ಓದುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದರ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡುವುದು ಒಂದು ತಪಸ್ಸಾಗಿತ್ತು.

ಹೀಗೆ ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆ ನಮ್ಮಂತಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದ, ಪರಿಶುದ್ಧರಾದ, ಜ್ಞಾನದ ಭಂಡಾರದಂತೆ ಇದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೇರೆ ಮಾನದಂಡಗಳಿಂದ ಅಳೆಯುವವರಿಗೆ ಅವರು ಬೇರೆ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಮೊದಲಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಅವರು ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅವರ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿಕರೊಬ್ಬರು ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ‘ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಎಂಥದಪ್ಪ, ದುಡ್ಡೂ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ, ಒಂದು ಕಾರೂ ತೆಗೊಂಡಿಲ್ಲ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ‘ಅವರಿಗೆ ಅದರ ಅಗತ್ಯ ಕಂಡಿರಲಾರದು’ ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳಿದರೆ, ‘ಇಲ್ಲಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಬರೋದಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ’ ಅಂತ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಈ ದುಡ್ಡು ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಎಂಬ ವಿದ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು ಕಷ್ಟವೇ. ದುಡ್ಡು ಮಾಡುವುದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೂ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲೂ ದುಡ್ಡು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರಿದ್ದಾರೆ, ಈಗೀಗ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲೂ ದುಡ್ಡು ತಿರುಗುತ್ತದಂತೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಸುಪರಿಂಟೆಂಡೆಂಟೋ, ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲೋ ಆಗುವುದು ಕೂಡ ದುಡ್ಡು ಮಾಡುವ ದಾರಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ಇವುಗಳ ಅಗತ್ಯವೇ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಅಂತಹ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ವಶೀಲಿ, ಪ್ರಭಾವ, ಲಂಚಗಳಿಗೆ ಅವರು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಔಷಧ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಾವುದೂ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು, ಆ ಸಾತ್ವಿಕ ಜೀವ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಸಹಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ. ತನ್ನ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಹಜ ಹಿರಿತನವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬಡ್ತಿ ನೀಡಿದಾಗ ತನ್ನ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ತನ್ನ ಕಲಿಕೆ, ಕಲಿಸುವಿಕೆ, ತನ್ನ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ಅವರು ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು, ಅದರಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿತ್ತು, ಸಂತೋಷವಿತ್ತು. ಹಿಂದೆಯೂ, ಇಂದೂ, ಮುಂದೆಯೂ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಬೆರಳೆತ್ತಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ದೂರಲಾಗದಷ್ಟು ಪರಿಶುದ್ಧತೆ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಈ ಸಂತೃಪ್ತಿ ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿರಬಹುದು

ಆದರೆ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಲು ಬರುವವರ ಜೊತೆ ತನ್ನನ್ನು ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದರ ಅರಿವು ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೂ ಇತ್ತು ಅಂತಲೇ ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ, ಅವರ ಮುತ್ಸದ್ಧಿತನದಿಂದಾಗಿ ಅಂಥವೆಲ್ಲಾ ಅವರನ್ನು ಕಾಡಲಿಲ್ಲವೇನೋ? ಅವರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ತೆಗೆದಿದ್ದವರು, ಅಥವಾ ಅವರ ಸಹಪಾಠಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಓದಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿದ್ದವರು ಮುಂದೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿ, ಎಂಥೆಂಥದೋ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಏರಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಅವರು ನೋಡಿದ್ದರು. ಅಂಥವರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಾದರೂ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಗಲಿಸಿ ನೋಡಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲದೆ, ಬೇರಾವ ಟಿಪ್ಪಣಿಯನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಅವರ ಈ ಒಂದು ನೋಟದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ತರಗಳೂ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ‘ನಾನು ಹೀಗೇ, ನಾನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಬದುಕು ಇದು, ನನಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿ ಇದೆ, ನನ್ನನ್ನು ಇತರರ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸಬೇಡಿ’ ಎನ್ನುವುದೆಲ್ಲ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲೇ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಡಾ॥ ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ದೇಶದ ಎರಡು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದಲೇ ಸೀಟು ಪಡೆದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಕಂಡವರು. ನಿವೃತ್ತರಾದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜನ್ನು ಸೇರುವ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಸಲ ಯೋಚಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಸೇರಿದರಾದರೂ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂತೃಪ್ತಿ ಅವರಿಗಿಲ್ಲಿ ದೊರೆಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರ ನೇರವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ನಗು ಬಹುಷಃ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಸಿರಬಹುದು. ಮೂರೋ ನಾಲ್ಕೋ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಅವಧಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಘಳಿಗೆ ಬಂದಾಗಲೂ ಅವರು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇನೋ ಸಿಕ್ಕಿತು; ಆದರೆ ಅದಾಗಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಲೇಜನ್ನು ಬಿಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ವಿವರಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಬಹಳ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರವೇ ಸರಿ ಎಂದಿದ್ದರು. ನಾವು ಹೊರಬಂದ ಒಂದೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ‘ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ’ ಅಂದಿದ್ದರು. ‘ಸರ್, ಯಾಕೆ ಸರ್, ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷ ಇರಬಹುದಲ್ಲಾ’ ಅಂದರೆ, ‘ಸಾಕು ಬಿಡಿ, ನೀವು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾಕು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ’ ಅಂದಿದ್ದರು. ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆ ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ದುಡಿದವರಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಿದವರಲ್ಲ. ಯಾವತ್ತು ಅವರು ತನ್ನ ಕೆಲಸದಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೋ, ಅವತ್ತೇ ಬಿಟ್ಟು ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು.

ಊರಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರಾಗಿ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದರು, ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಾನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಲ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಈಗ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮಗನ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದಾಗ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆ ಮೇಲೆ ತರಾತುರಿಯ ನಡುವೆ ಕರೆ ಮಾಡಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಮಗನನ್ನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ದಾಖಲು ಮಾಡಲು ಹೊರಡಬೇಕಿದ್ದ ಮುನ್ನಾದಿನ ಅವರೇ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದ್ದರು, ನಮಗಂತೂ ಅದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಬಂದಿತ್ತು.

ಪ್ರೊ. ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಇನ್ನೂ ಹಲವು ವರ್ಷ ಇರಬಹುದಾಗಿತ್ತು, ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ಮಿದುಳಿನ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗಿ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೇ ಆಗಿರುವ ಡಾ॥ ಗಣೇಶ್ ಕಾಮತ್ ಅವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹೋದಾಗ, ‘ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡಿ, ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ, ಇದು ಸರಿಯಾಗುವುದು ಕಷ್ಟ’ ಎಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ಆಗಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ರೋಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಊಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿರಲಾರದು. ಆದರೂ ನಮಗೆಲ್ಲ ಅವರು ಉಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವಿತ್ತು, ಅದಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಡಾ॥ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಲ್ಲಿ ತರಬೇತಾಗಿ, ಅವರಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾಗಿರುವ ಮೈಸೂರು ಹಾಗೂ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅದಮ್ಯ ಉತ್ಸಾಹ, ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಆದರ್ಶಗಳತ್ತ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಅವರ ಹಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಅದುವೇ ಪ್ರೊ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ. ಅವರು ಇಷ್ಟೊಂದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಟ್ಟಿರುವ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಕೂಡ ವೈದ್ಯಲೋಕಕ್ಕೊಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಬಹುದು. ಅವನ್ನು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಅವರ ನೆನಪನ್ನು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಷ್ಯಂದಿರು ಗುರುವನ್ನು ಮೀರಿಸುವವರಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೊ. ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ ಹೆಗ್ಡೆಯವರನ್ನು ಮೀರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಲಾರದು.

ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ, ವ್ಯಾಪಾರ, ರಾಜಕೀಯ

ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ, ವ್ಯಾಪಾರ, ರಾಜಕೀಯ

ಡಾ॥ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಕ್ಕಿಲ್ಲಾಯ

ಮಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಕನಕದಾಸ ಸಂಶೋಧನ ಕೇಂದ್ರ ಆಯೋಜಿಸಿರುವ ‘ಹೀನಗಳೆದವರಲ್ಲ ನಿನ್ನನು ನಾವು ಸಭೆಯೊಳಗೆ’: ಆಹಾರ ರಾಜಕಾರಣ – ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂವಾದ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 7, 2015ರಂದು ಮಂಗಳೂರಿನ ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಮಂಜುನಾಥೇಶ್ವರ ವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಉಪನ್ಯಾಸ

(‘ಹೊಸತು’ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆಯ 2016ರ ವಿಶೇಷಾಂಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

09-food-security-IndiaInk-superJumboಆಹಾರವೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾರಣ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ, ವಾನರರಿಂದ ಮಾನವರಾಗುವುದಕ್ಕೆ, ಆಹಾರವೇ ಮೂಲ ಕಾರಣ. ನಮ್ಮ ನಾಗರಿಕತೆ ಹುಟ್ಟಿ, ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ, ನಮ್ಮ ಶ್ರಮ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವೃತ್ತಿಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ, ಆಸ್ತಿ-ರಾಜ್ಯ-ರಾಜ-ಮಾಲಕರಾದುದಕ್ಕೆ, ಜಗಳ-ಯುದ್ಧಗಳಿಗೆ, ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ, ರೋಗಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಆಹಾರವೇ. ಅಂತಹ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಜೈವಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಆಯಾಮಗಳು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಇದ್ದವು, ಇಂದಿಗೂ ಇವೆ. ಮೇಲ್ವರ್ಗಗಳ ಆಹಾರ, ಕೆಳವರ್ಗಗಳ ಆಹಾರ; ಬಡವರಿಗೆ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಆಹಾರ, ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ತಿಂದಷ್ಟೂ ಮುಗಿಯದ ಆಹಾರ; ನಾವೇ ಬೆಳೆಸಿ ಅಥವಾ ಹುಡುಕಿ ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಆಹಾರ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸುವ ಆಹಾರ; ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ, ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ – ಹೀಗೆ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನತೆಗಳು ಹಿಂದೆಯೂ ಇದ್ದವು, ಈಗಲೂ ಇವೆ.

ಆಹಾರದ ಈ ಪರಿಯ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ಹಲವು ನೆಲೆಗಳ ನಡುವೆ ವೈರುದ್ಧ್ಯಗಳೂ, ತಿಕ್ಕಾಟಗಳೂ ಸರ್ವಕಾಲಿಕವೇ. ಸಸ್ಯಾಹಾರವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅದುವೇ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಅದುವೇ ಸಾತ್ವಿಕ ಎಂಬ ಹೊಗಳಿಕೆ; ಮಾಂಸಾಹಾರ ಕೆಟ್ಟದು, ಅದರಿಂದ ರೋಗ ಬರುತ್ತದೆ, ಅದು ತಾಮಸಿಕ ಎಂಬ ತೆಗಳಿಕೆ; ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳನ್ನೂ ಮದ್ಯಪಾನಿಗಳನ್ನೂ ಸಮೀಕರಿಸಿ ಅಂಥವರೊಡನೆ ಉಣ್ಣಲಾಗದೆಂಬ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಈಗಲೂ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿವೆ. ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾಂಸಗಳನ್ನು ಮತಧರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಂಟು ಹಾಕಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯೂ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿ, ದೇಹವನ್ನು ಪೊರೆಯಬೇಕಾದ ಆಹಾರವು ಹೀಗೆ ಜಗಳದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಮುಖ್ಯವಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂರೇ: ಮನುಷ್ಯರು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಮೊದಲನೆಯದು, ಮನುಷ್ಯರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಹಾರ ಯಾವುದು ಎಂಬುದು ಎರಡನೆಯದು, ಇಂದು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ, ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ಯಾವುದು ಮತ್ತು ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎನ್ನುವುದು ಮೂರನೆಯದು.

ನಮ್ಮ ಅರಿಮೆಯು ಬಲಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಗಳೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಇಂದಿಗೆ ಐನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಬಾಳಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ದಾಸಶ್ರೇಷ್ಠ ಕನಕದಾಸರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲೂ ಇವೇ ಉತ್ತರಗಳಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಅಚ್ಚರಿಯುಂಟು ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕನಕದಾಸರ ದಾರ್ಶನಿಕತೆಯನ್ನೂ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಲ ಕುಲ ಕುಲವೆಂದು ಹೊಡೆದಾಡದಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಕುಲದ ನೆಲೆಯನೇನಾದರೂ ಬಲ್ಲಿರಾ ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರೊಳಗಿನ ಭೇದ- ಭಾವಗಳನ್ನು ಕನಕದಾಸರು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದರು. ಮೇಲ್ವರ್ಗಗಳ ಆಹಾರ, ಕೆಳ ವರ್ಗಗಳ ಆಹಾರವೆಂದು ತುಚ್ಛೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ತಮ್ಮ ರಾಮಧಾನ್ಯ ಚರಿತ್ರೆ ಎಂಬ ಕೃತಿಯ ವಸ್ತುವನ್ನಾಗಿಸಿ, ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸಾರದ್ದು ಯಾವುದು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ರಾಮನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲೇ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿಸಿದ್ದರು. ಆಹಾರದ ಈ ಮಹಾಕಥೆಯು ಭೂಮಿಗಚ್ಚರಿಯಾಗಿ, ಜನಸ್ತೋಮಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಆದರಣೀಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದಿದ್ದರು ಕನಕದಾಸರು.[1] ಅವರೆಂದಂತೆಯೇ, ಆಹಾರದ ಒಳಿತು-ಕೆಡುಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯೆಲ್ಲವೂ ಭೂಮಿಗಚ್ಚರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ!

ನಿಮ್ಮ ಕುಲದ ನೆಲೆಯನೇನಾದರೂ ಬಲ್ಲಿರಾ?

ನಿಮ್ಮ ಕುಲದ ನೆಲೆಯನೇನಾದರೂ ಬಲ್ಲಿರಾ ಎಂಬ ಕನಕದಾಸರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ 19ನೇ ಶತಮಾನದೀಚೆಗಿನ ವಿಕಾಸವಾದದಲ್ಲಿ, ಆ ಬಳಿಕ ಹೊರಗೆತ್ತಿದ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆಯ ಮನುಷ್ಯರ ವರ್ಣತಂತುಗಳ ಮೇಲೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗಿವೆ. ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸೀಳು ಕಣಿವೆಗಳ ಪ್ರದೇಶವೇ ಮನುಕುಲದ ಮೂಲ ನೆಲೆ, ಸುಮಾರು ಎರಡು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಕಾಸವಾಯಿತು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈಗ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಧಾರಗಳಿವೆ. ಸುಮಾರು 1 ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಫ್ರಿಕಾದಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಪಾದ ಬೆಳೆಸಿದ ಮಾನವರು ಭರತಖಂಡ, ಯೂರೋಪು, ಅಮೆರಿಕಗಳೆಲ್ಲೆಡೆಗೆ ತಲುಪಿದರು, ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ನೆಲೆ ನಿಂತು ಬೆಳೆದರು. ಇವತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲ 700 ಕೋಟಿ ಮನುಷ್ಯರು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಈ ಮೂಲ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಕವಲೊಡೆದ ಹತ್ತು ಪುರುಷರು ಹಾಗೂ 18 ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂತಾನಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರು ಎನ್ನುವುದು ವರ್ಣತಂತುಗಳಲ್ಲೂ, ಮೈಟೋಕಾಂಡ್ರಿಯಾಗಳಲ್ಲೂ ನಡೆಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢಗೊಂಡಿದೆ.[2-6] ಕನಕದಾಸರು ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರು ಹುಟ್ಟದ ಯೋನಿಗಳಿಲ್ಲ, ಮೆಟ್ಟದ ಭೂಮಿಗಳಿಲ್ಲ; ಅಂತಿರುವಾಗ, ಕುಲ ಕುಲ ಕುಲವೆಂಬ ಹೊಡೆದಾಟಗಳೇಕೆ?

journeyಇಂದು ಮನುಕುಲವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಾಗಿ, ಜನಾಂಗಗಳಾಗಿ, ಮತಗಳಾಗಿ, ಜಾತಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರ ದೇಹದ ರಚನೆ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿದೆ; ಇರುವ ಪ್ರದೇಶ, ಬದುಕಿನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದೇಹದ ಬಣ್ಣ, ಚರ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಬಹುದಾದರೂ, ಉಳಿದಂತೆ 99.9% ಸಾಮ್ಯತೆಯಿದೆ.[7.8] ಕನಕದಾಸರೆಂದಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ ಹಿರಿದೇನು, ಕಿರಿದೇನು, ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆತರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನೆಟ್ಟನೆ ಸರ್ವಜ್ಞನ ನೆಲೆಯಾಗಬಹುದು!

ಜಲವೆ ಸಕಲ ಕುಲಕ್ಕೆ ತಾಯಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಕನಕವಾಣಿಯೂ ನಿಜವೇ. ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ 53% ದಷ್ಟಿರುವುದು ಜಲಜನಕ-ಆಮ್ಲಜನಕಗಳ ಜಲ, ಇನ್ನುಳಿದದ್ದು ಸಾರಜನಕ, ಇಂಗಾಲ, ಇತರ ಖನಿಜ-ಲವಣಗಳು. ಇವೂ ನಮ್ಮವೇನಲ್ಲ; ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆಯುವಂಥವು! ಈ ಅಣು-ಪರಮಾಣುಗಳೇ ಹರಿಯೆಂದು ತಿಳಿದರೆ, ಕನಕದಾಸರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಹರಿಯೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮ, ಹರಿಯೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರ, ಎಲ್ಲವೂ ಹರಿಮಯ! ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರೂ ಈ ಮಹಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ತುಣುಕುಗಳು!

ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರ ದೇಹರಚನೆಯು ಒಂದೇ ಎಂದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರ ದೇಹಕ್ಕೂ ಸರಿ ಹೊಂದುವ ಆಹಾರವಸ್ತುಗಳೂ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿರಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೂ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆಂದು ವಿಕಾಸಗೊಂಡ ಮಿಶ್ರಾಹಾರಿಗಳೇ, ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಮನುಷ್ಯ ಯಾರಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 25 ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಮಯುಗದಿಂದ ಆಹಾರ ದುರ್ಲಭವಾದಾಗ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಜಲಚರಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕಾಯಿತು, ಅದಕ್ಕೆಂದು ಕೊಳಗಳೊಳಕ್ಕೆ ನಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಯಿತು, ಜಲಚರಗಳ ತೈಲಗಳಿಂದ ಮಿದುಳು ಬಲಿಯಿತು. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕೌಶಲ್ಯಗಳೂ ಬೆಳೆದವು, ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಟೆಯಾಡಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಮಾಂಸ ಸೇವನೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಆದಿ ಮನುಷ್ಯರ ಫಲವತ್ತತೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿತು, ಅವರ ಸಂತತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ಹೀಗೆ ಆಧುನಿಕ ಮನುಷ್ಯರು ಬೀಜದಿಂದ ಕಾಂಡದವರೆಗೆ, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಆನೆಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಳಸಬಲ್ಲ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಜೀವಿಗಳಾಗಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದರು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಬೇರಾವ ಪ್ರಾಣಿಗೂ ಇಲ್ಲದ ಆಹಾರದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು;[9,10] ಮನುಷ್ಯರು ಅಟ್ಟು ಉಣ್ಣದ ವಸ್ತುಗಳಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕನಕದಾಸರು ಹೇಳಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೇ ಇರಬಹುದೇ?!

ಅಟ್ಟು ಉಣ್ಣದ ವಸ್ತುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರದು ಬದಲಾಯಿತು

ಮನುಷ್ಯರು ವಿಕಾಸಗೊಂಡಂದಿನಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, ಕೃಷಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಕಾಲದವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿ, ಬೇಟೆಯಾಡಿ, ಪ್ರಕೃತಿದತ್ತ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತಿನ್ನುವವರಾಗಿದ್ದರು. ಅಂತಹಾ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಹುಳು, ಕೀಟ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಮಾಂಸಾಹಾರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನುಳಿದ ಸಸ್ಯಾಹಾರದಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿಗಳು, ಬೀಜಗಳು, ಹೂವುಗಳು, ಗೆಡ್ಡೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹಣ್ಣುಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಿನ ಸಸ್ಯಾಹಾರದಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯಗಳಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 10-13 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈಗಿನ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ, ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪಳಗಿಸಿ, ಸಾಕುವ ಕ್ರಮವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ಹಾಗೂ ಚೀನಾದ ಹಲವೆಡೆ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಉತ್ಖನನಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆತಿರುವ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಅಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಮದ್ಯವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕುರುಹುಗಳು ದೊರೆತಿವೆ. ಕೆಲವು ತಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಮದ್ಯದಾಸೆಗಾಗಿಯೇ ಧಾನ್ಯಗಳ ಕೃಷಿಯು ಆರಂಭವಾಯಿತು.[11-16]

ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ಪಶು-ಪಕ್ಷಿ ಸಾಕಣೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಗೋಧಿ, ಬಾರ್ಲಿ, ಅಕ್ಕಿ, ರಾಗಿ ಮುಂತಾದ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಕಿದ ಪಶು-ಪಕ್ಷಿಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರವಾದವು. ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ ರೊಟ್ಟಿ, ಬ್ರೆಡ್ಡು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ತಯಾರಿಯೂ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿತು, ಆಹಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸಹ್ಯವಾಗಿಸುವ, ರುಚಿಕರವಾಗಿಸುವ ಇಂತಹ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಕ್ರಮಗಳು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದವು, ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಬಗೆಬಗೆಯ ತಿನಿಸುಗಳು ಬಂದವು. ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಹಾಲನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವುಗಳ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಸುಮಾರು 7000 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೆಳೆಯಿತು.[17] ಸುಮಾರು 2500 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಬ್ಬು ಹಾಗೂ ತದನಂತರ ಸಕ್ಕರೆ ಬಂತು, ಬರುಬರುತ್ತ ಅದರ ಬಳಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿತು.

ಹೀಗೆ ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ 70% ಮಾಂಸಾಹಾರ, 30% ಬೀಜ-ತರಕಾರಿಗಳ ಬದಲು ಧಾನ್ಯಗಳು, ಸಕ್ಕರೆಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಆಹಾರ ವಸ್ತುಗಳ ಸೇವನೆಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು; ಹಿಂದೆಂದೂ ತಿನ್ನದೇ ಇದ್ದ ಧಾನ್ಯಗಳೂ, ಸಕ್ಕರೆಯೂ ತಟ್ಟೆಯನ್ನೂ, ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ತುಂಬಿದವು, ಮೊದಲು ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರಗಳಾಗಿದ್ದ ಮಾಂಸ ಹಾಗೂ ತರಕಾರಿಗಳು ಬದಿಗೆ ಸರಿದವು. ಧಾನ್ಯಗಳೇ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರವಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ ಮುಂತಾದ ರೋಗಗಳೂ ತೊಡಗಿದವು. ಎರಡು-ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲೂ, ಚರಕ ಸಂಹಿತೆಯಂತಹ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲೂ ಈ ರೋಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಯಾಗಿವೆ. ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಮ್ಮಿಯೊಂದರೆದುರು ‘ಫೆರೋ ಮೆರೆನ್ತಾ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 1203) ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಹಿಲೆ, ಸಂಧಿ ನೋವು ಹಾಗೂ ದಂತ ಕ್ಷಯಗಳಿಂದ 60ನೇ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ಸತ್ತರು’ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ತಜ್ಞರೊಬ್ಬರು ಆ ಮಮ್ಮಿಯನ್ನು ಎಂಆರ್‌ಐ ಸ್ಕಾನ್ ಮಾಡಿ ಆ ರೋಗಗಳ ಕುರುಹುಗಳಿದ್ದುದನ್ನು ದೃಢ ಪಡಿಸಿದುದು ಕೂಡ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳ ಮೂಲ ಕಾರಣವು ಅಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಇತ್ತು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪುರಾವೆಯಾಗಿದೆ.[18]

ಆಹಾರ ದೊರೆಯದೆ ದೇಹ ಬದಲಾಯಿತು,  ಆಹಾರ ದೊರೆತು ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿತು

ನಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆಸತೊಡಗಿದ ಬಳಿಕ, ಪ್ರಕೃತಿದತ್ತ ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವನು ಆಹಾರದ ಉತ್ಪಾದಕನಾದ ಬಳಿಕ, ದೇಹಕ್ಕೆ ರೋಗಗಳು ಹತ್ತಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬಾಳುವೆಯೂ ಬದಲಾಯಿತು. ಹಿಮಯುಗದಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಅಲಭ್ಯತೆಯು ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಜೈವಿಕ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೆ, ಕೃಷಿ ತೊಡಗಿ, ಆಹಾರ ಲಭ್ಯವಾದುದು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ, ವೃತ್ತಿಯನ್ನೂ ಬದಲಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕೃಷಿ ಮಾಡಿ, ಒಂದೆಡೆ ನೆಲೆ ನಿಂತದ್ದರಿಂದ ಅಂಡಲೆಯುವುದು ತಪ್ಪಿತು, ಊರು-ಕೇರಿ-ರಾಜ್ಯಗಳ ನಾಗರಿಕತೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ವಿಜ್ಞಾನ-ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಂತಹ ಒಳಿತೂ ಆದವು, ರೋಗ-ರುಜಿನ, ಅಸಮಾನತೆಗಳಂತಹ ಕೆಡುಕುಗಳೂ ಆದವು.

201443092553258782_8ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಭೂಮಿಯು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿ ಒಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು, ರಾಜ್ಯ ಬಂತು, ದೇಶ ಬಂತು, ಗಡಿಗಳು ಬಂದವು, ಸರಕಾರಗಳು ಬಂದವು. ಅಲೆದು ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಹಾರವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಹಂಚಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆ, ಸಾಕಿದ ಪಶು-ಪಕ್ಷಿ, ಎತ್ತಿದ ನೀರು ಕೆಲವರ ಸ್ವತ್ತಾಯಿತು, ದುಡಿದವರದು-ದುಡಿಸಿದವರದು ಬೇರೆಯಾಯಿತು, ದುಡಿಯುವವರು-ದುಡಿಸುವವರು ಬೇರೆಯಾದರು, ಅವರು ಮೇಲಾದರು, ಇವರು ಕೀಳಾದರು. ದುಡಿಯುವವರು ಕಪ್ಪಾದರು, ದುಡಿಸುವವರು ಬಿಳಿಯಾದರು; ದುಡಿದವರು ತಾವು ಬೆಳೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ದುಡಿಸಿದವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಮೇಲಿನವರು ಮರಳಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೊಟ್ಟರಷ್ಟೇ ಕೆಳಗಿನವರಿಗೆ ಊಟವೆಂಬ ಸ್ಥಿತಿಯುಂಟಾಯಿತು. ಅಂತಲ್ಲಿ, ದುಡಿಯುವವರು ಮತ್ತೆ ಅಂಡಲೆದು ಆಹಾರ ಹುಡುಕುವವರಾದರು, ಸಿಕ್ಕಿದ ಇಲಿ, ನಾಯಿ, ಏಡಿ, ಕಪ್ಪೆ, ಹಾವು, ಸಣ್ಣ ಮೀನು, ಬಸವನ ಹುಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಕೃತಿದತ್ತ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳೂ, ವನ್ಯ ಸೊಪ್ಪು-ತರಕಾರಿ-ಗೆಡ್ಡೆಗಳೂ ಅವರ ಆಹಾರವಾದವು. ಧಾನ್ಯ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಧನಿಕರಿಗೆ ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹಗಳಂತಹ ರೋಗಗಳು ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋದ ಬಡವರನ್ನು ಈ ರೋಗಗಳು ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲ.[19-21]

ಮೀರಿಸುವರಾರಿವರೊಳಗೆ ಗುಣಸಾರನಾವನು? [1]

ದುಡಿಯುವವರು ಮತ್ತು ದುಡಿಸುವವರ ನಡುವಿನ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಕನಕದಾಸರು ತಮ್ಮ ರಾಮ ಧಾನ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆಳೆದರು. ಕನಕದಾಸರ ಈ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಲಂಕೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಮರಳುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೂ, ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಮಹಾಮುನೀಶ್ವರರಿಗೂ, ವಾನರ ಸೇನೆಗೂ ಸವಿಯಲೆಂದು ಸುಭಕ್ಷಗಳೆಲ್ಲವನು ರಾಮನೋಲಗಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಹೆಡಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿ ಹೊರಿಸಿ ತಂದಖಿಳ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನವಧಾನ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇದ್ದವು; ಕಪ್ಪಗಿನ ದುಡಿಯುವ ಜನರು ತಿನ್ನಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಪ್ಪಗಿನ ರಾಗಿ, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ದುಡಿಸುವವರು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಳಿಯ ಅನ್ನವೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದವು. ಈ ಮೆರೆವ ರಾಸಿಯ ಕಂಡುಯಿದರೊಳು ಪರಮಸಾರದ ಹೃದಯನಾರೆಂದರಸಿ ಶ್ರೀರಾಮನು ಅಲ್ಲಿರುತಿಹ ಮಹಾಮುನೀಶ್ವರರ ಕೇಳಲು, ಗೌತಮ ಮುನಿಯು ನಮ್ಮಯ ದೇಶಕತಿಶಯ ನರೆದಲೆಗನೇ (ರಾಗಿಯೇ) ಎಂದು ಯಾವ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ತೀರ್ಪಿತ್ತರು. ರಾಮನ ಒಡ್ಡೋಲಗದಲ್ಲಿ, ಗೌತಮ ಮುನಿಯ ಬಾಯಿಂದ, ದುಡಿಯುವ ಜನರ ಆಹಾರವಾಗಿದ್ದ ರಾಗಿಯನ್ನು ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಕನಕದಾಸರು ಅಕ್ಕಿ-ರಾಗಿಗಳ ನಡುವೆ ವಾಗ್ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುನಿಪ ಗೌತಮ ಪಕ್ಷಪಾತವನೀಸು ಪರಿಯಲಿ ಮಾಡುವುದೇಕೆ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಲೇ ಅಕ್ಕಿಯು ರಾಗಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯನ್ನಾರಂಭಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಅಕ್ಕಿಯು ತನ್ನನ್ನು ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದವರ ಆಹಾರವೆಂದು, ಕ್ಷಿತಿಯಮರರುಪನಯನದಲಿ ಸುವ್ರತ ಸುಭೋಜನ ಪರಮ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಗಳಲಿ ಶುಭಶೋಭನದಲಾರತಿಗೆ ಹಿರಿಯರಲಿ ಕ್ರತುಗಳೆಡೆಯೊಳಗರಮನೆಯಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವು ರಂಜಿಸುವ ದೇವರಿಗತಿಶಯದ ನೈವೇದ್ಯ ತಾನಹೆನೆಂದು, ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ, ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲೂ, ಮದುವೆ, ಅರ್ಚನೆಗಳಲ್ಲೂ, ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರೋಚ್ಚರಣೆಯಲ್ಲೂ ತಾನು ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತದೆ. ಅತ್ತ ರಾಗಿಯನ್ನು ನೀ ಶೂದ್ರಾನ್ನವಾದೆಯಲ ಎಂದು ಹಂಗಿಸಿ, ಕುಲ ಹೀನ, ಮತಿ ಹೀನ, ಒಣಗಿದ ಕಾಷ್ಠ, ಕುರಿಯ ಹಾಲು, ಮರದ ಕಪಿ, ಭ್ರಷ್ಟ, ಹಳ್ಳದ ನೀರು, ಹದ್ದು, ಬಕ, ಕಾಗೆ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಕೀಳುಗಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ, ಮಧುಪಾನವಾದೆಯಲಾ ದುರಾತ್ಮಕ ನಿನ್ನ ಸೇವಿಸಿದ ದಾನವರು ಮಾನವ ಕಿರಾತರು ಜ್ಞಾನವಳಿದು ವಿಕಾರದಲಿ ಮತಿ ಹೀನರಾದರು ಎಂದು ತೆಗಳುತ್ತದೆ. ರಾಗಿಯಿಂದ ಶರಾಬು ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕನಕದಾಸರ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಬಡವರ ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತರು, ವೈದಿಕರು ಹಂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆನ್ನುವುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವವರು ಹಾಗೂ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ತಾನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಾರೆ ಎಂದು ಕೆಲವು ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳು ಈಗಲೂ ದುಡಿಯುವ ಜನರನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?

ರಾಮನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ತನಗಾದ ಅವಮಾನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ನರೆದಲೆಗನಿಗೆ ಕೋಪ ನೆತ್ತಿಗೇರುತ್ತದೆ, ಅದೇ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಕ್ಕಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಭಂಡ, ಸತ್ಯಹೀನನು, ಬಡವರನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡೆ ಧನಾಢ್ಯರನು ಬೆಂಬತ್ತಿ ನಡೆವವುಪೇಕ್ಷೆ ನಿನ್ನದು ಎಂದು ಶ್ರೀಮಂತರ ಕೈ-ಬಾಯಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಎಟಕುತ್ತಿದ್ದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ. ನೀನು ರೋಗಿಗೆ ಪತ್ಯ, ಹೆಣದ ಬಾಯಿಗೆ ತುತ್ತು, ಪಿಂಡ, ವಾಯಸ ಕುಲದ ತುತ್ತು, ಕೀರ್ತಿಯ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡ ದುರಾತ್ಮನೆಂದು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹಳಿದು, ಬಲ್ಲಿದರು, ಬಡವರಲಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯುಂಟುಪೇಕ್ಷೆ ಎಂದು ದೂರುತ್ತದೆ. ತನ್ನಲ್ಲಿ ‘ಸಲ್ಲದೀ ಪರಿ ಪಕ್ಷಪಾತವದಿಲ್ಲ ಭಾವಿಸಲು ಬಲ್ಲಿದರು ಬಡವರುಗಳೆನ್ನೆದೆ ಎಲ್ಲರನು ರಕ್ಷಿಸುವೆ ನಿರ್ದಯನಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವ ರಾಗಿಯು, ‘ಮಳೆದೆಗೆದು ಬೆಳೆಯಡಗಿ ಕ್ಷಾಮದ ವಿಲಯಕಾಲದೊಳನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಅಳಿವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾದರಿಸಿ ಸಲಹುವೆನು ಜಗವರಿಯೆ’ ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ, ಸತ್ತವರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬರೂಪನು ಬಿತ್ತರಿಸಿ ಪಿತೃನಾಮಗಳ ನಿನಗಿತ್ತು ಮೂವರ ಪೆಸರಿನಲಿ ಕರಕರೆದು ದರ್ಭೆಯಲಿ ನೆತ್ತಿಯನು ಬಡಿ ಬಡಿದು ಕಡೆಯಲಿ ತುತ್ತನಿಡುವರು ಪಶುಗಳಿಗೆ ನೀನೆತ್ತಿದೆಯೆಲಾ ತನುವ ಸುಡಬೇಕು ಎಂದು ರಾಗಿಯು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಜರೆಯುವ ಮೂಲಕ, ಕನಕದಾಸರು ಮೇಲ್ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಂತಹ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅಣಕಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬಡವರ ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಹಾರಗಳ ನಡುವಿನ ಈ ವ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಶ್ರೀರಾಮನು ‘ಪರಮ ಧಾನ್ಯದೊಳಿಬ್ಬರೇ ಇವರಿರಲಿ ಸೆರೆಯೊಳಗಾರು ತಿಂಗಳು, ಹಿರಿದು ಕಿರಿದೆಂಬಿವರ ಪೌರುಷವರಿಯ ಬಹುದಿನ್ನು’ ಎಂದು ಎರಡೂ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿ, ಆರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಸೆರೆಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸೆರೆವಾಸದ ಬಳಿಕ ಎರಡೂ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ತೀರ್ಪು ನೀಡುವಂತೆ ಶ್ರೀರಾಮನು ಕೇಳಿದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ರಾಗಿಯನ್ನೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಜಂಭಾರಿ (ಇಂದ್ರ) ನಸುನಗುತ ಸಾರಹೃದಯನು ನರೆದಲೆಗ ನಿಸ್ಸಾರನೀ ವ್ರಿಹಿಯೆಂದರೆ, ನರೆದಲೆಗನೆ ಸಮರ್ಥನು ಬಹಳ ಬಲಯುತ ಸೆರೆಗೆ ಕಾಂತಿಗೆಡಲಿಲ್ಲ, ವ್ರಿಹಿ ಕರಗಿ ಕಂದಿದನು ಸೆರೆಯಲಿ ಎಂದು ನಾರದ ನುಡಿದರೆ, ಬಡವರ ಬಲ್ಲಿದರನಾರೈದು ಸಲಹುವನಿವಗೆ ಸರಿಯುಂಟೆ ನೆಲ್ಲಿನಲಿ ಗುಣವೇನು ಭಾಗ್ಯದಿ ಬಲ್ಲಿದರ ಪತಿಕರಿಸುವನು ಅವನಲ್ಲಿ ಸಾರವ ಕಾಣೆಯೆಂದನು ಕಪಿಲಮುನಿ ನಗುತ. ಅಂತೂ ಕನಕದಾಸರೂ, ಅವರ ಶ್ರೀರಾಮನೂ, ಮತ್ತಿತರ ಋಷಿಮುನಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಬಡವರ, ದುಡಿಯುವ ಜನರ ಆಹಾರವೇ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದುದು, ಸಾರವುಳ್ಳದ್ದು ಎಂದೂ, ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಹಾರವು ದುರ್ಬಲವಾದುದು, ನಿಸ್ಸಾರವಾದುದು ಎಂದೂ ಒಮ್ಮತದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಶೂದ್ರಾನ್ನವೂ, ಅತಿಶಯದ ನೈವೇದ್ಯವೂ

ಕನಕದಾಸರು ಆರೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ದಮನಿತರ ಆಹಾರದ ಪರವಾಗಿ ತೀರ್ಪಿತ್ತರೂ, ಆಹಾರದ ಮೇಲು-ಕೀಳುಗಳ ವ್ಯಾಜ್ಯವು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಕನಕದಾಸರ ಕಾಲಾನಂತರ ತೊಡಗಿದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಒಡೆತನದ ನಮೂನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬದಲಿಸಿತು. ಶ್ರೀಮಂತರ ಮೇಲೆ ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತರು ಬಂದರು, ಬಡವರು ಕಡು ಬಡವರಾದರು. ಬರುಬರುತ್ತಾ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯು ದೊಡ್ಡ ಕಂಪೆನಿಗಳ ವಶವಾಗಿ, ಕೃಷಿಯು ಉದ್ಯಮವಾಯಿತು, ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರವು ವ್ಯಾಪಾರದ ಸರಕಾಯಿತು. ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ, ಬ್ರೆಡ್ಡು, ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತಯಾರಿಸಿ ಮಾರುವ ಉದ್ಯಮವೂ ಬಲು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಭೂಮಿಯೊಳಗಿಂದ ತೆಗೆದ ತೈಲವೂ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಪಾಲಾಯಿತು, ಆ ತೈಲದಿಂದ ತೆಗೆದ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು, ಆ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳು, ಕೀಟನಾಶಕಗಳು, ಕಳೆನಾಶಕಗಳು, ಮದ್ದುಗಳು, ಮದ್ದುಗುಂಡುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಕೆಲವೇ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಕೈಯೊಳಗಾದವು. ಕೃಷಿ, ರಸಗೊಬ್ಬರ, ತೈಲ, ಔಷಧ, ಯುದ್ಧಗಳೆಲ್ಲವೂ ಉದ್ಯಮಗಳಾಗಿ, ಒಂದಿನ್ನೊಂದನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ವಿಶ್ವದ ಸರಕಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಯಂತ್ರಿಸತೊಡಗಿದವು. ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಐ ಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಹಿಟ್ಲರನಿಗೆ 4 ಲಕ್ಷ ಮಾರ್ಕ್ ನೆರವಿತ್ತು, ಆತನ ಗೆಲುವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವು; ನಂತರ ಆತನನ್ನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಪಶುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡವು. ಕೊನೆಗೆ ಹಿಟ್ಲರ್ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು, ಆದರೆ ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದವು. ಇಂದು ಕೂಡ ಭೂಲೋಕದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸರಕಾರಗಳನ್ನು ಆಹಾರ, ತೈಲ, ಔಷಧ ಹಾಗೂ ಯುದ್ಧ ಉದ್ಯಮಗಳೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ, ಆ ಮೂಲಕ ಆಹಾರ, ತೈಲ, ಔಷಧ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನೂ, ಬೆಲೆಗಳನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಬಳಿಕ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆ ನೀಗಿತು, ಆದರೆ ವಿಶ್ವದ ಹಲವೆಡೆ ಬಡತನ ಹೆಚ್ಚಿತು. ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿ, ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ, ಬ್ರೆಡ್ಡು-ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಂತಹ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧ ಪಡಿಸಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬತೊಡಗಿದವು, ಅವಕ್ಕೆ ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನೂ ಬೆರೆಸತೊಡಗಿದವು. ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದಡಿಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತ ದೇಶಗಳ ಜನರಿಗೆ ತಿಂದೆಸೆಯುವಷ್ಟು ಯಥೇಷ್ಟ ಆಹಾರ ದೊರೆಯತೊಡಗಿತು, ಬಡರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಜನರಿಗೆ ಊಟವೇ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅಮೆರಿಕಾದಂತಹ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಮಾರುವ ಸಕ್ಕರೆಭರಿತ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಆಹಾರದ ಬಳಕೆಯು ಹೆಚ್ಚತೊಡಗಿತು, ಬಡ ದೇಶಗಳ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕೈಗೆಟುಕಿದ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಹಾರಗಳನ್ನೇ ಹುಡುಕಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಯಬೇಕಾಯಿತು.

ಈಗಲೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಆಹಾರದ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ, ಪೂರೈಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ, ಬೆಲೆ ಏರುತ್ತಿದೆ. ಬಡವರು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಊಟವಿಲ್ಲದಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶದಿಂದಲೂ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 75 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಗೋಧಿ, 80 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಅಕ್ಕಿ, 15 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಮಾಂಸ, 5 ಕೋಟಿ ಮೊಟ್ಟೆ, 5 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಕೋಳಿ, 6 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಮೀನನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮವರ ಜೀವಗಳಿಗಿಂತಲೂ ವಿದೇಶದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಚಿಕ್ಕಾಸೇ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಊಟಕ್ಕಿದ್ದವರು ತಿಂದೆಸೆಯುವ ಆಹಾರವು 40% ದಷ್ಟಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬಿ ಇನ್ನೂ ಮಿಕ್ಕುಳಿಯುವಷ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾತಿ, ಮತ, ಮತ್ತಿತರ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಕೂಡ ಜನರ ಆಹಾರವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.

ಶ್ರೀಮಂತರು ಹಾಗೂ ಬಡವರ ಆಹಾರಗಳು ಬೇರೆ-ಬೇರೆಯಾದಂತೆ ಅವರ ರೋಗಗಳೂ ಬೇರೆಯಾಗಿವೆ. ಇಂದು 140 ಕೋಟಿ ಜನ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಿಂದು ರೋಗಗ್ರಸ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅತ್ತ 80 ಕೋಟಿ ಜನ ಊಟಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಆಸ್ತಿಹೀನರಿಗೆ ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ರೋಗ, ಆಸ್ತಿವಂತರಿಗೆ ಊಟ ಸರಿಯಿಲ್ಲದೆ ರೋಗ! [22] ಹೊಟ್ಟೆ ಖಾಲಿಯಿರುವ 80 ಕೋಟಿ ಜನರಲ್ಲಿ 30 ಕೋಟಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 4 ಕೋಟಿ ಜನರು ಹೊಟ್ಟೆಗಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ 39% ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನ್ಯೂನ ಪೋಷಣೆಯಿದೆ, ನಿತ್ಯ 3000 ಮಕ್ಕಳು ಅದರಿಂದಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದು ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಹಾರವು ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಲಾಭವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ತಿನ್ನುವವರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳು, ಕೀಟನಾಶಕಗಳು, ವಾಹನಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳ ಅಬ್ಬರದಿಂದ ಹವೆ, ಪರಿಸರ ಕೆಡುತ್ತಿವೆ, ನೆರೆ-ಬರ ಬಂದು ಬೆಳೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಮನುಷ್ಯರ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳು ಪಶು-ಪಕ್ಷಿ ಸಾಕಣೆಗೆ, ವಾಹನಗಳ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಾರು-ಬಸ್ಸುಗಳ ಟ್ಯಾಂಕುಗಳು ಮನುಷ್ಯರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಾಗಿವೆ. ಇಂದು ಎರಡು ಪೈಸೆ ಮೌಲ್ಯದ ಜೋಳದಿಂದ ಎರಡು ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ತಿನಿಸುಗಳು, ಸಕ್ಕರೆ, ಶರಾಬು ಇತ್ಯಾದಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಹೇರಳ ಲಾಭವನ್ನು ತರುತ್ತಿವೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳ ಬದಲು ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ, ನೆಲಕಡಲೆ, ಸೋಯಾ, ಹೂವುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮುಂತಾದ ನಗದು ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಂಪೆನಿಗಳೂ, ಅವುಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ ಸರಕಾರಗಳೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಈ ಆಹಾರ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಅದೇ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಸಿದ್ಧ ಪಡಿಸಿರುವ ಕುಲಾಂತರಿ ಬೆಳೆಗಳನ್ನೂ, ಅಂತಕ ಬೀಜಗಳನ್ನೂ ಮುಂದೊತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪರಂಪರಾಗತ ಆಹಾರವು ಎಲ್ಲೋ ಮಾಯವಾಗಿದೆ, ನಾವು ಬೆಳೆಯಬಹುದಾದುದನ್ನೂ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ; ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಬೆಳೆಸಿದ, ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಎಸೆದ, ನಿಸ್ಸಾರವಾದ, ನಿರ್ಜೀವವಾದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಗಂಟಲುಗಳೊಳಗೆ ತುರುಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕೃತಕ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳು ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳ ಕ್ಯಾಡ್ಮಿಯಂ, ಸೀಸ, ಪಾದರಸ, ಆರ್ಸೆನಿಕ್, ನಿಕಲ್, ಯುರೇನಿಯಂ ಮುಂತಾದವು, ಕಳೆ-ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಬಗೆಬಗೆಯ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ನಮ್ಮ ನೆಲ-ಜಲ-ಗಾಳಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಡಿಸಿವೆ; ಇವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ, ಆಹಾರಸಂಕಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಸಸ್ಯ-ಮಾಂಸಾಹಾರಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ, ಹಲಬಗೆಯ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳಾಗಿವೆ. ರಸಗೊಬ್ಬರ-ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಒಂದಿಷ್ಟು ಆಹಾರವೂ ಸತ್ವಹೀನವಾಗಿ, ಉಪಯೋಗಕ್ಕಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಇಂತಹಾ ಆಹಾರದಿಂದ 300 ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ನ್ಯೂನ ಪೋಷಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ; ಲವಣ, ಖನಿಜಾಂಶಗಳು, ಅನ್ನಾಂಗಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಮಕ್ಕಳ ಮನೋದೈಹಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಏಕಾಗ್ರತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬಾಧಿತವಾಗುತ್ತಿವೆ. ನೆಲ-ಜಲಗಳ ಸಾರವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಿತ್ತು, ಆಹಾರವನ್ನು ನಿಸ್ಸಾರವಾಗಿಸಿ, ನಂತರ ಉಪ್ಪಿಗೆ ಅಯೊಡಿನ್ ಹಾಕಿ, “ರಾಮಣ್ಣಾ, ನಿನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರೋ ಮಗುವಿನ ಬುದ್ಧಿ ಸರಿಯಾಗಬೇಕಿದ್ರೆ ಅಯೊಡೀನ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಉಪ್ಪನ್ನೇ ಕೊಡು” ಎಂಬಂತಹ ಜಾಹೀರಾತು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ!

2-Overweight-woman-eating-fast-food-it-is-the-worst-foodಆಹಾರೋತ್ಪಾದನೆಯು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತರ ಕೈಯೊಳಗಾದ ಬಳಿಕ, ಸಣ್ಣ ಶ್ರೀಮಂತರ ಊಟವೂ ಕೆಡತೊಡಗಿದೆ. ತಾವೇ ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಲಾಗದೆ, ಅತ್ತ ಬೆಳೆಯಲೂ ಆಗದೆ, ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತರು ಮಾರಿದ್ದನ್ನೇ ತಿನ್ನಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅವರಿಗೊದಗಿದೆ. ಹಾಗೊಮ್ಮೆ ಧಾನ್ಯ-ತರಕಾರಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಿಕ್ಕರೂ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಪುರೊಸೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಿದ್ಧ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಆಹಾರವನ್ನೇ ಅವರು ತಿನ್ನಬೇಕಾಗಿದೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಪುರೊಸೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ, ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಾಗ, ಹೊತ್ತು-ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ತಿನ್ನಬೇಕಾದ ದುಸ್ಥಿತಿಯೊದಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳು ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಲಹೆಗಳ ಕಾಟವನ್ನು ಅವರೂ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಈ ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅವಕ್ಕೆ ಗೋಣಾಡಿಸುವ ಸರಕಾರಗಳು ಯಾರು-ಎಷ್ಟು ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಿನ್ನುವವರೆಲ್ಲರೂ ಏನನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿದವು. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಬಳಿಕ ಆಹಾರೋತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿ, ಕಂಪೆನಿಗಳ ಹಿಡಿತವು ಬಲಗೊಂಡಾಗ, ಈ ಎರಡನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಬಲ ತುಂಬಲಾಯಿತು. ಅಮೆರಿಕದ ಜನರಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತ, ಬೊಜ್ಜು ಇತ್ಯಾದಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬು, ಮಾಂಸ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆ ಮುಂತಾದ ಪ್ರೊಟೀನು-ಮೇದಸ್ಸು ಭರಿತವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವುದೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು 1955ರಲ್ಲಿ ಮಿನೆಸೊಟ ವಿವಿಯ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಕೀಸ್ ಮುಂದಿಟ್ಟರು.[23]

ಲಂಡನ್‌ನ ಕ್ವೀನ್ಸ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಜಾನ್ ಯುಡ್ಕಿನ್ ಕೀಸ್ ಅವರ ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಆ ಕೂಡಲೇ ಖಂಡಿಸಿದ್ದರು; ಜನತೆಯ ಸಂಪತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಸೇವನೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಕ್ಕರೆಯ ಸೇವನೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದಸ್ಸಿನಿಂದ ರೋಗವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆನ್ಸೆಲ್ ಕೀಸ್ ಅವರ ತೀರ್ಮಾನವು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಸಾಧಾರವಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆಹಾರೋದ್ಯಮವು ಕೀಸ್ ಬೆನ್ನಿಗಿತ್ತು, ಅವರೇ ಗೆದ್ದರು; 1961ರಲ್ಲಿ ಟೈಮ್ಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮುಖಪುಟಕ್ಕೇರಿದರು. ಅತ್ತ ಜಾನ್ ಯುಡ್ಕಿನ್ ಅವರು ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಡದೆ, ಲೇಖನಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳದೆ ಬಹಿಷ್ಕೃತರಾದರು; 1972ರಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಹಾನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ಯೂರ್ ವೈಟ್ ಅಂಡ್ ಡೆಡ್ಲಿ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಾವೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನಿವೃತ್ತರಾದರು.[24-28]

ಅಮೆರಿಕದ ಹೃದ್ರೋಗ ಸಂಘವು ಕೀಸ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ದೊಡ್ಡ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿತು, ಜೊತೆಗೆ, ಅದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ ಅಂತಲೂ ಹೇಳಿತು.[29] ಅಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆ ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಗೆ, ಆ ಮೂಲಕ, ಲೋಕದ ಜನರಿಗೆಲ್ಲ, ಅಮೆರಿಕದ ಹೃದ್ರೋಗ ಸಂಘದ ಮೂಲಕ ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ 1980ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಆಡಳಿತವು ಕೂಡ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದಲೇ ಕಾಯಿಲೆಯೆಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿತು; ಖಾದ್ಯ ತೈಲ, ಕೊಬ್ಬು, ಮಾಂಸಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಸೇವನೆಯು ದಿನಕ್ಕೆ 300ಮಿಗ್ರಾಂ ಮೀರಬಾರದೆಂದೂ ಹೇಳಿತು, ಬದಲಿಗೆ, ಧಾನ್ಯಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ 2010ರವರೆಗೆ ಪ್ರತಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರದ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆ, ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಕಡಿಮೆಯಿರುವ ಆಹಾರವನ್ನೇ ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು.[30,31]

ಹೀಗೆ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಮನುಷ್ಯರು 70% ಮಾಂಸ, 30% ತರಕಾರಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕಳೆದ 50 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಆಹಾರವು ಶೇ. 70 ಪಾಲು ಧಾನ್ಯ, ಹಾಲು, ಹಣ್ಣುಗಳೆಂಬ ಸಸ್ಯಾಹಾರವಾಯಿತು, ಮಾಂಸ, ಮೀನು, ಮೊಟ್ಟೆ ಹಾಗೂ ತರಕಾರಿಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ಶೇ. 30 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಚಾರವು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಹಾಲು, ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಎಣ್ಣೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಬಂದವು; ಮಾಂಸ ಬೇಡವೆಂದ ಮೇಲೆ ಬ್ರೆಡ್ಡು, ಬಿಸ್ಕತ್ತು, ಜೋಳದ ಫ್ಲೇಕ್ಸ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಬಂದವು. ಇಂದು ಸುಮಾರು 80 ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಸಂಸ್ಕರಿತ ಆಹಾರೋತ್ಪನ್ನಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ 80%ರಷ್ಟು ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬು, ಹೆಚ್ಚು ಸಕ್ಕರೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬು-ಅಧಿಕ ಸಕ್ಕರೆಯ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಉದ್ಯಮವು ಇಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 4 ಲಕ್ಷ ಡಾಲರ್‌ಗಳ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸುವಷ್ಟು ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ!

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಆಹಾರವು ತಿರುಗುಮುರುಗಾಗಿದೆ; ನಾವು ವಿಕಾಸ ಹೊಂದುವಾಗಲೂ, ಆ ನಂತರದ 1,90,000 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಹಲಬಗೆಯ ಮಾಂಸಾಹಾರ-ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕೆಟ್ಟದ್ದೆಂದೋ, ಸಿಗಲಾರದ್ದೆಂದೋ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇವೆ, ನಾವು ಆಗೆಲ್ಲ ತಿನ್ನದೇ ಇದ್ದ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಸಕ್ಕರೆ, ಪಶುವಿನ ಹಾಲೆಂಬ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಅಮೃತವೆಂದೇ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆಗ ಅಟ್ಟು ಉಣ್ಣದ ವಸ್ತುಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದವರು ಈಗ ಸೀಮಿತ ಬಗೆಯ ಧಾನ್ಯ, ಹಣ್ಣು, ಮಾಂಸಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆಗ ಪ್ರಕೃತಿ ಕೊಟ್ಟ ಜೀವಂತ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವರು, ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಸಾಕಿ-ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವರು, ಈಗ ಐದಾರು ಕಂಪೆನಿಗಳು ಕೊಟ್ಟ ನಿರ್ಜೀವ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ-ಮಾಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗಂತೂ ಸಿದ್ಧ ತಿನಿಸುಗಳೇ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರಗಳಾಗಿ, ಪಾರಂಪರಿಕ ಆಹಾರವಸ್ತುಗಳ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.

ಹಿಂದೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆಹಾರವು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ, ಜೀವಂತವಾಗಿ, ಕರುಳಲ್ಲಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿ, ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿ, ಹಸಿವನ್ನು ತಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಂದಿನ ಆಹಾರವು ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿ, ಕರುಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗಿ, ರುಚಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡದೆ, ಹಸಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿಂದ ವಂಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹಾ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರವೇ ಇಂದು ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ದಂತಕ್ಷಯದಿಂದ ಮೂಳೆಸವೆತ-ಗಂಟುಬೇನೆಗಳು, ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ, ಮೇದಸ್ಸಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಹೃದ್ರೋಗ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ರಕ್ತದ ಏರೊತ್ತಡ, ಪಾರ್ಕಿನ್‌ಸನ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆ, ಅಲ್ಝೀಮರ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು, ಬಗೆಬಗೆಯ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗಳು ಮುಂತಾದ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ, 8-10 ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕಾಡತೊಡಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರವೇ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಆಧಾರಗಳೀಗ ದೊರೆಯತೊಡಗಿವೆ.[32,33]

ಅತ್ತ, ಯಾವುದೇ ಸಂಸ್ಕರಿತ ತಿನಿಸುಗಳಾಗಲೀ ಸಾಕಷ್ಟು ಧಾನ್ಯಗಳಾಗಲೀ ದೊರೆಯದೆ, ತೀರಾ ವಂಚಿತರಾಗಿ, ಇಂದಿಗೂ ಹೊಲ-ಗದ್ದೆ-ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಇಲಿ, ಹಾವು, ಇರುವೆ, ಏಡಿ, ಮೀನು ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರೊಟೀನು-ಮೇದಸ್ಸು ಭರಿತವಾದ ಮೂಲಾಹಾರವನ್ನೇ ಹುಡುಕಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ದಲಿತರು, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು ಹಾಗೂ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಈ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಾವುವೂ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯವೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ.[20,34]

ಕನಕದಾಸರ ಶ್ರೀರಾಮ, ಇಂದ್ರ, ನಾರದ, ಗೌತಮ, ಕಪಿಲರು ಇಂದೆಲ್ಲಿ?

ಒಂದೆಡೆ ಹಳೆಯ, ಪರಂಪರಾಗತವಾದ, ಸುತ್ತಲಲ್ಲೇ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಆಹಾರಗಳು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ನಾವೇ ಉತ್ಪಾದಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರ – ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಯಾವುದೊಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದೆಂತು? ಅಂಥ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡಲು ಕನಕದಾಸರ ಶ್ರೀರಾಮ, ಇಂದ್ರ, ನಾರದ, ಗೌತಮ, ಕಪಿಲರು ಇಂದೆಲ್ಲಿ ಸಿಗಬೇಕು? ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಗಳು, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು, ವೈದ್ಯರುಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಭಾವಿತವಾದಂತಿರುವಾಗ ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು?

ಪ್ರೊಟೀನು-ಮೇದಸ್ಸುಭರಿತವಾದ ಮೂಲಾಹಾರ ಹಾಗೂ ಪಶು ಹಾಲು-ಸಕ್ಕರೆ ಭರಿತವಾದ ಆಧುನಿಕ, ಸಂಸ್ಕರಿತ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ರೋಗಕಾರಕವೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಬಹು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿದ್ದವು. ಆನ್ಸೆಲ್ ಕೀಸ್ ಹಾಗೂ ಜಾನ್ ಯುಡ್ಕಿನ್ ಅವರುಗಳು ಐವತ್ತರ ದಶಕದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದಾಗಲೂ ಈ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಲಭ್ಯವಿದ್ದವು. ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಪ್ರೊಟೀನು-ಮೇದಸ್ಸುಗಳು ಕಾರಣವೆಂಬ ಕೀಸ್ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲವೆಂದು ಅಮೆರಿಕದ ಹೃದ್ರೋಗ ಸಂಘವೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಯುಡ್ಕಿನ್ ಒದಗಿಸಿದ ಆಧಾರಗಳಲ್ಲದೆ, ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಲಭ್ಯವಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಸಕ್ಕರೆಯೇ ಕಾರಣವೆಂಬ ಆಧಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಮೇದಸ್ಸನ್ನೂ, ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲನ್ನೂ ದೂಷಿಸಲಾಯಿತು. ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವು ಮೇದಸ್ಸನ್ನೇ ಹಳಿದು, ಸಕ್ಕರೆಯ ಪರವಹಿಸಿತು; ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳೇ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ದೂರಿ, ಸಕ್ಕರೆಭರಿತ ಸಸ್ಯಾಹಾರವೇ ಆರೋಗ್ಯಕರವೆಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತಿತು.

ನಂತರದಲ್ಲೂ, ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆಯ ಅತಿ ಸೇವನೆಯೇ ಕಾರಣವೆಂದ ವರದಿಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ತಜ್ಞರ ಜಂಟಿ ಸಮಿತಿಯು 2003ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ 916ನೇ ತಾಂತ್ರಿಕ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಬೊಜ್ಜಿನಂತಹಾ ಆಧುನಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯುಕ್ತ ಪೇಯಗಳು ಹಾಗೂ ತಿನಿಸುಗಳ ಅತಿಸೇವನೆಯೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಯಿತು.[35] ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕದ ಸಕ್ಕರೆ ಸಂಘ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಲಘು ಪೇಯ ಸಂಘ, ಹಾಗೂ ಬುಷ್ ಆಡಳಿತಗಳು ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದವು, ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಅಮೆರಿಕದ $406 ದಶಲಕ್ಷ ವಾರ್ಷಿಕ ನೆರವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಬೆದರಿಕೆಯೊಡ್ಡಿದವು. ಜಾರ್ಜ್ ಬುಷ್ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಸೇವೆಗಳ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸಹಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ವಿಲಿಯಂ ಸ್ಟೀಗರ್ ಅವರು 2004, ಜನವರಿ 5ರಂದು ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಹಾ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದು, ಈ ವರದಿಯು ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರದ ಆಹಾರದ ನೀತಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಲಭ್ಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿಗೆ ತಾಳೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಟುವಾಗಿಯೇ ತಿಳಿಸಿದರು. ಇದರೊಂದಿಗೆ, ಸಕ್ಕರೆಯ ಅಪಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ 2003ರಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯು ನೀಡಿದ್ದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಯಿತು.[36,37]

ಆ ನಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ವರದಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ; ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರವು ಮೇದಸ್ಸನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ, ಸಕ್ಕರೆಯುಕ್ತ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಈ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೊಜ್ಜು ಹಾಗೂ ಮಧುಮೇಹಗಳು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ [38-40], ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇವಕ್ಕೆ ಸಕ್ಕರೆಯ ಅತಿ ಸೇವನೆಯೇ ನೇರವಾದ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ದೃಢ ಪಡಿಸಿವೆ. ಸಕ್ಕರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಾಗೂ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಫ್ರಕ್ಟೋಸ್ ನಮ್ಮ ಉಪಾಪಚಯದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿ, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಟ್ರೈಗ್ಲಿಸರೈಡ್, ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್‌ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್, ಯೂರಿಕಾಮ್ಲಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ಎಚ್‌ಡಿಎಲ್‌ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಇಳಿಸುತ್ತದೆ, ಇನ್ಸುಲಿನ್ ರೋಧವನ್ನೂ, ಉರಿಯೂತವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ.[32,33] ಹೀಗೆ, ಸಸ್ಯಾಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ಫ್ರಕ್ಟೋಸ್ ಹಾಗೂ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಅತಿ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ, ರಕ್ತದ ಏರೊತ್ತಡ, ಹೃದ್ರೋಗ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ಯಕೃತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬು ಮುಂತಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದೀಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ, ಇಚ್ಛಿತ್ತ ವಿಕಲತೆ, ಗಮನ ಕೊರತೆ ಮುಂತಾದ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಸಂಸ್ಕರಿತ ಆಹಾರಗಳು, ಸಕ್ಕರೆ, ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಲಘು ಪೇಯಗಳು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಆಧಾರಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗಿವೆ.[41-54] ಧಾನ್ಯ ಹಾಗೂ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಕ್ಕರೆಯು ಶರಾಬಿನ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಶರಾಬಿನಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ; ಹಸಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಚಟವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೂ, ಯಕೃತ್ತಿನ ಮೇಲೂ ಶರಾಬಿನಂತೆಯೇ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ.[55,56] ಮಧುಪಾನವಾದೆಯಲಾ ದುರಾತ್ಮಕ, ನಿನ್ನ ಸೇವಿಸಿದ ದಾನವರು, ಮಾನವ ಕಿರಾತರು ಜ್ಞಾನವಳಿದು ವಿಕಾರದಲಿ ಮತಿಹೀನರಾದರು ಎಂದು ಕನಕದಾಸರು ರಾಗಿಯ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದ್ದರಾದರೂ, ರಾಗಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇನ್ನುಳಿದ ಧಾನ್ಯಗಳೂ, ಹಣ್ಣುಗಳೂ, ಸಕ್ಕರೆಯೂ ಹೀಗೆ ಶರಾಬಿನಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ!

ಇದಕ್ಕಿದಿರಾಗಿ, ಸಕ್ಕರೆ, ಹಣ್ಣಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಹಾಗೂ ಧಾನ್ಯಗಳೆಂಬ ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ ರಕ್ತದ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮಧುಮೇಹ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಟ್ರೈಗ್ಲಿಸರೈಡ್, ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್‌ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್, ಯೂರಿಕಾಮ್ಲಗಳೂ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ, ಎಚ್‌ಡಿಎಲ್‌ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಏರುತ್ತದೆ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಹಾಗೂ ದೇಹ ತೂಕಗಳೂ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ.[57] ಅತ್ತ, ಮೇದಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಪ್ರೊಟೀನುಗಳಿಂದ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತವೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಐವತ್ತರ ದಶಕದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗಿನ ಈ 60 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಬಲ ಆಧಾರಗಳೂ ದೊರಕಿಲ್ಲ.[58-66] ಬದಲಿಗೆ, ಮಾಂಸ, ಏಡಿ, ಮೀನು, ಮೊಟ್ಟೆ, ತರಕಾರಿಗಳಂತಹ ಮೂಲಾಹಾರವನ್ನೇ ತಿಂದು ಬದುಕುಳಿದಿರುವ ಜನಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿದೆ![20,34,57]

ಬಡವರ ಬಲ್ಲಿದರನಾರೈದು ಸಲಹುವನಿವಗೆ ಸರಿಯುಂಟೆ?

ಧನಾಢ್ಯರನು ಬೆಂಬತ್ತಿ ನಡೆವ ಅನ್ನ ಹಾಗೂ ಶೂದ್ರಾನ್ನಗಳ ನಡುವೆ ಶೂದ್ರಾನ್ನವೇ ಮೇಲೆಂದು ಕನಕದಾಸರ ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನು ಆರೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದರೆ, ಪ್ರೊಟೀನು-ಮೇದಸ್ಸು ಭರಿತ ಮೊಟ್ಟೆ-ಮೀನು- ಮಾಂಸಾಹಾರ ಹಾಗೂ ಧಾನ್ಯ-ಹಾಲು-ಸಕ್ಕರೆಗಳೆಂಬ ಸಸ್ಯಾಹಾರಭರಿತ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದೆನ್ನುವ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಆರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಾವು ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೂ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಜಯವಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಗೋಚರಿಸತೊಡಗಿದ್ದು, ಮೇದಸ್ಸು ರೋಗಕಾರಕವೆಂದು ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೇ ಹೇಳಿದ್ದ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವು ಇದೀಗ ತನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ಸಕ್ಕರೆಯೇ ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಹೀಗೆ, ಕನಕದಾಸರ ಶ್ರೀರಾಮನ ಒಡ್ಡೋಲಗದಲ್ಲಿ ‘ಬಡವರ ಬಲ್ಲಿದರನಾರೈದು ಸಲಹುವನಿವಗೆ ಸರಿಯುಂಟೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ, ಬಡವರು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಮಾಂಸ-ಏಡಿ-ಮೀನು-ತರಕಾರಿಗಳ ಮೂಲಾಹಾರವೇ ಆರೋಗ್ಯಕರವೆನ್ನುವುದು ಮತ್ತೆ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ, ‘ಬಲ್ಲಿದರ ಪತಿಕರಿಸುವನು ಅವನಲ್ಲಿ ಸಾರವ ಕಾಣೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ, ಶ್ರೀಮಂತರಿಗಾಗಿ ಕಂಪೆನಿಗಳು ತಯಾರಿಸಿ ಮಾರುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರವು ನಿಸ್ಸಾರವೆಂದೂ, ರೋಗಕಾರಕವೆಂದೂ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿದೆ.

20144309255586673_8ಬಡವರ ಮೂಲಾಹಾರವೇ ಆರೋಗ್ಯಕರ, ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರವೇ ಹಾನಿಕರ ಎಂಬ ಈ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರವು 2015ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಹೊಸ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಆಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೂ, ರಕ್ತದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ, ಆಹಾರದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ದಿನಕ್ಕೆ 300 ಮಿಗ್ರಾಂಗೆ ಮಿತಿಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಈ ಹಿಂದೆ ನೀಡಿದ್ದ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತುವುದಿಲ್ಲ, ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಆತಂಕವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಸಕ್ಕರೆಭರಿತ ತಿನಿಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಪೇಯಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನೆಲ್ಲಾ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಬಲ ಆಧಾರಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.[66]

ಕನಕದಾಸರು ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಹಾರವನ್ನು ‘ದೀನರಲಿ ದಾರಿದ್ರ ಜನದಲಿ ನೀನು ನಿರ್ದಯನೆಂದೆವಲ್ಲದೆ, ಹೀನಗಳೆದವರಲ್ಲ ನಿನ್ನನು ನಾವು ಸಭೆಯೊಳಗೆ’ ಎಂದರು, ತಮ್ಮ ಹೃದಯ ವೈಶಾಲ್ಯತೆಯನ್ನು ಮೆರೆದರು. ಆದರೆ ನಾವಿಂದು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನರಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಬಗೆಬಗೆಯ ರೋಗಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಹೀನಗಳೆಯುವೆವು ನಾವು ಸಭೆಯೊಳಗೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಮಾನಕಗಳ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು 2015, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 14ರಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಹೀನಗಳೆಯಲಾಗಿದೆ; ಸಕ್ಕರೆಭರಿತ ತಿನಿಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವು ದೊರೆಯದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬದಲಿಗೆ, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಮೀನು, ತರಕಾರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇಡೀ ಧಾನ್ಯಗಳ ಆಹಾರವನ್ನೇ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.[67]

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಪೌಷ್ಟಿಕವಾದ, ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಆಹಾರವು ಯಾವುದೆಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊರೆಯುವಂತಾಗಬೇಕು; ಅದಕ್ಕಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಅಡ್ಡಿ-ಆತಂಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಬೇಕು. ಕನಕದಾಸರು ತಮ್ಮ ರಾಮಧಾನ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಡವರ ಆಹಾರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಹಾರವನ್ನೂ, ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೂ ಅಣಕಿಸಿದ್ದರೆ, ಬುದ್ಧ, ಬಸವಣ್ಣ, ವಿವೇಕಾನಂದರಂತಹ ಮಾನವತಾವಾದಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಪೌಷ್ಟಿಕವಾದ ಆಹಾರದ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದರು. ಎಡದ ಕೈಯಲಿ ಕತ್ತಿ, ಬಲದ ಕೈಯಲಿ ಮಾಂಸ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸುರೆಯ ಗಡಿಗೆ, ಕೊರಳಲ್ಲಿ ದೇವರಿರಲು, ಅವರ ಲಿಂಗನೆಂಬೆ, ಸಂಗನೆಂಬೆ, ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ, ಅವರ ಮುಖಲಿಂಗಿಗಳೆಂಬೆನು ಎಂದು ಬಸವಣ್ಣನವರು ಬಡವರ ಆಹಾರಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.[68] ರಾಜಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಂಸಾಹಾರವೊಂದೇ ದಾರಿಯಾಗಿದೆ, ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಯುವ ಜನರನ್ನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಬಲಾತ್ಕರಿಸಿದರೆ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿವೇಕಾನಂದರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು.[69] ಇನ್ನಾದರೂ ನಮ್ಮ ಜನರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಊಟ ದೊರೆಯಲಿ, ಅವರು ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರಲಿ.

ಆಕರಗಳ: 

  1. ಕನಕದಾಸರು. ರಾಮಧಾನ್ಯ ಚರಿತ್ರೆ. (ಸಂ). ದೇಜಗೌ. ಪ್ರಕಾಶಕರು: ಡಿವಿಕೆ ಮೂರ್ತಿ, ಮೈಸೂರು.
  2. Brown MD, Hosseini SH, Torroni A et al. mtDNA Haplogroup X: An Ancient Link between Europe/Western Asia and North America? The American Journal of Human Genetics. December 1998;63(6):1852–1861.
  3. Wallace DC, Brown MD, Lott MT. Mitochondrial DNA variation in human evolution and disease. 1999;238:211–230.
  4. Underhill1 PA, Shen P, Lin AA et al. Y chromosome sequence variation and the history of human populations. Nature Genetics 2000;26:358-361.
  5. Behar DM, Rosset S, Blue-Smith J et al. The Genographic Project public participation mitochondrial DNA database. PLoS Genet 2007;3:e104.
  6. Wade N. The Human Family Tree: 10 Adams and 18 Eves. The New York Times. May 2, 2000. Available at http://partners.nytimes.com/library/national/science/050200sci-genetics-evolution.html
  7. Rosenberg NA, Pritchard JK, Weber JL et al. Genetic Structure of Human Populations. 2002;298(5602):2381-2385. Available at https://web.stanford.edu/group/rosenberglab/papers/popstruct.pdf
  8. Jorde LB, Wooding SP. Genetic variation, classification and ‘race’. Nature Genetics. 2004;36:S28-S33.
  9. Braun DR et al. Early hominin diet included diverse terrestrial and aquatic animals 1.95 Ma in East Turkana, Kenya. 2010;107(2):10002-10007. Available at http://www.pnas.org/content/107/22/10002.full
  10. Steele TE. A unique hominin menu dated to 1.95 million years ago. 2010;107(24):10771-10772. Available at http://www.pnas.org/content/107/24/10771.full
  11. Cordain L, Miller JB, Eaton SB et al. Plant-animal subsistence ratios and macronutrient energy estimations in worldwide hunter-gatherer diets. Am J Clin Nutr. 2000;71(3):682-92. Available at http://ajcn.nutrition.org/content/71/3/682.long
  12. Diamond J. Evolution, consequences and future of plant and animal domestication. 2002;418:700-707. Available at http://www.nature.com/nature/journal/v418/n6898/full/nature01019.html
  13. Driscoll CA, Macdonald DW, O’Brien SJ. From wild animals to domestic pets, an evolutionary view of domestication. 2009;106(Suppl. 1):9971-9978. Available at http://www.pnas.org/content/106/Supplement_1/9971.full
  14. Hayden B, Canuel N, Shanse J. What Was Brewing in the Natufian? An Archaeological Assessment of Brewing Technology in the Epipaleolithic. Journal of Archaeological Method and Theory. 2013;20(1):102-150.
  15. Guerra-Doce E. The Origins of Inebriation: Archaeological Evidence of the Consumption of Fermented Beverages and Drugs in Prehistoric Eurasia. Journal of Archaeological Method and Theory. 2015;22(3):751-782.
  16. Symposium: Did man once live by beer alone? American Anthropologist. 1953;55(4):515–526.
  17. Curry A. Archaeology: The milk revolution. 2013;500:20–22.
  18. Allam AH, Thompson RC, Wann LS et al. Computed Tomographic Assessment of Atherosclerosis in Ancient Egyptian Mummies. 2009;302(19):2091-2094. Available at http://jama.ama-assn.org/cgi/content/full/302/19/2091-a
  19. Dhillon A. In India, caste system ensures you are what you eat. Available at http://www.scmp.com/magazines/post-magazine/article/1558061/you-are-what-you-eat
  20. Pallavi A. Against the grain. Down to Earth. Oct 31, 2008.
  21. Shafi S. In Pictures: The ‘rat eaters’ of India: Musahar community in Bihar’s Darbhanga district still live in extreme poverty and face social stigma. Al Jazeera. April 30, 2014. Available at http://www.aljazeera.com/indepth/inpictures/2014/04/pictures-rat-eaters-india-201443081544438226.html
  22. FAO, IFAD and WFP. 2015. The State of Food Insecurity in the World 2015. Meeting the 2015 international hunger targets: taking stock of uneven progress. Rome, FAO.
  23. Keys A, Anderson JT, Fidanza F, Keys MH, Swahnt B. Effects of Diet on Blood Lipids in Man: Particularly Cholesterol and Lipoproteins. Clinical Chemistry.1955;1(1):34-52. Available at http://clinchem.org/content/1/1/34.full.pdf
  24. Yudkin J. Diet and coronary thrombosis hypothesis and fact. 1957;273:155-62.
  25. Yudkin J. Dietary fat and dietary sugar in relation to ischaemic heart-disease and diabetes. 1964;2:4-5.
  26. Yudkin J, Roddy J. Levels Of Dietary Sucrose In Patients With Occlusive Atherosclerotic Disease. 1964;2(7349):6–8.
  27. Yudkin J. Evolutionary and Historical Changes in Dietary Carbohydrates. The American Journal of Clinical Nutrition. 1967;20(2):108-115.
  28. Grant WB. Saturated fat is not the major issue. 2013;347:f6340 Available at http://www.bmj.com/content/347/bmj.f6340/rr/669078
  29. Page IH, Allen EV, Chamberlain FL, Keys A et al. Dietary Fat and Its Relation to Heart Attacks and Strokes. Report by the Central Committee for Medical and Community Program of the American Heart Association. 1961;23:133-136. Available at http://circ.ahajournals.org/content/23/1/133.full.pdf+html
  30. US Gov. Nutrition and Your Health: Dietary Guidelines for Americans. Appendix G-5: History of the Dietary Guidelines for Americans. Available at http://gov/dietaryguidelines/dga2005/report/html/G5_History.htm
  31. Taubes G. Nutrition. The soft science of dietary fat. 2001;291(5513):2536-45. At http://garytaubes.com/wp-content/uploads/2011/08/Science-The-soft-science-of-dietary-fat-21.pdf
  32. Tappy L, Lê KA. Metabolic effects of fructose and the worldwide increase in obesity. Physiol Rev. 2010;90(1):23-46. Available at http://physrev.physiology.org/content/90/1/23.long
  33. Lim JS, Mietus-Snyder M, Valente A, Schwarz JM, Lustig RH. The role of fructose in the pathogenesis of NAFLD and the metabolic syndrome. Nature Reviews Gastroenterology & Hepatology. 2010;7:251-264.
  34. Lindeberg S. Paleolithic diets as a model for prevention and treatment of western disease. J. Hum. Biol. 2012;24(2):110–115. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajhb.22218/full
  35. Joint WHO/FAO Expert Consultation on Diet, Nutrition and the Prevention of Chronic Diseases (2002: Geneva, Switzerland) Diet, nutrition and the prevention of chronic diseases: report of a joint WHO/FAO expert consultation, Geneva, 28 January – 1 February 2002. (WHO technical report series ; 916) Available at http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/42665/1/WHO_TRS_916.pdf
  36. US government rejects WHO’s attempts to improve diet. BMJ 2004;328:1
  37. Leaked letter of Steiger W. Available at http://www.commercialalert.org/bushadmincomment.pdf
  38. Office of the Assistant Secretary for Planning and Evaluation. Facts and Figures on Overweight and Obesity. US Dept. of Health and Human Services. At http://aspe.hhs.gov/health/blueprint/scope.shtml
  39. Prevalence of Overweight, Obesity, and Extreme Obesity Among Adults: United States Trends 1960-1962 Through 2007 – 2008. At http://www.cdc.gov/NCHS/data/hestat/obesity_adult_07_08/obesity_adult_07_08.pdf
  40. Prevalence of Obesity Among Children and Adolescents: United States, Trends 1963-1965 Through 2007-2008. At http://www.cdc.gov/nchs/data/hestat/obesity_child_07_08/obesity_child_07_08.pdf
  41. Dohan FC. Cereals and schizophrenia: data and hypothesis. Acta Psychiat Scand. 1966;42(2):125-152.
  42. Dohan FC, Grasberger JC, Lowell FM et al. Relapsed Schizophrenics: More Rapid Improvement on a Milk-and Cereal-free Diet. Brit J Psychiat. 1969;115:595-596
  43. Singh MM, Kay SR. Wheat Gluten as a Pathogenic Factor in Schizophrenia. Science 1976;191:401-402.
  44. Zioudrou C, Streaty RA, Klee WA. Opioid peptides derived from food proteins. The Exorphins. J Biol Chem 1979;254:2446-2449
  45. Mycroft FJ, Wei ET, Bernardin JE, Kasarda DD. MIF-like sequences in milk and wheat proteins. 1982;307:895
  46. Dohan FC et al. Is Schizophrenia Rare if Grain is Rare? Biol Psychiat. 1984;19(3):385-399.
  47. Dohan FC. Is celiac disease a clue to pathogenesis of schizophrenia? Mental Hyg. 1969;53: 525-529
  48. Ashkenazi A, Krasilowsky D, Levin S et al. Immunologic reaction of psychotic patients to fractions of gluten. Am J Psychiat 1979;136(10):1306-1309
  49. Cheatham RA, Roberts SB, Das SK et al. Long-term effects of provided low and high glycemic load low energy diets on mood and cognition. Physiol Behav. 2009;98(3):374-379.
  50. Ledochowski M, Widner B, Bair H et al. Fructose- and sorbitol-reduced diet improves mood and gastrointestinal disturbances in fructose malabsorbers. Scand J Gastroenterol. 2000;35(10):1048-52.
  51. Westover AN, Marangell LB. A cross-national relationship between sugar consumption and major depression? Depress Anxiety. 2002;16(3):118-20.
  52. Peet M. International variations in the outcome of schizophrenia and the prevalence of depression in relation to national dietary practices: an ecological analysis. Br J Psychiatry. 2004;184:404-8.
  53. Howard AL, Robinson M, Smith GJ et al. ADHD Is Associated With a ‘Western’ Dietary Pattern in Adolescents. Journal of Attention Disorders. 2011;15(5):403-11.
  54. Amminger GP, Schäfer MR, Papageorgiou Ket al. Long-chain omega-3 fatty acids for Indicated Prevention of Psychotic Disorders: A Randomized, Placebo-Controlled Trial. Arch Gen Psychiatry. 2010;67(2):146-154.
  55. Lustig RH, Schmidt LA, Brindis CD. Public health: The toxic truth about sugar. 2012;482(7383):27-9. Available at http://www.connectwell.biz/pdf/comment_truth_about_sugar.pdf
  56. Lustig RH. Fructose: it’s “alcohol without the buzz”. Adv Nutr. 2013;4(2):226-35.
  57. Volek JS, Fernandez ML, Feinman RD, Phinney SD. Dietary carbohydrate restriction induces a unique metabolic state positively affecting atherogenic dyslipidemia, fatty acid partitioning, and metabolic syndrome. Prog Lipid Res. 2008;47(5):307-18.
  58. Anderson KM, Castelli WP, Levy D. Cholesterol and mortality. 30 y of follow-up from the Framingham study. 1987;257:2176–2180.
  59. Howard BV, Van Horn L, Hsia J et al. Low-fat dietary pattern and risk of cardiovascular disease: the Women’s Health Initiative randomized controlled dietary modification trial. 2006;295: 655–666. Available at http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=202339
  60. Siri-Tarino PW, Sun Q, Hu FB, Krauss RM. Meta-analysis of prospective cohort studies evaluating the association of saturated fat with cardiovascular disease. Am J Clin Nutr. 2010;91:535–546. Available at http://ajcn.nutrition.org/content/91/3/535.full
  61. Siri-Tarino PW, Sun Q, Hu FB, Krauss RM. Saturated fat, carbohydrate, and cardiovascular disease. Am J Clin Nutr. 2010;91:502–509. Available at http://ajcn.nutrition.org/content/91/3/502.full
  62. Puaschitz NG, Strand E, Norekvål TM et al. Dietary Intake of Saturated Fat is not Associated with Risk of Coronary Events or Mortality in Patients with Established Coronary Artery Disease. J Nutr. 2015;145(2):299-305. Available at http://jn.nutrition.org/content/145/2/299.long
  63. Ravnskov U, Rosche PJ, Sutter MC, Houston MC. Should we lower cholesterol as much as possible? 2006;332:1330–1332.
  64. Yancy WS, Westman EC, French PA, Califf RM. Diets and clinical coronary events: The truth is out there. 2003;107:10–16. Available at http://circ.ahajournals.org/content/107/1/10.full
  65. Petursson H, Sigurdsson JA, Bengtsson C et al. Is the use of cholesterol in mortality risk algorithms in clinical guidelines valid? Ten years prospective data from the Norwegian HUNT 2 study. J Eval Clin Pract. 2012;18(1):159-68. Available at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3303886/
  66. USDA, USDH and HS. Scientific Report of the 2015 Dietary Guidelines Advisory Committee. Feb 2015. P 1. Available at http://gov/dietaryguidelines/2015-scientific-report/PDFs/Scientific-Report-of-the-2015-Dietary-Guidelines-Advisory-Committee.pdf
  67. Guidelines for making available wholesome, nutritious, safe and hygienic food to school children in India. FSSAI, Govt. of India. Oct 14, 2015. Available at http://www.fssai.gov.in/Portals/0/pdf/Order_Draft_Guidelines_School_Children.pdf
  68. ಬಸವರಾಜು ಎಲ್. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಷಟ್‌ಸ್ಥಲದ ವಚನಗಳು. ಪು. 259
  69. Swami Vivekananda. Complete Works. 4;486

ಶಾಲೆಗೆ ಬನ್ನಿ ಶನಿವಾರ, ಕಲಿಯಲು ನೀಡಿ ಸಹಕಾರ

ರಾಜ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಇಲಾಖೆ (ಡಿಎಸ್‌ಇಆರ್‌ಟಿ) ಕಳೆದ ಜೂನ್‌ 18 ರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿರುವ ವಿನೂತನ ಯೋಜನೆ ‘ಶಾಲೆಗೆ ಬನ್ನಿ ಶನಿವಾರ, ಕಲಿಯಲು ನೀಡಿ ಸಹಕಾರ’. ಶನಿವಾರಗಳಂದು ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪಾಠ ಹೇಳಲು ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು www.dsert.kar.nic.in ತಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, https://docs.google.com/forms/d/ ಕೊಂಡಿಯ ಮೂಲಕ ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ತಮ್ಮ ಹೆಸರು, ವಿಳಾಸ, ಇ–ಮೇಲ್ ಹಾಗೂ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆ ನಮೂದಿಸಿ, ಪಾಠ ಹೇಳಬಯಸುವ ಶಾಲೆ/ಶಾಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ನಾನು ಕಳೆದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಸರನ್ನು ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಂಗಳೂರಿನ ಮಲ್ಲಿಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೆ. ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಂಡ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಡಿಎಸ್‌ಇಆರ್‌ಟಿಯಿಂದ ಮಿಂಚಂಚೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಕೊನೆಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯಿನಿಯವರನ್ನು ಕಂಡು, ಡಿಎಸ್‌ಇಆರ್‌ಟಿಯಿಂದ ಬಂದ ಮಿಂಚಂಚೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೆ. ಅವರಿಗೆ ಆ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಗುಮುಖದಿಂದಲೇ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ‘ಈಗ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ, ದಸರಾ ರಜೆ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ’ ಅಂದಿದ್ದರು. ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅಂತ ನಾನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನವಂಬರ್ ಮೊದಲ ವಾರದಲ್ಲೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ‘ಈ ಶನಿವಾರದಿಂದ ಬರ್ತೀರಾ ಸರ್’ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದರು. ಯಾವ ಪಾಠ ಮಾಡಲಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ‘ನಿಮಗಿಷ್ಟ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಮಾತಾಡಿ ಸರ್, ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ, ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಹೀಗೆ ಯಾವುದೂ ಆಗಬಹುದು’ ಅಂದಿದ್ದರು. ‘ಈ ವಾರ ಹಾಗೇ ಮಾತಾಡ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಪಾಠಗಳನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಯಾವ ಪಾಠಗಳು ಅಂತ ನೀವೇ ಸೂಚಿಸಬೇಕು’ ಅಂತ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದೆ.

ಆ ಶನಿವಾರ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಎಂಟು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ತರಗತಿಯ ಸುಮಾರು 35 ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೋ ಮೂವರೋ ನಮ್ಮೂರಿನವರ ಮಕ್ಕಳು, ಇನ್ನುಳಿದವರೆಲ್ಲ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿರುವವರ ಮಕ್ಕಳು. ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೂ ಅದೆಂತಹಾ ಕಾಂತಿ, ಅದೆಂತಹಾ ಆಸಕ್ತಿ! ಆವತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆತ್ತವರ ಕಷ್ಟಗಳು, ಅವರು ವಲಸೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವ, ಬಡತನ ನಿರ್ಮೂಲನೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪಾತ್ರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಮೈಯಿಡೀ ಕಿವಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ಯಾರು ಏನೇನಾಗಬಯಸುತ್ತೀರಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ, ಪೋಲೀಸು, ಸೇನೆಯ ಸೇವೆ, ಐಎಎಸ್‌, ಇಂಜಿನಿಯರ್‌, ಡಾಕ್ಟರ್, ಟೀಚರ್ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತರಗಳು ಬಂದವು!

ಮುಂದೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಪರಿಚಲನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂಬತ್ತನೇ ತರಗತಿಯ ಪಾಠವನ್ನು ಮಾಡಿ ಎಂದು ಆ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನನಗಿತ್ತರು. ಲಾಪ್‌ಟಾಪ್, ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ, ಹೃದಯದ ರಚನೆ, ಅದರ ಕೆಲಸ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೂ, ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದೆ, ನನ್ನ ಸ್ಟೆಥೋಸ್ಕೋಪನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ.

IMG_20151212_095912ನಮ್ಮೂರಿನ ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಚಿತ್ರವನ್ನೇ ಮೊದಲಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಏನೇನಿವೆ, ಅವುಗಳೊಳಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವೇನು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ‘ನೀರು ಕುಡೀತೇವೆ ಸರ್’, ‘ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ತಿಂತೇವೆ’, ‘ಅಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡ್ತೇವೆ’, ನೀರಲ್ಲಿರೋ ಮೀನು ತಿಂತೇವೆ’ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮಣ್ಣು, ಆ ನೀರು, ಆ ಗಾಳಿ ಸೇರಿಯೇ ನಮ್ಮ ಶರೀರ ಆಗಿರುವುದು, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಅರ್ಧಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು, ಜಲಜನಕ, ಆಮ್ಲಜನಕ, ಇನ್ನುಳಿದದ್ದು ಗಾಳಿ-ಮಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಾರಜನಕ, ಕಬ್ಬಿಣ, ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಇತ್ಯಾದಿ, ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೂ ಇವೇ ಖನಿಜಗಳು, ಲವಣಗಳು, ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ. ನಂತರ ರಕ್ತ ಪರಿಚಲನೆ, ಹೃದಯ, ಅದರ ನಾಲ್ಕು ಕೋಣೆಗಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಾಹ, ಇತ್ಯಾದಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಟೆಥೋಸ್ಕೋಪ್ ಇಟ್ಟು ಅವರವರ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಆಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ನಾಡಿ ಬಡಿತ ಹುಡುಕಿ ಹಿಡಿದು ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡುವುದನ್ನೂ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ. ಅದಾದ ಬಳಿಕ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ; ಎಂಥಾ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳವು?!

‘ಸರ್, ಅದು ಎದೆ ಮೇಲೆ ಇಸ್ತ್ರಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಥರ ಇಡ್ತಾರಲ್ಲ, ಅದೇನು ಸರ್?
‘ನೀನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ?’
‘ಇಲ್ಲೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಐಸಿಯುನಲ್ಲಿ ಸರ್’
‘ನಿನ್ನನ್ನು ಅದರೊಳಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ರಾ’
‘ಹ್ಞೂ ಸರ್, ನಮ್ಮಪ್ಪ ಎಡ್ಮಿಟ್ ಆಗಿದ್ರು ಸರ್’
‘ಅವರು ಈಗ ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ?’
‘ಆರಾಮಿದ್ದಾರೆ ಸರ್’
’ಏನ್ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಾರೆ’
‘ಗಾರೆ ಕೆಲ್ಸ ಸರ್’
ಗಾರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಲ್ಲೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೃದಯಾಘಾತ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಆಹಾರವೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅಂತ ವಿವರಿಸಿ, ನಂತರ ಹೃದ್ರೋಗದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಆ ಇಸ್ತ್ರಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ಹೃದಯದ ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಗೇ ಏರುಪೇರಾಗಿ ಹೃತ್ಕ್ರಿಯೆ ನಿಂತಾಗ, ಹೃದಯದ ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರಲು ಸಣ್ಣ ಶಾಕ್ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಇಸ್ತ್ರಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಆಕಾರದ ಡಿಫಿಬ್ರಿಲೇಟರ್ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಮರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ:
‘ಸರ್, ತಲೆಯ ಬದಿಗಳಿಗೂ ಹಾಗೇ ಮಾಡ್ತಾರಲ್ಲ ಸರ್?’
‘ಅದೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ?’
ಅವನಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ‘ಸರ್, ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನೋಡಿರ್ಬೇಕು’ ಎಂದ ಪಕ್ಕದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ.

ಅದು ಇಸಿಟಿ, ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋ ಕನ್ವಲ್ಸಿವ್ ಥೆರಪಿ, ಮಿದುಳಿನ ಮೂಲಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿ, ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾದ ಮನೋರೋಗಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದು, ಈಗ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಔಷಧಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಇಸಿಟಿ ಬಳಕೆ ತೀರಾ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ.

‘ಸರ್, ಎದೆ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಒತ್ತುವುದು ಯಾಕೆ ಸರ್’
‘ಅದು ನಳಿಕೆ ತೂರಿಸಿ ಏನೋ ಟ್ರೀಟ್‍ಮೆಂಟ್ ಮಾಡ್ತಾರಲ್ಲ, ಅದೇನು ಸರ್’
‘ಮುಂದಿನ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ವಿಡಿಯೋ ತೋರಿಸ್ತೇನೆ’ ಅಂತ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟು ಅಂದಿನ ಪಾಠ ಮುಗಿಸಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಪಾಠಕ್ಕೆ ರಕ್ತ ಮತ್ತದರ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಪರೀಕ್ಷಾಲಯದ ತಂತ್ರಜ್ಞರನ್ನೂ ಜೊತೆಗೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಸೂಕ್ಶ್ಮದರ್ಶಕ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನೂ ಒಯ್ದಿದ್ದೆ.

IMG_20160102_104618ಹಿಂದಿನ ವಾರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಲ್ಲ? ಹೃದಯದ ಪರಿಧಮನಿಗಳೊಳಕ್ಕೆ ನಳಿಕೆ ತೂರಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವ ಕೊರೊನರಿ ಆಂಜಿಯೋಗ್ರಫಿ, ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿರುವ ರಕ್ತನಾಳದೊಳಕ್ಕೆ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಬಲೂನು ತೂರಿಸಿ ಸರಿಪಡಿಸುವ ಕೊರೊನರಿ ಆಂಜಿಯೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಆ ಬಳಿಕ ರಕ್ತ, ಅದರ ಕಣಗಳು, ಅವುಗಳ ಕೆಲಸಗಳು, ರಕ್ತದ ಗುಂಪುಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾಯಿತು. ಸ್ಕಾನಿಂಗ್ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್ ಮೈಕ್ರೊಸ್ಕೋಪ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದ ರಕ್ತಕಣಗಳ 3ಡಿ ಚಿತ್ರಗಳು, ಬಿಳಿ ಕಣಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವ ಚಿತ್ರಗಳು, ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವ ಚಿತ್ರಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾಯಿತು. ಬಳಿಕ, ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಒಂದು ಬಿಂದು ರಕ್ತ ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಗಾಜಿನ ಸ್ಲೈಡ್‌ ಮೇಲೆ ಲೇಪಿಸಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಕದಡಿ ಇಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿದೆವು, ಬಣ್ಣ (ಸ್ಟೇನ್) ಹಚ್ಚಿದ ರಕ್ತ ಲೇಪನದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು, ಬಿಳಿ, ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಕಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನೂ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟೆವು. ರಕ್ತದ ಗುಂಪನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದೆವು.

ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ. ರಕ್ತದ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು, +ve, -ve ಗೆ ve ಯಾಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕು, ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಎಷ್ಟು ರಕ್ತ ತೆಗೀತಾರೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಳಿಕ, ಹಾವು ಕಡಿತ, ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಹೆಬ್ಬಾವಿಗೆ ಹಲ್ಲಿದೆಯೇ, ಅಪಸ್ಮಾರ ಯಾಕೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಕೀಲಿಕೈ ಕೊಡಬೇಕೇ, ಅಪಸ್ಮಾರದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು!
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ವಿನೋದ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟೆ.

ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ ಕಳೆದ ವಾರ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಜಿರಳೆಯ ಪ್ರಜನನಾಂಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಆ ಬಳಿಕ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ವಿವರಗಳಿವೆ. ಮೊನ್ನೆ ಶನಿವಾರ ಏಕಕೋಶ ಜೀವಿಯ ಕೋಶ ವಿಭಜನೆ, ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಿಂಗ-ಲೈಂಗಿಕ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ಬಹುಕೋಶವುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಗೆಬಗೆಯ ನಿರ್ಲಿಂಗ-ಲೈಂಗಿಕ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ಮೀನು- ಉಭಯಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಹ್ಯ ಫಲೀಕರಣದ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ಸರೀಸೃಪ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಗೂ ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಫಲೀಕರಣದ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಿಂಗ-ಲೈಂಗಿಕ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಚಿತ್ರವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯು ವಿಕಾಸಗೊಂಡ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ.

IMG_20160102_111647ಮರಿ ಹಾಕುವ ಸರೀಸೃಪ ಇದೆಯೇ, ಮರಿ ಹಾಕುವ ಪಕ್ಷಿ ಇದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಾನೇ ಕೇಳಿ, ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯೊಬ್ಬಳು, ‘ಸರ್, ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಲೂಡಿಸುವ ಸಸ್ತನಿ ಇದೆಯೇ’ ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು! ‘ಹಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?’ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ, ‘ಯಾಕಿಲ್ಲ ಸರ್? ಅದೂ ಇರಬಹುದು’ ಅಂದಳು!

ನನ್ನಿಂದ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನಾನು ಅವರಿಂದ ಕಲಿಯತೊಡಗಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿತು.

ಜನವರಿ 23ರ ಶನಿವಾರ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದಿದು:

ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿವೆಯೇ?
ಹೌದು ಸಾರ್, ಮರಿ ಹಾಕುವ ಸರೀಸೃಪ ಕೊಳಕು ಮಂಡಲ ಸರ್
ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಈ ಉತ್ತರ?
ಟೀಚರ್ ಹೇಳಿದ್ರು ಸರ್
ಬೇರೆ ಯಾವುವು?
ಕನ್ನಡಿ ಹಾವು ಸರ್
ಇದೆಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ತು?
ನಮ್ಮಪ್ಪ ಹೇಳಿದ್ರು ಸರ್
ಏನ್ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅವರು?
ಮರ ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ ಸರ್
ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪರವಾಗಿ ಅಭಿನಂದನೆ ಹೇಳು, ಅವರ ಉತ್ತರ ಸರಿಯಾಗಿದೆ. ಮರಿ ಹಾಕುವ ಹಕ್ಕಿ ಯಾವುದು?
ಗೊತ್ತಾಗಿಲ್ಲ ಸರ್
ಇಲ್ಲ, ಮರಿ ಹಾಕುವ ಹಕ್ಕಿ ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಸಸ್ತನಿ ಯಾವುದು?
ಪ್ಲಾಟಿಪಸ್ ಸರ್, ಪ್ಲಾಟಿಪಸ್
ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಈ ಉತ್ತರ?
ಟೀಚರ್ ಹೇಳಿದ್ರು ಸರ್

IMG_20160123_102533ಸರೀಸೃಪಗಳ ಪೈಕಿ ಮೊಸಳೆ ಹಾಗೂ ಆಮೆ ಜಾತಿಯವು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುತ್ತವೆ, ಹಾವು ಮತ್ತು ಹಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುತ್ತವೆ (oviparous), ಕೆಲವು ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಗರ್ಭದೊಳಗೇ ಸಲಹಿ, ಮರಿ ಹೊರಬರಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ಅದರ ಪೊರೆಯ ಜೊತೆ ಹೆರುತ್ತವೆ (ovoviviparous), ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನೇರವಾಗಿ ಮರಿಗಳಿಗೇ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತವೆ (viviparous). ಕನ್ನಡಿ ಹಾವು ಅಥವಾ ಕೊಳಕು ಮಂಡಲ ಹಾವು, ಅರಣೆ, ಇರ್ತಲೆ ಅಥವಾ ಬೋವಾ ಹಾವು, ಉಗುಳುವ ನಾಗರ, ಯೂರೋಪಿನ ಹಲ್ಲಿಗಳು ಹಾಗು ಕೇಲವು ಓತಿಗಳು ಮರಿ ಹಾಕುತ್ತವೆ. ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಮಂದ ಹುಳು (Slow worms), ಯೂರೋಪಿನ ಆಡರ್ ಹಾವು (Adder snake), ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾದ ಅನಕೊಂಡ ಹಾವು ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸಾಕಿ, ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೆರುತ್ತವೆ. ಪ್ಲಾಟಿಪಸ್ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಎಕಿಡ್ನಾ ಅಥವಾ ಇರುವೆಬಾಕಗಳು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು, ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಚರ್ಮದಡಿ ಇರುವ ಸ್ತನದ ತೊಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಾಲೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಕಾಂಗರೂ ನಂತಹ ಸಸ್ತನಿಗಳು ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೆರುತ್ತವೆ, ಬಳಿಕ ಆ ಮರಿಗಳು ತಾಯಿಯ ಕೋಷ್ಠದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಹಾಲನ್ನು ಹೀರಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಈಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ: ಈ ಪ್ಲಾಟಿಪಸ್, ಎಕಿಡ್ನಾ ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ?

ಅಮೆರಿಕ ಸರ್, ಆಫ್ರಿಕಾ ಸರ್, ಬಳಿಕ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಸರ್ ಎಂಬ ಉತ್ತರಗಳು ಬಂದವು.
ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಸರಿ, ಮತ್ತೆ ಕಾಂಗರೂ ಎಲ್ಲಿ?
ಅದೂ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಸರ್, ಅದು ಅಲ್ಲಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಾಣಿ ಸರ್
ಈಗ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ: ಈ ಪ್ಲಾಟಿಪಸ್, ಎಕಿಡ್ನಾ, ಕಾಂಗರೂ ಎಲ್ಲವೂ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲೇ ಏಕಿವೆ, ಬೇರೆಡೆ ಏಕಿಲ್ಲ?
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್

ಸರಿ, ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಪಾಠ ಮಾಡುವಾಗ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಜಿರಳೆಯ ಪ್ರಜನನಾಂಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಚಿಟ್ಟೆಯ ರೂಪ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಚಿತ್ರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದೆ:

ದುಂಡು ಹುಳುವಿಗಿಂತ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವ ಸಸ್ಯಗಳೂ ಇವೆಯೇ?
ಇವೆ ಸರ್, ಇವೆ ಸರ್, ಪಪ್ಪಾಯ ಸರ್
ಅರೆ, ಗಂಡು ಪಪ್ಪಾಯ ಮರ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ, ಹೆಣ್ಣು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?
ಸರ್, ಇಲ್ಲೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಗಂಡು ಮರಕ್ಕೆ ಕೊಂಬೆಗಳಿವೆ ಸರ್, ಹೆಣ್ಣು ಮರಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ ಸರ್
ಓಹೋ, ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳ್ಕೊಂಡು, ಓದ್ಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಅಂದೆ. ಅವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅದನ್ನೀಗ ನಾನೇ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ!

ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕುತೂಹಲವಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕೆ ನೀಡುವಂತೆ ನನ್ನಣ್ಣ, ವನ್ಯಜೀವಿ ತಜ್ಞ, ಹಾವು, ಕಪ್ಪೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಪರಿಣತಿಯುಳ್ಳ ಸೂರ್ಯನಾರಾಯಣ ರಾವ್ ಅವರನ್ನು ಕೋರಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದಿನ ಶನಿವಾರ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.

ಶನಿವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 6, 2016:

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಮೂರನೇ  ಪಾಠ.

ಆರಂಭಕ್ಕೆ, ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದ  ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳುವ ಸಮಯ.

‘ಹ್ಞೂಂ, ಈಗ ಹೇಳಿ, ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಅಂತ ಇದೆಯೇ?’

‘ಇದೆ ಸರ್, ಹೂಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಭಾಗ ಇವೆ ಸರ್, ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮರದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇವೆ ಸರ್’

plantsex‘ಶೇ. 94ರಷ್ಟು ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಭಾಗಗಳು ಜೊತೆಗೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಜಾತಿಯ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇವು ಬೇರೆ ಬೆರೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಹೂವುಗಳು ಇರುತ್ತವೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಸಸ್ಯ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಸಸ್ಯಗಳೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಹೂವುಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವೆರಡರ ಬಣ್ಣ, ಗಾತ್ರ, ಸಂಖ್ಯೆ, ಪರಿಮಳ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಗಂಡು ಹೂಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ, ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪರಾಗವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ; ಹೆಣ್ಣು ಹೂಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅಂಡಾಣುಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿದಾಗ ಕಾಯಿ-ಹಣ್ಣು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಸೌತೆ, ಸಿಹಿ ಕುಂಬಳ ಜಾತಿಯ ಬಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಹೂವುಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ತಾಳೆ ಮರದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಹಾಗೂ ಹೆಣ್ಣು ಮರಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ, ದೂರದಿಂದ ಇವು ಒಂದೇ ಥರ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಗಂಡು ಮರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಉದ್ದನೆಯ ಗಂಡು ಹೂಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತಾಳೆ ಹಣ್ಣು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮರದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಹೂವುಗಳು ಜೊತೆಗೂ ಇರುತ್ತವೆ, ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಮರಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುವುದೂ ಇದೆ. ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮರಗಳಲ್ಲೂ ತಾಳೆ ಮರಗಳಂತೆಯೇ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವು-ಕಾಯಿಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಚಬುಕಿನ (ಕಾಶುರಿನಾ) ಮರದಲ್ಲೂ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಮರಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ದ್ವಿರೂಪತ್ವವಿರುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಪಟ್ಟಿ ವಿಕಿಪಿಡಿಯಾದಲ್ಲೂ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ಟೀಚರ್  ಸಹಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಲೈಂಗಿಕ ದ್ವಿರೂಪತ್ವದ ಸಸ್ಯಗಳಾವುವು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ. ಈಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ: ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ವಿಂಗಡನೆ ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ, ಆದರೆ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ವಿರಳ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?”

‘ಸರ್, ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲ ಸರ್, ಅದಕ್ಕೇ’

‘ಚಲನೆಗೂ, ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಒಂದೇ ಸಸ್ಯದೊಳಗೆ ಇರುವುದಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ?’

‘ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ ಆಗಲ್ಲ ಸರ್’

‘ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ ಆಗೋದು ಹೇಗೆ?’

‘ಗಾಳಿಯಿಂದ’, ‘ಕೀಟಗಳಿಂದ’, ‘ಮನುಷ್ಯರಿಂದ’

‘ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಸಸ್ಯಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದು, ದೂರ ದೂರ ಇದ್ದರೆ ಈ ರೀತಿ ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ ಆಗುವುದು ಕಷ್ಟ, ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಕೋಶಗಳು ಒಂದೇ ಹೂವಿನೊಳಗೆ, ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಸಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಫಲೀಕರಣವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಗಂಡು ಹೂಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪರಾಗವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ; ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಹೂಗಳ ಬಣ್ಣ ಹಾಗೂ ಪರಿಮಳಗಳು ಬೇರೆಯಿದ್ದು ಕೀಟಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಾಗಿರುವ ಈ ಲೈಂಗಿಕ ದ್ವಿರೂಪತ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿ-ಕೀಟಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದರೆ ಅವುಗಳ ಜನನಾಂಗಗಳನ್ನೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿ-ಕೀಟಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಹು ದೂರದಿಂದಲೇ ಗುರುತಿಸಬಹುದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲತರದ ಭಿನ್ನತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜನನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಎಂದೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿ-ಕೀಟಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಯಾವುದು, ಹೆಣ್ಣು ಯಾವುದು ಅಂತ ಹೇಳಿ.’

ಇದು ಆಂಗ್ಲರ್ ಮೀನು, ಗಂಡು ಯಾವುದು, ಹೆಣ್ಣು ಯಾವುದು?

animalsex‘ಸರ್, ಒಂದೇ ಮೀನಿದೆ, ಎರಡಿಲ್ಲ!’

‘ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ, ಈ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾ ಇರೋದು ಇನ್ನೊಂದು ಮೀನು, ಒಂದು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು, ಇನ್ನೊಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತೆ ಇರುವ ಸಣ್ಣ ಮೀನು. ಇದರಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಯಾವುದು, ಹೆಣ್ಣು ಯಾವುದು?

‘ದೊಡ್ಡದು ಗಂಡು ಸರ್’, ಅಂತ ಹುಡುಗರು, ‘ಇಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡದು ಹೆಣ್ಣು ಸರ್’ ಅಂತ ಹುಡುಗಿಯರು. ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ, ‘ಸರ್, ಹೆಣ್ಣು ಮೀನು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡಬೇಕಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೇ ದೊಡ್ಡದು ಹೆಣ್ಣೇ ಸರ್’ ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಹುಡುಗಿಯರಿಂದ!

‘ಅದೇ ಸರಿ, ದೊಡ್ಡದು ಹೆಣ್ಣು, ಅತಿ ಸಣ್ಣದು ಗಂಡು. ಆ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಮೀನಿನ ಮೇಲೆ ಪರಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತದೆ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅದರ ಕೆಲಸ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಪ್ಪೆಗಳಿವೆ, ಒಂದು ಕೆಂಪಗಿನ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆ. ಗಂಡು ಯಾವುದು, ಹೆಣ್ಣು ಯಾವುದು?’

‘’ಸರ್, ಕೆಂಪಗಿನ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪೆ ಹೆಣ್ಣು ಸರ್’

‘ಸರಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಜೇಡ, ಇನ್ನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಜೇಡ’

‘ದೊಡ್ಡದು ಹೆಣ್ಣು ಸರ್,’ ‘ಇಲ್ಲ, ಸಣ್ಣದು ಹೆಣ್ಣು ಸರ್’

‘ದೊಡ್ಡದೇ ಹೆಣ್ಣು, ಕಲ ಜಾತಿಯ ಜೇಡಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಜೇಡವು ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯ ನಂತರ ಗಂಡು ಜೇಡವನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕುವುದೂ ಇದೆ. ಈ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಯಾವುವು?’

‘ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ್ದು ಹೆಣ್ಣು ಸರ್, ಕಪ್ಪಗಿರೋದು ಗಂಡು ಸರ್’ ಅಂದರು ಹುಡುಗರು, ‘ಇಲ್ಲ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ್ದು ಗಂಡು’ ಅಂದರು ಹುಡುಗಿಯರು.

ಹುಡುಗಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಸರಿ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ್ದು ಗಂಡು ಚಿಟ್ಟೆ, ಈಗ ಈ ಕೋಳಿ, ಕೋಳಿ, ಬಾತು, ನವಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಯಾವುವು?

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣ ಇರೋದು, ದೊಡ್ಡದಾಗಿರೋದು ಗಂಡು ಸರ್

ಗಂಡು ಸಿಂಹದ ಕೇಸರ, ಗಂಡು ನೀರಾನೆಯ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ದೇಹ, ಕೆಲವು ಗಂಡು ವಾನರರ ಬಣ್ಣದ ಮೂತಿ, ಗಂಡು ಗೊರಿಲ್ಲಾದ ದೊಡ್ಡ ಶರೀರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಎರಡು ನಾಯಿಗಳ ಚಿತ್ರ ತೋರಿಸಿ, ಮನೆ ನಾಯಿ ಹಾಗೂ ಬೆಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಎಂದು ದೂರದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಹೌದು ಸರ್, ಇಲ್ಲ ಸರ್ ಆದ ಬಳಿಕ ಮುಂದಿನ ವಾರಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡುಗಳೇ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ, ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಸಂತೋಷ ಪಡಿಸಲು ನರ್ತಿಸುತ್ತವೆ, ಹಾಡುತ್ತವೆ; ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ, ಯಾರು ಚಂದ, ಯಾರು ನರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ? ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿದೆ!

IMG_20160206_102358ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಜನನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರುತ್ತವೆ, ದೇಹದ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಇತರ ಆನುಷಂಗಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ವಿಂಗಡನೆಯು ಮಗುವು ಗರ್ಭದೊಳಗಿದ್ದಾಗ, ಆರರಿಂದ ಏಳು ವಾರಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾಣಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರ ಜೀವಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 46, ಅಥವಾ 23 ಜೊತೆ, ವರ್ಣತಂತುಗಳು ಅಥವಾ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ 44 ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವುಗಳಾದರೆ 2 ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ವೈ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಹೆಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ 44 ದೈಹಿಕ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ 2 ಎಕ್ಸ್ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಇರುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಹೆಣ್ಣನ್ನು 44+ಎಕ್ಸ್ ಎಕ್ಸ್ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಂಡಿನಲ್ಲಿ 44 ದೈಹಿಕ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಎಕ್ಸ್ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೊಂದು ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್ ಇರುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಗಂಡನ್ನು 44+ಎಕ್ಸ್ ವೈ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣು 44+ಎಕ್ಸ್ ಎಕ್ಸ್ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ತಾಯಿಯ ಅಂಡಾಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಯಾಸಿಸ್ ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲವೂ 22+ಎಕ್ಸ್ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಗಂಡು 44+ಎಕ್ಸ್ ವೈ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ತಂದೆಯ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು 22+   ಎಕ್ಸ್ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳನ್ನೂ, ಇನ್ನರ್ಧ 22+ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. 22+ಎಕ್ಸ್ ಉಳ್ಳ ವೀರ್ಯಾಣುವು 22+ಎಕ್ಸ್ ಉಳ್ಳ ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ಫಲೀಕರಿಸಿದರೆ ಉಂಟಾಗುವ ಭ್ರೂಣವು 44+ಎಕ್ಸ್ ಎಕ್ಸ್ ಆಗಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ, 22+ವೈ ಉಳ್ಳ ವೀರ್ಯಾಣುವು 22+ಎಕ್ಸ್ ಉಳ್ಳ ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ಫಲೀಕರಿಸಿದರೆ ಉಂಟಾಗುವ ಭ್ರೂಣವು 44+ಎಕ್ಸ್ ವೈ ಆಗಿ ಗಂಡಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಮಗುವು ಹೆಣ್ಣೋ ಗಂಡೋ ಎನ್ನುವುದು ತಂದೆಯಿಂದ ದೊರೆತ ಎಕ್ಸ್ ಅಥವಾ ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ತನ್ನಿಂತಾನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗು ಗಂಡು ಯಾ ಹೆಣ್ಣು ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಲೈಂಗಿಕ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಗಂಡು ಹಾಗೂ ಹೆಣ್ಣು ಲಿಂಗ ಕೋಶಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಗಂಡು ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು ವೃಷಣಗಳಲ್ಲೂ, ಹೆಣ್ಣು ಅಂಡಾಣುಗಳು ಅಂಡಾಶಯಗಳಲ್ಲೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು ವೀರ್ಯ ಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಖರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳನ್ನು ಅಂಡಾಣುವಿನೆಡೆಗೆ ಸೇರಿಸಲು ಪುರುಷ ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀ ಜನನಾಂಗಗಳು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲಾ ಉನ್ನತ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಗಗಳಿರುತ್ತವೆ.

YChromShowingSRY2ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸ್ ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ಜನನಾಂಗಗಳನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ? ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಗೀತದ ಸಿಡಿ ಅಥವಾ ಕ್ಯಾಸೆಟ್‌ಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಕ್ಯಾಸೆಟ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದರ ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಡು ನುಡಿದಂತೆ, ಭ್ರೂಣವು ಬೆಳೆಯುವಾಗ ಈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜೀನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ವೀರ್ಯಾಣು ಹಾಗೂ ಅಂಡಾಣು ಸೇರಿ ಉಂಟಾಗುವ ಯುಗ್ಮವು ಒಡೆದು  ಒಂದು ಕೋಶವು ಎರಡಾಗಿ, ಎರಡು ನಾಲ್ಕಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ಎಂಟಾಗಿ, ಹದಿನಾರಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಭ್ರೂಣದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಅಂಗಾಶಗಳು ಮೂಡತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಏಳನೇ ವಾರದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜನನಾಂಗಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಎಸ್ಆರ್‌ವೈ ಅಥವಾ ಲಿಂಗ ನಿರ್ಧಾರಕ ಭಾಗವು ಭ್ರೂಣದಲ್ಲಿ ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟಿರೋನ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನಿನ ಸ್ರಾವವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟಿರೋನ್, ಭ್ರೂಣದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಗಾಂಶಗಳು ವೃಷಣಗಳಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪುರುಷ ಜನನಾಂಗಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ. ಎಕ್ಸ್ ಎಕ್ಸ್ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ ಉಳ್ಳ ಭ್ರೂಣಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟಿರೋನ್ ಸ್ರವಿಸಲ್ಪಡದಿರುವುದರಿಂದ, ಪುರುಷ ಜನನಾಂಗಗಳ ಬದಲು ಅಂಡಾಶಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀ ಜನನಾಂಗಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಎಕ್ಸ್ ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ ಉಳ್ಳ ಭ್ರೂಣವು ಗಂಡಾಗಿ, ಎಕ್ಸ್ ಎಕ್ಸ್ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ ಉಳ್ಳ ಭ್ರೂಣವು ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವೃಷಣಗಳು ಕೂಡ ಅಂಡಾಶಯಗಳಂತೆ ಉದರದೊಳಗೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಉದರದೊಳಗಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಷ್ಣತೆಯು ವೀರ್ಯಾಣುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ವೃಷಣಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ಮಗುವಿನ ಜನನದ ವೇಳೆಗೆ ತೊಡೆಗಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ವೃಷಣ ಚೀಲದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತವೆ.

ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಗಂಡು ಯಾ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪ್ರಜನನಾಂಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರಾದರೂ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಬಲಿಯಬೇಕಾದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಹದಿಹರೆಯದಲ್ಲಾಗುತ್ತವೆ. ಭ್ರೂಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜನನಾಂಗಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ನ ಎಸ್ಆರ್‌ವೈ ಪ್ರಚೋದಿಸಿದರೆ, ಈ ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣವೇನು?

‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್’, ‘ಮಗುವಿನ ವಯಸ್ಸು ಸರ್’, ‘ದೇವರು ಸರ್’

‘ದೇವರಾ?’

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್’

‘ಮಗು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದೆಷ್ಟು ದಿನ-ವಾರ-ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ, ಎಷ್ಟು ತಿಂದಾಗಿದೆ, ತೂಕ ಎಷ್ಟಾಗಿದೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾಹಿತಿಯೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮಿದುಳು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ, ತಿಂದ ಆಹಾರವು ಕೊಬ್ಬಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶೇಖರಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಲೆಪ್ಟಿನ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಾವು ಎಷ್ಟು ತಿಂದಿದ್ದೇವೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟಿದೆ, ದೇಹದ ತೂಕ ಎಷ್ಟಿದೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಹೈಪೋಥಲಮಸ್ ಎಂಬ ಭಾಗಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹಾ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಹೈಪೋಥಲಮಸ್ ಲೈಂಗಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹೈಪೊಥಲಮಸ್ ಜಿಎನ್‌ಆರ್‌ಎಚ್ – ಗೊನಾಡೊಟ್ರೋಫಿನ್ ರಿಲೀಸಿಂಗ್ ಹಾರ್ಮೋನ್ – ಅಥವಾ ಪ್ರಜನನಾಂಗ ಚೋದಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಹಾರ್ಮೋನ್ – ಅನ್ನು ಸ್ರವಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಜಿಎನ್‌ಆರ್‌ಎಚ್ ಪಿಟ್ಯುಟರಿ ಗ್ರಂಥಿಯ ಮೇಲೆ ವರ್ತಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಲ್ಯುಟಿನೈಸಿಂಗ್ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಎಂಬ ಚೋದಕವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಲ್ಯುಟಿನೈಸಿಂಗ್ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ವೃಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟಿರೋನ್ ಸ್ರಾವವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಅಂಡಾಶಯದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಟ್ರೋಜನ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ,

ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟಿರೋನ್ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಧ್ವನಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಹಿರಿದಾಗಿ ಸ್ವರ ಗಡುಸಾಗುತ್ತದೆ, ಜನನಾಂಗದ ಸುತ್ತ, ಕಂಕುಳಲ್ಲಿ, ಮುಖ, ಎದೆ, ಉದರ, ಕೈಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ಬೆಳೆಯತೊಡಗುತ್ತದೆ, ಸ್ನಾಯುಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ, ದೇಹದ ಎತ್ತರವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ವೃಷಣಗಳ ಗಾತ್ರ ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಸಿ, ವೀರ್ಯಾಣುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆ ತೊಡಗುತ್ತದೆ, ಜೊತೆಗೆ, ವೀರ್ಯ ಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯವೂ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ 12ರಿಂದ 13ರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ 18-19 ರ ವೇಳೆಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ವೀರ್ಯೋತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಆಗಾಗ ವೀರ್ಯ ಸ್ಖಲನವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಲೈಂಗಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಹೆಚ್ಚತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ಹುಡುಗಿಯರಲ್ಲಿ ಇಸ್ಟ್ರೋಜನ್ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಸ್ತನಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಜನನಾಂಗ ಹಾಗೂ ಕಂಕುಳಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಎತ್ತರವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಾಗುವ ಇತರ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಹುಡುಗಿಯರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಧ್ವನಿಯು ಗಡುಸಾಗದೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಸ್ನಾಯುಗಳೂ ಗಂಡಸರಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹುಡುಗರಲ್ಲೂ, ಹುಡುಗಿಯರಲ್ಲೂ ಹದಿಹರೆಯದಲ್ಲಾಗುವ ಈ ದೈಹಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

‘ಹುಡುಗಿಯು ಬೆಳೆದಂತೆ ಆಕೆಯ ಸೊಂಟದ ಎಲುಬು ಅಗಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಯಾಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಹುಡುಗರು ಹೇಳಿ’.

ಒಂದಿಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ನಾಚಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದರು. ಇನ್ನುಳಿದವರು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದರು.

‘ಸರ್, ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಗುವಿಗೆ ಜಾಗ ಬೇಕಲ್ಲಾ ಸರ್, ಅದಕ್ಕೆ’ ಎಂದ ಒಬ್ಬ.

IMG_20160206_111303ಅವನ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದೆ; ತಾಯ್ತನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳಲು ಹೆಣ್ಣಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಆಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಎಡ-ಬಲಗಳ ಎರಡು ಅಂಡಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ಮೂರು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಅಂಡಾಣುಗಳಿರುತ್ತವೆ; ಹದಿಹರೆಯದ ವೇಳೆಗೆ ಅವು ಸುಮಾರು 30-40 ಸಾವಿರದಷ್ಟಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಒಂದು ಅಂಡಾಣು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಸುಮಾರು 14ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ 52-55ನೇ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ 40 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೊಂದರಂತೆ ಸುಮಾರು 500ರಷ್ಟು ಅಂಡಾಣುಗಳು ಬಲಿತು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಪಿಟ್ಯುಟರಿ ಗ್ರಂಥಿಯು ಸ್ರವಿಸುವ ಕುಹರ ಚೋದಕ ಹಾರ್ಮೋನ್ (ಫಾಲಿಕಲ್ ಸ್ಟಿಮುಲೇಟಿಂಗ್ ಹಾರ್ಮೋನ್, ಎಫ್‌ಎಸ್‌ಎಚ್) ಹಾಗೂ ಲ್ಯುಟಿನೈಸಿಂಗ್ ಹಾರ್ಮೋನ್‌ಗಳು ಅಂಡಾಶಯದಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಣುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹಾಗೂ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತವೆ; ಎಫ್‌ಎಸ್‌ಎಚ್ ಹಾಗೂ ಎಲ್‌ಎಚ್ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅಂಡಾಶಯಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಇಸ್ಟ್ರೋಜನ್ ಹಾಗೂ ಪ್ರೊಜೆಸ್ಟರಾನ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ಗರ್ಭಕೋಶದ ಒಳಪದರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 28 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ, 12-14ನೇ ದಿನ ಅಂಡಾಶಯದಿಂದ ಅಂಡಾಣುವು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ದಿನ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ನೋವುಂಟಾಗಬಹುದು; ಅಂಡಾಣುವು ಫಲೀಕರಣಗೊಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಕಮರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆರಡು ವಾರಗಳ ಬಳಿಕ, ಅಂದರೆ 28 ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ, ಗರ್ಭಕೋಶದ ಒಳಪದರವು ಕಳಚಿ, ಋತುಸ್ರಾವವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಈ ಸ್ರಾವವು 3-5 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೆ 14-16 ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರಲ್ಲಿ ಋತುಸ್ರಾವ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಈಗ 10-12ರ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹುಡುಗರಲ್ಲೂ 10-12ರ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಕೂದಲ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮುಂತಾದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗೆ ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಬೇಗನೇ ಆಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವುದೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ನೀವು ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟನ್ನೇ ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕ ಮಿದುಳಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಎರಡು ದಿನದ ಆಹಾರವನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನ ತಿಂದರೆ ಮಿದುಳಿನ ಲೆಕ್ಕ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಹದಿನೈದು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಬೇಕಾಗಿದ್ದುದನ್ನು 10-12 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ ತಿಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ, 15-16ರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದೇಹ ತೂಕವು 10-12ಕ್ಕೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡರೆ, 15-16 ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಋತುಸ್ರಾವವು 10-12 ವಯಸ್ಸಿಗೇ ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಹತ್ತರ ವಯಸ್ಸಿಗೆ 15ರಷ್ಟು ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದೆ ಮೂವತ್ತರ ವಯಸ್ಸಿಗೆ 50 ರಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ, ಮಧುಮೇಹ, ಹೃದ್ರೋಗ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೂ ಬೇಗನೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ತಿನ್ನಿ, ಸಕ್ಕರೆ, ಐಸ್‌ಕ್ರೀಂ, ಬ್ರೆಡ್ಡು, ಬಿಸ್ಕತ್ತು, ನೂಡಲ್ಸ್ ಇತ್ಯಾದಿ ತಿನ್ನಬೇಡಿ, ಹಾಲು ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ

ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷ ಮೌನ. ಯಾಕೆ ಮೌನ, ಕೇಳಿ ಅಂದಾಗ ಬಂತದೋ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ:

‘ಸರ್, ಚಕ್ಕ ಅಂತ ಇರ್ತಾರಲ್ಲಾ ಸರ್…’ ಮೆಲುದನಿಯಲ್ಲೇ ಕೇಳಿದ ಹುಡುಗ.

ನನಗದು ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ‘ಏನದು, ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ’ ಅಂದೆ. ಅವನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಕಿಸಕ್ಕೆಂದರು.

‘ಸರ್, ಚಕ್ಕ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಸರ್, ಮಂಗಳ ಮುಖಿಯರು, ಅವರು ಯಾಕೆ ಸರ್ ಹಾಗಿರ್ತಾರೆ?” ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದ ಆ ಹುಡುಗ.

‘ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು’ ಅಂತ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿದೆ. ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ನಿಂದ ಟೆಸ್ಟೊಸ್ಟಿರಾನ್, ಅದರಿಂದ ವೃಷಣಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಹದಿಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಹೈಪೋಥಲಮಸ್‌ನಿಂದ ಜಿಎನ್‌ಆರ್‌ಎಚ್, ಪಿಟ್ಯುಟರಿಯಿಂದ ಎಫ್‌ಎಸ್‌ಎಚ್, ಎಲ್‌ಎಚ್, ಅವುಗಳ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿಂದ ಟೆಸ್ಟೊಸ್ಟಿರಾನ್, ಇಸ್ಟ್ರೋಜನ್, ಪ್ರೊಜೆಸ್ಟರಾನ್ ಹಾಗೂ ವೀರ್ಯ/ಅಂಡಾಣು ವೃದ್ಧಿ, ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಹಳ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಈ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಾದರೂ ಜನನಾಂಗಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಲೈಂಗಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹಲವು ತರದ ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕತೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಏನೇ ಆದರೂ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ-ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಂತೆಯೇ ಸಹಜವಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು, ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬಹುದು’

‘ಸರ್, ಹಾಗಾದರೆ ಅವರು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವುದು, ಮಂಗಳ ಮುಖಿಯರಂತೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದು ಯಾಕೆ?’

‘ಅವರನ್ನು ಕುಟುಂಬದವರು, ಸುತ್ತಲಿನವರು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ’

‘ಮನೆಯವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದಲ್ಲ ಸರ್, ಅವರೂ ಮಕ್ಕಳೇ ಅಲ್ಲವಾ?’ ಅಂದಳು ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ.

‘ಮಾಡಬಾರದು, ಆದರೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲೂ ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕತೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ತಾತ್ಸಾರ ಇದೆ’

‘ಅದು ಯಾಕೆ ಸರ್, ಸರಕಾರ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲ?’

‘ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವ ಕಾನೂನಿನಂತೆ ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕತೆ ಒಂದು ಅಪರಾಧ, ಅವರನ್ನು ಜೈಲಿಗೂ ತಳ್ಳಬಹುದು. ಭಾರತೀಯ ದಂಡ ಸಂಹಿತೆಯ 377ನೇ ಈ ವಿಧಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 1860ರಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದದ್ದು. ಈಗ ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಐದು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಪೀಠ ಪರಿಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ, ತೀರ್ಪು ಬಂದಾಗ ಅದು ರದ್ದಾಗಲೂ ಬಹುದು’

‘ಸರ್, ಸರಕಾರ ಅದನ್ನು ಬೇಗನೇ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲ?’

‘ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕತೆ, ಸಲಿಂಗ ಪ್ರೀತಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸುವವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಸರಕಾರ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಅವರ ವಾದವನ್ನೂ ಆಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕತೆ, ಸಲಿಂಗ ಪ್ರೀತಿ ಮುಂತಾದವು ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜವಾಗಿರುವಂಥವು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನೋರೋಗ ತಜ್ಞರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಯೂರೋಪಿನ ಹಲವೆಡೆ ತಮ್ಮದೇ ಲಿಂಗದವರೊಡನೆ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ಯಾರಾದರೂ ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ನ್ಯಾಯಾಲಯವೂ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿದೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು’

‘ಸರ್, ಸಲಿಂಗ ಪ್ರೀತಿ ಯಾಕಾಗುತ್ತದೆ ಸರ್?’

‘ಹರೆಯದಲ್ಲಾಗುವ ಲೈಂಗಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಜೊತೆ ಲೈಂಗಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ? ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಗಂಡಿಗೆ ಹೆಣ್ಣಿನತ್ತ, ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಗಂಡಿನತ್ತ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಗಂಡಿನತ್ತ, ಹೆಣ್ಣು ಹೆಣ್ಣಿನತ್ತವೂ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಬಹುದು. ಈ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಬದಲಾಗಲೂ ಬಹುದು. ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ಹಾಗೂ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ತಾವಾಗಿ ಇಂತಹ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

‘ಸರ್, ಗಂಡು-ಗಂಡು ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣು-ಹೆಣ್ಣು ಮದುವೆಯಾದರೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಇದು ಟೀಚರ್ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ.

‘ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯೊಂದೇ ಮದುವೆಯ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಾಗಿಯೂ ಮಕ್ಕಳಾಗದ ಅದೆಷ್ಟೋ ದಂಪತಿಗಳು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಕೂಡಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಲಿಂಗ ವಿವಾಹವು ಅವರೊಳಗೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ, ಸಹಬಾಳ್ವೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ, ಅಂತಹಾ ಬಾಳ್ವೆಯಿಂದ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಸಲಿಂಗ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಹಲವು ವಿಧಾನಗಳಿವೆ: ಅವರ ಅಂಡಾಣು ಯಾ ವೀರ್ಯಾಣುವನ್ನು ಬಳಸಿ ಬೇರೊಬ್ಬರು ದಾನ ಮಾಡಿದ ವೀರ್ಯಾಣು ಯಾ ಅಂಡಾಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಣಾಳ ಫಲೀಕರಣ ಮಾಡಬಹುದು, ಸಂಗಾತಿಗಳು ಸ್ತ್ರೀಯರಾಗಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬರು ತನ್ನ ಗರ್ಭಕೋಶದೊಳಗೆ ಧರಿಸಿ ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಇನ್ನೋರ್ವ ಮಹಿಳೆಯ ಗರ್ಭಕೋಶವನ್ನು ಆಕೆಯ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಬೇರೊಂದು ಮಗುವನ್ನು ದತ್ತು ಪಡೆದು ಸಾಕಲೂ ಬಹುದು.’

‘ಸರ್, ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕತೆಯವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?’

‘ಅವರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಾಗೂ ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಂದರೆ ಅವರ ಪ್ರಜನನಾಂಗಗಳು, ದೇಹದ ರಚನೆ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಶಃಇಸಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದು. ಭಿನ ಲೈಂಗಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರನ್ನು ದೇಹದ ರಚನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಬದಲಾಗುವುದೂ ಇದೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಜಯ ಗಳಿಸಿದ ಕೆಲವು ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಕೆಲಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಪುರುಶಃಅರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳೂ ಇವೆ. ಅಂತಹಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕೂಲಂಕಷವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕಾಗಬಹುದು, ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳು, ವೈ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ನ ಎಸ್‌ಆರ್‌ವೈ ಭಾಗ, ಲೈಂಗಿಕತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಷ್ಟೇ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರೂ ನಿಖರವಾದ ಉತ್ತರ ದೊರೆಯದಿರಲೂಬಹುದು.`

‘ಲೈಂಗಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯು ಹರೆಯದಲ್ಲೇ ಮೂಡತೊಡಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕಾನೂನಿನಂತೆ ಹದಿನೆಂಟು ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಿದರೆ ಅದು ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡಬಹುದು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ 18 ವರ್ಷಗಳಾಗಬೇಕು, ಗಂಡಿಗೆ 21 ವರ್ಷಗಳಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ವಯಸ್ಸು ಕೂಡ ಸಾಕಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥರಾಗುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ’

‘ಸರ್, ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಬೇಗನೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ ಸರ್’ ಎಂದಳು ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ.

‘ಹೌದು ಸರ್, ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಹಾಗೇ ಸರ್, ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ ಸರ್’ ಎಂದು ದನಿಗೂಡಿಸಿದರು ಕೆಲವು ಹುಡುಗರು.

‘ಅದನ್ನು ನೀವೆಲ್ಲರೂ ವಿರೋಧಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ನಿಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಹಾಗೆ ಮಾಡದಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ನೀವೇ ಹುಡುಗಿಯರು ಆವತ್ತು ಹೇಳಿದ್ರಲ್ಲ, ಡಾಕ್ಟರಾಗಬೇಕು, ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಆಗಬೇಕು, ಟೀಚರ್ ಆಗಬೇಕು, ಅಂತ, ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಆ ಮೇಲೆ ಮದುವೆ ಆಗಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ.’

ಶನಿವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 13, 2016:

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ಪಾಠ 4:

IMG_20160213_100746ಮೊದಲಿಗೆ ಪಿಂಕಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ್ ವೃತ್ತಾಂತ. ಈಕೆ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್, ಏಷ್ಯಾ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ 400 ಹಾಗೂ 800 ಮೀ ಓಟಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ದೇಶಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ರಜತ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕೊಟ್ಟ ಕ್ರೀಡಾಪಟು. ಪಿಂಕಿ ಹೆಣ್ಣಲ್ಲ, ಗಂಡು ಎಂದು ನೆರೆಹೊರೆಯ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ದೂರಿತ್ತದ್ದರಿಂದ ಆಕೆ ಜೈಲು ಸೇರಬೇಕಾಯಿತು, ಹಲತರದ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳಿಗೆ, ಅಪಪ್ರಚಾರಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ವಿವಿಧ ವಿಶೇಷ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಬಳಿಕ ಆಕೆ ಗಂಡಲ್ಲವೆಂದೂ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕತೆಯುಳ್ಳವಳೆಂದೂ ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಎಲ್ಲ ಆರೋಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತಳಾದ ಬಳಿಕ ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ್ದಾಳೆ, ಓಟದ ಮೈದಾನಕ್ಕೂ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾಳೆ. ತಾನು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆಯೇ ಇದ್ದರೂ, ಓಟದ ತರಬೇತಿಯ ವೇಳೆ ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟಿರಾನ್ ಅನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಗಂಡಿನ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮೂಡಲು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಆಕೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಇಂತಹಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಎಷ್ಟೇ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರೂ ಗಂಡೇ ಹೆಣ್ಣೇ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳಳು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತಹ ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ.

ಈಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ: ಹೀಗೆ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರನ್ನು ಒಂದೋ ಗಂಡಾಗಿ ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೇ? ಅಂತಹಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೇನಾದರೂ ಇದೆಯೇ?

‘ಆಗಲ್ಲ ಸರ್’, ‘ಇದೆ ಸರ್, ಆಗುತ್ತೆ ಸರ್’, ‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್’

‘ಮುಂದಿನ ವಾರ ಓದಿಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ. ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇತ್ತಲ್ವಾ, ನಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸೋದು ಅಂತ?’

‘ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ ಸರ್’, ‘ಗಂಡು ನಾಯಿಗೆ ಕೂದಲು ಜಾಸ್ತಿ ಸರ್’

‘ಕೆಲವು ನಾಯಿ ತಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ತುಸು ಹೆಚ್ಚು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ನಡುವೆ ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಅವು ಒಂದೇ ತರಹ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ’

‘ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇತ್ತಲ್ವಾ, ಮನುಷ್ಯರ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರ ಅಂತ?’

‘ಹುಡುಗಿಯರು ಸರ್’ ಎಂದರು ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರು!

‘ಹುಡುಗಿಯರೇ ಸರ್’ ಅಂತ ಕೆಲವು ಹುಡುಗರೆಂದರೆ, ‘ಹುಡುಗರು ಚಂದ ಸರ್’ ಎಂದರು ಕೆಲ ಹುಡುಗರು. ‘ಇಬ್ಬರೂ ಚಂದ ಸರ್’ ಅಂದರು ಒಂದಿಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು.

ಇಬ್ಬರೂ ಚಂದವೇ’ ಅಂತ ನಾನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ. ಹುಡೂಗರಿಗೆ ಹುಡೂಗಿಯರು ಚಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಹುಡುಗರು ಚಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹೊರಗಿನ ಚಂದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಣೀಯವಾಗಿರಬೇಕು, ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆ, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕಲಿಕೆ, ಜ್ಞಾನ, ದುಡಿಮೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಚಂದಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಕಳೆದ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯಾಣು-ಅಂಡಾಣು ಎಂಬ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಲಿಂಗಕೋಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಅವು ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ವೃಷಣ-ಅಂಡಾಶಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಹದಿಹರೆಯದಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ವೀರ್ಯೋತ್ಪಾದನೆ ಹಾಗೂ ಋತುಸ್ರಾವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿತಿದ್ದೇವೆ. ಋತುಚಕ್ರದ ಮಧ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಶಯದಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಣು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅಂಡನಾಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಪುರುಷ ಜನನಾಂಗವು ಸ್ತ್ರೀ ಜನನಾಂಗವನ್ನು ಸೇರಿದಾಗ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು ಯೋನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಗರ್ಭನಾಳದ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿ, ಗರ್ಭಕೋಶವನ್ನು ದಾಟಿ, ಅಂಡನಾಳಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತವೆ, ಒಂದೇ ಒಂದು ವೀರ್ಯಾಣು ಅಲ್ಲಿರುವ ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ಫಲೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು ಏಳೆಂಟು ಕೋಟಿ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು ಯೋನಿಯನ್ನು ಸೇರಿದ್ದರೂ, ಅವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಂಡನಾಳವನ್ನು ತಲುಪುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದಷ್ಟು ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ತಲುಪಿದರೂ, ಅದರ ಪೊರೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಶ್ರಮ ಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ವೀರ್ಯಾಣು ಅಂಡಾಣುವಿನೊಳಕ್ಕೆ ತನ್ನ ವರ್ಣತಂತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಫಲೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಫಲೀಕರಣವು ದೇಹದೊಳಗೇ ಆಗುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಆಂತರಿಕ ಫಲೀಕರಣ ಅಥವಾ ಆಂತರಿಕ ನಿಷೇಚನ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ಅಂಡಾಣುವಿನಲ್ಲಿರುವ 23 ವರ್ಣತಂತುಗಳು ವೀರ್ಯಾಣುವಿನ 23 ವರ್ಣತಂತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, 46 ವರ್ಣತಂತುಗಳ ಹೊಸ ಯುಗ್ಮವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಯುಗ್ಮದ ಜೀವಕೋಶವು ಎರಡು ಕೋಶಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕೋಶಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಭ್ರೂಣವು ಹೀಗೆ ಒಡೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ವಾರದೊಳಗೆ ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಕೋಶಿಕೆಯೊಂದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಒಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಭ್ರೂಣವು ಅಂಡನಾಳದಿಂದ ಚಲಿಸಿ, ಎಂಟು-ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳಾಗುವಾಗ ಗರ್ಭಕೋಶವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿ ತಳವೂರುತ್ತದೆ, ಮಾಸು ಬೆಳೆದು ಭ್ರೂಣವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಏಳೆಂಟು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಜನನಾಂಗಗಳು, ಕೈಕಾಲುಗಳ ಮೊಗ್ಗುಗಳು, ಇನ್ನುಳಿದ ಅಂಗಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮೊಳೆತು ಬೆಳೆಯತೊಡಗುತ್ತವೆ.

ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆದಾಗ ಶಿಶುವು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ರಚನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಸವವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯ ಅವಧಿಯು 266-280 ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಬೆಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ 58-67 ದಿನಗಳು, ನಾಯಿಯಲ್ಲಿ 58-65 ದಿನಗಳು, ಸಿಂಹದಲ್ಲಿ 108 ದಿನಗಳು, ಕೋತಿಯಲ್ಲಿ 164 ದಿನಗಳಿದ್ದರೆ, ಹಸುವಿನಲ್ಲಿ 279-292, ಕುದುರೆಯಲ್ಲಿ 330-342, ಕತ್ತೆಯಲ್ಲಿ 365, ತಿಮಿಂಗಿಲದಲ್ಲಿ 590 ಹಾಗೂ ಆನೆಯಲ್ಲಿ 617 ದಿನಗಳಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ಭ್ರೂಣವು ಸುಮಾರು 12 ವಾರಗಳಷ್ಟು ಬೆಳೆದಾಗ ಅಲ್ಟ್ರಾ ಸೌಂಡ್‌ ಸ್ಕಾನ್‌ನಂತಹ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಅದರ ಜನನಾಂಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಗು ಗಂಡೋ ಹೆಣ್ಣೋ ಎಂದು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಸುಮಾರು 30 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಲಭ್ಯವಾದಾಗಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಿಸಿ, ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಗರ್ಭಪಾತ ನಡೆಸುವ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವು ಬೆಳೆದಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಸ್ವಸ್ಥ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಗಂಡುಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಣ್ಣುಗಳಿರುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಗಂಡಸರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬದುಕುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೀಗ ಸಾವಿರ ಗಂಡುಗಳಿಗೆ 940ರಷ್ಟು ಹೆಂಗಸರಿದ್ದಾರೆ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇದು ಇನ್ನೂ ಕಡಿಮೆಯಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹೊರೆ, ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಹೆತ್ತವರ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳೇ ಬೇಕು ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಕೋಟಿಯಷ್ಟು,  ದಿನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 2000ದಷ್ಟು, ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೊಲ್ಲಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇಂದು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಹಲವು ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಗಂಡುಗಳಿಗೆ ಮದುವೆಯೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ದೂರದ ಜಾರ್ಖಂಡ್, ಕೇರಳ ಮುಂತಾದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.  ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾವು ವಿರೋಧಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯ.

ಹೌದು ಸರ್ ಎಂದರು ಮಕ್ಕಳು.

ಇನ್ನು ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುವುದು ಹೇಗೆ ಅಂತ ನೋಡೋಣ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಂಡಾಶಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಒಂದೇ ಅಂಡಾಣು ಬೆಳೆದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದರಿಂದ, ಅದೊಂದೇ ಫಲೀಕರಣಗೊಂಡು ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮಗು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಎರಡು ಅಂಡಾಣುಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರೆ, ಮತ್ತು ಅವೆರಡೂ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳಿಂದ ಫಲೀಕರಣಗೊಂಡರೆ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಯುಗ್ಮಗಳಾಗಿ, ಎರಡು ಭ್ರೂಣಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಂಡಾಣುಗಳು ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳಿಂದ ಫಲೀಕರಣಗೊಂಡಾಗ ಆ ಎರಡು ಯುಗ್ಮಗಳೂ ಒಂದರಿಂದೊಂದು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಡು, ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಲಿಂಗದವಾಗಿರಬಹುದು. ಅವುಗಳ ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಂಡಾಣುಗಳ ಫಲೀಕರಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಇಂತಹ ಅವಳಿಗಳನ್ನು ದ್ವಿಯುಗ್ಮ ಅವಳಿಗಳು ಅಥವಾ ಅನುರೂಪವಲ್ಲದ ಅವಳಿಗಳು ಅಥವಾ ಭ್ರಾತೃ ಅವಳಿಗಳು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಅಂಡಾಣು ಹಾಗೂ ಒಂದು ವೀರ್ಯಾಣು ಸೇರಿ ಉಂಟಾಗುವ ಯುಗ್ಮವು ಎರಡು ಕೋಶಗಳಾಗಿ, ನಂತರ ನಾಲ್ಕು, ಎಂಟು ಹೀಗೆ ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಆ ಭ್ರೂಣವೇ ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಎರಡಾಗಿ ಒಡೆದರೆ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭ್ರೂಣಗಳು ಬೆಳೆಯತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಇವು ಒಂದೇ ಯುಗ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅವಳಿಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ವರ್ಣತಂತುಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಒಂದೇ ಲಿಂಗದವರಾಗಿರುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹಾ ಅವಳಿಗಳನ್ನು ಏಕ ಯುಗ್ಮ ಅವಳಿಗಳು ಅಥವಾ ಅನುರೂಪಿ ಅವಳಿಗಳು ಅಥವಾ ಮಾತೃ ಅವಳಿಗಳು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

IMG_20160213_103305ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಅವಳಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಹುಡುಗಿಯರೇ, ಆದರೆ ಅವರ ಮುಖಚರ್ಯೆ ಬೇರೆಯಿದೆ, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಬ್ಬಳು ಕಪ್ಪಗಿದ್ದಾಳೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಬೆಳ್ಳಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇವರು ಯಾವ ವಿಧದ ಅವಳಿಗಳು?

ದ್ವಿಯುಗ್ಮ ಸರ್, ಭ್ರಾತೃ ಅವಳಿಗಳು ಸರ್

ಅದು ಸರಿ, ಆದರೆ ಒಬ್ಬಳು ಕಪ್ಪು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಬಿಳಿ ಯಾಕೆ?

ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿ ಇರಬಹುದು ಸರ್

‘ಸರಿ, ತಂದೆ ಬಿಳಿ, ತಾಯಿ ಕಪ್ಪು. ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ತಂದೆಯಿಂದ 22+ಎಕ್ಸ್, ತಾಯಿಯಿಂದ 22+ಎಕ್ಸ್ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್ ದೊರೆತಿವೆ. ಆದರೆ ಮೈಬಣ್ಣ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಯಾಕೆ?’

‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್’

‘’ನಮ್ಮ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣ ಹಲವು ವಂಶವಾಹಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂಡಾಣು ಹಾಗೂ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಿಯಾಸಿಸ್ ವಿಭಜನೆಯಾಗುವಾಗ, ಬಳಿಕ ಫಲೀಕರಣಗೊಂಡು ಯುಗ್ಮವು ಉಂಟಾಗುವಾಗ, ಬಣ್ಣವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ವಂಶವಾಹಿಗಳು ಹಲವಿಧದಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈ ಅವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣವನ್ನು ನೀಡುವ ವಂಶವಾಹಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವನ್ನು ನೀಡುವ ವಂಶವಾಹಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ.’

‘ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಮೂಡಿದ ಬಳಿಕ ಭ್ರೂಣವು ವಿಭಜನೆಯಾದರೆ, ದೇಹದ ಭಾಗಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತಿರುವ ಕೂಡು ಅವಳಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಇವರೂ ಏಕಯುಗ್ಮ ಅವಳಿಗಳೇ. ಇವರನ್ನು ಸಯಾಮಿ ಅವಳಿಗಳು ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಥೈಲೆಂಡಿನ ಸಯಾಮ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಸ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅವಳಿಗಳು ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಈ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಇಂತಹಾ ಅವಳಿಗಳು ತೀರಾ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದರಂತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಅಥವಾ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೆಲ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತವೆ. ಇಂತಹಾ ಅವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಕೆಲವು ಎರಡು ತಲೆ, ಒಂದೇ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಸೊಂಟದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಳಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಜೋಡಣೆಯಿದ್ದರೆ ಅವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಅವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಅವು ವಿಫಲವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ನಡೆಸಿದ್ದಿದೆ.

‘ಸರ್, ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆರು ಬೆರಳುಗಳು ಇರುತ್ತವಲ್ಲಾ ಸರ್, ಅದು ಹೇಗೆ?’

‘ನಮ್ಮ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಮೊಗ್ಗುಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ? ಮೊದಲು ಈ ಮೊಗ್ಗುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆರಳುಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊಗ್ಗು ಉದ್ದವಾಗುತ್ತಾ ಅದರ ತುದಿ ಐದು ಬೆರಳುಗಳಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಐದರ ಬದಲಿಗೆ ಆರು ಬೆರಳುಗಳು ಉಂಟಾಗಬಹುದು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೆರಳುಗಳು ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುವುದೂ ಇದೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಬೆರಳುಗಳೇ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಮುಂಗೈ ಅಥವಾ ಇಡೀ ಕೈ ಅಥವಾ ಕಾಲೇ ಬೆಳೆಯದಿರಬಹುದು’

‘ಹೌದು ಸರ್, ನೋಡಿದ್ದೇವೆ ಸರ್’

‘ಇವು ವಂಶವಾಹಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅನುವಂಶೀಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದು, ಗರ್ಭಿಣಿಯು ಕೆಲವು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಇಂತಹಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಐವತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಥಲಿಡೋಮೈಡ್ ಎಂಬ ಔಷಧವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೆ ಕೈ-ಕಾಲುಗಳು ಬೆಳೆಯದಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದರು, ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಔಷಧವನ್ನೇ ನಿಷೇಧಿಸಲಾಯಿತು.’

‘ಸರ್, ಕೆಲವರು ಕುಳ್ಳಗೆ ಇರುವುದು ಏಕೆ?’

‘ಕೆಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅನುವಂಶೀಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೈ-ಕಾಲುಗಳಷ್ಟೇ ಗಿಡ್ಡವಿದ್ದು, ಎದೆ ಹಾಗೂ ಉದರಗಳು ಸಹಜವಾಗಿರುವ ಕುಳ್ಳುತನವು ವಂಶವಾಹಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪಿಟ್ಯುಟರಿ ಗ್ರಂಥಿ, ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಗ್ರಂಥಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಸ್ರಾವಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಿದ್ದರೂ ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕುಠಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಅನುವಂಶೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ, ನಿರ್ನಾಳ ಸ್ರಾವಗಳ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ದವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ.’

ಸರ್, ಮಗು ಗರ್ಭದೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಸರ್’

‘ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ. ಕೆಲವು ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಗರ್ಭಾಂಕುರವು ವಿಫಲಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ, ಅಥವಾ ಬಂಜೆತನಕ್ಕೆ, ಶೇ. 30ರಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಕಾರಣವಾದರೆ, ಶೇ. 30 ರಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಇನ್ನುಳಿದ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡ-ಹೆಂಡಿರಿಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿರುತ್ತವೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಾಗದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ದೂಷಿಸುವುದು, ಆಥವಾ ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಎರಡನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

‘ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಸರ್’ ಎಂದಳು ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ.

ಬಂಜೆತನವಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆನ್ನುವುದನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಲಾಗದಿರುವುದು, ವೀರ್ಯಾಣುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ರೂಪ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಿರುವುದು, ಅಂಡೋತ್ಪಾದನೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಫಾಲೋಪಿಯನ್ ನಾಳ ಮುಚ್ಚಿರುವುದು, ಗರ್ಭಕೋಶದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅಥವಾ ಭ್ರೂಣದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮಕ್ಕಳಾಗದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಹಲವರಲ್ಲಿ ಬಂಜೆತನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬಹುದು. ಇಂದು ಹಲತರದ ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಜನನ ತಂತ್ರಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳ ಕೊರತೆಯಿದ್ದರೆ ಗಂಡನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಅಥವಾ ದಾನ ಪಡೆದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಗರ್ಭಕೋಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವ ವೀರ್ಯಸೇಚನ ತಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ವೀರ್ಯಾಣುವು ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿಶಕ್ತವಾಗಿರುವಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದ್ದರೆ ವೀರ್ಯಾಣುವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸೂಜಿಯ ಮೂಲಕ ಅಂಡಾಣುವಿನೊಳಕ್ಕೆ ಚುಚ್ಚಬಹುದು (ಇಂಟ್ರಾ ಸೈಟೋಪ್ಲಾಸ್ಮಿಕ್ ಸ್ಪರ್ಮ್ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್). ವೀರ್ಯನಾಳಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಗಂಡಿನ ವೀರ್ಯನಾಳದಿಂದ ಯಾ ವೃಷಣದಿಂದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೀರುವ ತಂತ್ರಗಳೂ ಇವೆ (ಪಿಇಎಸ್‌ಎ, ಟಿಇಎಸ್‌ಇ). ಅಂಡಾಶಯದಿಂದ ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು, ಹೊರಗೆ ಗಾಜಿನ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯಾಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಅಂಡನಾಳದೊಳಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವುದು (ಗೇಮೀಟ್ ಇಂಟ್ರಾ ಫಾಲೋಪಿಯನ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫರ್), ಹೊರಗೆ ಫಲೀಕರಿಸಿ, ಉಂಟಾದ ಯುಗ್ಮವನ್ನು ಅಂಡನಾಳಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವುದು (ಜೈಗೋಟ್ ಇಂಟ್ರಾ ಫಾಲೋಪಿಯನ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫರ್) ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಯ ನಿಷೇಚನದ ಬಳಿಕ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ಗರ್ಭಕೋಶದೊಳಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವುದು (ಇನ್ ವಿಟ್ರೋ ಫರ್ಟಿಲೈಜೇಶನ್) ಮುಂತಾದ ತಂತ್ರಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭಕೋಶದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದರೆ ಬೇರೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಗರ್ಭಕೋಶವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ತಂತ್ರವೂ ಇದೆ.

ಹೀಗೆ ದೇಹದ ಹೊರಗೆ, ಗಾಜಿನ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಣುವನ್ನೂ, ವೀರ್ಯಾಣುವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಗರ್ಭಕೋಶದೊಳಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ತಂತ್ರವನ್ನು 1977-78ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಜುಲೈ 25, 1978ರಂದು ಹುಟ್ಟಿದ ಮೊದಲ ಪ್ರನಾಳ ಶಿಶು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಲೂಯಿ ಜಾಯ್ ಬ್ರೌನ್. ಈಕೆ ಜನಿಸಿದಾಗ ಹಲವರು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಅಭಿನಂದಿಸಿದರಂತೆ. ಒಂದಿಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ರಕ್ತದಲ್ಲೇ ಪತ್ರ ಬರೆದು ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರನಾಳದ ಮೂಲಕ ಶಿಶುವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾದುದು ಎಂದು ಬೆದರಿಸಿದರಂತೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹಾ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಗೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಬಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಮಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಜನನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಲಭ್ಯವಾಗಿದೆ, ಅದೆಷ್ಟೋ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಈ ತಂತ್ರವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಡಾ, ರಾಬರ್ಟ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಡಾ. ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಸ್ಟೆಪ್‌ಟೋ ಅವರಿಗೆ 2010ರ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆದರೆ 1978ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ್ದ ಸಾಧನೆಗೆ 2010ರಷ್ಟು ತಡವಾಗಿ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟದ್ದೇಕೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ

‘ಸರ್, ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಅದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರಾ ಅಂತ ನೋಡಿರಬೇಕು ಸರ್’

ಸರಿ! ಆದರೆ ಈ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಹಕ್ಕುದಾರರಾಗಿದ್ದವರು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಇದ್ದರು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಉನ್ನತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸಾಧನೆಯು ನಡೆದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಡಾ. ಸುಭಾಷ್ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯ ಅವರ ತಂಡವೂ ಸಹ ಪ್ರನಾಳ ಶಿಶು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ತಂಡವು ತಮ್ಮಲಿದ್ದ ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಫಲೀಕರಿಸಿದ ಶಿಶು ದುರ್ಗಾ, ಅಥವಾ ಕಾನುಪ್ರಿಯ ಅಗರ್‌ವಾಲ್, ಲೂಯಿ ಬ್ರೌನ್ ಹುಟ್ಟಿದ ಎರಡೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 3, 1978ರಂದು, ಜನಿಸಿದಳು. ಆದರೆ ಡಾ. ಸುಭಾಷ್ ಅವರಿಗೆ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

‘ಸರ್, ಅವರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನವರಿಂದ ಕಲಿತಿರಬೇಕು ಸರ್’

‘ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ ಅಂತಹಾ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿಲ್ಲ; ಡಾ. ಸುಭಾಷ್ ಅವರ ತಂಡವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿಯೇ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ವೈದ್ಯರ ಸಾಧನೆಗೆ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಡಾ. ಸುಭಾಷ್ ಅವರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. ಅವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಇತರ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು, ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಅದನ್ನು ತನಿಖೆ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಇಂತಹಾ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಕೂಡ ಡಾ. ಸುಭಾಷ್ ಅವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸುಳ್ಳೆಂದು ಜರೆದರು. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಡಾ, ಸುಭಾಷ್ ಶೋಚನೀಯವಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ನಂತರ 2005ರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಂಡಳಿಯು ಡಾ. ಸುಭಾಷ್ ಅವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಅದಾಗಲೇ ಬಹಳ ತಡವಾಗಿತ್ತು.

ಇನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸಮಯ.

‘ಸರ್, ನಾಯಿಗಳು ನಾಲ್ಕೈದು ಮರಿ ಯಾಕೆ ಹಾಕ್ತಾವೆ ಸರ್’

‘ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಶಯದಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದೇ ಅಂಡಾಣು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಫಲೀಕರಣಗೊಂಡರೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಜನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಶಯಗಳಿಂದ 5-6 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಡಾಣುಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಐದಾರು ಮರಿಗಳು ಜನಿಸುತ್ತವೆ. ಈಗ ಹೇಳಿ, ಜಿರಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿರುತ್ತವೆ?’

‘ಸರ್, ಹದಿನಾರು ಸರ್, ಒಂದೊಂದು ಅಂಡಾಶಯದಿಂದ ಎಂಟೆಂಟು ಸರ್’

‘ಸರ್. ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹವಾದರೆ ಏಡ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆ ಬರುತ್ತಾ?” – ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಪ್ರಶ್ನೆ

‘ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹಕ್ಕೂ ಏಡ್ಸ್ ರೋಗಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬೇಕು. ಏಡ್ಸ್ ಸೋಂಕು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದರೆ ಏಡ್ಸ್ ಸೋಂಕು ತಗಲುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಪರಿಚಿತರೊಂದಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆಳಸಬಾರದು, ಹಾಗೊಮ್ಮೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆಳಸಿದರೂ ಗಂಡಸರು ಕಾಂಡೋಂ ಬಳಸಬೇಕು, ಅದರಿಂದ ಏಡ್ಸ್ ಮತ್ತಿತರ ಗುಹ್ಯ ರೋಗಗಳನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದು.’

‘ಸರ್. ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹವಾದರೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಬಹುದಾ?” – ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳ ಪ್ರಶ್ನೆ

‘ಹುಡುಗಿಗೆ ಋತುಸ್ರಾವವು ಆರಂಭಗೊಂಡಿತೆಂದರೆ ಆಕೆಯ ಅಂಡಾಶಯಗಳು ಅಂಡಾಣುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದರ್ಥ. ಹದಿಹರೆಯದ ವೇಳೆಗೆ ಹುಡುಗರಲ್ಲೂ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಿದರೆ ಹುಡುಗಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಬಹುದು. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಅಂತಹ ವರದಿಗಳನ್ನು ನೀವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿರಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದರೆ ಹುಡುಗಿಗೆ ತೀವ್ರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ, ಮಗುವಿಗೂ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ದೇಹವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆದು ಪಕ್ವಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ  ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹದಿನೆಂಟು ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಬಳಿಕವೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆಳಸಬಾರದು. ಸಮ್ಮತಿಯಿಲ್ಲದ ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯು ಅಪರಾಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಬಲವಂತದಿಂದ ಲೈಂಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ದೇಹದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಅಥವಾ ನಿಮಗೆ ಮುಜುಗರವಾಗುವಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರು ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷಕರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಕೂಡಲೇ ತರಬೇಕು ಹಾಗೂ ಅಂಥವರಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಸ್ಥರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ಇಂತಹಾ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅಹಿತಕರವಾದ ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಹಿರಿಯರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಬೇಕು. ಹುಡುಗಿಯರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹುಡುಗರ ಮೇಲೂ ಇಂತಹ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಅವರೂ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು.

ಶನಿವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 20

ಜೀವ ವಿಕಾಸ

ಮೊದಲಿಗೆ ಕಳೆದ ವಾರದ ಪ್ರಶ್ನೆ: ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಲಿಂಗ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

‘ಹೌದು ಸರ್’, ಇಲ್ಲ ಸರ್’, ‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್’

‘ಹೌದು ಸರ್ ಎಂದವರು ಕೈ ಎತ್ತಿ”

ಒಂದಿಬ್ಬರು

‘ಹೌದು ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ’

‘ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್’

IMG_20160220_105110‘’ಗಂಡು ಯಾ ಹೆಣ್ಣಿನ ಜನನಾಂಗಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದರೆ ಅವನ್ನು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ, ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಸೂಕ್ತ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಆನುಷಂಗಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಹೀಗೆ ಭಿನ್ನ ಲೈಂಗಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಿಂದ ನೆರವಾಗುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಇಂದು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಆದರೆ ಸಲಿಂಗ ಲಿಂಗಾಸಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾಯಿಲೆಯಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಸರಿಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ”

‘ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದ ಬಗೆಯನ್ನೀಗ ನೋಡೋಣ. ಮೊದಲ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಜಲಜನಕ, ಆಮ್ಲಜನಕ, ಸಾರಜನಕ, ಇಂಗಾಲ, ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತಿತರ ಮೂಲಧಾತುಗಳ ಅಣು-ಪರಮಾಣುಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆವು. ನಾವಿರುವ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ – ಅಥವಾ ಜಗತ್ತು  ಅಥವಾ ಯುನಿವರ್ಸ್ – ಕೂಡಾ ಇಂತಹಾ ಅಣು-ಪರಮಾಣು – ಅಥವಾ ಅವುಗಳೊಳಗಿರುವ ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣದಾದ ಕಣಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿವೆ, ಅವುಗಳ ಗ್ರಹಗಳಿವೆ, ಉಪಗ್ರಹಗಳಿವೆ. ಜೀವಿಗಳಂತೆಯೇ ಈ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕೂಡಾ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಸಾಯುತ್ತವೆ, ಇದೊಂದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.

ನಾವಿರುವುದು ಎಲ್ಲಿ?

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್

ಭೂಮಿಯಿರುವುದು ಎಲ್ಲಿ?

ಸೌರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಸರ್

ಸೂರ್ಯ ಇರುವುದು ಎಲ್ಲಿ?

ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ.

‘ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ನಕ್ಷತ್ರ. ಅಂತಹಾ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ 20000 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜ (Galaxy) ಗಳಿವೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜದಲ್ಲಿ 20000 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿವೆ. ಅಂತಹಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜ ಆಕಾಶ ಗಂಗೆ ಅಥವಾ ಮಿಲ್ಕಿ ವೇ ಗೆಲಾಕ್ಸಿ. ಆಕಾಶ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಕ್ಷತ್ರ ನಮ್ಮ ಸೂರ್ಯ. ಆ ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುವ ಎಂಟು ಗ್ರಹಗಳು (ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಎಕ್ಸ್ ಗ್ರಹ ಇದೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ), ಪ್ಲುಟೊದಂತಹ ಕುಬ್ಜ ಗ್ರಹಗಳು, ಹಲವಾರು ಕ್ಷುದ್ರ ಗ್ರಹಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗ್ರಹ ನಾವಿರುವ ಭೂಮಿ. ಆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ 87 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜೀವಜಾತಿಗಳಿವೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದು ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ. ಅಂತಹಾ 700 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಮನುಷ್ಯರಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬ, ನೀವೂ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು. ಅಂತಲ್ಲಿ ನಾನೇ ದೊಡ್ಡವನು, ನಾನೇ ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವನು ಎಂಬ ಅಹಮಿಕೆ ನಮಗೆ!

ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಸಾಯುತ್ತವೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಸಾಯುತ್ತವೆ. ಖಗೋಲದ ಅನಿಲಗಳು ಮತ್ತಿತರ ಧಾತುಗಳು ಒಟ್ಟು ಸೇರುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ನಕ್ಷತ್ರ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿರುವ ಜಲಜನಕದ ಪರಮಾಣುಗಳು ಒಂದರೊಡನೊಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಬೈಜಿಕ ಸಮ್ಮಿಲನ ಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಹೀಲಿಯಂನಂತಹ ಭಾರದ ಧಾತುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ, ಬೆಳಕು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲಬಗೆಯ ಕಿರಣಗಳು ಹಾಗೂ ಅಲೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಕ್ಷತ್ರದೊಳಗಿನ ಇಂಧನವು ಉರಿದು ಬರಿದಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಂತೆ ನಕ್ಷತ್ರವು ನಶಿಸುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನಂತಹ ಸಣ್ಣ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಬಿಳಿಯ ಕುಬ್ಜ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಾದರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದಾದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಸುಪರ್ ನೋವಾಗಳಾಗಿ ಸಿಡಿದು ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕುಸಿದಾಗ ಅವುಗಳ ಸಾಂದ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚಿ, ಗುರುತ್ವ ಶಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಅವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಬೆಳಕನ್ನೂ ಹೊರಬಿಡದ ಕಪ್ಪು ರಂಧ್ರಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನಶಿಸಿದಾಗ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಅನಿಲಗಳೂ, ಧಾತುಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಒಟ್ಟಾಗತೊಡಗಿ ಹೊಸದೊಂದು ನಕ್ಷತ್ರ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಸುಮಾರು 460 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಹಲವಾರು ಗ್ರಹಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತತೊಡಗಿದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬಡಿದು, ಸಿಡಿದು, ಕೊನೆಗೆ ಈಗಿನ ಸರುವ್ಯೂಹ ಉಂಟಾಯಿತು. ಸುಮಾರು 3-5 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಥೀಯಾ ಎಂಬ ಕ್ಷುದ್ರ ಗ್ರಹವೊಂದು ಭೂಮಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಾಗ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸಿಡಿದು ಸುತ್ತ ತೊಡಗಿದ ಉಪಗ್ರಹವೇ ಚಂದ್ರ.

ಭೂಮಿ ಹುಟ್ಟಿ ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಇಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಆಗ ಇದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜಲಜನಕ, ಆಮ್ಲಜನಕ, ಸಾರಜನಕ, ಇಂಗಾಲಗಳಂತಹ ವಿವಿಧ ಪರಮಾಣುಗಳು ಜೊತೆಗೂಡಿ ಪ್ರೊಟೀನುಗಳು, ರಿಬೋನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಿಕ್ ಆಮ್ಲ, ಡಿಆಕ್ಸಿ ರಿಬೋನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಮುಂತಾದ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಇವು ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಸುತ್ತ ಮೇದಸ್ಸಿನ ಪೊರೆಯೂ ಬಂದು, ಏಕಕೋಶ ಜೀವಿಗಳಾದವು. ಇಂತಹಾ ಮೊದಲ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಒಂದರೊಳಗೊಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡವು, ಮೈಟೊಕಾಂಡ್ರಿಯಾದಂತಹ ರಚನೆಗಳಾದವು. ಈ ಜೀವಕೋಶಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಡಿಎನ್‌ಎಯಂತಹ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಸೀಳಿ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಕೋಶ ವಿಭಜನೆ, ಜೀವಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

‘ಸರ್, ಬೇರೆ ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಿರಬಹುದಲ್ವಾ ಸರ್’

‘ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು. ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜಗಳ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ಕೋಟ್ಯಾನುಕೋಟಿ ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ, ಉಪಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವಲ್ಲಾದರೂ ಜೀವಿಗಳು ಇರಬಹುದು’

‘ಮತ್ತೆ ಅವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಸರ್’

‘ದೂರ ಇದೆಯಪ್ಪಾ’ ಅಂದಳೊಬ್ಬಳು

‘ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ, ದೂರ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಮೈಲುಗಳಷ್ಟಿದೆ. ಬೆಳಕಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಅವನ್ನು ತಲುಪುವುದಕ್ಕೆ ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ನಾಸಾ ಸಂಸ್ಥೆಯು ವಾಯೇಜರ್ ಎಂಬ ಗಗನನೌಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ 38 ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಅದು ಒಂದು ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ 17 ಕಿಮೀ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ, ಅಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಗುರು, ಶನಿ, ಉರೇನಸ್, ನೆಪ್ಚೂನ್ ದಾಟಿ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಸೌರ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ದಾಟುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಇದನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವ ವೇಗವುಳ್ಳ ನೌಕೆಗಳು ಬರಬಹುದೋ ಏನೋ? ಅನ್ಯಗ್ರಹದವರ ಬಳಿ ಅಂತಹ ನೌಕೆಗಳು ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ? ಇದುವರೆಗೆ ಹಾಗೆ ಯಾರೂ ಬಂದಂತಿಲ್ಲ’

‘ಸರ್, ಅವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ್ರೆ ಬದುಕ್ತಾರಾ ಸರ್’

‘ಆ ಜೀವಿಗಳೂ ನಮ್ಮ ಥರಾನೇ ಇದ್ದರೆ ಬದುಕುಳಿಯಬಹುದು’

‘ಸರ್, ವಾಯೇಜರ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ಗ್ರಹದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಕಳಿಸ್ತಾರೆ ಸರ್’

‘ಗ್ರಹಗಳ ಗುರುತ್ವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ನೌಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೋಟಾರುಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹದಿಂದ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ, ಬಳಿಕ ಇತರ ಕಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ದಾಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮೈಕ್ರೊವೇವ್‌ – ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.’

ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ. ಏಕಕೋಶ ಜೀವಿಗಳು ಸೇರಿ ಬಹುಕೋಶ ಜೀವಿಗಳಾದವು, ಕೆಲವು ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ತಯಾರಿಸತೊಡಗಿ ಸಸ್ಯಗಳಾದವು, ಅವು ಹೊರಬಿಟ್ಟ ಆಮ್ಲಜನಕ ಭೂಮಿಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ತುಂಬತೊಡಗಿತು. ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ಈ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬೆಳೆದವು, ಪ್ರಾಣಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಕಳೆದ 350 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಈ ಜೀವರಾಶಿಯು ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಆಧುನಿಕ ಮಾನವನವರೆಗೆ ಹಲವು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ, ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಆಹಾರ, ಹವಾಮಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳು ಬದಲಾದಾಗ, ಅವಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳಾದವು, ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಬಲ್ಲ ದೇಹರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಜೀವಿಗಳು ಉಳಿದು ಬೆಳೆದವು, ಉಳಿದವು ಮರೆಯಾದವು. ಹೀಗೆ ಕಳೆದ 350 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ರೂಪುಗೊಂಡ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವಷ್ಟೇ ಈಗ ಉಳಿದಿವೆ, ಶೇ. 90ರಷ್ಟು ಜೀವಿಗಳು ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿವೆ. ಒಂದು ವಿಧದ ಜೀವಿಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧದ ಜೀವಿಯ ನಡುವೆ ಕೊಂಡಿಗಳಂತಿದ್ದ ಹಲವು ಜೀವಿಗಳು ಇಂದು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ, ಮನುಷ್ಯರ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಕೆಲವು ವಾನರ ವಿಧಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಕೊಂಡಿಗಳಾಗಿದ್ದ ವಾನರ ಪ್ರಭೇದಗಳೂ, ಆದಿ ಮಾನವರೂ ಇಂದು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿಜೃಂಭಿಸಿದ್ದ ದೈತ್ಯ ಡೈನೋಸಾರ್‌ಗಳೂ ಈಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಸಾಕಷ್ಟಿದ್ದ ಚೀತಾ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹುಲಿ ಸಂತತಿಯೂ ನಾಶವಾಗಬಹುದು; ಈಗ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ 2200ರಷ್ಟು ಹುಲಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಇವೆ.’

‘ಯಾಕೆ ಸರ್?’

‘ಹುಲಿಗಳು ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ, ಜಿಂಕೆ, ಕಡವೆ, ಕಾಡುಕೋಣ, ಹಂದಿ ಮುಂತಾದ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳೇ ಅವುಗಳ ಆಹಾರ. ಮನುಷ್ಯರು ಕಾಡು ಕಡಿದು ಬರಿದು ಮಾಡಿದಾಗ ಈ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಹುಲಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದಾಗುತ್ತದೆ, ಅವು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವಿದೆ, ಒಂದನ್ನೊಂದು ಅವಲಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ನಾವು ಮನ ಬಂದಂತೆ ಪರಿಸರವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಮಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟವಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.’

ev1‘ಜೀವಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಬದಲಾದುದಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಖಂಡಗಳೂ ಬದಲಾಗಿವೆ. ಭೂಗ್ರಹವು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ರೂಪುಗೊಂಡ ನೆಲಭಾಗಗಳು ಮುಂದಿನ 400 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್, ಕೊಲಂಬಿಯಾ, ರೊಡಿನಿಯಾ ಮುಂತಾದ ಮಹಾಖಂಡಗಳಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದವು, ಒಡೆದವು, ಮತ್ತೆ ಒಂದಾದವು, ಮತ್ತೆ ಒಡೆದವು. ಇದೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ 30-25 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲ ಭೂಖಂಡಗಳೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಢಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಪಾನ್ ಜಿಯಾ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಮಹಾಖಂಡವಾಗಿ ಕೂಡಿಕೊಂಡವು, ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಪಾನ್ ಥಲಾಸ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಮಹಾಸಾಗರವಾಯಿತು. ಸುಮಾರು 20-15 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಮಹಾಖಂಡವು ಒಡೆದು ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ಲಾರೇಷಿಯಾ ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಗೊಂಡ್ವಾನ ಎಂಬ ಎರಡು ಖಂಡಗಳಾದವು, ಸುಮಾರು 10 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಖಂಡಗಳು ಮತ್ತೆ ಒಡೆದು ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾ, ಯುರೇಷಿಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾ, ಆಫ್ರಿಕಾ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ, ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕಾಗಳಾದವು, ಮಹಾಸಾಗರವೂ ಹಂಚಿ ಹೋಗಿ ಶಾಂತ, ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್, ಹಿಂದೂ, ಆರ್ಕಟಿಕ್ ಮಹಾಸಾಗರಗಳಾದವು.

ಸುಮಾರು 3-5 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗೊಂಡ್ವಾನದಿಂದ ಸಿಡಿದ ಒಂದು ಭೂಭಾಗವು ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಚಲಿಸಿ ಯುರೇಷಿಯಾವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಭಾರತದ ಉಪಖಂಡವಾಯಿತು. ಅಂದರೆ 450 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಉದಿಸಿದ ಭೂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಭರತಖಂಡವು ರೂಪುಗೊಂಡದ್ದು ಕೇವಲ 5 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ಹೀಗೆ ಭರತ ಖಂಡವು ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡವನ್ನು ಸೇರಿದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಯು ಎದ್ದಿತು. ಭೂಖಂಡಗಳು ಹಾಗೂ ಭೂಪದರಗಳು ಈಗಲೂ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 2-11 ಸೆಮೀ ನಷ್ಟು ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ, ಭರತಖಂಡವು ಕೂಡ ಸುಮಾರು 5 ಸೆಮೀ ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಚಲನೆಯಿಂದ ಯಾವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀರಾ?’

‘ಸರ್, ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಸರ್’ ‘ಸರ್, ಭೂಕಂಪ ಸರ್”

ಭೂಪದರಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ ಶಿಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಂಟಾಗುವುದರಿಂದ ಭೂಕಂಪವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಹಿಮಾಲಯದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಭೂಕಂಪಗಳಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಇದೇ ಕಾರಣ. ಭೂಪದರಗಳೊಳಗಿನ ಮಾಗ್ನಾ ದ್ರವದ ಚಲನೆಯು ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಭೂ ಖಂಡಗಳು ಒಡೆದು, ಜೊತೆ ಸೇರಿದ ವಲಯಗಳಲ್ಲೇ ಭೂಕಂಪ ಹಾಗೂ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು ಆಗಾಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಭೂಭಾಗಗಳು ಒಡೆದು, ಕೂಡಿ, ಮತ್ತೆ ಒಡೆದು ಖಂಡಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ಭೂಭಾಗಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿ-ಸಸ್ಯಗಳೂ ಹಂಚಿ ಹೋದವು, ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆಯಾ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಾಗುವಂತಾಯಿತು. ಹಿಂದೆ ನಾನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆ: ಪ್ಲಾಟಿಪಸ್, ಎಕಿಡ್ನಾ, ಕಾಂಗರೂಗಳಂತಹ ಮೊದಲ ಸಸ್ತನಿಗಳು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಏಕಿವೆ?

‘ಸರ್, ಅವು ಆ ಭೂಭಾಗದಲ್ಲೇ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದವು ಸರ್’

‘ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಏಕಿಲ್ಲ?’

‘ಅವು ಇಲ್ಲಿ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ ಸರ್’

‘ಭೂಖಂಡಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಂಡು ದೂರ ಸರಿದಾಗ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ, ಮಡಗಾಸ್ಕರ್, ಗಲಪಗೋಸ್ ಮುಂತಾದ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಈ ದ್ವೀಪಗಳು ಇತರ ಭೂಭಾಗಗಳಿಂದ ಬಹು ದೂರವಿದ್ದು, ನಡುವೆ ಆಳವಾದ ಸಾಗರಗಳಿದ್ದುದರಿಂದ ಈ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ, ಸಸ್ಯಗಳೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಗೇ ಸೀಮಿತಗೊಳ್ಳುವಂತಾಯಿತು. ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್ 1831ರಿಂದ ತನ್ನ ಎಚ್‍ಎಮ್‍ಎಸ್ ಬೀಗಲ್ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ ಈ ಕೆಲವು ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ, ಸಸ್ಯಗಳೂ ಆತನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದವು, ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಿದ್ದವು.’

‘ಜೀವಿಗಳ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಆಹಾರವೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು, ಆಗಿದೆ. ಬಗೆಬಗೆಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಪಡೆದು, ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ. ಯಾವ ಜೀವಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಆಹಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶಕ್ತವಾಯಿತೋ ಅದು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು, ಉಳಿದವು ನಾಶವಾದವು. ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಜೀವಿಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಡಾರ್ವಿನ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಆಹಾರವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೇ ಹೆಚ್ಚು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಜೀವಿಯು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಗೆಯ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆಯೋ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತದೆ. ಹಿಮಯುಗದಲ್ಲಿ ಆಹಾರವು ದುರ್ಲಭವಾದಾಗ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸೀಳು ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಆಮೆ, ಮೊಸಳೆ, ಮೀನು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂದು, ವಾನರರು ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದರು, ಮಾನವರು ಸಣ್ಣ ಹುಳು-ಕೀಟಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆನೆಯವರೆಗೆ, ಬೀಜಗಳಿಂದ ಮರದ ತೊಗಟೆ-ಕಾಂಡ-ಹೂವುಗಳವೆರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಂದು ಬದುಕಬಲ್ಲರು, ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮಾನವರು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಜೀವಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ, ಇಂದು 700 ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

‘ಮನುಷ್ಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಾಣಿ-ಸಸ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ದೇವರ ಸೃಷ್ಟಿ ಎನ್ನುವವರಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ವಿಕಾಸವಾದವೊಂದನ್ನೇ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕದ ಕೆಲವು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ವಿಕಾಸವಾದದ ಜೊತೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನೂ ಕಲಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವುಂಟು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಡಾರ್ವಿನನ ಜೀವ ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನು ಪುಷ್ಠೀಕರಿಸುವ ಹಲವಾರು ಪುರಾವೆಗಳು ದೊರೆತಿವೆ, ಇನ್ನೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದೀಗ ನಿರ್ವಿವಾದಿತವೆನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಭೂಖಂಡಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ಶಿಲೆಗಳ ಪದರಗಳಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಕಾಲಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಜೀವಿಗಳು ಅತಿ ಹಳೆಯ ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ. ಈ ಶಿಲೀಕೃತ ಉಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಕಕೋಶ ಜೀವಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹಾ ಪದರಗಳ ಹಲವು ಪ್ರಾಣಿ ಹಾಗೂ ಸಸ್ಯ ಜಾತಿಗಳ ಅಚ್ಚುಗಳು ಮತ್ತು ಎರಕಗಳು ಕೂಡ ದೊರೆತಿದ್ದು, ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ದೃಢ ಪಡಿಸಿವೆ. ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವಿಕೋಪಗಳು, ಮಹಾ ಉಲ್ಕಾಪಾತಗಳು, ಭೂ ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಾದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನೆಲ-ಜಲಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಜೀವರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ಅಗಾಧ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿದವು, ಸುಮಾರು 6-20 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೆರೆದಿದ್ದ ಡೈನೋಸಾರ್ ಗಳಂತಹ  ಬೃಹತ್ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವು. ಇಂತಹಾ ವಿಕೋಪಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ನೆಲ-ಜಲಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹೋದ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿ-ಸಸ್ಯಗಳ ಯಥಾರ್ಥ ಉಳಿಕೆಗಳು ದೊರೆತಿವೆ, ಇನ್ನೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿವೆ. ಡೈನೋಸಾರ್‌ಗಳ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳು, ಸರೀಸೃಪ ಹಾಗೂ ಪಕ್ಷಿಗಳ ನಡುವಿನ ಕೊಂಡಿಯೆನ್ನಲಾದ ಆರ್ಕಿಯಾಪ್ಟೆರಿಕ್ಸ್‌ನ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು, ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಉಣ್ಣೆಯ ಮಹಾ ಗಜದ ಇಡೀ ಕಳೇಬರ ಎಲ್ಲವೂ ಇವಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಗುಜರಾತ್‌ನ ಕೆಲವೆಡೆ 1975ರಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಬರಪಸಾರಸ್ ಎಂಬ ಡೈನೋಸಾರ್‌ನ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು, ಗೊಂಡ್ವಾನದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಭರತಖಂಡದಲ್ಲೂ ಡೈನೋಸಾರ್ ಗಳು ಇದ್ದವು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ. ಮಂಗಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾನವರ ನಡುವಿನ ಕೊಂಡಿಗಳೆನ್ನಲಾದ ವಾನರರು ಹಾಗೂ ಆದಿ ಮಾನವರ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಯನ್ನೊದಗಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಎರಡು ಪ್ರಾಣಿ ಜಾತಿಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂಥ ಕೊಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಈಗಲೂ ಜೀವಂತವಿವೆ; ಇವನ್ನು ಜೀವಂತ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಲಯವಂತಗಳು ಹಾಗೂ ಕೀಲ್ಗಾಲಿಗಳ ನಡುವಿನ ಕೊಂಡಿಯೆನ್ನಲಾಗುವ ಪೆರಿಪಾಟಸ್, ಮೀನುಗಳು ಹಾಗೂ ಉಭಯವಾಸಿಗಳ ನಡುವಿನ ಕೊಂಡಿಯೆನ್ನಲಾಗುವ ಪುಪ್ಫುಸ ಮೀನುಗಳು (ಪ್ರೊಟಾಪ್ಟಿರಸ್, ಸಿರಟೋಡಸ್, ಲೆಪಿಡೋಸೈರನ್), ಸರೀಸೃಪ-ಸಸ್ತನಿಗಳ ಕೊಂಡಿಗಳಾದ ಪ್ಲಾಟಿಪಸ್, ಎಕಿಡ್ನಾ, ಕಾಂಗರೂ ಅಂತಹಾ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿವೆ.

ev2ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಂಗರಚನೆಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದಾಗಲೂ (ತುಲನಾತ್ಮಕ ಅಂಗರಚನಾ ಶಾಸ್ತ್ರ) ಜೀವ ವಿಕಾಸವಾದಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಭ್ರೂಣಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲೂ ವಿಕಾಸವಾದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ; ಏಕಕೋಶದ ಯುಗ್ಮವು ಬಹುಕೋಶದ ಭ್ರೂಣವಾಗಿ, ನಂತರ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಮೂಡಿ ಶಿಶುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ತಲುಪುವಾಗ ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಮಜಲುಗಳು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ!

ಮನುಷ್ಯನ ಕೈ, ಬೆಕ್ಕಿನ ಮುಂಗಾಲು, ತಿಮಿಂಗಿಲದ ಜಲಪಾದ, ಬಾವಲಿಯ ಪೊರೆ ರೆಕ್ಕೆ– ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಸಮರೂಪಿ ಅಂಗಗಳು (Homologous Organs) ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ಅವು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳ ಕೆಲಸಗಳು ಆಯಾ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಒಳಗಡೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಐದು ಬೆರಳುಗಳ (ಪಂಚಾಂಗುಲೀಯ) ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅಂದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪೂರ್ವಜರಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವುಳ್ಳವುಗಳಾಗಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದವು ಹಾಗೂ ಆಯಾ ಪ್ರಾಣಿಯ ಅಗತ್ಯಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳು ಮಾರ್ಪಾಡಾದವು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ev3ಕೆಲವು ಸಮ ವೃತ್ತಿ ಅಂಗಗಳು (Analogous Organs) ಕೂಡಾ ಇವೆ. ಇವು ಹೊರಗಿಂದ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಒಳ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೀಟಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಬಾವಲಿಗಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿವೆ; ಕೀಟಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳೂ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳೂ ಹೊರಗಿಂದ ಒಂದೇ ಆಗಿವೆ, ಹಾರುವುದಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಇವೆರಡರ ಒಳ ರಚನೆಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಅಂದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಒಂದೇ ವಿಧದ ಉತ್ತರಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವು ವಿಕಾಸಗೊಂಡ ಕಾಲವು ಬೇರೆ-ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ, ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಪೂರ್ವಜರು ಬೇರೆ-ಬೇರೆಯಾಗಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಡಾಲ್ಫಿನ್ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಈಜು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿವೆಯಾದರೂ, ಡಾಲ್ಫಿನ್ ಜಲವಾಸಿ ಸಸ್ತನಿಯಾಗಿದೆ, ಮೀನು ಜಲವಾಸಿ ಕಶೇರುಕವಾಗಿದೆ, ಇವುಗಳೊಳಗೆ ಕೇವಲ ದೂರದ ಸಂಬಂಧವಿದೆ, ಇವುಗಳ ಈಜು ರೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸದ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಅಂಗಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಿಕಾಸದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ಸಣ್ಣ ಅವಶೇಷಗಳಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವನ್ನು ಅವಶೇಷ ಅವಯವಗಳು (Vestigial Organs) ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಭೂವಾಸಿ ಸಸ್ತನಿಯು ಮತ್ತೆ ಜಲವಾಸಿ ತಿಮಿಂಗಿಲವಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಂಡಾಗ, ಭೂವಾಸಿಯ ಹಿಂಗಾಲುಗಳ ಮೂಳೆಗಳೂ, ಸೊಂಟದ ಮೂಳೆಗಳೂ ಕಿರಿದಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ತಿಮಿಂಗಿಲದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಿರು ಅವಶೇಷಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ. ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿರುವ ಕರುಳು ಬಾಲ (ಅಪೆಂಡಿಕ್ಸ್), ಕಿವಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಉಬ್ಬು, ಕಣ್ಣಿನ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಪೊರೆ, ಬುದ್ಧಿ ಹಲ್ಲು, ಬಾಲದ ಎಲುಬು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಇಂಥವೇ ಅವಶೇಷ ಅವಯವಗಳಾಗಿವೆ.

ev4ಜೀವಿಗಳ ವರ್ಣತಂತುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಡಿಎನ್‌ಎ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪ್ರೊಟೀನುಗಳಲ್ಲೂ ಜೀವ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮನುಷ್ಯರ ವಂಶವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 8ರಷ್ಟು ವೈರಾಣು ಮೂಲದ ಡಿಎನ್‌ಎ, ಶೇ. 30ರಷ್ಟು ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ ಮೂಲದ ಡಿಎನ್‌ಎ ಇವೆ, ಶೇ. 50ರಷ್ಟು ವಂಶವಾಹಿಗಳು ಇತರ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾಳೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ವಂಶವಾಹಿಗಳಿಗೂ, ರೀಸಸ್ ಮಂಗಗಳ ವಂಶವಾಹಿಗಳಿಗೂ ಶೇ. 93ರಷ್ಟು ಸಾಮ್ಯತೆಯಿದೆ, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ವಂಶವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 98.4ರಷ್ಟು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಚಿಂಪಾಂಜೀ ಹಾಗೂ ಬೊನೊಬೋಗಳ ವಂಶವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 98.8ರಷ್ಟು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರ ವಂಶವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 99.9ರಷ್ಟು ಸಾಮ್ಯತೆಯಿದೆ.

ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರೊಟೀನುಗಳಲ್ಲೂ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳಿರುವುದು ಜೀವ ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮೀನುಗಳ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನಡುವೆ 125 ಅಮೈನೋ ಆಮ್ಲಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದರೆ, ಕಪ್ಪೆ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನಡುವೆ 67, ಕೋಳಿ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನಡುವೆ 45, ನಾಯಿ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನಡುವೆ 32, ಮಂಗ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನಡುವೆ 8, ಗೊರಿಲ್ಲಾ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನಡುವೆ ಕೇವಲ 2 ಅಮೈನೋ ಆಮ್ಲಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ, ಚಿಂಪಾಂಜೀ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿವೆ.

ev5ಹೀಗೆ, ಜೀವ ವಿಕಾಸವಾದಕ್ಕೆ ಪ್ರಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿವೆ, ಭೂಗ್ರಹದ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿ-ಗಿಡ-ಮರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವುಳ್ಳವು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇವು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಜಲಜನಕ, ಆಮ್ಲಜನಕ, ಸಾರಜನಕ, ಇಂಗಾಲಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಸತ್ತು ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯಾ ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಈ ಧಾತುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಂದಿಗೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ.

‘ಹ್ಞಾ ಸರ್, ದೆವ್ವ ಪಿಶಾಚಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಸರ್, ಅವೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು ಸರ್’ ಅಂದಳೊಬ್ಬಳು.

‘ಹೌದು ಸರ್, ಅವೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು’ ಅಂತ ಅಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ದನಿಗೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ‘ಸರ್, ನನ್ನ ಮಾವ ಬೈಕಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಹೆಣ್ಣು ಪಿಶಾಚಿ ಬಂತಂತೆ ಸರ್’ ಅಂದ. ಎಲ್ಲರೂ ಗೊಳ್ಳೆಂದರು, ‘ಏ ಸುಮ್ಮನೆ ಬುರುಡೆ ಬಿಡ್ಬೇಡ’ ಅಂದರು.

ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಯಗಳಿಗೆ ಈ ಪ್ರೇತ-ಪಿಶಾಚಿಗಳ ರೂಪ ಕೊಡ್ತೇವೆ, ಅಷ್ಟೇ, ಸತ್ತವರು ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸತ್ತವರು ಮತ್ತೆ ಅಣು-ಪರಮಾಣು, ಅಷ್ಟೇ. ಈಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳ್ತೇನೆ. ಮಣಿಪಾಲದ ಗಣೇಶ್ ಪೈ ಎಂಬ ವಿಚಾರವಾದಿಯೊಬ್ಬರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ. ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಏನಿದೆ ನೋಡೋಣ. ನೀವು ಒಂದು ರೈಲಲ್ಲಿ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ,  ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೀಟುಗಳೂ ತುಂಬಿವೆ, ಎರಡೇ ಕೋಣೆ ಖಾಲಿಯಿವೆ, ಒಂದರಲ್ಲಿ ಶವ ಇದೆ, ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಚಾಕು-ಚೂರಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಿಡಿದಿರುವ ಡಕಾಯಿತನಿದ್ದಾನೆ. ನೀವು ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ?’

‘ಶವದ ಜೊತೆ ಸರ್’ ಎಂದರು ಹೆಚ್ಚಿನವರು, ‘ಡಕಾಯಿತನ ಜೊತೆಗೆ’ ಎಂದ ಒಂದಿಬ್ಬರಿಗೆ ಉಳಿದವರು ‘ಏ’ ಅಂತ ಹೀಯಾಳಿಸಿದ್ದಾಯಿತು, ‘ಶವ ಏನೂ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ, ಡಕಾಯಿತ ಕೊಂದೇ ಹಾಕ್ತಾನೆ’ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಾದವೂ ಬಂತು!

‘ಸರ್, ಜ್ಯೊತಿಷಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳೇ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಸರ್’ ಅಂದನೊಬ್ಬ.

‘ಹೌದು, ಖಂಡಿತ ಸುಳ್ಳೇ’ ಅಂದೆ ನಾನು

‘ಸ್ವಾಮಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್’ ಅಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ.

‘ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಸುಳ್ಳರು ಅಂತ ಹೇಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಕೊಂದಿರುವವರು, ಸಜ್ಜನರು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ, ಜನರನ್ನು ವಿಚಾರಶೀಲರನ್ನಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವವರಿದ್ದಾರೆ, ಕಂದಾಚಾರಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಮೋಸ ಮಾಡುವವರು, ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವವರು, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವರು, ಜಾತಿ-ಮತಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ಒಡೆಯುವವರು, ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವವರು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ. ಅಂಥವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ದೂರವಿಡುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಅಂತೂ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕು. ಈಗ ಹೇಳಿ, 251 ರೂಪಾಯಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಕೊಡ್ತೇವೆ ಅಂತ ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ಕಂಪೆನಿ ಹೇಳಿತ್ತಲ್ಲಾ, ಯಾರಾದರೂ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದೀರಾ?’

’ನಾನು ಸರ್’ ಅಂತ ಒಬ್ಬ ಕೈ ಎತ್ತಿದ

‘ಹೌದೇನೋ?’ ಅಂತ ಟೀಚರು ದನಿಯೇರಿಸಿದರು.’

‘ಹೋಯ್ತು ನಿನ್ನ ದುಡ್ಡು’ ಅಂದರು ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳು

‘251 ರೂಪಾಯಿಗೆ ಅಂತಹಾ ಮೊಬೈಲು ಕೊಡೋದು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೇ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತಲ್ವಾ? ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು, ಅದೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ’ ಎಂದೆ.

‘ಸರ್, ಆತ್ಮ ಅಂತ ಇದೆಯಾ’

‘ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ, ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆ, ಅದೇ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮ, ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನಿಲ್ಲ’

‘ಸರ್, ಕೆಲವರಿಗೆ ಬೆಕ್ಕಿನ ಕಣ್ಣು ಇರ್ತದೆ ಅಲ್ವಾ, ಯಾಕೆ ಸರ್?’

‘ನಮ್ಮ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣವನ್ನು ನೀಡುವ ಕಣಗಳು ಹೇಗೆ ಅನುವಂಶೀಯವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಣ್ಣಿನ ಪಾಪೆಯ (iris) ಬಣ್ಣವೂ ಕೂಡ ಅನುವಂಶೀಯವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗುತ್ತವೆ, ಪಾಪೆಯ ಕಣಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುವ ಮೆಲನಿನ್ ಸಂಯುಕ್ತದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅದರ ಬಣ್ಣವು ಕಡುಕಪ್ಪಿನಿಂದ ಕಂದು, ನೀಲಿ, ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿರಬಹುದು’

‘ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದಾಗ ಅವು ಹೊಳೆಯುವುದು ಯಾಕೆ ಸರ್?’

‘ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದಾಗ, ಅವುಗಳ ಅಕ್ಷಿಪಟಲದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪೊರೆಯು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಹೀಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಈ ಪೊರೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ಇಂತಹ ಪೊರೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಮಂದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ನಮ್ಮ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾಣುವುದನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವಾಗ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಜಗಮಗಿಸುವ ಫ್ಲಾಷ್ ಬೆಳಕು ಅಕ್ಷಿಪಟಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಬಣ್ಣವು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.’

‘ಸರ್, ಲೇಸರ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಏನಾಗ್ತದೆ ಸರ್?’

ಲೇಸರ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದ ಬೆಳಕನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿ ಹಾಯಿಸಲಾಗುವುದರಿಂದ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಷಿಪಟಲಕ್ಕೆ ಅಂತಹಾ ಪ್ರಖರ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದಾಗ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಹಾನಿಯೋ, ಶಾಶ್ವತ ಹಾನಿಯೋ ಆಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೇಸರ್ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಯದ್ವಾತದ್ವಾ ಬಳಸಬಾರದು, ಮುಖದತ್ತ ಹಿಡಿಯಬಾರದು’

‘ಲೇಸರ್‌ನಿಂದ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲವೇ?” ಟೀಚರು ಕೇಳಿದರು

‘ಲೇಸರ್ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹಲವು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಮೀಪ ದೃಷ್ಟಿಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಗ್ಲೋಕೋಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಅಕ್ಷಿಪಟಲದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಲೇಸರ್ ಬಹಳ ಉಪಯುಕ್ತ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನುರಿತ ವೈದ್ಯರಷ್ಟೇ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹಲತರದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಲ್ಲೂ ಇಂದು ಲೇಸರ್ ಬಹಳ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ಚರ್ಮದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂದಗಾಣಿಸುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಲೇಸರ್ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.”

ಕನ್ನಡಪ್ರಭದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯಪ್ರಭ

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 19: ಯೋಗದಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೋಗ ಗುಣವಾಗದು [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಜನವರಿ 21, 2016, ಗುರುವಾರ]

 ಪತಂಜಲಿಯ ಅಷ್ಟಾಂಗ ಯೋಗದ ಮೊದಲನೆಯ ಅಂಗವೇ ಯಮ. ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಐದು ಸಾರ್ವಭೌಮ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೂ ಒಂದು. ಅಂದರೆ ಯೋಗಸಾಧನೆಗೆ ಸತ್ಯವೇ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲು. ಆದರೆ ಯೋಗದ ಬಗೆಗೆ ಈಗ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅತಿ ರಂಜಿತ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ, ಸಾರುತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಒಳಿತು

 ‘ಯೋಗ’ಕ್ಕೆ ಈಗ ಸುಯೋಗ. ಮೊನ್ನೆ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ‘ಯೋಗವು ಎಲ್ಲ ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಬೇಕು’ ಎಂದು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾನ್ಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ‘ಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನವಿಲ್ಲ, ಯೋಗದ ಅರಿವೇ ಜೀವನದ ಅರಿವು’ ಎಂದು ಹೊಗಳಿದರು. ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ಕೆಜಿಯಿಂದ ಪಿಜಿಯವರೆಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಅದೇ ದಿನ, ಅದೇ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯೂ ಆಯಿತು. ಜ್ಞಾನಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಯೋಗವೇ ಉಪಾಯವೆಂದು ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವರಿಗೂ ತೋಚಿತು. ‘ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಸರ್ವ ವಿಧದ ಲಾಭಗಳಿವೆ’ ಎಂದು ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಹೇಳಿತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ, ಸಲಿಂಗ ಕಾಮ, ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸಕಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಯೋಗದಿಂದಲೇ ಶಮನಗೊಳ್ಳಲು ಕಾಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದಾಯಿತು.

ಪತಂಜಲಿಯ ಅಷ್ಟಾಂಗ ಯೋಗದ ಮೊದಲನೆಯ ಅಂಗವೇ ಯಮ. ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಐದು ಸಾರ್ವಭೌಮ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೂ ಒಂದು. ಅಂದರೆ ಯೋಗಸಾಧನೆಗೆ ಸತ್ಯವೇ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲು. ಆದರೆ ಯೋಗದ ಬಗೆಗಿನ ಈ ಮೇಲಿನ ಹೇಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದೆಯೇ?

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಳೆದ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಈ ವರದಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ ಹಲವು ಲೇಖನಗಳೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳ ಸಾರವು ಇಂತಿದೆ:

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಬಗೆಗಿನ ಬಹುತೇಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಸಣ್ಣವು, ಅಲ್ಪಕಾಲಿಕ ಹಾಗೂ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದವು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲಬಗೆಯ ಯೋಗ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಅವುಗಳ ಕಾಲಾವಧಿಗಳೂ ಬಗೆಬಗೆಯಾಗಿವೆ, ಆಗಿರಬಹುದಾದ ಹಾನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಲ್ಲ.[J Fam Pract 2014;63(9):E1] 1975-2014ರ ನಡುವೆ ಪ್ರಕಟವಾದ 366 ಪ್ರಮುಖ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪೈಕಿ 119ರಲ್ಲಿ ಯೋಗ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನುಳಿದವುಗಳಲ್ಲಿ 46ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಗೆಯ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಇವುಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವನ್ನು ತಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.[BMC CAM 2014;14:328] ಐದು ಬಗೆಯ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ/ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದ ಒಟ್ಟು 813 ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಏರೊತ್ತಡ, ಹೃದ್ರೋಗಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ ವ್ಯಸನದಂತಹಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವು ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ.[2007;AHRQ Pub 07-E010] ಹಲತರದ ಅಲ್ಪಕಾಲಿಕ ಹಾಗೂ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ರೋಗಗಳ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದ 2202 ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ ಹಾಗೂ ನೋವಿನ ಶಮನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಪ್ರಯೋಜನ ಕಂಡರೂ, ರೋಗಿಗಳ ಗುಣಗಳಲ್ಲೂ, ಯೋಗ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲೂ ಇದ್ದ ಅಪಾರ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿಂದಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ತೀರ್ಮಾನವು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.[Evid-Based CAM 2013;945895]

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಹೃದಯ ಹಾಗೂ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕಳಪೆಯಾಗಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. [Cochrane Data Syst Rev, 2014;5:CD010072 ಹಾಗೂ 2015;6:CD009506, Int J Cardiol 2014;173(2):170, Euro J Prev Cardiol 2014;2047487314562741] ರಕ್ತದ ಏರೊತ್ತಡಕ್ಕೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಸಲಾದ 17 ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತದೊತ್ತಡವು ಕೇವಲ 3-4ಮಿಮೀ ಇಳಿಕೆಯಾಯಿತೆಂಬ ವರದಿಗಳಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಗಾಢವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾದ, ನಿಯಂತ್ರಿತವಾದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.[Evid-Based CAM 2013;649836] ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಹಾನಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು, ರಕ್ತದ ಏರೊತ್ತಡಕ್ಕೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೊದಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.[Am J Hypertens 2014;27(9):1146] ಹೃದಯದ ವೈಫಲ್ಯ ಹಾಗೂ ಹೃದ್ಗತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.[Arq Bras Cardiol 2014;103(5):433, App Psychophys Biofeed 2015;10.1007/s10484-015-9291-z]

ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ಮಲ್ಟಿಪಲ್ ಸ್ಕ್ಲಿರೋಸಿಸ್, ಅಪಸ್ಮಾರ ಮುಂತಾದ ನರರೋಗಗಳಲ್ಲೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ನೆರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.[Evid-Based CAM 2013;357108, J Neuropsy Clin Neurosc 2012;24(2):152, Ann Ind Acad Neurol 2012;15(4):247, PLoS ONE 2014;9(11):e112414, Cochrane Data Syst Rev 2015;5:CD001524] ಮಧುಮೇಹವುಳ್ಳವರಲ್ಲೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕಳಪೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ.[Evid-Based CAM 2010;7(4):399, Clin Diab 2010;28(4):147] ಬೊಜ್ಜನ್ನಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಾರಾದರೂ, ಆ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಅಧ್ಯಯನಗಳೇ ನಡೆದಿಲ್ಲ.[BMC CAM 2014;14:328] ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ. [BMC Cancer 2012;2:412 Cochrane Data Syst Rev 2014;6:CD010146, Evid-Based CAM 2011;659876]

ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ, ಇಚ್ಛಿತ್ತ ವಿಕಲತೆ, ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಚಾಂಚಲ್ಯ ಮುಂತಾದ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಇವುಗಳಿಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒತ್ತಡ ನಿಭಾವಣೆ, ನೆನಪು, ಏಕಾಗ್ರತೆ, ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಗೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ನೆರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.[J Yoga Phys Ther 2014;5:e119, Front Psychiatry 2013;3:117, Dep Anx 2013;30(11):1068, BMC Psych 2013;13:32, Cochrane Data Syst Rev 2006;1:CD004998 ಹಾಗೂ 2010;6:CD006507, Front Psychiatry 2014;5:35]

ಬೆನ್ನು ನೋವಿಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಬಹುದೆನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ (‘ಯೋಗ’ವಲ್ಲದ ಇತರ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ) ಬೇರಾವ ವಿಧದ ಗಂಟು ಬೇನೆಗೂ ಅದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗದು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಸುರಕ್ಷಿತವೆನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ.[Clin J Pain 2013;29:450, Rheumat (Ox) 2013;52(11):2025] ಅಸ್ತಮಾ ಹಾಗೂ ಶ್ವಾಸಾಂಗದ ಇತರ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ರೋಗಗಳಿಗೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.[Ann Aller Asth Immu 2014;112(6):503, J Asthma 2011;48(6):632, Cochrane Data Syst Rev 2012;10:CD008250]

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಸುರಕ್ಷಿತವೂ ಅಲ್ಲ. ಯೋಗಾಸನಗಳಿಂದ ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ, ಮೂಳೆಗಳಿಗೆ, ಗಂಟುಗಳಿಗೆ, ಬೆನ್ನು ಹಾಗೂ ಕುತ್ತಿಗೆಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು; ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಬಹುದು; ರಕ್ತದೊತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಗೇ ಏರುಪೇರಾಗಿ ಯಾ ಕತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡವುಂಟಾಗಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ಹೃದಯಾಘಾತವೂ ಆಗಬಹುದು; ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಬಗೆಗಿನ ಬಹುತೇಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗಿದೆ.[J Yoga Phys Ther 2014;5:e119, Bio Psycho Social Medicine 2015;9:9]

ಇದುವೇ ಯೋಗಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗದ ನಗಣ್ಯ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಅತಿರಂಜಿತ ತಲೆಬರಹಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ನಿಜಾಂಶಗಳು ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 2014ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ವಿಮರ್ಶೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ [Euro J Prev Cardiol 2014;2047487314562741], ‘ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳೆರಡರಿಂದಲೂ ತೂಕದಲ್ಲಿ 610 ಗ್ರಾಂ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡದಲ್ಲಿ 0.14-0.64ಮಿಮಿ, ಹಾಗೂ ಹೃದ್ಗತಿಯಲ್ಲಿ 1.42 ಬಡಿತಗಳ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ’ (ಹೌದು, ಅಷ್ಟು ಅತ್ಯಲ್ಪ!), ‘ಆದರೆ ಆ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತಳೆಯಲಾಗದು’ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮೆಡಿಕಲ್ ಜರ್ನಲ್‌, ಗಾರ್ಡಿಯನ್, ಡೈಲಿ ಮೇಲ್ ನಂತಹಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಈ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುವಾಗ ‘ಹೃದ್ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ವ್ಯಾಯಾಮದಷ್ಟೇ ಪ್ರಯೋಜನಕರ’, ಯೋಗದಿಂದ ತೂಕ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಇಳಿಕೆ’ ಎಂಬ ತಲೆಬರಹಗಳನ್ನಿತ್ತವು, ಮೂಲ ವಿಮರ್ಶೆಯು ಎತ್ತಿದ್ದ ತಕರಾರುಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದವು!

ಇಂತಹ ಅತಿರಂಜಿತ ವರದಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ವಿಶ್ವದ ಹಲವೆಡೆ ಯೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದು ಕಾರ್ಯಾಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ಸಂಧಿ ನೋವು, ತಲೆ ನೋವು, ಬೊಜ್ಜು, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಮಧುಮೇಹ, ಅಸ್ತಮಾ, ಮೂಲವ್ಯಾಧಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ‘ಚಿಕಿತ್ಸೆ’ಯನ್ನು ಕಲಿಸುವ ‘ಯೋಗವಿಜ್ಞಾನ’ದ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವ್ಯಾಸಂಗವನ್ನೂ ಕೆಲವು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ವಿಜ್ಞಾನೇತರ ಪದವೀಧರರೂ ‘ಯೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸಕ’ರಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎರಡು ವಾರ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಕಲಿತವರು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ಯೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸಕರಾಗುವುದೂ ಇದೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ವ್ರಾತ್ಯ-ವಿರಾಗಿಗಳ ಹಠ ಸಾಧನೆಯಾಗಿತ್ತು, ಸತ್ಯ, ಅಪರಿಗ್ರಹಗಳೇ ಅದರ ಸಾರ್ವಭೌಮ ವ್ರತಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಈಗಿನ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಸುಳ್ಳು, ಅತಿ ಬಯಕೆಗಳೇ ಜೀವಾಳವಾಗಿರುವ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿಗಳ, ದಂಧೆಯಾಗಿದೆ. ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಯಾವುದೇ ರೋಗವನ್ನು ಗುಣ ಪಡಿಸದಿದ್ದರೂ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಆಟೋಟಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಯಾಮವನ್ನೊದಗಿಸದಿದ್ದರೂ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಆಟವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ವಿರಾಗಿಗಳ ಸಾಧನೆಯು ಮಾನಗೆಟ್ಟು, ಬೀದಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟದ ಸರಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

21_01_2016_006_004

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 18: ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ ಹೊಸ ರೋಗಗಳು [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಜನವರಿ 7, 2016, ಗುರುವಾರ]

ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಂಸ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ಆಧಾರರಹಿತವಾಗಿ ದೂಷಿಸಿ, ಎಂದೂ ತಿನ್ನದಿದ್ದ ಬೀಜ, ಸಿಪ್ಪೆ, ಹೊಟ್ಟುಗಳ ಎಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸತೊಡಗಿದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹೃದ್ರೋಗ, ಮಧುಮೇಹ, ಬೊಜ್ಜು, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಮನೋರೋಗಗಳು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿವೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಡಂಗುರ ಸಾರಿಸಿದ್ದ ಹಲವು ಸುಳ್ಳುಗಳಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಕೊನೆಗಾಲ ಕಾಣತೊಡಗಿದೆ. ಮೇದಸ್ಸು-ಮಾಂಸಗಳಿಂದಲೇ ರೋಗಗಳುಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರಗಳು ದೊರೆಯದೆ, ಸಕ್ಕರೆಯೆಂಬ ಸಸ್ಯಾಹಾರವೇ ನಿಜವಾದ ವೈರಿಯೆನ್ನುವುದು ಈಗ ಮನದಟ್ಟಾಗತೊಡಗಿದೆ. ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ಹೃದಯಾಘಾತ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಜೋಳ, ಸೋಯಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಣ್ಣೆಗಳನ್ನೇ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬ ಸಲಹೆಯೂ ತಪ್ಪೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗತೊಡಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸುಳ್ಳುಗಳು ನಮ್ಮ ತಲೆಗಳೊಳಗೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ಅವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಹಾಕಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ.

ಎರಡು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮನುಷ್ಯರ ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ಮೀನು-ಮಾಂಸಗಳ ಮೇದಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಿತ್ತು, ಮಿದುಳಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅದು ನೆರವಾಗಿತ್ತು. ಹತ್ತು-ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ಪಶುಪಾಲನೆ ತೊಡಗಿದ ಬಳಿಕವೂ ಹಂದಿ, ಆಕಳು ಮತ್ತಿತರ ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸವೇ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಹ ಮಾಂಸದಿಂದ ಪಡೆದ ಕೊಬ್ಬು ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯಾಗಿಯೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಮಾರು 6000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಗಾಗಿ ಆಲಿವ್ ಕೃಷಿ ತೊಡಗಿತು, ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ನೆಲಕಡಲೆಯ ಬಳಕೆಯೂ ಆರಂಭವಾಯಿತು, ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಹಾಗೂ ಅದರ ಎಣ್ಣೆಗಳು ಬಂದವು, 3000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಹಾಗೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆಯ ಬಳಕೆಯು ಆರಂಭವಾಯಿತು, ಸುಮಾರು 500 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆಯೂ ಬಂತು.

ಈ ಆಲಿವ್, ಎಳ್ಳು, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಒಂದಷ್ಟು ಹಿಂಡಿದರೆ ಖಾದ್ಯ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಅವುಗಳ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಗೇ ನೇರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಲೂ ಬಹುದು. ಮಾಂಸಜನ್ಯ ಕೊಬ್ಬಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಈ ಹಳೆಯ ಎಣ್ಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು, ಏಕ ಅಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು ಮತ್ತು ಒಮೆಗಾ 3 ವಿಧದ ಬಹು ಅಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು ತುಂಬಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದವರೆಗೆ ಇವಿಷ್ಟೇ ಎಣ್ಣೆಗಳು ಲಭ್ಯವಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ಆಹಾರೋತ್ಪಾದನೆಯೂ, ಆಹಾರ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯೂ ಬೃಹತ್ ಉದ್ಯಮವಾದಂತೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಆಹಾರವೂ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿತು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸಿನ್ಸಿನಾಟಿ ನಗರವು ಹಂದಿ ಸಾಕಣೆ ಹಾಗೂ ಅದರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ತಯಾರಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ, ಪೋರ್ಕೋಪೊಲಿಸ್ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಹಂದಿಯ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಮೋಂಬತ್ತಿಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಪೆನಿಯೊಂದರ ಮಾಲಕ ಹಾಗೂ ಅದರಿಂದಲೇ ಸೋಪುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಂಪೆನಿಯ ಮಾಲಕ ಅಲ್ಲಿನ ಸೋದರಿಯರಿಬ್ಬರನ್ನು ವರಿಸಿದ್ದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಬದಲಾಗುವುದಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು! ಈ ಭಾವನೆಂಟರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕಂಪೆನಿಯು ಹಂದಿಯ ಕೊಬ್ಬಿನ ಬದಲಿಗೆ ತಾಳೆ, ತೆಂಗಿನ ಎಣ್ಣೆಗಳಿಂದ ಸೋಪು ತಯಾರಿಸತೊಡಗಿತು. ನಂತರ ಹತ್ತಿ ಬೀಜದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಹಂದಿಯ ಕೊಬ್ಬಿನಂತೆಯೇ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನೂ ತಯಾರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸಸ್ಯಜನ್ಯ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆ, ಸಸ್ಯಜನ್ಯ ಎಣ್ಣೆಯ ಸೋಪು ಎಂಬ ಭರ್ಜರಿ ಪ್ರಚಾರದಿಂದ ಕಂಪೆನಿಯು ಬಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಹೀಗೆ 1860ರಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಹತ್ತಿ ಬೀಜವು 1870ಕ್ಕೆ ಗೊಬ್ಬರವಾಯಿತು, 1880ಕ್ಕೆ ಪಶು ಆಹಾರವಾಯಿತು, 1910ಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯರ ಖಾದ್ಯ ತೈಲವಾಯಿತು! ಮೋಂಬತ್ತಿಯಿಂದ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯವರೆಗೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸತೊಡಗಿದ ಭಾವನೆಂಟರ ಕಂಪೆನಿಯು ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪೆನಿಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು!

ಇದೇ ಕಂಪೆನಿಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಿತು; ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ, ಕುಸುಬೆ, ಸೋಯಾ, ಜೋಳ, ಅಕ್ಕಿ ಹೊಟ್ಟು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದಲೂ ಎಣ್ಣೆ ಹಿಂಡಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಬೀಜ, ಕಾಯಿ, ಸಿಪ್ಪೆ, ಹೊಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಗೇ ಸೇವಿಸುವುದಕ್ಕಂತೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಇವುಗಳನ್ನು ಅತಿ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಜಜ್ಜಿ, ಹೆಚ್ಚು ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಹೆಕ್ಸೇನ್ ನಂತಹ ಪೆಟ್ರೋ ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾಯಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಈ ಕಚ್ಛಾ ಎಣ್ಣೆಯ ಅಂಟುಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಕ್ಷಾರದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಆಮ್ಲೀಯ ಕಶ್ಮಲಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಬಣ್ಣವನ್ನು ತಿಳಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ದುರ್ಗಂಧಕಾರಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಆವಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕವುಗಳಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಂಡಿ, ಪೆಟ್ರೋ ತೈಲದ ಮೇಲೆ ಹಾಯಿಸಿ, ಅಂಟು ತೆಗೆದು, ವಾಸನೆ ನಿವಾರಿಸಿ, ತೆಳುವಾಗಿಸಿ, ಬಿಳುಪಾಗಿಸಿ, ತಿನ್ನಬಹುದೆಂದು ನಂಬಿಸಿ, ಅತಿ ಚಂದದ ಬಾಟಲುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ, ಆಕರ್ಷಕ ಜಾಹಿರಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾರಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಮೆಗಾ 6 ವಿಧದ ಬಹು ಅಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಅವು ಅತಿ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ಕರ್ಷಕಗಳನ್ನೂ, ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ, ಈ ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳೇ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವೆಂದು ಈ ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸತೊಡಗಿದವು; ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಲ್ಲದೆಯೇ ಪ್ರಾಣಿಜನ್ಯ ಕೊಬ್ಬು ಹಾಗೂ ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ದೂಷಿಸತೊಡಗಿದವು. ಅಮೆರಿಕದ ಹೃದ್ರೋಗ ಸಂಘ, ಅಲ್ಲಿನ ಸರಕಾರ, ವೈದ್ಯ ವೃಂದ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಎಂಬತ್ತರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರದ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯು ಈ ವಾದವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಈ ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ವಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯಿತು, ಎಲ್ಲರ ತಟ್ಟೆ-ಹೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಮೇದಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಎಣ್ಣೆಗಳು ಕೇವಲ ಆಹಾರವಸ್ತುಗಳಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮ ಕಣಕಣವನ್ನೂ ತಟ್ಟುವಂಥವು. ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕೋಶದ ಪೊರೆಯೂ ಮೇದಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಶಕ್ತಿಯ ಬಳಕೆ, ಮಿದುಳಿನ ಸಂವಹನ, ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ, ಉರಿಯೂತದ ನಿರ್ವಹಣೆ, ರೋಗರಕ್ಷಣೆ, ಸಂತಾನಶಕ್ತಿ ಮುಂತಾದೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆಗಳ ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಒಮೆಗಾ 3 ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು ಇವಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದರೆ, ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳ ಒಮೆಗಾ 6 ಆಮ್ಲಗಳು ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ  ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳು ಬಂದ ಬಳಿಕ ನಮ್ಮ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಒಮೆಗಾ 6 ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ, ದೇಹದೊಳಗೆ ಅದರ ಪ್ರಮಾಣವು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಇದೇ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹದಂಥ ರೋಗಗಳು ತ್ರಿಪಟ್ಟಾಗಿವೆ, ರಕ್ತದ ಏರೊತ್ತಡ, ಹೃದ್ರೋಗ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೂ ಹೆಚ್ಚಿವೆ, ಮನೋರೋಗಗಳೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಒಮೆಗಾ 6 ಆಮ್ಲಗಳು ಹಾಗೂ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಆಮ್ಲಗಳು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉರಿಯೂತವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಯಿಲೆ, ಹೃದಯಾಘಾತ, ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ, ಸಂಧಿವಾತ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಹೃದ್ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆಂದು ಅಬ್ಬರದ ಪ್ರಚಾರದಿಂದ ಮಾರಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಎಣ್ಣೆಗಳೇ ಹೃದ್ರೋಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದಾಯಿತು! ಒಮೆಗಾ 6 ಆಮ್ಲಗಳ ಅತಿ ಸೇವನೆಯು ಅಸ್ತಮಾ, ಚರ್ಮದ ಎಕ್ಸಿಮಾ, ಗರ್ಭಕೋಶದ ಎಂಡೋಮೆಟ್ರಿಯೋಸಿಸ್‌, ಖಿನ್ನತೆ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಅಪಾಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಜೋಳ, ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ, ಸೋಯಾ ಬೀಜಗಳ ಎಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ಕಾಯಿಸಿದಾಗ ಹೃದ್ರೋಗ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಮಿದುಳಿನ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲ ಆಲ್ಡಿಹೈಡ್ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ವಿಪರೀತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದೂ, ಬೆಣ್ಣೆ, ಹಂದಿಜನ್ಯ ಕೊಬ್ಬು, ಆಲಿವ್ ಎಣ್ಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕರಿದಾಗ ಆಲ್ಡಿಹೈಡ್ ಪ್ರಮಾಣವು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿದಾಗ ಅದು ಅತ್ಯಲ್ಪವಿರುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವರದಿಯಾಗಿದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದ ಸಕ್ಕರೆಭರಿತ ಆಹಾರವನ್ನೂ, ಒಮೆಗಾ 6 ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಹೊಸ ಎಣ್ಣೆಗಳನ್ನೂ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿರುವುದೇ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆನ್ನುವುದು ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರದ 2015ರ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆ, ಭಾರತ ಸರಕಾರವು ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆ, ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವರದಿಗಳು ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಇವುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಅತ್ತ ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳಿಂದ ರೋಗಗಳುಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆಯೂ ದೃಢವಾದ ಆಧಾರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಮೀನುಗಳ ಮೇದಸ್ಸನ್ನೂ, ಆಲಿವ್, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆಗಳನ್ನೂ ಬಳಸುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು; ಆಳವಾಗಿ ಕರಿಯುವುದನ್ನು ಅಪರೂಪಗೊಳಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೂ ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆಯನ್ನೇ ಬಳಸುವುದೊಳ್ಳೆಯದು.

07_01_2016_008_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 17: ದೇಸಿಗರಿಗೆ ಕೋಲು, ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಶಾಲು [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 24, 2015, ಗುರುವಾರ]

ವರ್ಷಾಂತ್ಯದ ಘಟನೆಗಳೂ, ವರದಿಗಳೂ ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಟೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿವೆ. ಆದರೆ ಸರಕಾರವು ದೇಶವಾಸಿಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ವಿದೇಶೀಯರಿಗೂ, ಖಾಸಗಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ಮಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.

ಈ 2015 ಮುಗಿಯಲಿಕ್ಕಾಗಿದೆ; ಯಾರದೋ ಕಿಂಚಿತ್ ಹಗರಣ, ಇನ್ಯಾರದೋ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರಣ, ಮತ್ಯಾವುದೋ ಪಶುವಿನ ಹರಣ-ಮರಣ ಎಂಬ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ವರ್ಷವಿಡೀ ಕಾಲಹರಣವಾಗಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮುಖಪುಟಗಳಲ್ಲೂ, ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಗಳ ಎರಗು ಸುದ್ದಿಗಳಲ್ಲೂ ಇವನ್ನೇ ತುಂಬಿಸಿ, ಗುಟ್ಟಾಗಿ ನಮ್ಮ ನೆಲ-ಜಲಗಳನ್ನು ಒತ್ತೆಯಿಟ್ಟಾಗಿದೆ, ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಒಂದೆರಡು ಬಲಾಢ್ಯರ ಜೋಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತುಂಬುವುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸರಕಾರವು ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ವರ್ಷಾಂತ್ಯದ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳೂ, ವರದಿಗಳೂ ನಮ್ಮ ಅದ್ಭುತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಗುಳ್ಳೆಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಠುಸ್ಸಾಗಿಸಿವೆ. ದೇಶದ ಹಲವು ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಜ್ಞರು ಲಾನ್ಸೆಟ್‌ ವಿದ್ವತ್ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಬರೆದ ಲೇಖನ, ಡಿ. 10ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ 2015ರ ಜಾಗತಿಕ ಪೌಷ್ಠಿಕತೆಯ ವರದಿ ಹಾಗೂ ಡಿ. 14ರಂದು ಹೊರಬಂದ 2015ರ ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವರದಿ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾವಿನ್ನೂ ಹಿಂದಿದ್ದೇವೆಂದು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿವೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಮುಕ್ಕಾಲು ಮುಳುಗಿದ್ದೇವೆಂದು ನೆನಪಿಸಿವೆ.

ಆದರೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುಳುಗುವುದಕ್ಕೆ ನಾವೀಗ ಹೊರಟಂತಿದೆ. ಭೂ ಪರಿಸರವನ್ನು ಹಾಳುಗೈದು, ಹವಾಮಾನ ವಿಪರೀತಗೊಂಡು ಡಿಸೆಂಬರ್ ಮೊದಲಿಗೆ ಚೆನ್ನೈಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಮಳೆ ಬಂತು, ಆಡಳಿತದ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ಇಡೀ ನಗರವು ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು, ಅದನ್ನೆದುರಿಸುವ ಸನ್ನದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದೆ 400ರಷ್ಟು ಜನ ಸತ್ತರು, ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ಕೋಟಿ ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಯಿತು. ವಾಹನಗಳು ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಹೊರಬಿಟ್ಟ ಹೊಗೆಯಲ್ಲಿ ದಿಲ್ಲಿಯಿಡೀ ಮುಳುಗಿತು, ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 30000 ಜನರು ಮಲಿನ ಗಾಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾರೆಂದು ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಪರಿಸರ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಡಿ. 16ರ ವರದಿ ಹೇಳಿತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸರಕಾರವನ್ನು ಇವು ಯಾವುವೂ ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಪಾರಿಸ್ ಶೃಂಗಸಭೆಯ ಡಿ. 12ರ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾದ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನು ಆರೋಪ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು; ನಮ್ಮ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೂ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಉರಿಸಿ ಪರಿಸರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪರವಾನಿಗೆ ಪಡೆಯಲಾಯಿತು; ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆರಾಧಕರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಪ್ರಕೃತಿ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕೈ ಎತ್ತಲಾಯಿತು. ಈಗ ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮಾರುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆಗಳಾಗಿವೆ, ವಿಶ್ವ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಿದೆ. ಮೊದಲೇ ಮುಕ್ಕಾಲು ಮುಳುಗಿದ್ದವರು 2015ರಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಭಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಮೂಗಿನವರೆಗೆ ಮುಳುಗಲು ಹೊರಟಿದ್ದೇವೆ.

ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ 2015ರ ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು 188 ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 130ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಕಳೆದ 6 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಆರು ಸ್ಥಾನಗಳಷ್ಟು ಮೇಲೇರಿದ್ದರೂ, ಬ್ರೆಜಿಲ್, ಚೀನಾ, ರಷ್ಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾ (ಬ್ರಿಕ್) ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ; ಇರಾಕ್, ಈಜಿಪ್ಟ್, ಪೇಲೆಸ್ತೈನ್, ನಮೀಬಿಯಾಗಳು ನಮ್ಮಂತೆ ಮಧ್ಯಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನಮಗಿಂತ ಮೇಲಿವೆ, ನೆರೆಯ ಶ್ರೀಲಂಕಾ 73ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದು, ಉನ್ನತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ದೇಶವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿ, ಒಂದನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ನಾರ್ವೇಗೆ 0.944 ಅಂಕಗಳಿದ್ದರೆ, ಭಾರತಕ್ಕೆ 0.609 ಅಂಕಗಳಿವೆ; ನಾರ್ವೇಯ ಜನರ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಆಯುಸ್ಸು 82 ವರ್ಷಗಳಾದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ 68 ವರ್ಷಗಳಿವೆ, ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಜನೆಯ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅವಧಿಯು 17.5 ವರ್ಷ ಹಾಗೂ ಸರಾಸರಿ ಅವಧಿಯು 12.6 ವರ್ಷಗಳಾದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿವು ಕ್ರಮವಾಗಿ 11.7 ಹಾಗೂ 5.4 ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಅಂದರೆ ಭಾರತದ ಮಕ್ಕಳು ವಯಸ್ಕರಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಸರಾಸರಿ ಕೇವಲ 5.4 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟೇ ಶಾಲಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ದೇಶದೊಳಗಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಅಂಕಗಳು 0.435ಕ್ಕೆ (177ನೇ ಸ್ಥಾನದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ) ಇಳಿಯುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯವೂ ಗಣನೀಯವಾಗಿದ್ದು, ಪುರುಷರ ಸರಾಸರಿ ಶಿಕ್ಷಣವು 7.2 ವರ್ಷಗಳಿರುವಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರದು 3.6 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟಿದೆ, ಪುರುಷರ ವಾರ್ಷಿಕ ತಲಾ ಆದಾಯವು ರೂ. 8656 ಇರುವಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರದು ಕೇವಲ ರೂ. 2116 ಆಗಿದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ವೃತ್ತಿ ಭಾಗೀದಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಿಂದಿದ್ದೇವೆ.

ಜಾಗತಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪೌಷ್ಠಿಕತೆಯ ವರದಿಗಳನುಸಾರ, 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಕುಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಲಾಗಿರುವ ಎಂಟು ಗುರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡನ್ನಷ್ಟೇ ಸಾಧಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ 21 ಕೋಟಿ ಜನರು (ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇ. 17ರಷ್ಟು) ನ್ಯೂನಪೋಷಿತರಾಗಿದ್ದು, ಇದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಕುಪೋಷಿತ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೂರರಲ್ಲೊಂದು, ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 6 ಕೋಟಿಯಷ್ಟು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ. ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸರಾಸರಿ 24% ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಕುಂಠಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಮಾಣವು 39% ಇದೆ. ಹಿಂದುಳಿದ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಹಳ್ಳಿಗಳವರು, ದಲಿತರು, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಕುಪೋಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂರರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯೂ ಕೃಶಕಾಯದವಳಿದ್ದು, ಶೇ. 55ರಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರು ರಕ್ತಕೊರೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದೆರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕುಪೋಷಣೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾದ ಸುಧಾರಣೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಾಗಿರುವ ತಥಾಕಥಿತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಇವರನ್ನು ತಲುಪಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಲಾನ್ಸೆಟ್ ವರದಿಯಂತೆ, ಐದು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ 68% ಸಾವುಗಳಿಗೆ ಭೇದಿ, ಶ್ವಾಸಾಂಗ ಸೋಂಕು, ಜನನ ಕಾಲದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹಾಗೂ ನವಜಾತ ಶಿಶುವಿನ ಸೋಂಕುಗಳು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಸೂಕ್ತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಆರೈಕೆಯ ಅಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ 60% ಸಾವುಗಳು ಹೃದಯಾಘಾತದಂತಹ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಂದಾಗುತ್ತಿವೆ. ಧೂಮಪಾನ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 10 ಲಕ್ಷ ಸಾವುಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗುವವರು ಸರಾಸರಿ 50ನೇ ವಯಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರೀಮಂತ ದೇಶಗಳ ಜನರಿಗಿಂತ 10 ವರ್ಷ ಕಿರಿಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಸುಮಾರು ಏಳು ಕೋಟಿ ಜನರು ಮಧುಮೇಹ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ಷಯ, ಶ್ವಾಸಾಂಗ ಸೋಂಕು, ಭೇದಿ, ಮಲೇರಿಯಾ, ಟೈಫಾಯ್ಡ್ ಮುಂತಾದವೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾವುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದು, ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಸಾವುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ, ಸೂಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿರಬೇಕು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಕ್ಕುವಂತಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಹಸಿವು ಹಾಗೂ ಕುಪೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಇಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರುವ ಬದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಅತಿ ಕೆಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ; ನೇಪಾಲ, ಬಂಗ್ಲಾದೇಶ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳು ಕೂಡ ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಶ್ರೀಲಂಕಾವಂತೂ ಬಹಳ ಮುಂದಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬದ್ಧತೆಯು ಹೆಚ್ಚುವ ಬದಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ; ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಅನುದಾನವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ತಲಾ ವ್ಯಯವು 40% ಏರಿದರೂ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ತಲಾ ವ್ಯಯವು 4.5% ದಿಂದ 4%ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ ಹಾಗೂ 70% ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಜನರೇ ತಮ್ಮ ಕಿಸೆಯಿಂದ ಭರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ, ಇದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಡತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸರಕಾರವು ನಡೆಸುತ್ತದೆನ್ನಲಾದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಕಾಗದದಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿವೆ; 2012ರ ವೇಳೆಗೆ 600 ಮೂಲ ಔಷಧ ಮಳಿಗೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಯೋಜನೆಯಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ 170 ಮಾತ್ರ ತೆರೆದಿವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ 99 ಮಾತ್ರವೇ ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಿವೆ. ರಸ್ತೆಗೆ ಡಾಂಬರಿನಂತಹ ಬೇರಾವುದೇ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಹಣಕ್ಕೇ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಹಿಡಿತವು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದು, 80% ವೈದ್ಯರು, 78% ಹೊರರೋಗಿ ಸೇವೆಗಳು, 60% ಒಳರೋಗಿ ಸೇವೆಗಳು, 78% ರುಗ್ಣವಾಹಕಗಳು ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿವೆ. ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ವೈದ್ಯರಿಲ್ಲದೆ, ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ಸೊರಗುತ್ತಿವೆ; ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟಗಳೂ, ಕಲ್ಲೇಟುಗಳೂ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ, ಲಾಭಗಳೂ, ಹೂಗುಚ್ಛಗಳೂ ಖಾಸಗಿಯವರಿಗೆ ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ.

ಈ ಮಧ್ಯೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ವಿದೇಶೀಯರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ, ಅಂಥ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರವಾಸಿ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸರಕಾರವು ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿದೆ. ಇಬ್ಬರು ಸ್ವಘೋಷಿತ ಯೋಗಗುರುಗಳೂ, ಮೂರು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಮಾಲಕರೂ ಇರುವ ಹೊಸ ಸಮಿತಿಯೊಂದನ್ನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ರಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಆರೈಕೆ ನೀಡುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಹೆಸರಿವೆ, ಆದರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹೆಸರೂ ಇಲ್ಲ. ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೂ, ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಬೇಡವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಪ್ರವಾಸಿಗರೂ, ಒಂದೆರಡು ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಗಳೂ, ಒಂದಿಬ್ಬರು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಗುರುಗಳೂ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ.

24_12_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 16: ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕು ಮಂಗಮಾಯ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 10, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಇಂದು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ದಿನ. ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದೆಂದು ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸನದಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅದಿನ್ನೂ ಜಾರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರದ ಜಗಲಿಯಲ್ಲೇ ಹೆರುವಂತಾದುದು ನಮ್ಮ ದುರವಸ್ಥೆಗೆ ನಿದರ್ಶನ.

ಮೊನ್ನೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 6ರಂದು, ದೇಶವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೆ ಸಮಾನತೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನೊದಗಿಸಿದ ಡಾ. ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಮಹಾಪರಿನಿರ್ವಾಣ ದಿನದಂದು, ನಮ್ಮ ಭವ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಯಾದಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಜಡಿದಿದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಜಗಲಿಯಲ್ಲೇ ಇಬ್ಬರು ಗರ್ಭಿಣಿಯರು ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರ ನೆರವಿನಿಂದ ಪ್ರಸವಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಮೊದಲು ಇದೇ ರಾಜ್ಯದ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ, ಇಂದು ಡಿಸೆಂಬರ್ 10ಕ್ಕೆ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ದಿನಾಚರಣೆ ಬಂದಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದೊರೆತು 68 ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಸಂವಿಧಾನ ರಚನೆಯಾಗಿ 66 ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸನದು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ 50ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಮುಂದುವರಿದ ರಾಜ್ಯವೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ-ಮಕ್ಕಳ ಆರೈಕೆಗೆ ಹೇಳ-ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಈ ದೇಶಕ್ಕೊದಗಿರುವ ದುರ್ಗತಿಗೆ ಬೇರೆ ನಿದರ್ಶನ ಬೇಕೆ?

ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆಯು 1948ರಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ವಿಶ್ವ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ದಿನವನ್ನು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ದಿನವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ವರ್ಷ, “ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳು, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳು, ಚಿರಕಾಲ” ಎನ್ನುವ ಧ್ಯೇಯ ವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಆರ್ಥಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸನದು ಮತ್ತು ಪೌರ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸನದುಗಳನ್ನು 1966ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದರ ಸುವರ್ಣ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಈ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಸೂದೆಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಆರಾಧನಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಕೊರತೆಮುಕ್ತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಭಯಮುಕ್ತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದು ಈ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಕಂದನನ್ನು ಹೆರುವುದಕ್ಕೇ ಕೊರತೆಯಿರುವಲ್ಲಿ, ರೋಗಕ್ಕೀಡಾದರೆ ಏನು ಗತಿ ಎಂಬ ಭಯ ತುಂಬಿರುವಲ್ಲಿ, ಜನಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವ ಸರಕಾರವನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದರೆ ದೇಶದ್ರೋಹವೆನಿಸುವಲ್ಲಿ ಈ ಹಕ್ಕುಗಳ ದಿನಾಚರಣೆಗೆ ಏನರ್ಥ?

ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬೇರಾವ ಹಕ್ಕುಗಳಿದ್ದರೂ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೊಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ. ಜನಾಂಗ, ಮತ, ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಹಕ್ಕಿರಬೇಕೆಂದು 1946ರಲ್ಲೇ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. 1948ರ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ವಿಶ್ವ ಘೋಷಣೆಯಲ್ಲೂ, 1966ರ ಸನದುಗಳಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಈ ಸನದುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿವೆ. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು ತಮ್ಮ ನಾಗರಿಕರಿಗಿನ್ನೂ ಖಾತರಿಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ.

ಆರೋಗ್ಯ ಹಕ್ಕಿನ ಖಾತರಿಯೆಂದರೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಅವು ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯರು ಆರೋಗ್ಯವಂತರಾಗಿ ಬಾಳುವುದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸ್ವಚ್ಛ ನೀರು ಹಾಗೂ ನೈರ್ಮಲ್ಯ, ಸುರಕ್ಷಿತ ಹಾಗೂ ಪೌಷ್ಠಿಕ ಆಹಾರ, ವಸತಿ, ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ದುಡಿಮೆ ಹಾಗೂ ಪರಿಸರ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆ ಮುಂತಾದೆಲ್ಲವೂ ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕಿನೊಳಗೆ ಅಡಕವಾಗಿವೆ. ಯಾವುದೇ ಭೇದಗಳಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕು, ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಹಕ್ಕು, ಎಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಮಿತದರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಉಚಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕು ದೊರೆಯಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಅದರ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ವೃದ್ಧರು, ದಮನಿತರು, ಬಡವರು, ವಿಕಲ ಚೇತನರು ಮುಂತಾದ ಅಲಕ್ಷಿತ ವರ್ಗಗಳ ಜನರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲಭೂತ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಖಾತರಿಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ, ವೃತ್ತಿಸಂಹಿತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಾಗಿ ಇರಬೇಕೆಂದೂ ಈ ಸನದುಗಳಲ್ಲಿ ಆಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೂ ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಖಾತರಿಗೊಳಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗನೇ ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನೂ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಸರಕಾರಗಳು ಹೊಂದಿರಬೇಕೆಂದು ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಆಶಿಸಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಕೂಡ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಖಾತರಿ ಪಡಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕಾ, ಭಾರತಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಜಗತ್ತಿನ 86 ದೇಶಗಳು ಇನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸದಸ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 73 (ಶೇ. 38) ಮಾತ್ರವೇ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರೆ, 27 ದೇಶಗಳು ಅದನ್ನು ನೀಡುವ ಆಶಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಖಾತರಿಯು ಕೇವಲ 27 (ಶೇ. 14) ದೇಶಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಇದ್ದು, ಇನ್ನೂ 21 ದೇಶಗಳು ಅಂತಹ ಆಶಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅಂದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಷ್ಟೇ ಖಾತರಿ ಪಡಿಸಿವೆ; ಹಾಗೆ ಮಾಡಿರುವ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಹೆಸರು ಇನ್ನೂ ಸೇರಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯದ ಹಕ್ಕು ಲಭ್ಯವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿವೆ. ಈಗ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪಕ್ಷವು ತನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿ, ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಖಾತರಿ ಅಭಿಯಾನ, ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಆಧುನೀಕರಣ ಮುಂತಾದ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು, ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಇವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳಿತ್ತು. ಮತದಾರರು ಆ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೊಡೆದು ಓದಲಿಲ್ಲ, ಆ ಪಕ್ಷವೂ ಬಹುಷಃ ತನ್ನ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯೇನೋ ಬಂತು, ಆದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ಖಾತರಿ ಎನ್ನುವುದು ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯ ಖಾತರಿ ಎಂದಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯಗಳ ಭಾಗೀದಾರಿಕೆ ಎಂಬುದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಂದಾಯಿತು, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಕೇಂದ್ರದ ಅನುದಾನವು ಕಡಿತಗೊಂಡಿತು.

ಈ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 160000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವೆಚ್ಚವಾಗಬಹುದೆಂದು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ನಂತರ ಅದನ್ನು ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ 116000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಇಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಂಕವನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳ ಬಳಿಕ, ಕಳೆದ ಎಪ್ರಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಖಾತರಿ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬಹುದೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿತ್ತು, ಅದಾಗದೆ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ಗೆ ಹೋಯಿತು, ಕೊನೆಗೀಗ ಕರಡು ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯು ಹೊರಬಂದು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತಾ ಬಂದರೂ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಮೌನವಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನಿಲ್ಲ.

ಈ ಹೊಸ ನೀತಿ, ಹೊಸ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಅಂತಿರಲಿ, ಈ ಮೊದಲು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೂ ಈಗ ಹಣವಿಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ, ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೂ ಸೇವೆಗಳನ್ನೊದಗಿಸುವ ಸಮಗ್ರ ಶಿಶು ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೇಂದ್ರದ ಅನುದಾನವನ್ನು ರೂ. 18691 ಕೋಟಿಯಿಂದ ಶೇ. 60ರಷ್ಟು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ ರೂ. 8000 ಕೋಟಿಗೆ ಇಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹನ್ನೊಂದು ಲಕ್ಷ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಯೂಟ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಒದಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ರೂ. 13150 ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ರೂ. 9236 ಕೋಟಿಗಳಿಗಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷಾ ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೆ ಶೇ. 30ರ ಕಡಿತ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಗೆ ಶೇ. 80ರ ಕಡಿತ, ಎಚ್‌ಐವಿ/ಏಡ್ಸ್‌ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವೊದಗಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಐದು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ 6 ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಆರೋಗ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಣವೊದಗಿಸದಿದ್ದರೆ ಗತಿಯೇನಾಗಬಹುದು? ತಮ್ಮ ಇಲಾಖೆಯಡಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಸಂಬಳ ನೀಡುವುದಕ್ಕೂ ತತ್ವಾರವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಕೇಂದ್ರದ ಮಹಿಳಾ ಮತ್ತು ಶಿಶು ಕಲ್ಯಾಣ ಸಚಿವೆ ಮನೇಕಾ ಗಾಂಧಿಯೇ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಪರಿಹಾರವೆಲ್ಲಿದೆ?

ಭಾರತದ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಅಧೋಗತಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವದ ಹಲವು ತಜ್ಞರು ಬರೆದಿರುವ ಲೇಖನವು ನಾಳೆ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಯಾದ ಲಾನ್ಸೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕರಾದ ರಿಚಾರ್ಡ್ ಹೋರ್ಟನ್ ಅವರು ಕಳೆದ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲೇ ಈ ಲೇಖನದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಾ, ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗಳಾಗಲೀ, ಹೊಸ ಯೋಚನೆಗಳಾಗಲೀ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬದ್ಧತೆಯಾಗಲೀ, ಆರ್ಥಿಕ ಬದ್ಧತೆಯಾಗಲೀ ಇಲ್ಲದೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಹೀಗೇ ಕಡೆಗಣಿಸಿದಲ್ಲಿ ದೇಶವು ಅನಾರೋಗ್ಯ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಕುಸಿದು ಬೀಳಲಿದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೆನ್ ಅವರೂ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲದ ದೇಶವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಮುಚ್ಚಿದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೆದುರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರುವಂತಹ ಭೀಕರ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ದಿನಾಚರಣೆ ಬೇಕೇ?

10_12_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 15: ಎಚ್‌ಐವಿ ನಿಯಂತ್ರಣವೆಂಬ ಮಾನವೀಯ ಜಯ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ನವೆಂಬರ್ 26, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಮೂವತ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಏಡ್ಸ್ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದೆಂಬ ಭೀತಿಯಿತ್ತು. ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅವಿರತ ಶ್ರಮ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಬದ್ಧತೆ, ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮಾನವೀಯ ತುಡಿತ, ಪೀಡಿತರ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಜೊತೆಗೂಡಿದ್ದರಿಂದ ಈ ಹೆಮ್ಮಾರಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಮೂವತ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೋಂಕೊಂದು ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿತು, ಮಾನವ ದೇಹದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿತು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು, ರಕ್ತಪೂರಣ ಹಾಗೂ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತಗೊಳಿಸಿತು, ವೈರಾಣುಗಳ ಪತ್ತೆಯಲ್ಲೂ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲೂ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು, ದೈತ್ಯ ಔಷಧ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಸದ್ದಡಗಿಸಿತು. ಎಚ್‌ಐವಿ/ಏಡ್ಸ್ ಮೇಲೆ ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಸಾಧಿಸಿದ ಈ ಗೆಲುವು ಸುಲಭದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ದೇಹವು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಸೋಂಕುಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪರೂಪದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗಳಿಂದ ಸಾವುಂಟಾದ ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಆಫ್ರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಯುರೋಪಿನ ಕೆಲವೆಡೆ ಅರುವತ್ತರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು, 1981ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮಹಾನಗರಗಳ ಹಲವು ಸಲಿಂಗಾಸಕ್ತರಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡು ಬಂದವು. ಅಮೆರಿಕದ ರೋಗ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಂಸ್ಥೆಯ (ಸಿ.ಡಿ.ಸಿ) ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ, ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯು ಕುಗ್ಗಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ತರ್ಕಿಸಿದರು; 1982ರ ಜೂನ್ 27ರಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಅಕ್ವೈರ್ಡ್ ಇಮ್ಯುನೋಡೆಫಿಷಿಯೆನ್ಸಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ (ಏಡ್ಸ್; ರೋಗರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಜಿತ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು) ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.

ಮೊದಲ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಏಡ್ಸ್ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ, ವಿವಾದಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಪಾರಿಸ್‌ನ ಪಾಸ್ಚರ್ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಲೂಕ್ ಮಾಂಟಾನ್ಯೇ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ವಾಸ್ ಬಾರಿಸಿನೋಸಿ ಅವರ ತಂಡವು ಏಡ್ಸ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದಾದ ವೈರಸ್ ಅನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿದ ಬಗ್ಗೆ 1983ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ವರದಿ ಮಾಡಿತು. ಮರುವರ್ಷ ಅಮೆರಿಕದ ಇನ್ನೋರ್ವ ವಿಜ್ಞಾನಿ ರಾಬರ್ಟ್ ಗಾಲೋ ಅವರ ತಂಡವೂ ಅಂಥದ್ದೇ ವರದಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಪತ್ತೆಯ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಯಾರದೆಂದು ಕಲಹವಾಯಿತು. 2008ರಲ್ಲಿ ಎಚ್‌ಐವಿ ಪತ್ತೆಗಾಗಿ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಂಟಾನ್ಯೇ ಮತ್ತು ಬಾರಿಸಿನೋಸಿ ಅವರಿಗಷ್ಟೇ ನೀಡಿ, ಗಾಲೋ ಅವರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಯಿತು.

ಮಾಂಟಾನ್ಯೇ ಮತ್ತು ಬಾರಿಸಿನೋಸಿ ಅವರ ತಂಡವು ಎಚ್‌ಐವಿ ಪತ್ತೆಯ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನವನ್ನೂ 1983ರಲ್ಲೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿತು. ಗಾಲೋ ಅವರ ತಂಡವು ಕೂಡ ಅಂಥದ್ದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, 1985ರಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕುಸ್ವಾಮ್ಯತೆ ಸಾಧಿಸಹೊರಟಾಗ ಮತ್ತೆ ಗದ್ದಲವಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ 1987ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾಗಳ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಸಂಧಾನದ ಬಳಿಕ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅರ್ಧರ್ಧ ಪಾಲು ನೀಡುವ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರಲಾಯಿತು.

ಎಚ್‌ಐವಿಯು ರಕ್ತದಿಂದ ರಕ್ತಕ್ಕಷ್ಟೇ ಹರಡುತ್ತದೆಂದೂ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಆಹಾರ, ನೀರು, ಗಾಳಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಹರಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ 1983ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲೇ ಸಿ.ಡಿ.ಸಿಯು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸಿತು. ಆದರೆ ಸಲಿಂಗಾಸಕ್ತರು, ಬಹುಸಂಗಾತಿಗಳುಳ್ಳವರು ಅಥವಾ ಚುಚ್ಚುದ್ರವ್ಯ ವ್ಯಸನಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಾಧಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಆರ್ಥಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳು ಮುಂದುವರಿದವು. ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿಗಳು ಪೀಡಿತರ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಜರೆದರೆ, ಧರ್ಮಗುರುಗಳು ಲೈಂಗಿಕ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರಕ್ಕೆ ದೇವರ ಶಿಕ್ಷೆಯೆಂದು ಹುಯಿಲಿಟ್ಟರು. ಆರೋಗ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಲ್ಲೂ ಆತಂಕವಿದ್ದುದರಿಂದ ಕೆಲವೆಡೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೂ ತೊಡಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜೀವದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಏಡ್ಸ್ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಶುಶ್ರೂಷೆ ನೀಡಿ ಮಾನವೀಯತೆ ಮೆರೆದರು. ಸಲಿಂಗಾಸಕ್ತರು ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕಕರ್ಮಿಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ನೆರವಾದವು.

ಎಚ್‌ಐವಿ ಪತ್ತೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ರಕ್ತನಿಧಿಗಳಿಂದಲೇ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು; ಕಾಯಿಲೆಯು ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡು, ಕಳಂಕಿತರಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ಕೆಲವು ಪೀಡಿತರೂ ಹಿಂಜರಿಯತೊಡಗಿದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಎಚ್‌ಐವಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದು, ಪೀಡಿತರು ಅವನ್ನು ಐಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುವಂತೆ ಮನವೊಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ರಕ್ತನಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸರಕಾರಗಳೂ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳೂ ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಒಂದು ದಶಕವೇ ಹಿಡಿಯಿತು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಎಚ್‌ಐವಿ ಹರಡಿತು.

ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಏಡ್ಸ್‌ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದ ರೊನಾಲ್ಡ್ ರೀಗನ್ ಆಗ ತಾನೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಗಾದಿಗೇರಿದ್ದರು; ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದೇ ಪಕ್ಷದ ಡಾನೆಮೇಯರ್ ಎಂಬವರು ಏಡ್ಸ್ ಪೀಡಿತರನ್ನು ದೇಶದಿಂದಲೇ ಹೊರತಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೋರ್ವ ಸದಸ್ಯ ಡಾನ್ ಬರ್ಟನ್ ಸಂಸತ್ತಿನ ಕ್ಷೌರದಂಗಡಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಕತ್ತರಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಅದೇ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದ ಹೆನ್ರಿ ವಾಕ್ಸ್‌ಮನ್ ಮಾತ್ರ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೌಶಲಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿ ಏಡ್ಸ್ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಸರಕಾರೀ ನೆರವನ್ನೊದಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಶ್ರಮಿಸಿದರು, ಹೊಸ ರೋಗವೆನಿಸಿದ್ದ ಏಡ್ಸ್ ಅನ್ನು ತುರ್ತು ನೆರವಿಗೆ ಅರ್ಹವಾದ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು.

ಅನುವಂಶೀಯವಾದ ಹಿಮೋಫಿಲಿಯಾದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ರಯನ್ ವೈಟ್ ಎಂಬ ಬಾಲಕನಿಗೆ ರಕ್ತಪೂರಣದ ಮೂಲಕ ಎಚ್‌ಐವಿ/ಏಡ್ಸ್ ತಗಲಿ, 1984ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆತನನ್ನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲಾಯಿತು. ವೈಟ್ ಹಾಗೂ ಹೆತ್ತವರ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಆತ ಮತ್ತೆ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರುವಂತಾಯಿತು; ಏಡ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಹೆಚ್ಚುವುದಕ್ಕೂ, ಇತರ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಅದು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು. 1990ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವು ಎಚ್‌ಐವಿ/ಏಡ್ಸ್ ಗೆ ಸರ್ವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ನಿಯಮವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಮೃತ ವೈಟ್ ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ರಕ್ತ ಕ್ಯಾನ್ಸರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ವೈರಸ್‌ಗಳ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆಂದು 1964ರಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಜಿಡೋವುಡಿನ್ ಎಂಬ ಔಷಧವು ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಂದಾಗಿ ಮೂಲೆ ಸೇರಿತ್ತು. ಸಾವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಏಡ್ಸ್ ಪೀಡಿತರಲ್ಲಿ ಅದು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ್ದರಿಂದ 1987ರಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಕೆಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಪಸ್ವರವಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಹೊಸ ಆಶಾಕಿರಣ ಮೂಡಿತು; 1996ರ ವೇಳೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಔಷಧಗಳು ಬಂದು ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ಆರಂಭದ ಔಷಧಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವನ್ನು ಸಾವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಏಡ್ಸ್ ರೋಗಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಹೆಚ್ಚು ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಔಷಧಗಳು ಲಭ್ಯವಾದಂತೆ ಸೋಂಕು ಗಂಭೀರಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಎಚ್‌ಐವಿ ಸೋಂಕಿತ ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿ, ಹುಟ್ಟುವ ಮಗುವನ್ನು ಎಚ್‌ಐವಿ ಸೋಂಕಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಔಷಧಗಳಿಂದಾಗಿ ಎಚ್‌ಐವಿ ಪೀಡಿತರು ದಶಕಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಾಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ, ಸೋಂಕಿನ ಹರಡುವಿಕೆಯೂ ಇಳಿದಿದೆ, 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಎಚ್‌ಐವಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯ ಮೂಡಿದೆ.

ಎಚ್‌ಐವಿ ನಿರೋಧಕ ಔಷಧಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಲವೇ ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಹಕ್ಕು ಸ್ವಾಮ್ಯತೆ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಒಂದು ದಿನದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ 33 ಡಾಲರ್ ವಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಭಾರತದ ಸಿಪ್ಲಾ ಕಂಪೆನಿಯು ಇಲ್ಲಿನ ಹಕ್ಕು ಸ್ವಾಮ್ಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಈ ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳ ವಿರೋಧವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿ, ದಿನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಡಾಲರ್ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಔಷಧಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಏಡ್ಸ್ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ವರದಾನವಾಯಿತು. ಭಾರತದಲ್ಲೂ 2004ರಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಡ್ಸ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಬಿಲ್ ಮತ್ತು ಮೆಲಿಂಡಾ ಗೇಟ್ಸ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ, ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳ ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸಲಿಂಗಾಸಕ್ತರ ಸಂಘಗಳು, ಪೀಡಿತರ ಸ್ವಸಹಾಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಎಚ್‌ಐವಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ನೀಡಿರುವ ಕೊಡುಗೆ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದುದು. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸೋಂಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಜನಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿ, ರೋಗಪತ್ತೆಯಲ್ಲೂ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲೂ ನೆರವಾಗಿವೆ, ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ ಬದುಕುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸನ್ನು ತುಂಬಿವೆ, ಅವರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿವೆ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣೆಗೂ, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ನೆರವಾಗಿವೆ.

ಆದರೆ ಈ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿಯೀಗ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಈಗಿರುವ 37 ದಶಲಕ್ಷ ಎಚ್‌ಐವಿ ಪೀಡಿತರಲ್ಲಿ ಶೇ. 40ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಹೇಳಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಣವೊದಗಿಸುವುದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಎಚ್‌ಐವಿ ಅನುದಾನವು ಕಡಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದು, ಈ ವರ್ಷ ಶೇ. 22ರಷ್ಟು ಇಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ; ಎಚ್‌ಐವಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಸಂಬಳವಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ, ಔಷಧಗಳ ಕೊರತೆಯೂ ತಲೆದೋರಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿಯವರು ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತಾಗ ಇಲ್ಲಿನ ಹಕ್ಕು ಸ್ವಾಮ್ಯತಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಒಪ್ಪಿರುವುದರಿಂದ, ಎಚ್‌ಐವಿ ಔಷಧಗಳು ಮತ್ತೆ ದೈತ್ಯ ಕಂಪನಿಗಳ ಸೊತ್ತಾಗಿ 30-40 ಪಟ್ಟು ದುಬಾರಿಯಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಮಾನವೀಯ, ರಾಜಕೀಯ ಬದ್ಧತೆಗಳು ಏಡ್ಸ್‌ನಂತಹ ಭೀಕರ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿವೆ; ಆದರೆ ಮತಧರ್ಮಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧದ ಹುಚ್ಚಲ್ಲಿ ನರಬಲಿ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಜುಲೈಯಲ್ಲಿ ಯುಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಾರಿಸಿದ ಕ್ಷಿಪಣಿಗೆ ಮಲೇಷ್ಯಾ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಎಚ್‌ಐವಿ ಸಂಶೋಧಕರು ಬಲಿಯಾದುದು ವರ್ತಮಾನದ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

26_11_2015_006_027

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 14: ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಬಹಿರಂಗ ಪತ್ರ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ನವೆಂಬರ್ 12, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಎರಡೂವರೆ ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವೈದ್ಯರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘವು ಕೆಲವು ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಕರೆ ನೀಡಿದೆ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯರುಗಳೇ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳು ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಇವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ದಿಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ, ಸರ್ವ ಸದಸ್ಯರೇ,

ದೇಶದ ಎರಡೂವರೆ ಲಕ್ಷ ವೈದ್ಯರ ಸಹನೆ ಕೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನವೆಂಬರ್ 16ರ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಹಿಷ್ಣುತಾ ದಿನದಂದು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಭಾರತಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನೀವು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಕೆಲವೊಂದು ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಗರ್ಭ ಪೂರ್ವ, ಪ್ರಸವ ಪೂರ್ವ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನಗಳ ಅಧಿನಿಯಮವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಕಾನೂನು ಕಳೆದೆರಡು ದಶಕಗಳಿಂದ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣಗಳ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದರಿಂದಾಗಿ ನೂತನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಕಿರುಕುಳಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ, ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗುವಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳುಂಟಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ನೀವು ದೂರುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.

ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಈ ದೇಶದ ವೈದ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದರೆ ಇಂತಹದೊಂದು ಕಾನೂನಿನ ಅಗತ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಿಂದ ಲಭ್ಯವಾದ ಅಲ್ಟ್ರಾ ಸೌಂಡ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಧುನಿಕ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿ ಕೆಲವು ವೈದ್ಯರು ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನು ಗರ್ಭಪಾತ ಮಾಡತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಈ ಕಾನೂನು ರೂಪುಗೊಂಡಿತು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವು ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಒತ್ತಡ ಹೇರುವಂತಾಯಿತು, ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯವೂ ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಆದರೂ ಈ ಅನೈತಿಕ, ಅಮಾನವೀಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಮುಂದುವರಿದಿದೆ, ಕಳೆದ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕೋಟಿ, ಅಂದರೆ ಶೇ. ಹತ್ತರಷ್ಟು, ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾರೆ; 1951ರಲ್ಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ 983 ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಅನುಪಾತವಿದ್ದರೆ, 2001ರಲ್ಲಿ ಅದು 927ಕ್ಕೂ, 2011ರಲ್ಲಿ 914ಕ್ಕೂ ಇಳಿಯುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಗರ್ಭಪಾತ ನಡೆಸುವ ವೈದ್ಯರು, ಅಂತಹ ವೈದ್ಯರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳದ ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಗಳು, ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ತೆಪ್ಪಗಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಸಂಘ ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಷತ್ತು ಈ ದುಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೊಣೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಡಿಸೆಂಬರ್ 2006ರಲ್ಲಿ ಪಟ್ನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಭ್ರೂಣ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಕೆಲವು ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅನೈತಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ವಹಿಸಲು ಸಂಘದ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಲ್ಲಾ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುವುದೆಂದೂ, ಅಲ್ಟ್ರಾ ಸೌಂಡ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ನ್ಯಾಯಬದ್ಧ ಸದ್ಬಳಕೆಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತ ನಿಗಾವಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲಾಗುವುದೆಂದೂ, ಇತರ ಜನಪರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಲಿಂಗ ಆಯ್ಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ವೈದ್ಯರ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸಲಾಗುವುದೆಂದೂ, ಪ್ರಸವ ಪೂರ್ವ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನಗಳ ಅಧಿನಿಯಮವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಸರ್ವ ಸಹಕಾರವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುವುದೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಅದಾಗಿ ಒಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ಅಂತಹ ಘಟಕಗಳಾಗಲೀ, ವೇದಿಕೆಗಳಾಗಲೀ ಎಲ್ಲಿವೆ? ಸರ್ವ ಸಹಕಾರದ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಿತ್ತವರೇ ಈಗ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?

ಕಾನೂನನ್ನು ದೂಷಿಸಿ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಬದಲು ನಿಮ್ಮವೇ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬಾರದೇ? ದೇಶದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ತ್ರೀ ಭ್ರೂಣ ಹತ್ಯೆಯಾಗಿರುವ ದಿಲ್ಲಿ, ಚಂಡೀಗಢ, ದಿಯು, ಬೆಂಗಳೂರು ಮುಂತಾದೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಘವೇ ನಿಗಾ ವಹಿಸಿ ಮುಂದಿನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಅನುಪಾತವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು. ನಂತರ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವಂತಾದರೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವ ಕಾನೂನೇ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಬಹುದು. ವೈದ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಸಂಹಿತೆಗನುಗುಣವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸರಕಾರಕ್ಕೇನು ಕೆಲಸವಿದೆ?

ಆಯುರ್ವೇದ, ಹೋಮಿಯೋಪತಿ, ಯುನಾನಿ ಮುಂತಾದ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಆಧುನಿಕ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಬಳಸದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಟೊಳ್ಳೇ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ಅಭಿಯಾನದಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ ವೈದ್ಯರನ್ನು ನೇಮಿಸತೊಡಗಿದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಸಂಘವು ಅನ್ಯಮನಸ್ಕವಾಗಿತ್ತು, ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಕರಿಗೆ ಗರ್ಭಪಾತ ನಡೆಸುವ ಅವಕಾಶವೊದಗಿಸಲು ಮುಂದಾದಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ವಿರೋಧವು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿತ್ತು.

ಹಲವು ಆಧುನಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಿ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲದ ಬದಲಿ ವೈದ್ಯರು ಈ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಭಾಗ, ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ವಿಭಾಗ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೋತ್ತರ ವಿಭಾಗ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನ್ಯಾಯಬಾಹಿರವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ರೋಗಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಘವು ತೀರಾ ತಡವಾಗಿ, ಕಳೆದ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಸುತ್ತೋಲೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿತಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸಿದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೆಷ್ಟು? ನಿಮ್ಮ ಸದಸ್ಯರೇ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಸರಕಾರವೇಕೆ ಕೇಳೀತು?

ಹಲವು ಆಧುನಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಆಯುರ್ವೇದ, ಯುನಾನಿ, ಹೋಮಿಯೋಪತಿ, ಪ್ರಕೃತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಯೋಗ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ನಂತಹ ಉನ್ನತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ಯೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಘಟಕಗಳಿಲ್ಲವೇ? ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಭಾವೈ ಸಂಘವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ಯೋಗಗುರುಗಳೆಂಬವರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಅವರ ವಹಿವಾಟನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ನೆರವಾಗಿಲ್ಲವೇ? ಆಯುರ್ವೇದ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಗಳು ಕೇವಲ ಭಾರತೀಯವೆನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವನ್ನು ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪೂಜಿಸುವ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರೂ ಇಲ್ಲವೇ? ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕರಿಲ್ಲವೇ? ಹೀಗೆ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಘವೂ, ಅದರ ಸದಸ್ಯರೂ ಗಣನೀಯವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಧುನಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಿ ವೈದ್ಯರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸದಸ್ಯರೇ ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸರಕಾರದ ಮುಂದೆ ಇಂತಹ ಬೇಡಿಕೆಯಿಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವೇನಿದೆ?

ಎಲ್ಲಾ ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಗಳನ್ನು ನೋಂದಾಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮದಿಂದ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿದೆ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚವೂ ಹೆಚ್ಚಲಿದೆ ಎಂದು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಸರಕಾರಿ ನೋಂದಾವಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಲೇ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹುಪಾಲು ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಎನ್ ಎ ಬಿಎಚ್ ನೋಂದಾವಣೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಂಘದ ಮೂಲಕವೇ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಇದರಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚವು ಅದೆಂತು ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಕಲಿ ವೈದ್ಯರನ್ನು ತಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶವೂ ನಿಮ್ಮೀ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವೈದ್ಯರ ಮೇಲೂ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೂ ದಾಳಿಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಕಾನೂನನ್ನು ತರಬೇಕು, ವೈದ್ಯರು ತಪ್ಪಿದಲ್ಲಿ ನೀಡಬೇಕಾದ ಪರಿಹಾರದ ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯಿರಬೇಕು, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಅನುದಾನ ಹೆಚ್ಚಬೇಕು, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು, ಔಷಧಗಳು ಕೈಗೆಟಕುವಂತಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಇನ್ನಿತರ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಕೂಡ ಕೇವಲ ತೋರಿಕೆಯೆಂದೆನಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಂದು ದೇಶದ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಹದಗೆಟ್ಟು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕೈಗೆಟುಕದಿರುವುದಕ್ಕೆ, ವೈದ್ಯರ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯು ಕಳಚಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ಉದಾರೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗೀಕರಣದ ನೀತಿಗಳೇ ಮೂಲ ಕಾರಣವೆನ್ನುವುದನ್ನು ಭಾವೈಸಂಘವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಿಲ್ಲ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವು ಖಾಸಗಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಕೈಯೊಳಗಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಅತಿ ದುಬಾರಿಯೂ, ಗುಣಹೀನವೂ ಆಗತೊಡಗಿದೆ; ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ವೈದ್ಯರು ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಕೈಗೊಂಬೆಗಳಾಗಿ ನಲುಗುವಂತಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚವು ವಿಪರೀತವಾಗತೊಡಗಿದೆ; ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಸೊರಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ, ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ದರಗಳು ಏರಿ, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅಂತಲ್ಲಿ, ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಕೇವಲ ತೋರಿಕೆಯ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾದೀತೇ?

ದೇಶದ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಉತ್ತಮಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ನಿಜವಾದ ಇರಾದೆಯಿದ್ದರೆ ಅವನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಕಪಿಮುಷ್ಠಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕು; ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕುವಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಣದಾಟವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಬೇಕು; ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೂ, ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳೂ ಸುಸಜ್ಜಿತಗೊಂಡು, ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು; ಆರೋಗ್ಯವಿಮೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಖಜಾನೆಯ ಹಣದಿಂದ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಪೋಷಣೆಯು ನಿಲ್ಲಬೇಕು; ವೃತ್ತಿಸಂಹಿತೆಗೆ ಅಪಚಾರವೆಸಗಿ ಹಣದಾಸೆಗಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಭ್ರೂಣ ಹತ್ಯೆಯನ್ನೂ, ಇನ್ನಿತರ ಅನೈತಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನೂ ನಡೆಸುವ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಭಾವೈಸಂಘವೇ ಗುರುತಿಸಬೇಕು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಶಿಸ್ತುಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನೂ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೇ ಅಲ್ಲದ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಪರಿಧಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಗಿಟ್ಟು, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ, ಸರಕಾರಕ್ಕೂ ಸತ್ಯದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಅಂತಹ ದಿಟ್ಟತನ ತೋರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘದ ಘನತೆಯು ಹೆಚ್ಚೀತು, ವೈದ್ಯವೃಂದ, ಜನತೆ ಹಾಗೂ ಸರಕಾರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಆದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವಂತಾದೀತು. ಹಾಗಾಗಲೆಂಬ ಆಶಯ ನನ್ನದು, ನಿಮ್ಮದೂ ಅದೇ ಆಗಿರಲಿ.

12_11_2015_006_009

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 13: ಸಸ್ಯಾಹಾರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬುವರಿಗೆ ಕೇಂದ್ರದ ಗುದ್ದು [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 29, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಿ, ತರಕಾರಿಗಳು, ಇಡೀ ಧಾನ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು ಎಂದಿದೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲದೆ, ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸೂಕ್ತ.

ಸಸ್ಯಾಹಾರ ಮೇಲೋ, ಮಾಂಸಾಹಾರ ಮೇಲೋ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆಯನ್ನು ಇದೇ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 12ರಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳಿಂದ 500 ಗಜ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಜ್ಯ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನೂ, ಲಘು ಪೇಯಗಳನ್ನೂ ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಉದಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನವು ಡಿಸೆಂಬರ್ 2010ರಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಜಿಯ ಮೇಲೆ ದಿಲ್ಲಿ ಉಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ನೀಡಿದ ಆದೇಶದಂತೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಮಾನಕಗಳ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು ಈ ಕರಡನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದೆ (ಇಲ್ಲಿದೆ: http://www.fssai.gov.in/Portals/0/pdf/Order_Draft_Guidelines_School_Children.pdf). ಇದು ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ಅಧಿಕೃತ ನೀತಿಯಾಗಿ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳಲಿದೆ.

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1 ರಂದು ಇಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ‘ಸಸ್ಯಾಹಾರ ದಿನದಂದು ಸತ್ಯಶೋಧನೆ’ ಎಂಬ ಅಂಕಣಕ್ಕೂ, ಈ ಕರಡು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆಗೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾಮ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಸಕ್ಕರೆ, ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳು (ಮೈದಾ ಇತ್ಯಾದಿ), ಸಂಸ್ಕರಿತ ಖಾದ್ಯತೈಲಗಳು ಮುಂತಾದ ಆಧುನಿಕ ಸಸ್ಯಾಹಾರವೇ ಇಂದಿನ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಅವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು ಯಾ ಮಿತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಬದಲಿಗೆ, ತರಕಾರಿಗಳು, ಕಾಳುಗಳು, ಇಡೀ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಸ್ಯಾಹಾರವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಭಾರತ ಸರಕಾರವೇ ಸತ್ಯದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿದೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕೊಬ್ಬು, ಉಪ್ಪು ಹಾಗೂ ಸಕ್ಕರೆಗಳ ಅತಿಸೇವನೆಯೇ ಕಾರಣವೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾಗಿ, ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಅದರ ಸೇವನೆಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರಮಾಣವೆಂಬುದೂ ಇಲ್ಲ, ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ ಮುಂತಾದ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸೇವನೆಯೇ ಕಾರಣ; ಉಪ್ಪಿನ ಅತಿಸೇವನೆಯು ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಯಿಲೆ ಹಾಗೂ ಹೃದ್ರೋಗಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡಬಹುದು; ಕುಕೀ, ಕ್ರಾಕರ್, ಚಿಪ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಕರಿದ ತಿನಿಸುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು ಮತ್ತು ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು ಬೊಜ್ಜು, ಹೃದಯಾಘಾತಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು; ಕೇಫೀನ್ ಉಳ್ಳ ಶಕ್ತಿದಾಯಕ ಪೇಯಗಳಿಂದ ಸ್ನಾಯು ಹಾಗೂ ನರಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ, ನಿರ್ಜಲೀಕರಣವೂ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆಯು ಸಂಸ್ಕರಿತ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ರೋಗಕಾರಕವೆಂದು ದೂಷಿಸಿ, ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಆರೋಪಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದೆ. ಸಸ್ಯಾಹಾರವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂಬ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಸರಕಾರವೇ ದಿವ್ಯೌಷಧ ನೀಡಿದೆ!

ಮಕ್ಕಳು ರೋಗಕಾರಕ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪೌಷ್ಠಿಕವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತಾಗಲು ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ಆಹಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಲ್ಲ ರೋಗಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಆಹಾರದ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಬಿಡಬಾರದು; ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನೂ, ರಚನಾತ್ಮಕ ಜೀವನಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಬಾರದು; ಶಾಲಾ ಕ್ಯಾಂಟೀನುಗಳು ವ್ಯಾಪಾರದ ಅಂಗಡಿಗಳಾಗದೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಪೌಷ್ಠಿಕ, ಸುರಕ್ಷಿತ ಹಾಗೂ ಸ್ವಚ್ಛ ಆಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಶಾಲಾ ಕ್ಯಾಂಟೀನುಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ ಹಾಗೂ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬೇಕೆಂಬ ವಿನೂತನ ಸಲಹೆಯು ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕರವಾದ ಚಿಪ್ಸ್, ಸಮೋಸ, ಪೂರಿ, ಬತೂರಗಳಂತಹ ಕರಿದ ತಿನಿಸುಗಳು, ಸಕ್ಕರೆಭರಿತ ಪೇಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳು, ನೂಡಲ್ಸ್, ಪಿಝಾ, ಬರ್ಗರ್ ಗಳಂತಹ ಸಿದ್ಧ ತಿನಿಸುಗಳು ಕೆಂಪು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಶಾಲೆಯ 50 ಮೀಟರ್ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳು ಅವನ್ನು ತಿನ್ನದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕು; ಹಾಲಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಹಳದಿ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು, ತೀರಾ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ, ಅತ್ಯಲ್ಪವಾಗಿ ತಿನ್ನಗೊಡಬೇಕು; ತರಕಾರಿಗಳು, ಕಾಳುಗಳು, ಇಡೀ ಧಾನ್ಯಗಳು, ತೆಳ್ಳಗಿನ ಮಾಂಸ, ಮೀನು, ಮೊಟ್ಟೆ, ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಹಾಲು ಹಾಗೂ ಹಣ್ಣುಗಳು ಹಸಿರು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದು, ಯಾವಾಗಲೂ ಲಭ್ಯವಿರಬೇಕು, ಕನಿಷ್ಠ ಶೇ.80ರಷ್ಟು ಆಹಾರಾಂಶವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಂಗಡಣೆಯನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಕ್ಯಾಂಟೀನುಗಳ ತಿನಿಸುಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಮನೆಯಿಂದ ತರುವ ತಿನಿಸುಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದೆಂದೂ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದ ಮೇಲಿನ ಹಂತದವರೆಗೆ, ಹಗಲು ಶಾಲೆಗಳಿಂದ ವಸತಿ ಶಾಲೆಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಇದೇ ನೀತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದೂ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಸೂತ್ರಗಳ ಪಾಲನೆಯನ್ನು ಖಾತರಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪೋಷಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಆರೋಗ್ಯ ತಂಡವನ್ನು ಪ್ರತೀ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ರಚಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಶಾಲಾ ಪಠ್ಯದಲ್ಲೂ, ಪಠ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಸೂತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯೊದಗಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ರೋಗಕಾರಕ ತಿನಿಸುಗಳ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಬೇಕು, ಅವಕ್ಕೆ ಖ್ಯಾತನಾಮರ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಸಲಹೆಗಳೂ ಕರಡಿನಲ್ಲಿವೆ.

ಜೊತೆಗೆ, ಐದರಿಂದ ಹದಿನೇಳು ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಒಟ್ಟು ಒಂದು ಗಂಟೆಯಷ್ಟಾದರೂ, ಹುರುಪಾದ ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಕಾಲ್ಚೆಂಡು, ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್, ಟೆನಿಸ್, ಸ್ಕೇಟಿಂಗ್, ಈಜು ಇತ್ಯಾದಿ ಆಟೋಟಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ; ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹೀಗೆ, ರೋಗಕಾರಕವಾದ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿಗೆ ತಳ್ಳಿ, ಪೌಷ್ಠಿಕವಾದ ಮಾಂಸಾಹಾರಕ್ಕೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ತೋರಿ, ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಹೊರಗುಳಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವೂ, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯೂ ಆದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಆಹಾರ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಲೇಬೇಕು. ಆಗಸ್ಟ್ 2012ರಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಕೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಚ್ 2015ರಲ್ಲಿ ದಿಲ್ಲಿ ಉಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ದೃಢೀಕರಿಸಿ, ಆದಷ್ಟು ಬೇಗನೇ ಅಧಿಕೃತ ನೀತಿಯಾಗಿ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಿತ್ತು. ಅದನ್ನೀಗ ಎಲ್ಲರೂ ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಮುತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ನೀತಿಯೆಂದು ಘೋಷಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮುತ್ಸದ್ಧಿತನವನ್ನು ಮೆರೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ, ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೂ, ವಯಸ್ಕರೂ ಪೌಷ್ಠಿಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಸೇವನೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಡ್ಡಿ-ಆತಂಕಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಅವರೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಜಾತಿ, ಮತ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು, ಕಛೇರಿಗಳು, ಉದ್ಯಮಗಳು ಮುಂತಾದೆಡೆ ಕ್ಯಾಂಟೀನುಗಳಲ್ಲೂ, ಭೋಜನಾಲಯಗಳಲ್ಲೂ ತರಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಧಾನ್ಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗಬೇಕು. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಾಲಾ ಬಿಸಿಯೂಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಮಾನ್ಯ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಅದನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಇದೇ ಸೂತ್ರದಂತೆ ವಿಂಗಡಿಸಿಟ್ಟರೆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಸಣ್ಣ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಈ ಕರಡನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಈಗಾಗಲೇ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ನಂತರದ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ಬ್ರೆಡ್, ನಿಂಬೆ ಸೋಡಾಗಳನ್ನು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಇವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಚಮಚದ ಸಕ್ಕರೆಯಲ್ಲೂ, ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೂ ಇರುವ ಫ್ರಕ್ಟೋಸ್ ಎಂಬ ಶರ್ಕರದ ಅತಿಸೇವನೆಯೇ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಇತ್ತೀಚಿನ ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಶ್ರುತಪಡಿಸಿವೆ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಿನ ರಸದ ಅತಿಸೇವನೆಯು ಬೊಜ್ಜಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆಂದೂ, ಅದನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ ಬೊಜ್ಜನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದೆಂದೂ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ. ಪಶು ಹಾಲಿನ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಅಸ್ತಮಾ, ಮಧುಮೇಹ, ಕರುಳಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಬಹುದೆಂಬ ವರದಿಗಳಿವೆ. ಸಂಸ್ಕರಿತ ಮಾಂಸದಿಂದ ಕೆಲ ರೋಗಗಳುಂಟಾಗಬಹುದೆಂಬ ವರದಿಗಳೂ ಇವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹಣ್ಣುಗಳು ಹಾಗೂ ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಹಸಿರಿನ ಬದಲು ಹಳದಿ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ನೀಡುವಂತಾಗಬೇಕು. ತಾಜಾ ತೆಳು ಮಾಂಸವನ್ನು ಹಸಿರು ಗುಂಪಿನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟು, ಸಂಸ್ಕರಿತ ಮಾಂಸವನ್ನು (ಬೇಕನ್, ಸಲಾಮಿ, ಸಾಸೇಜ್) ಹಳದಿ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ನಂತಹ ಸಿಹಿತಿನಿಸುಗಳು ಹಳದಿಯ ಬದಲು ಕೆಂಪು ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿ ವರ್ಜ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಗೇರು, ಪಿಸ್ತ, ಬಾದಾಮಿ, ಎಳ್ಳು, ಕುಂಬಳ, ಸೌತೆ ಮುಂತಾದ ಬೀಜಗಳು ಹಸಿರು ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಬೇಕು. ಮಾಂಸಾಹಾರದ ಜೊತೆ ನಾರುಭರಿತ ತರಕಾರಿಗಳ ಸೇವನೆಯೂ ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ರೋಗಕಾರಕ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇತರೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಖರೀದಿಸದಂತೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ಆಹಾರ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಈ ಸೂತ್ರಗಳು ಎಲ್ಲ ದೇಶವಾಸಿಗಳಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಹೊಸ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿವೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಈ ದಿಟ್ಟ ಉಪಕ್ರಮವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳ ಮನದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

29_10_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 12: ಕರುಳಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಲ್ಲಿದೆ ಎರಡನೇ ಮಿದುಳು [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 15, 2015, ಗುರುವಾರ]

ನಮ್ಮ ಕರುಳಿನೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಶತಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ನಾವು ಜೀರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಶರ್ಕರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹಲಬಗೆಯ ವಿಶೇಷ ಸಂಯುಕ್ತಗಳನ್ನು ಸ್ರವಿಸುತ್ತವೆ. ಇವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೂ, ವರ್ತನೆಯ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯ.

ಭಯ, ಆತಂಕ, ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಕರುಳಿನೊಂದಿಗೆ ತಳುಕು ಹಾಕುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ. ಕರುಳು ಹಾಗೂ ಅದರೊಳಗಿನ ಶತಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಮಿದುಳಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ, ವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವಂತೆ!

ನಮ್ಮ ಪಚನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ನರಮಂಡಲವಿದೆ. ಅದು ನಾವು ತಿಂದ ಆಹಾರದ ಗುಣಾವಗುಣಗಳನ್ನೂ, ಪಚನಾಂಗದ ಸಂವೇದನೆಗಳನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ, ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಕರುಳಿನ ಚಲನೆಯನ್ನೂ, ಸ್ರಾವಗಳನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂಗರುಳಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಹುದುಗಿರುವ ವಿಶೇಷ ಗ್ರಾಹಿಗಳಿಂದ ಸ್ರವಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿವಿಧ ಪೆಪ್ಟೈಡ್ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಪಚನಾಂಗದ ಈ ಆಗುಹೋಗುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕರುಳಿನ ನರಗಳು ಹಾಗೂ ಪೆಪ್ಟೈಡುಗಳ ಮೂಲಕ ಸುಪ್ತವಾಗಿ ಮಿದುಳಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ; ಇವುಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮಿದುಳು ನಮ್ಮ ಹಸಿವು-ಸಂತೃಪ್ತಿಗಳನ್ನೂ, ಪಚನಾಂಗದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೋರ್ವ ಮನುಷ್ಯನ ಕರುಳಿನೊಳಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ ಕರುಳಿನೊಳಗೆ, 700-1000 ವಿಧಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಶತಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಕರುಳು ಜೀರ್ಣಿಸಲಾಗದ, ಸೊಪ್ಪು-ತರಕಾರಿಗಳಲ್ಲೂ, ಮೂಳೆ-ಮಾಂಸಗಳಲ್ಲೂ ಇರುವ, ಕೆಲವು ಸಂಕೀರ್ಣ ಶರ್ಕರಗಳು ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವನ್ನು ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳಾಗಿ, ಅನ್ನಾಂಗಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ತಾವೂ ಬದುಕಿಕೊಂಡು, ತಾವಿರುವ ಮನುಷ್ಯದೇಹಕ್ಕೂ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯು ಹುಟ್ಟಿದಾಕ್ಷಣದಿಂದ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಗು ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ತಾಯಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಮೈಯನ್ನು ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಸ್ತನಪಾನದೊಂದಿಗೆ ಕರುಳಿನೊಳಕ್ಕೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ. ಮಗು ಬೆಳೆದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ವಿಧಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಕರುಳನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮಗುವಿನ ಪಚನಾಂಗ, ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ಮಿದುಳಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವಿದೆಯೆಂದು ಈಗ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇನ್ನಿತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲೂ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನರಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ, ಅವುಗಳ ವರ್ತನೆಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ! ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಶಿಲೀಂಧ್ರವೊಂದು ಮರದಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವ ಬಡಗಿ ಇರುವೆಗಳನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿ, ಅವುಗಳು ಆಯ ತಪ್ಪಿ ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೊರಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮಹುಳುಗಳು ಮಿಡತೆ ಹಾಗೂ ಇರುವೆಗಳೊಳಕ್ಕೆ ಹೊಕ್ಕಿ, ಅವನ್ನು ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ತಾವೇ ನೀರಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಟೋಕ್ಸೋಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಎಂಬ ಪರೋಪಜೀವಿಯು ಇಲಿಯ ಮಿದುಳೊಳಗೆ ಸೇರಿ, ಬೆಕ್ಕಿನ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಮೂಲಕ ಬೆಕ್ಕಿನ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ!

ನಮ್ಮ ಕರುಳೊಳಗಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿನ ಮೇಲೆ ಅದೆಂತಹ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಬಹು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾದ ಅಧ್ಯಯನಗಳೀಗ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಕರುಳೊಳಗಿನ ನೂರು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳ ಒಟ್ಟು ತೂಕವು ಒಂದೂವರೆ ಕಿಲೋಗ್ರಾಂನಷ್ಟಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿಗೆ ಸರಿದೂಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಸ್ರವಿಸುವ ಹಲತರದ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಕರುಳಿನ ಮೇಲೂ, ಅಲ್ಲಿರುವ ನರಗಳ ಮೇಲೂ, ಆ ಮೂಲಕ ಮಿದುಳಿನ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕರುಳೊಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೂ, ವರ್ತನೆಯ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಎರಡನೇ ಮಿದುಳಿನಂತೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಿಸುತ್ತವೆ!

ಮಗು ಜನಿಸಿದಾಗ ಮಿದುಳು ಇನ್ನೂ ಅಪಕ್ವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯ ಎದೆಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಹಲವು ವಿಶಿಷ್ಠ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಮಗುವಿನ ಮಿದುಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ. ಸ್ತನಪಾನದ ಮೂಲಕ ಕರುಳನ್ನು ಸೇರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಕೂಡ ಮಗುವಿನ ಮಿದುಳಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ನವಮಾಸ ತುಂಬಿದ, ಸಹಜವಾಗಿ ಹೆರಿಗೆಯಾದ, ಎದೆಹಾಲನ್ನಷ್ಟೇ ಕುಡಿದ, ಪ್ರತಿಜೈವಿಕಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸದ ಶಿಶುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಿದುಳಿನ ಪೋಷಣೆಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಡಬ್ಬದ ಪುಡಿ ಹಾಗೂ ಪಶುವಿನ ಹಾಲುಗಳು ಮಾನವ ಶಿಶುವಿನ ಮಿದುಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸ್ತನಪಾನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನೂ ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪಶುವಿನ ಹಾಲು ಅದರ ಕರುಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೂಕ್ತ, ನಮ್ಮ ಶಿಶುಗಳಿಗಲ್ಲ.

ನರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ವಾಹಕಗಳಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವ ಸೆರೊಟೊನಿನ್, ಗಾಬಾ, ಡೋಪಮಿನ್, ನಾರ್ ಎಪಿನೆಫ್ರಿನ್ ಮುಂತಾದ ಸಂಯುಕ್ತಗಳನ್ನು ಕರುಳೊಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಕೂಡ ಸ್ರವಿಸುತ್ತವೆ; ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಶೇ. 90ರಷ್ಟು ಸೆರೊಟೊನಿನ್ ಹಾಗೂ ಶೇ. 50ರಷ್ಟು ಡೋಪಮಿನ್ ಕರುಳಿನಲ್ಲೇ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಆಹಾರದ ಶರ್ಕರಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುವ ಬ್ಯುಟಿರೇಟ್, ಪ್ರೊಪಿಯೋನೇಟ್, ಅಸಿಟೇಟ್ ಮುಂತಾದ ಕಿರು ಮೇದೋ ಆಮ್ಲಗಳು ಕೂಡ ಮಿದುಳಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಈ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಮಿದುಳಿನ ನರವರ್ಧಕ ಪ್ರೊಟೀನ್ (ಬಿಡಿಎನ್ಎಫ್) ಅನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಮೂಲಕ ನರಕೋಶಗಳನ್ನು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ನರಕೋಶಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ನವಜಾತ ಶಿಶುವಿನ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅರಿಯುವಿಕೆ, ನೆನಪು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮುಂತಾದ ಮೂಲಭೂತ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಭಾಗಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಎನ್ಎಫ್ ಹಾಗೂ ಇತರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಜನ್ಯ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.

ಒತ್ತಡ, ಭಯ, ಆತಂಕಗಳ ನಿಭಾವಣೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನ, ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆ, ಹಸಿವು-ಸಂತೃಪ್ತಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ತಾಯಿಯ ಆರೈಕೆ, ಎದೆಹಾಲಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗೂ ಕರುಳಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಕರುಳೊಳಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸುವ ನೂರಾರು ಜಾತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯರೊಳಗಿನ ಇಂತಹ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯು ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳ ಹರಡುವಿಕೆಗೆ (ತಾಯಿಂದ ಮಗುವಿಗೆ, ಆಹಾರದ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬರಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ) ನೆರವಾಗುವುದರಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಿಗೂ ಅದರಿಂದ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ! ಎಳವೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಪಗಳಾದರೆ ಜೀವನವಿಡೀ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಗೆ ತೊಡಕುಂಟಾಗುವ ಸ್ವಲೀನತೆಯಂತಹ (ಆಟಿಸಂ) ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕರುಳಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಲ್ಲಾಗುವ ವ್ಯತ್ಯಯಗಳೇ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಈಗ ತರ್ಕಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಸಸ್ಯಾಹಾರದ (ಸಕ್ಕರೆ, ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳು) ಅತಿಸೇವನೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯರಲ್ಲೂ, ಶಿಶುಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಜೈವಿಕಗಳ ಅತಿಬಳಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಶಿಶುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಿ, ಮಿದುಳಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂನತೆಗಳಾಗಬಹುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವಲೀನತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯುಳ್ಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಪಚನಾಂಗದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಈ ವಾದವನ್ನು ಪುಷ್ಠೀಕರಿಸುವಂತಿದೆ.

ಕರುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಆಹಾರವನ್ನೇ ಮನುಷ್ಯರು ತಿನ್ನುವಂತೆ ಅವು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ. ಒಂದೇ ಥರದ ಆಹಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೇವಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಆ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂಥವರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದರೆ ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಕಷ್ಟಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತವೆ, ವಿಷಕಾರಿ ಸಂಯುಕ್ತಗಳನ್ನು ಸ್ರವಿಸತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ರುಚಿ ಕೆಡುತ್ತದೆ, ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಅನುಭವವೂ, ಬೇಸರಿಕೆಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದ ಆಹಾರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನಬೇಕಾದ ಒತ್ತಡವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಸಕ್ಕರೆ-ಸಿಹಿಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು ಅವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ ಕಷ್ಟಕ್ಕೀಡಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಸಕ್ಕರೆ-ಸಿಹಿಯ ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದು ಹೀಗೆಯೇ.

ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿಯೂ ಕರುಳೊಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಏರುಪೇರಾದರೆ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ವರ್ತನೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮಗಳಾಗಬಹುದು. ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಕರುಳಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಖಿನ್ನತೆ, ಆತಂಕ ಮುಂತಾದ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ, ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ, ಹೃದ್ರೋಗ ಮುಂತಾದ ದೈಹಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಟೋಕ್ಸೋಪ್ಲಾಸ್ಮ ಪರೋಪಜೀವಿಯಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಿ, ಡೋಪಮಿನ್ ಸ್ರಾವದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿ ಇಚ್ಛಿತ್ತ ವಿಕಲತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದೆಂಬ ಸಂದೇಹಗಳೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಹಿರಿವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅಲ್ಜೀಮರ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆ, ಪಾರ್ಕಿನ್ಸನ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆ ಮುಂತಾದ ಮಿದುಳಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಮೂಲದ ಡೋಪಮಿನ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ಕೊರತೆಯು ಕಾರಣವಿರಬಹುದೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳಾಗಬೇಕಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿನ ಮೇಲೂ, ಆ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ವರ್ತನೆಯ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಲ್ಲ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯ. ಸೊಪ್ಪು, ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸೇವಿಸಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಬೇಕು, ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಿ ಕೆಟ್ಟ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು. ಪ್ರತಿಜೈವಿಕಗಳು, ನೋವು ನಿವಾರಕಗಳು ಹಾಗೂ ಆಮ್ಲ ನಿರೋಧಕಗಳನ್ನು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಬಳಸಬೇಕು. ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಊರುಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿನ ನೀರು-ಆಹಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಬಗೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.

15_10_2015_006_004

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 11: ಸಸ್ಯಾಹಾರ ದಿನದಂದು ಆಗಲಿ ಸತ್ಯಶೋಧನೆ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಮನುಷ್ಯರಾದವರು ಮತ್ತೆ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವುದೆಂದರೆ ಜೀವವಿಕಾಸವನ್ನು 30-40 ಲಕ್ಷ ವರ್ಷ ಹಿನ್ನಡೆಸಿದಂತೆ, ಗಳಿಸಿದ ಮನೋದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಂತೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದರಿಂದ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಷ್ಟವೇ ಆಗಬಹುದು.

ಇಂದು, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1, ವಿಶ್ವ ಸಸ್ಯಾಹಾರ ದಿನ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಜಾಲಕಿಂಡಿಯನುಸಾರ, ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ, ಜನರನ್ನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಈ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಉದ್ದೇಶ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯರ ವಿಕಾಸ, ದೇಹದ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಆಹಾರದ ಒಳಿತು-ಕೆಡುಕುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಶತಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶೇ. 95ರಷ್ಟಿರುವ ಮಿಶ್ರಾಹಾರಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು ಫಲದಾಯಕವೇ?

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಈಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರೂ ಹೋಮೋ ಸಾಪಿಯನ್ಸ್ ಸಾಪಿಯೆನ್ಸ್ ಎಂಬ ಪ್ರಾಣಿಗಳು; ಎರಡು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸೀಳು ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದವರ ಸಂತಾನದವರು. ಎಲ್ಲಾ ಮನುಜರ ನಡುವೆ ಶೇ. 99.9ರಷ್ಟು ಸಾಮ್ಯತೆ (ಹೊರಚಹರೆಯಷ್ಟೇ ಬೇರೆ) [Science 2002;298(5602):2381]; ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಜಾತಿ, ಒಂದೇ ಮತ, ಒಂದೇ ಕುಲ.

ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ವಾನರರು ಮಿಶ್ರಾಹಾರಿ ಮಾನವರಾಗುವುದಕ್ಕೆ 30-40 ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾದವು.[Science 2014;345(6192):1236828] ಪರಿಸರದ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳಿಂದ, ಅದರಲ್ಲೂ 26 ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತೊಡಗಿದ ಹಿಮಯುಗದಿಂದ, ಸಸ್ಯರಾಶಿಯು ಬಾಧಿತವಾದಾಗ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಆಹಾರವು ದುರ್ಲಭವಾಯಿತು. ಆಗ ಸೀಳು ಕಣಿವೆಯ ಕೊಳ್ಳಗಳಿದ್ದ ಮೀನು, ಆಮೆ, ಮೊಸಳೆ ಮುಂತಾದ ಜಲಚರಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕಾಯಿತು, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಮಿದುಳು ಬಲಿಯಿತು.[PNAS 2010;107(2):10002, Quat Sci Rev, 2014;101:1] ಮಿದುಳು ಬೆಳೆದಂತೆ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಕೌಶಲವೂ ಬೆಳೆಯಿತು, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಾಂಸವೂ ದಕ್ಕಿತು. ಆಹಾರವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಜಜ್ಜಿ ಮೆದುಗೊಳಿಸಿ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ, ತಿನ್ನತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜೀರ್ಣಗೊಂಡು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶಗಳು ದೊರೆಯುವಂತಾಯಿತು. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ಪಚನಾಂಗ ಕಿರಿದಾಯಿತು, ಮಿದುಳು ಹಿಗ್ಗಿ ಅತಿ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಯಿತು, ದೇಹ ದೊಡ್ಡದಿದ್ದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಕ್ರಿಯವಾಯಿತು, ಉನ್ನತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.[Evol Anthro: Iss, News, Rev 1999;8(1):11, Comp Biochem Phys 2003;136(1):35, Science 2007;316:1558, Annu Rev Nutr 2010;30:291] ಮಾಂಸಾಹಾರವು ಆದಿಮಾನವರ ಸಂತಾನಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು; ಚಿಂಪಾಂಜಿಗಳ ಆಯುಸ್ಸು 60 ವರ್ಷ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಲೆಯೂಡಿಸುವ ಅವಧಿ 4-5 ವರ್ಷಗಳಿರುವಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರ ಆಯುಸ್ಸು 120 ವರ್ಷ, ಮೊಲೆಯೂಡಿಸುವ ಅವಧಿ ಕೇವಲ 2 ವರ್ಷ 4 ತಿಂಗಳು ಆಗುವಂತಾಯಿತು.[PLoS ONE 2012;7(4):e32452]

ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಮನುಷ್ಯರಾದವರು ಮತ್ತೆ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವುದೆಂದರೆ ಜೀವವಿಕಾಸವನ್ನು 30-40 ಲಕ್ಷ ವರ್ಷ ಹಿನ್ನಡೆಸಿದಂತೆ, ಗಳಿಸಿದ ಮನೋದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಂತೆ. ಶಿಶುಗಳು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಮನೋದೈಹಿಕ ಬೆಳವೆಣಿಗೆಗೆ ಪ್ರೊಟೀನು, ಮೇದಸ್ಸುಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಬೇಕು; ದಿನವಿಡೀ ತಿನ್ನಬಲ್ಲ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವು ಸಸ್ಯಾಹಾರದಿಂದ ಸಿಕ್ಕರೂ, ಬಡತನದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಮೊಟ್ಟೆ-ಮಾಂಸಗಳಿಂದಲೇ ಸಿಗಬೇಕು.[J Nutr 2003;133(11):3886S] ರಾಜಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಂಸಾಹಾರವೊಂದೇ ದಾರಿಯಾಗಿದೆ, ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಯುವ ಜನರನ್ನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಬಲಾತ್ಕರಿಸಿದರೆ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರೂ ಹೇಳಿದ್ದರು.[ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೃತಿಗಳು, 4;486]

ಎರಡು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಿಶ್ರಾಹಾರಿಗಳಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯರು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸತೊಡಗಿದ ಬಳಿಕ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಸೇವಿಸುವಂತಾಯಿತು; ಮಾಂಸಪ್ರಧಾನ ಆಹಾರವು ಧಾನ್ಯಪ್ರಧಾನ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಶೇ. 70ರಷ್ಟು ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳೂ, ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ತರಕಾರಿಗಳು, ಬೀಜಗಳು, ಗೆಡ್ಡೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಕಾಡಿನ ಹಣ್ಣುಗಳೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಧಾನ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಅರೆದು ತಯಾರಿಸಿದ ಬ್ರೆಡ್ಡು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ತರಕಾರಿಗಳೂ, ಮೀನು-ಮಾಂಸಗಳೂ ಬದಿಗೆ ಸರಿದವು. ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ಸಕ್ಕರೆಯ ಬಳಕೆಯೂ ತೊಡಗಿ, ಕಳೆದ ಮುನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 60-100 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿತು. ಮಾಂಸಜನ್ಯ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಹಾಗೂ ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದಸ್ಸು ಹೃದ್ರೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು 1955ರಿಂದ ಹೇಳತೊಡಗಿದ ಬಳಿಕ, ಅದರಲ್ಲೂ 1980ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಆಹಾರಸೂಚಿಯಲ್ಲಿ ಇವನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ, ಮೊಟ್ಟೆ-ಮಾಂಸಗಳ ಸೇವನೆಯು ಅಲ್ಪಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಳಿಯತೊಡಗಿತು, ಧಾನ್ಯಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಗೂ ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳೆಂಬ ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಪ್ರಮಾಣವು ಶೇ. 70-80ಕ್ಕೇರಿತು.[Am J Clin Nutr 2000;71(3):682] ಈಗೀಗ ಪೌಷ್ಠಿಕತೆಗಿಂತ ರುಚಿಯೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ, ಸಂಸ್ಕರಿತ ಸಸ್ಯಾಹಾರಗಳೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬತೊಡಗಿವೆ.

ಸಸ್ಯಾಹಾರವು ಮನೋದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವವು ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಬ್ರೆಡ್ ಮುಂತಾದ ಧಾನ್ಯಾಹಾರದ ಸೇವನೆಯು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ, ದಂತಕ್ಷಯ, ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಯಿಲೆ ಮುಂತಾದ ರೋಗಗಳೂ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿದವು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಮಮ್ಮಿಗಳಲ್ಲೇ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ.[JAMA. 2009;302(19):2091] ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರದ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ, ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹಗಳು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕಾಡತೊಡಗಿವೆ.

ಮಾಂಸ ಹಾಗೂ ಸೊಪ್ಪು-ತರಕಾರಿಗಳಿದ್ದ ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಆಹಾರವು ಕರುಳಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸಾಗಿ, ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಜೀರ್ಣವಾಗಿ, ಶರ್ಕರಗಳನ್ನು ಅತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ, ಸಕ್ಕರೆ, ಹಣ್ಣಿನ ರಸ, ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳೇ ತುಂಬಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಆಹಾರವು ಕರುಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ಬೇಗನೆ ಸಾಗಿ, ಅತಿ ಬೇಗನೆ ಜೀರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಶರ್ಕರಾಂಶಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸಸ್ಯಾಹಾರದಿಂದ ವಿಪರೀತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಸೇರುವ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಹಾಗೂ ಫ್ರಕ್ಟೋಸ್ ಶರ್ಕರಾಂಶಗಳು ನಮ್ಮ ಉಪಾಪಚಯವನ್ನು ತೊಂದರೆಗೀಡು ಮಾಡಿ, ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದೀಗ ದೃಢಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಮಾಂಸಾಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ಮೇದಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಪ್ರೊಟೀನುಗಳು ಘ್ರೆಲಿನ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿ ಹಸಿವನ್ನು ಇಂಗಿಸುತ್ತವೆ, ಲೆಪ್ಟಿನ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಪಚನಾಂಗದಿಂದ ಸ್ರವಿಸಲ್ಪಡುವ ಕೋಲೆಸಿಸ್ಟೋಕೈನಿನ್, ಜಿಎಲ್ ಪಿ – 1, ಪಿವೈವೈ ಗಳಂತಹ ಇನ್ನಿತರ ಸಂತೃಪ್ತಿಜನಕ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳನ್ನೂ ಮಾಂಸಾಹಾರವೇ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ. ಶರ್ಕರಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತಿಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಹಸಿವು ಹೆಚ್ಚಿ, ಪದೇ ಪದೇ ತಿನ್ನುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.[J Clin Endo Metab 2004;89:2963, Br J Nutr 2015;113(4):574]

ಸಸ್ಯಾಹಾರವಾದ ಶರ್ಕರಗಳೇ ಶರಾಬಿನ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಶರಾಬಿನಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ಚಟವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಯಕೃತ್ತಿಗೂ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ.[Adv Nutr 2013;4:226] ಸಕ್ಕರೆ, ಹಣ್ಣಿನ ರಸ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳ ಅತಿ ಸೇವನೆಯಿಂದ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಟ್ರೈಗ್ಲಿಸರೈಡ್, ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಹಾಗೂ ಯೂರಿಕಾಮ್ಲಗಳು ಏರುತ್ತವೆ; ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ, ರಕ್ತದ ಏರೊತ್ತಡ, ಹೃದ್ರೋಗ, ಯಕೃತ್ತು, ಮಿದುಳು ಹಾಗೂ ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೂ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೂ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.[Am J Clin Nutr 2007;86:899, Physiol Rev 2010;90(1):23, Nature Rev Gastro Hepatol 2010;7:251, Nature 2012;482(7383):27, Am J Pub Health 2012;102(9):1630, Pediatric Obesity 2015;10.1111/ijpo.12048]

ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಲು ಜೊಲ್ಲುರಸದಿಂದ ಹಿಡಿದು ದೊಡ್ಡ ಕರುಳೊಳಗಿನ ಶತಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಸಕ್ಕರೆಯ ಅತಿ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಬಾಯಿ ಹಾಗೂ ಕರುಳೊಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಿ ಹಲ್ಲು ಹಾಗೂ ಒಸಡಿನ ರೋಗಗಳಿಗೂ, ಹಲತರದ ಮನೋದೈಹಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.[Diab Meta Syn Ob: Tar Ther. 2012;5:175, J Psych Res 2015;63:1]

ಶರ್ಕರಗಳು ಹಾಗೂ ಖಾದ್ಯತೈಲಗಳು ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ, ಇಚ್ಛಿತ್ತ ವಿಕಲತೆ, ಗಮನ ಹೀನತೆ ಹಾಗೂ ಚಡಪಡಿಕೆ, ಕೋಪ ಹಾಗೂ ದಾಳಿಕೋರತನ ಮುಂತಾದ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದೆಂದೂ, ಇದಕ್ಕಿದಿರಾಗಿ, ಮೀನಿನಂತಹ ಮಾಂಸಾಹಾರವು ಇವನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲದೆಂದೂ ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ.[Biol Psych 1984;19(3):385, Dep Anx 2002;16:118, Eur J Clin Nutr 2004;58(1):24, Brit J Psych 2009;195(4):366, Inj Prev 2012;18(4):259, Am J Clin Nutr 2015;ajcn103846, PLoS One 2015;10(3):e0120220, J Health Psychol 2015;20(6):785]

ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಶರ್ಕರಗಳ ಅತಿ ಸೇವನೆಯೇ ಮನೋದೈಹಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆಯೆನ್ನುವುದು ದೃಢಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಆಹಾರಕ್ರಮವನ್ನು ಈಗಲೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹಾ ರೋಗಗಳಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ.[Scand J Nutr 2005;49 (2):75] ಅಲ್ಲದೆ, ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಶರ್ಕರಗಳನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ ಅಂತಹಾ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದನ್ನೂ ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ.[Nutrition 2015;31(1):1] ಹಾಗಿರುವಾಗ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದರಿಂದ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಷ್ಟವೇ ಆಗಬಹುದು.

01_10_2015_006_031

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 10: ನಮ್ಮನ್ನಾಳುತ್ತಿರುವ ಮದ್ದು, ಮದ್ದುಗುಂಡು [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 17, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ, ಇಂಧನ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣೆ ಮನುಶಃಯ ವಿಕಾಸದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದಲೂ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳಾಗಿ ಉಳಿದು ಬಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬದಲಾದಂತೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯಮಗಳಾದವು. ಇಂದು ಈ ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ದುರಂತ.

ನಮ್ಮ ವಿಕಾಸದಾದಿಯಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳಾಗಿರುವವು ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ, ಇಂಧನ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣೆ. ಇವು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರಕವಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವಂಥವು. ಆಧುನಿಕ ಮಾನವನ ಜೀವನಕ್ರಮವು ಬದಲಾದಂತೆ ಈ ನಾಲ್ಕರ ಸ್ವರೂಪವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿದೆ, ಪ್ರಕೃತಿದತ್ತವಾಗಿದ್ದವು ಈಗ ಖಾಸಗಿ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸೀಳು ಕಣಿವೆಗಳ ಜಲಚರಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಎರಡು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿಕಾಸಗೊಂಡ ಮಾನವರು, ಅಲೆಮಾರಿ ಬೇಟೆಗಾರರಾಗಿ ನಿಸರ್ಗದತ್ತ ಆಹಾರವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಧಾನ್ಯಗಳು ಹುದುಗೆದ್ದು ಸಾರಾಯಿಯಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು 10-13 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅದರಾಸೆಗೆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು, ಎಂಟತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಪಳಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆರೇಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪಶು-ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪಳಗಿಸಲಾಯಿತು, ನಾಲ್ಕೈದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪಶು ಹಾಲಿನ ಬಳಕೆಯೂ ತೊಡಗಿತು. ಎರಡು-ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಬ್ಬು ಬೇಸಾಯ ತೊಡಗಿ ನಂತರ ಸಕ್ಕರೆಯೂ ಬಂತು. ಅಲೆದಾಡುವುದು ತಪ್ಪಿತು, ನಾವು ಬೆಳೆದದ್ದು, ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದದ್ದು ನಮ್ಮ ಆಹಾರವಾಯಿತು. ಧಾನ್ಯ ಹಾಗೂ ಹಾಲಿನ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ದಂತಕ್ಷಯ, ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ, ಹೃದ್ರೋಗ, ಮೂಳೆಸವೆತ ಮುಂತಾದವು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಆರಂಭಗೊಂಡವು.

ಕೃಷಿಯೂ, ಪಶು-ಪಕ್ಷಿ ಸಾಕಣೆಯೂ ತೊಡಗಿದಂದಿನಿಂದ ಕಾಡು ಕಡಿದು ನಾಡು ಕಟ್ಟುವುದಾಯಿತು. ಕಾಡಿನೊಳಗೆ, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳೊಳಗೆ ಅವಿತಿದ್ದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಕಾಡತೊಡಗಿದವು. ಗದ್ದೆ, ಹಳ್ಳ-ಕೊಳ್ಳಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರಲ್ಲಿ ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ಬೆಳೆದು ಮಲೇರಿಯಾ, ಹಳದಿ ಜ್ವರ ಮುಂತಾದವು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಹರಡಿದವು. ಇಲಿ, ಬೆಕ್ಕು, ನಾಯಿ, ಹಂದಿ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ಲೇಗ್, ಟೈಫಸ್, ರೇಬೀಸ್ ಮುಂತಾದ ಇನ್ನಷ್ಟು ರೋಗಗಳು ಹರಡಿದವು, ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಕೊಂದವು.

ಆದಿ ಮಾನವರು ಗುಹಾವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಕೃತಿವಿಕೋಪಗಳೂ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಅವರ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ನಾಗರಿಕತೆ ಬೆಳೆದಂತೆ ಆಸ್ತಿ-ರಾಜ್ಯ-ದೇಶಗಳ ಗಡಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು, ಆ ವರೆಗೆ ಭೂಮಿಗೆ ಅಧೀನರಾಗಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರು ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ತಾವೇ ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯರೆಂಬಂತಾದರು. ಬೇಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆಸ್ತಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಕಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವೈರಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರೂ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿ ಕಲ್ಲು, ಕತ್ತಿ, ಗುರಾಣಿ, ಗದೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಯುದ್ಧ ತಯಾರಿಯೂ ಒಂದು ಉದ್ಯಮವಾಯಿತು.

ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ, ನೀರುಗಳೇ ಶಕ್ತಿಮೂಲಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ತೈಲ ಹಾಗೂ ಡಾಂಬರಿನ ಬಳಕೆ ತೊಡಗಿ, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿತು, 19 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ತೈಲದ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಿಂದ ಹಲಬಗೆಯ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಹೊರಬಂದವು. ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯೂ ಬಂತು. ಉಗಿಬಂಡಿ, ಕಾರು, ವಿಮಾನಗಳು ಬಂದವು, ಯುದ್ಧಗಳಿಗೂ ಹೊರಟವು.

ಹಿಂದೆ ಸಸ್ಯಜನ್ಯ-ಪ್ರಾಣಿಜನ್ಯ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಬಳಿಕ ಇಂತಹ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ರೂಪವೂ, ಒಡೆತನವೂ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟವು. ವಿಲೋ ತೊಗಟೆಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದ ಸಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಅತಿ ಪ್ರಬಲ ನೋವು ನಿವಾರಕವಾಯಿತು, ಸಿಂಕೋನಾ ತೊಗಟೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಕ್ವಿನಿನ್ ಹಾಗೂ ಚಿಂಗೌ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತೆಗೆದ ಆರ್ಟೆಮಿಸಿನಿನ್ ಗಳು ಮಲೇರಿಯಾ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಜೀವದಾಯಿಯಾದವು, ಗಂಟೆ ಹೂವಿನೊಳಗಿದ್ದ ಡಿಗಾಕ್ಸಿನ್ ಹೃದಯ ವೈಫಲ್ಯವುಳ್ಳವರಿಗೆ ವರದಾನವಾಯಿತು. ಆದರೆ ನಿಸರ್ಗದತ್ತ ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೂ, ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಗಳೂ ಹಕ್ಕುಸ್ವಾಮ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವರಿಗೂ ಸೇರಿದ್ದ ಔಷಧಗಳು ಕಂಪೆನಿಗಳ ಸೊತ್ತಾದವು, ವೈದ್ಯರು ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಅಧೀನರಾದರು.

ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ತೈಲ ಸಂಯುಕ್ತಗಳಲ್ಲದೆ, ಇನ್ನೂ ಹಲವು ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯೂ ತೊಡಗಿತು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸ್ಫೋಟಕಗಳಾಗಿ ಯುದ್ಧರಂಗಕ್ಕಿಳಿದವು, ಕೆಲವು ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳಾಗಿಯೂ, ಕೀಟನಾಶಕಗಳಾಗಿಯೂ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದವು, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಔಷಧಗಳಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲೂ, ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲೂ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಖಾಸಗಿ ರಾಸಾಯನಿಕ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಕೈಯೊಳಗಾಗಿ ಅವುಗಳ ಬಲವು ಬಹುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸ್ಫೋಟಕವಾಗಿ 1847ರಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದ ನೈಟ್ರೋಗ್ಲಿಸರಿನ್ 1878ರಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಯಿತು. ನೈಸರ್ಗಿಕ ತೈಲದ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಫಿನಾಲ್ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಬಾಲಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಸಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಕೃತಕ ತಯಾರಿಗೆ ನೆರವಾಯಿತು, ಮದ್ದುಗುಂಡುಗಳಿಗೂ ಕಚ್ಛಾವಸ್ತುವಾಯಿತು. ನೋವುಂಟು ಮಾಡುವ ಮದ್ದುಗುಂಡಿಗೂ ಫಿನಾಲ್, ನೋವು ನಿವಾರಿಸುವ ಆಸ್ಪಿರಿನ್ ಗೂ ಅದೇ ಫಿನಾಲ್! ಮೊದಲ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೆ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಫಿನಾಲ್ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡಲು ಹಲವು ಕುತಂತ್ರ, ಕಲಹಗಳಾದವು.

ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಬೆಳೆದವು, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಯುದ್ಧಗಳಿಗೆ ನೆರವಾದವು. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳೂ, ಮೂಳೆಮುರಿತಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮಗಳೂ ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದವು. ರಕ್ತ ಮರುಪೂರಣ, ನೋವು ನಿವಾರಕಗಳು, ಪ್ರತಿಜೈವಿಕಗಳು ಯುದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾದವು. ಯುದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಲೇರಿಯಾವು ಹಲವು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು, ಮಲಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಂಕೋನಾದಿಂದ ಕ್ವಿನಿನ್ ದೊರೆತ ಬಳಿಕ ಯೂರೋಪಿನ ದೇಶಗಳು ಭೂಮಿಯ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ದಂಡೆತ್ತಿ ಹೋಗಿ, ವಸಾಹತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೆ ಜರ್ಮನಿ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಗಳ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಲೋರೋಕ್ವಿನ್ ಬಂತು, ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಚೀನಾವು ಚಿಂಗೌ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಆರ್ಟೆಮಿಸಿನಿನ್ ಅನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಸೇನೆಗೆ ನೆರವಾಯಿತು.

ತೈಲ ಹಾಗೂ ರಾಸಾಯನಿಕ, ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲಿದ್ದ ಕಂಪೆನಿಗಳು ದೈತ್ಯಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದವು. ಮದ್ದನ್ನೂ, ಮದ್ದುಗುಂಡನ್ನೂ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಪೆನಿಗಳಂತೂ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ಕೊಬ್ಬಿದವು, ಸರಕಾರಗಳನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿಸಿದವು. ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ತೈಲ ನಿಕ್ಷೇಪಗಳಿಗಾಗಿ ದಾಳಿಗಳೂ, ಯುದ್ಧಗಳೂ ನಿತ್ಯಕ್ರಮವಾದವು, ಅಂತಹ ಅಸ್ಥಿರತೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ, ಔಷಧಗಳು, ಇಂಧನಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ತುಟ್ಟಿಯಾದವು.

ಇಂತಹ ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳ ತಂತ್ರಗಳೇ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೇತುವಾದವು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಬಳಿಕ ಜರ್ಮನಿಯ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ತೈಲ, ರಾಸಾಯನಿಕ, ಬಣ್ಣ (ಡೈ), ಸ್ಫೋಟಕ, ಔಷಧ ಕಂಪೆನಿಗಳು 1926ರಲ್ಲಿ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ – ಬಣ್ಣದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ – ಎಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಂದಾದವು. ಜುಲೈ 1932ರ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಟ್ಲರನ ನಾಜಿ ಪಕ್ಷವು ಇಮ್ಮಡಿ ಮತಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದೊಡನೆ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಮಾರ್ಕ್ ನಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ದೇಣಿಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷವೇ ಹಿಟ್ಲರ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದಾಗ, ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ನ ತೈಲ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯಿತು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅದರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಖರೀದಿಗೆ ಸರಕಾರಿ ಖಾತರಿಯೂ ದೊರೆಯಿತು.

ಹಿಟ್ಲರನ ವಿಶೇಷ ಸುರಕ್ಷಣಾ ವಿಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಎಸ್ಸೆಸ್ ನಲ್ಲಿ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತಿದರು. ಮುಂದೆ 1938ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯು ನೆರೆರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸತೊಡಗಿದಾಗ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ತನ್ನ ತೈಲ-ರಾಸಾಯನಿಕ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸತೊಡಗಿತು. ಪೋಲಂಡಿನ ಆಶ್ವಿಟ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಹಾಕಿದ್ದ ಅತಿ ಭೀಕರ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲೂ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಭಾಗಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಬಂಧಿತರಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ನ ಲಸಿಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ಔಷಧಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯೋಗಪಶುಗಳಾದರು, ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಬಂಧಿತರನ್ನು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಹತ್ಯೆಗೈಯುವುದಕ್ಕೂ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಒದಗಿಸಿದ್ದ ವಿಷಾನಿಲವೇ ಬಳಕೆಯಾಯಿತು.

ಮಹಾಯುದ್ಧ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ, 1945-46ರಲ್ಲಿ, ನ್ಯೂರೆಂಬರ್ಗ್ ತನಿಖಾ ಮಂಡಳಿಯು ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಅನ್ನು ಮೂರು ಕಂಪೆನಿಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯಿತು ಹಾಗೂ ಅದರ  24 ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸಮೂಹ ಹತ್ಯೆಯ ದೋಷಿಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಿತು. ಆದರೆ 1951ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡರು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವೇ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೇರಿದರು! ಇಂದು ಆ ಮೂರು ಕಂಪೆನಿಗಳೂ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಗಿಂತ 20 ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆ, ವಿಶ್ವದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಹರಡಿವೆ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಜನರು ಸತ್ತರು, ಸೋತ ಹಿಟ್ಲರ್ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು; ಆದರೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಐಜಿ ಫಾಬೆನ್ ಘಟಕಗಳು ಮತ್ತೆ ಮೆರೆದವು. ವಿಯೆಟ್ನಾಂನಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸಲು, ಜನರ ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಸುಲಿಯಲು ಅಮೆರಿಕದ ಸೇನೆಗೆ ನಪಾಮ್ ಹಾಗೂ ಏಜಂಟ್ ಆರೆಂಜ್ ಕಳೆನಾಶಕಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದ ಕಂಪೆನಿಗಳೂ ಮೆರೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಆಹಾರ, ಇಂಧನ, ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿರುವ ದೈತ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಇಂದು ಎಲ್ಲ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೂ ಹಣ ಚೆಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸರಕಾರಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಯುದ್ಧಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆಗಳು, ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಲಾಭವನ್ನು ತರುವುದರಿಂದ ಅವನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಸರಕಾರಗಳು ಯತ್ನಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

17_09_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 9: ಕೆಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಕಾರಾಗೃಹಗಳ ಆರೋಗ್ಯ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 3, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳುಳ್ಳವರು ಅಪರಾಧವೆಸಗುವುದು ಹೆಚ್ಚು, ಜೈಲುವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗುವುದೂ ಹೆಚ್ಚು. ಕೈದಿಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿ ಸತ್ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಜೈಲುಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ.

ಕಳೆದ ಆಗಸ್ಟ್ 16ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ನರವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್) ಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವನಾಥ ಎಂಬ 22ರ ಹರೆಯದ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ತಿಮಿತವಿಲ್ಲದ ಕೈದಿಯನ್ನು ಗರುಡ ಪಡೆಯ ಜವಾನರು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಸಾಯಿಸಿದರು. ಕೈದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅಪರೂಪವಲ್ಲ, ಮನೋರೋಗವುಳ್ಳವರು ವ್ಯಗ್ರರಾಗುವುದೂ ಹೊಸತಲ್ಲ, ವಿಶ್ವನು ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದುದೂ ಅದೇ ಮೊದಲಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ, ವಿಶ್ವನಂಥವರ ದುರ್ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಮಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಸಂದೇಹವೇಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮನೋರೋಗಿಗಳತ್ತ ನಮ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಕೈದಿಗಳತ್ತ ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ಸಮಾಜವನ್ನು ಅಳೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರಾಗೃಹಗಳೊಳಕ್ಕೆ ಹೊಕ್ಕಬೇಕು ಎಂದು ಖ್ಯಾತ ರಷ್ಯನ್ ಲೇಖಕ ದಸ್ತಯಫ್ ಸ್ಕೀ ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ. ಬಹು ಹಿಂದೆ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನೂ, ಆಳುವವರ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲರೆದುರು ಶಿಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ, 18ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದೀಚೆಗೆ, ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಗೌಪ್ಯವಾಗಿರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕಾರಾಗೃಹಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕಾನೂನುಗಳೂ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳೂ ಬಂದವು. ಇಂದು ಯಾವುದೇ ಸಿದ್ಧ ಅಪರಾಧಿಯು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಿಂದ ದೊರೆತ ಶಿಕ್ಷೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಿಲ್ಲ, ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಯು ಬಂಧನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಕೈದಿಯ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕುಗಳೂ ಊರ್ಜಿತದಲಿರುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಲಯವು ಕೂಡ ಕೈದಿಗಳು ಮನುಷ್ಯರೆನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತರೆ ದೇಶವೂ, ಸಂವಿಧಾನವೂ ಅಪರಾಧಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸನದಿನ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಅಪರಾಧವು ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕ ಮನಸ್ಸಿನ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿ ಸರಿಪಡಿಸುವ ವಾತಾವರಣವು ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಬಾಪೂಜಿಯ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು. ಅಪರಾಧಿಗಳ ಮನಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ವೃತ್ತಿಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನೊದಗಿಸಿ ಸುಧಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಈಗ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಸತ್ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿಸಿದರೆ ಅವರಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೂ, ಇಡೀ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಒಳಿತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾರಾಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರನ್ನೂ, ಸುಧಾರಣಾ ತಜ್ಞರನ್ನೂ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಸೂಚಿಸಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ನಿರ್ಮಲ ಪರಿಸರ, ಗಾಳಿ-ಬೆಳಕಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರ, ಉಡುಪುಗಳು, ಶುದ್ಧ ನೀರು, ಶೌಚ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಸಕಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲ ಕೈದಿಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯಬೇಕೆನ್ನುವುದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಶಗಳು ಒಪ್ಪಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಬಾಲಾಪರಾಧಿಗಳನ್ನು, ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಯಮಗಳೂ ಇವೆ.

ಇವು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಜೈಲು ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲೂ ಇವೆಯಾದರೂ ಕಾರ್ಯಗತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅತಿ ನಾದುರಸ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಜೈಲು ಕಟ್ಟಡಗಳು, ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಕೈದಿಗಳು, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಗಳು, ನೈರ್ಮಲ್ಯದ ಕೊರತೆ, ಜೈಲು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಕೊರತೆ, ಕೈದಿಗಳ ಆರೈಕೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಪಗಳು, ಜೈಲೊಳಗಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮುಂತಾದ ಹಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜೈಲು ಸೇರಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸುಧಾರಿಸುವ ಬದಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹಲವು ತೀರ್ಪುಗಳು ಹಾಗೂ ಹಲವು ಸಮಿತಿಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಈ ದುಸ್ಥಿತಿಯು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಪರಾಧ ದಾಖಲಾತಿ ಸಂಸ್ಥೆಯು 2013ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಕಾರಾಗೃಹಗಳ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನುಸಾರ, ನಮ್ಮ ದೇಶದ 1391 ಕಾರಾಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ 3,47,859 ಕೈದಿಗಳಿರಬೇಕಾದಲ್ಲಿ 4,11,992 ಕೈದಿಗಳು, ಅಂದರೆ ಶೇ. 118.4ರಷ್ಟು, ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ 13100 ಕೈದಿಗಳಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ 14118 ಕೈದಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಜಂಗುಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕೈದಿಗಳಿರುವುದು, ಶೌಚಾಲಯಗಳ ಕೊರತೆ (ಕೆಲವೆಡೆ 60-70 ಕೈದಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು), ಸೋಂಕುಗಳ ಹರಡುವಿಕೆ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ದೊರೆಯದಿರುವುದು ಇವೇ ಮುಂತಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಕೈದಿಯ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೂ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಮೇಲಿನ ವರದಿಯನುಸಾರ, ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಕೈದಿಗಳಲ್ಲಿ 129608 ಶಿಕ್ಷೆಗೊಳಗಾದವರು, 278503 (ಶೇ.67) ವಿಚಾರಣಾಧೀನರು; ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ 4418 ಶಿಕ್ಷೆಗೊಳಗಾದವರು, 9506 (ಶೇ. 67) ವಿಚಾರಣಾಧೀನರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಶೇ.58ರಷ್ಟು ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ಶೇ. 28ರಷ್ಟು ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರು, ಶೇ. 42ರಷ್ಟು ಪ್ರೌಢ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಗಿಸದವರು. ಹೀಗೆ ಮೂವರಲ್ಲಿಬ್ಬರು ಕೈದಿಗಳು ಬಡತನ, ಅನಕ್ಷರತೆ, ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರ ನೆರವು ದೊರೆಯದಿರುವುದು, ಆಡಳಿತದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಾ ಜೈಲಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ದೇಶದ ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಕೊರತೆಯೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ; ಮಂಜೂರಾದ ಒಟ್ಟು 76684 ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ 51818 ಮಂದಿಯಷ್ಟೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಮಂಜೂರಾಗಿರುವ 2225 ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ 1718 (ಶೇ.77) ಮಾತ್ರವಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 1107 ಜೈಲು ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 593 ಮಾತ್ರ ಭರ್ತಿಯಾಗಿವೆ, 1652 ಅರೆವೈದ್ಯಕೀಯ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ 1103 ಮಾತ್ರ ಭರ್ತಿಯಾಗಿವೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ 18 ಜೈಲು ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಐವರಷ್ಟೇ ಇದ್ದಾರೆ, 39 ಅರೆವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಲ್ಲಿ 17 ಮಾತ್ರವಿದ್ದಾರೆ.

ಕೈದಿಗಳ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಸುಧಾರಣಾ ಅಧಿಕಾರಿ, ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು, ಮನೋವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಒಟ್ಟು 951 ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 565 ಮಾತ್ರ ಭರ್ತಿಯಾಗಿವೆ. ಕೈದಿಗಳ ಸುಧಾರಣೆಗೆಂದು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು/ಮನೋವೈದ್ಯರ ಹುದ್ದೆಗಳಿದ್ದು, ಅವುಗಳೂ ಖಾಲಿಯಿವೆ. ಜೈಲುವಾಸಿಗಳ ಮನೋದೈಹಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ನೆರವಾಗಬಲ್ಲವರೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಕೈದಿಗಳು ಸುಧಾರಣೆಯಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ದೇಶದ 4820 ಕೈದಿಗಳು (ಶೇ. 1.2) ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ 283 (ಶೇ.2) ಕೈದಿಗಳು ಮನೋರೋಗಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಅದೇ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕವಿದೆ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ, ಇತರೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧ್ಯಯನಗಳನುಸಾರ, ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಜೈಲುವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮೂರರಿಂದ ಐದು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತವೆ; ಶೇ. 4ರಷ್ಟು ಕೈದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿತ್ತ ವಿಕಲತೆಯಂತಹ ಗಂಭೀರ ಮನೋರೋಗಗಳು, ಶೇ. 10ರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಖಿನ್ನತೆ, ಶೇ. 65ರಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಘಾತುಕತನದಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ, ತಂಬಾಕು, ಮದ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಮಲು ಪದಾರ್ಥಗಳ ಚಟವೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳುಳ್ಳವರು ಅನ್ಯರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ತಮಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆಳಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹಾ ಅಪಾಯಗಳು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹದ 5024 ಕೈದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ನ ಹಿರಿಯ ತಜ್ಞರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ 2008-9ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾದ ಅಧ್ಯಯನದ ವರದಿಯೊಂದು 2011ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಅದರನುಸಾರ, 4002 (79.6%) ಕೈದಿಗಳು ವಿವಿಧ ಚಟಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು; ಆ ಪೈಕಿ 1389 (27.6%) ಕೈದಿಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಗಾಂಜಾ, ಅಫೀಮು, ನಿದ್ರೆ ಗುಳಿಗೆಗಳ ಸೇವನೆಯು ಜೈಲು ಸೇರಿದ ಬಳಿಕ ಒಂದೂವರೆಯಿಂದ ಆರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕಕಾರಿ ವಿಷಯವನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕೈದಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ, ಅಮಲಿನ ಚಟವೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದೂ, ಅದನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೈದಿಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸವಿವರವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯುಳ್ಳ ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಜೈಲಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂದೂ ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ನ ಈ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಮಾನಸಿಕ ಸ್ತಿಮಿತವಿಲ್ಲದ ಕೈದಿಗಳು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸತೊಡಗಿದರೆ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೈಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಜೈಲು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯು ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕೆಂದೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.

ಜೈಲಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಕೈದಿಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವುದು, ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು, ಇತರ ದೈಹಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನೊದಗಿಸುವುದು, ಅಗತ್ಯವುಳ್ಳ ಕಾನೂನಿನ ನೆರವನ್ನೊದಗಿಸುವುದು, ಜೈಲುಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನೂ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸುವುದು, ಕೈದಿಗಳ ಸಂದಣಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷದವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಸ್ಥಳೀಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಕ್ರಿಯಾನ್ವಯಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಆ ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ವರದಿಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲೇ ಅಚ್ಚೊತ್ತಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಈ ಪಾಠಗಳು ವಿಶ್ವನ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್ ಗೇ ಅನ್ವಯಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ?

03_09_2015_006_026

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 8: ನಾವಿನ್ನು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲನ್ನು ತಿನ್ನಬಹುದಂತೆ! [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಆಗಸ್ಟ್ 20, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಕೊಬ್ಬಿನ ಅತಿಸೇವನೆಯಿಂದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಹೆಚ್ಚಿ ಹೃದಯಾಘಾತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಳೆದ ಅರುವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೆದರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊಬ್ಬು ನಿಗ್ರಹವು ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಕೋಟಿಯ ಉದ್ಯಮವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಈ ಕೊಬ್ಬಿನ ಭೂತದ ವಿಮೋಚನೆಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಕಾಲ ಕೂಡಿಬಂದಿದೆ.

ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ತಿನ್ನಬಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರ ಬಾಯಿಗೆ ಕಳೆದ ಅರುವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಪೆಡಂಭೂತ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್. ‘ನೀವಿನ್ನು ಮಾಂಸ-ಮೊಟ್ಟೆ ತಿನ್ನಲೇಬಾರದು, ಬೆಣ್ಣೆ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಿ’ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲ ಹೃದ್ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಕಟ್ಟಪ್ಪಣೆ. ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಭಯದಿಂದ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿನ್ನದವರಿಗೂ ಹೃದಯಾಘಾತವಾಗುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ? ಚಿಕಿತ್ಸಾರ್ಥಿಗಳು ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿದರೂ ವೈದ್ಯರು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ವೈದ್ಯರಾದರೂ ಹೇಗೆ ಹೇಳಿಯಾರು? ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಎಣ್ಣೆ, ಬೆಣ್ಣೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕೊಬ್ಬುಗಳೇ ಮನುಷ್ಯರ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಶತ್ರುಗಳೆಂದು ಐವತ್ತರ ದಶಕದಿಂದಲೇ ಕೂಗಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೊಬ್ಬು ದೇಹದ ಕಣಕಣದಲ್ಲೂ, ಮಿದುಳಿನಲ್ಲೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ, ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೂ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಶತ್ರುವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನೆಲ್ಲ ಅತಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಟ್ಟ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಈ ಗದ್ದಲ-ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಹೃದ್ರೋಗಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣವೇನೆನ್ನುವುದು ಅಡಗಿ ಹೋಗಿದೆ.

ಕಳೆದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬು ದೂಷಣೆಯು ಬೃಹತ್ ಉದ್ಯಮವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಸೊನ್ನೆ ಕೊಬ್ಬು, ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬು, ಒಳ್ಳೆ ಕೊಬ್ಬು ಎಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲಿ 15000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ತಿನಿಸುಗಳು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಡಾಲರು (200 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ.) ಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ವಹಿವಾಟು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ, ಇವುಗಳ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆಂದೇ ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ಕೋಟಿ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೊಬ್ಬಿಳಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು, ವ್ಯಾಯಾಮ ಶಾಲೆಗಳು, ಯೋಗ ಶಾಲೆಗಳು ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಇಳಿಸುವ ಸ್ಟಾಟಿನ್ ಗಳಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗೂ ಮಿಕ್ಕಿದ ಆದಾಯವಿದೆ. ಕೊಬ್ಬಿನ ಭೂತಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಕೆಯೆಷ್ಟು!

ಆದರೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಭೂತದ ಅಂತ್ಯಕಾಲ ಸನ್ನಿಹಿತವಾದಂತಿದೆ, ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಕೋಟಿಯ ಕೊಬ್ಬು ನಿಗ್ರಹ ವಹಿವಾಟಿನ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಅಲುಗಾಡತೊಡಗಿದೆ.

ಅಮೆರಿಕದ ಹೃದ್ರೋಗ ತಜ್ಞರು ನವಂಬರ್ 2013ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಹೊಸ ವರದಿಯಲ್ಲಿ, ರಕ್ತದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನಿಳಿಸಲು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಹಾಗೆ ಇಳಿಸುವುದರಿಂದ ಹೃದಯಾಘಾತವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಗುಮ್ಮನನ್ನು ತೋರಿದ್ದವರೇ ಅದಕ್ಕಿನ್ನು ಮದ್ದಿನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಮತ್ತೀಗ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವು ಪ್ರತೀ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯ ಕರಡು ಹೊರಬಿದ್ದಿದೆ; ಸೇವಿಸುವ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣವು ದಿನಕ್ಕೆ 300ಮಿಗ್ರಾಂ ಮೀರಬಾರದೆಂದು ಈ ಹಿಂದೆ ನೀಡಲಾಗಿದ್ದ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದೂ, ಆಹಾರದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೂ, ರಕ್ತದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಗಳಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆಯೆಂದೂ, ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಅತಿ ಸೇವನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಲುವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಭೂತವನ್ನು ಕುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವೇ ಈಗ ಭೂತ ವಿಮೋಚನೆಗೆ ಮುಂದಾಗಿದೆ.

ಈ ಹಿಂಪಡೆತಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನೆನ್ನುವುದೂ ಆ ಕರಡಿನಲ್ಲಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಕೋಟಿ ಜನರು, ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಅರ್ಧದಷ್ಟು, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಮಧುಮೇಹ, ಹೃದ್ರೋಗ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮುಂತಾದ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಮೂವರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವಯಸ್ಕರು, ಹಾಗೂ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಯುವಜನರು ಅತಿ ತೂಕ ಯಾ ಬೊಜ್ಜು ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ದೃಢವಾದ, ನೂತನವಾದ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆಯನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸುಳ್ಳನ್ನು ತಿದ್ದುವುದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಧೈರ್ಯ ಬೇಕಾಗಿದೆ!

ಕೊಬ್ಬು ಮನುಷ್ಯನ ಮೊದಲ ವೈರಿ ಎಂಬ ವಾದವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು 1950ರ ಮೊದಲಲ್ಲಿ. ಅಮೆರಿಕದ ಮಿನೆಸೋಟ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಶರೀರ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ಆನ್ಸೆಲ್ ಕೀಸ್ ಅವರನ್ನು ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಜನಕನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕೀಸ್ ಗಮನಿಸಿದ್ದರು. ಅಮೆರಿಕದ ಶ್ರೀಮಂತರು ಬಹಳಷ್ಟು ಕೊಬ್ಬಿನಂಶವಿರುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಅದೇ ಕೊಬ್ಬು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಅದುವೇ ರಕ್ತನಾಳಗಳೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಉಬ್ಬುಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿ ಹೃದಯಾಘಾತವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ತರ್ಕವನ್ನು ಕೀಸ್ ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಶ್ರೀಮಂತರು ತಿನ್ನುವುದೂ ಹೆಚ್ಚು, ಅವರಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತವೂ ಹೆಚ್ಚು ಎನ್ನುವುದು ನಿಜವಿದ್ದರೂ, ಕೊಬ್ಬು ತಿಂದು ರಕ್ತನಾಳ ಕೆಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಕೀಸ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಹಲವರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ಅಮೆರಿಕದ ಹೃದ್ರೋಗ ಸಂಘವು ಕೀಸ್ ಅವರ ವಾದವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು; ಬೆಣ್ಣೆ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಪಶು ಮಾಂಸಗಳ ಸೇವನೆಯು ಹೃದಯದ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆಂದು 1956ರಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ಸಂಘವು 1961ರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ವರದಿಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಇಡೀ ಹಾಲು, ಕೆನೆ, ಗಿಣ್ಣು, ಬೆಣ್ಣೆ, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆ, ಮಾಂಸಗಳು ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮೇದಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲವೆಂದೂ, ಜೋಳದ ಎಣ್ಣೆ, ಹತ್ತಿ ಎಣ್ಣೆ, ಸೋಯಾ ಎಣ್ಣೆಗಳು ಅದನ್ನು ಇಳಿಸಬಲ್ಲವೆಂದೂ ಹೇಳಿತು.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಭೂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು; ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆ, ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಶತ್ರುಗಳಾಗಿ, ಆಗಿನ್ನೂ ಹೊಸದಾಗಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಖಾದ್ಯತೈಲಗಳು, ಕೆನೆ ತೆಗೆದ ಹಾಲು ಮಿತ್ರರಾದವು, ಬೃಹತ್ ಉದ್ಯಮಗಳಾದವು. ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಆಧಾರಗಳೇನೆಂದು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿದವರನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಕೆನ್ಯಾದ ಮಸಾಯಿ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರಲ್ಲಿ ಹೃದ್ರೋಗವೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವಾಂಡರ್ ಬಿಲ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಜಾರ್ಜ್ ಮಾನ್ ಆಗಲೇ ಶ್ರುತ ಪಡಿಸಿದರಾದರೂ ಯಾರಿಗೂ ಅದು ಬೇಡವಾಯಿತು. ಸಕ್ಕರೆಯ ಸೇವನೆಯೇ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಹಲವರು ಹೇಳಿದ್ದುದು ಮೂಲೆ ಸೇರಿತು.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲದೆಯೂ ಕೊಬ್ಬು ವಿರೋಧಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು; 1977ರಲ್ಲಿ ಕೆಲ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಒತ್ತಾಸೆಯಿಂದ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸರಕಾರವು ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಕೊಬ್ಬಿನ ಬಳಕೆಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿತು, 1983ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರವೂ ಅದನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿತು. ವಿಜ್ಞಾನಿ ಡೇವಿಡ್ ಕ್ರಿಚೆವ್ ಸ್ಕಿ ಹೇಳಿದಂತೆ,  ಅಮೆರಿಕನರಿಗೆ ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರಿಗಿಂತ ಕೊಬ್ಬಿನ ಭಯವೇ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು!

ಹೀಗೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದವೇ? ಇಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚಾದವು! ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಕ್ಕರೆ-ಸಂಸ್ಕರಿತ ತಿನಿಸುಗಳ ಸೇವನೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಬೊಜ್ಜು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು, ಹೃದ್ರೋಗ, ಮಧುಮೇಹಗಳೂ ಹೆಚ್ಚಿದವು, ಕಿರಿಯರನ್ನೂ ಕಾಡತೊಡಗಿದವು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಕೊಬ್ಬೇ ಪರಮ ವೈರಿಯೆಂದು ಸಾಧಿಸಲು 1988ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವು ಸಮಿತಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿತು; ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಹುಡುಕಿದರೂ ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಹಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರಗಳು ದೊರೆಯದೆ ಸಮಿತಿಯು ಸುಮ್ಮನಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಸಮಿತಿಯ ಕೆಲ ಸದಸ್ಯರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನಾಧರಿಸಿ ಅಮೆರಿಕದ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಗಾರಿ ಟಾಬ್ಸ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಯನ್ಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬಿನಂಶದ ಹಸಿ ವಿಜ್ಞಾನ’ ಎಂಬ ಲೇಖನವನ್ನೇ ಬರೆದರು.(ಸಯನ್ಸ್, 2001;292:2536-45)

ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಕೊಬ್ಬು ಅಥವಾ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಭರಿತ ಆಹಾರದ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆಭರಿತವಾದ ಆಹಾರದಿಂದ ಹೆಚ್ಚುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಆಧಾರಗಳು ಈಗ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಹಾವರ್ಡ್ ವಿದ್ಯಾಲಯವು ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಅಮೆರಿಕನರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು, ನಾರ್ವೇ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ 52000 ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾದ ಅಧ್ಯಯನ, ಆರು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನೊಳಗೊಂಡಿದ್ದ 76 ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಮಹಾವಿಮರ್ಶೆ, ಮೂರೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಜನರನ್ನು 5-23 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಮನಿಸಿದ್ದ 21 ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಮರ್ಶೆ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳಷ್ಟೇ.

ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕಾರವು ಕೊಬ್ಬಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಿದ್ದ ಮಿಥ್ಯಾಪವಾದವನ್ನು ಈಗ ಹಿಂಪಡೆಯಹೊರಟಿದೆ. ಆಹಾರದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ತರಕಾರಿಗಳು, ಜಲಚರಗಳು, ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಬೀಜಗಳು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯವೆಂದೂ, ಕೆಂಪು ಮಾಂಸವನ್ನು ಹಿತಮಿತವಾಗಿ ಸೇವಿಸಬಹುದೆಂದೂ ಹೊಸ ಆಹಾರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಸಕ್ಕರೆ, ಸಿಹಿತಿನಿಸುಗಳು, ಪೇಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳ ಸಿದ್ಧತಿನಿಸುಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಆಧುನಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ, ಕೊಬ್ಬಿಗಿಂತ ಸಕ್ಕರೆಯೇ ಮನುಷ್ಯನ ಆದ್ಯ ವೈರಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೊನೆಗೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಾಗಿದೆ. ನೀವಿನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ವರ್ಜಿಸಿದರಾಯಿತು, ತೆಂಗಿನೆಣ್ಣೆ, ಬೆಣ್ಣೆ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಮೀನು ತಿನ್ನಬಹುದು!

20_08_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 7: ಆಯುಷ್ ಗೆ ಬೇಕು ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಆಗಸ್ಟ್ 6, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಹಳೆಯ ವೈದ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅವುಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಬೇಕಿದೆ

ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಬಯಸುತ್ತಿರುವುದೊಂದು, ಸರಕಾರಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇ ಮತ್ತೊಂದು ಎನ್ನುವುದೀಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಸಮೀಕ್ಷೆಯೊಂದರನುಸಾರ ಶೇ. 93ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತೀಯರು ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿಮಾಗಧರನುಸಾರ, ಈ ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ಒಂದನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಲಿವೆ, ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನೂ ಗುಣ ಪಡಿಸಲಿವೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ 5000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲಿಕ್ಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗಿರುವ ವೈಚಾರಿಕತೆ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನೋಣವೇ? ಅಥವಾ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಒಳಿತಿನ ಲೆಕ್ಕ, ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಲಾಭದ ಲೆಕ್ಕ ಎನ್ನೋಣವೇ?

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಂಖ್ಯಿಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅನುಷ್ಠಾನ ಸಚಿವಾಲಯವು 2014ರ ಜನವರಿಯಿಂದ ಜೂನ್ ವರೆಗೆ 71ನೇ ಸುತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾದರಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿತ್ತು. ದೇಶದ 4577 ಹಳ್ಳಿಗಳ 36480 ಕುಟುಂಬಗಳು ಹಾಗೂ 3720 ನಗರ ಘಟಕಗಳ 29452 ಕುಟುಂಬಗಳು ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಬಗೆಯನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.

ಆ ಸಮೀಕ್ಷೆಯನುಸಾರ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 90ರಷ್ಟು ಹೊರರೋಗಿಗಳು ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ಶೇ. 4ರಷ್ಟು ಹೊರರೋಗಿಗಳು ಯಾವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಆಯುರ್ವೇದ, ಹೋಮಿಯೋಪತಿ, ಯುನಾನಿ, ಸಿದ್ಧ ಹಾಗೂ ಯೋಗ-ಪ್ರಕೃತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಶೇ. 6ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ನಗರಗಳ ಹೊರರೋಗಿಗಳಲ್ಲೂ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಶೇ. 7 ಮಾತ್ರ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇದು ಇನ್ನೂ ಕಡಿಮೆ; ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇ.2 ಹಾಗೂ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.6. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಒಳರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಶೇ. 99ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು, ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಕೇವಲ ಶೇ.0.7 ಮಾತ್ರ.

ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು, ಯೋಜನಾ ತಜ್ಞರು, ಸರಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳು, ಸಂಶೋಧಕರು ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂದು ಆ ವರದಿಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲೂ, ಜಿಲ್ಲಾಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಕರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುವ ಪ್ರಸಕ್ತ ನೀತಿಯು ಬದಲಾದೀತೇ? ಜನರ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬದಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದರಿಂದ ಜನರಿಗಷ್ಟೇ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುವುದಲ್ಲ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲೂ ಗೊಂದಲವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೂ ಅಪಚಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಅರ್ಥವಾದೀತೇ?

ದೇಶದ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಬಹು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ತುಸು ಮೊದಲು ರಚಿತವಾಗಿದ್ದ ನೆಹರೂ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಜನಾ ಸಮಿತಿಯಾಗಲೀ, 1943ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರವು ರಚಿಸಿದ್ದ ಸರ್ ಜೋಸೆಫ್ ಭೋರ್ ಸಮಿತಿಯಾಗಲೀ ಆಯುರ್ವೇದ, ಸಿದ್ಧ, ನಾಟಿ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಚೀನ ದೇಸಿ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ನೆಹರೂ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ದೇಸಿ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಆಗಲೇ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಂಬಲ ದೊರೆತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಕಳೆದೆರಡು ದಶಕಗಳಿಂದ ಈ ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ ಸರಕಾರಿ ಬೆಂಬಲವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಭಾರತೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಹೋಮಿಯೋಪತಿಗಾಗಿ 1995ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿಭಾಗವನ್ನೇ ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು, 2003 ರಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಆಯುಷ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟದ್ದಾಯಿತು. ಎಂಟನೇ ಹಾಗೂ ಒಂಭತ್ತನೇ ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ 108 ಹಾಗೂ 266 ಕೋಟಿ ಒದಗಿಸಿದ್ದರೆ, ಹತ್ತನೇ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ 775 ಕೋಟಿ, 11ನೇ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ 3988 ಕೋಟಿ, ಹಾಗೂ 12ನೇ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ 10044 ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಯಿತು. ಆಯುಷ್ ಇಲಾಖೆಗೆ ಇನ್ನೀಗ 5000 ಕೋಟಿ ವ್ಯಯಿಸಲಾಗುವುದೆಂದು ಹೊಸ ಸಚಿವರೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ಆಯುಷ್ ಇಲಾಖೆಯು ಈ ಹಿಂದೆ ನೀಡಿದ್ದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದು ಶೇ. 15ರಿಂದ 40ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವೊದಗಿಸಲು ಪರದಾಡುತ್ತಿರುವ ಸರಕಾರವು ಕೇವಲ ಶೇ. 7ರಷ್ಟು ಜನರು ಬಳಸುವ ಆಯುಷ್ ಇಲಾಖೆಗೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದರ ಹಿಂದೆ ಯಾರ ಲಾಭದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಅಡಗಿದೆಯೋ?

ಹಳೆಯ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 80ರಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿವೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಆಯುರ್ವೇದದ 246, ಹೋಮಿಯೋಪತಿಯ 189 ಹಾಗೂ ಯುನಾನಿಯ 42 ಕಾಲೇಜುಗಳಿಂದ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ 35000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದೆ, ಪಡೆದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮದೇ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಲಾಗದೆ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅಲ್ಪ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಸರಕಾರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲೋ, ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಾಗಿಯೋ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅರುವತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಉದ್ಯೋಗವಂಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಂಸದೀಯ ಸಮಿತಿಯೊಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿದೆ.

ಹೊಸ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆಸಿ, ಎಲ್ಲ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಏಕೀಕರಣಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ವಾದವನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸರಕಾರಗಳೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವು ಪ್ರಾಚೀನ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಒಳಿತೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೀರಿಕೊಂಡೇ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಸುವುದಕ್ಕೇನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಷತ್ತು ಈ ವಾದಕ್ಕೆ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೇಸಿ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೋಮಿಯೋಪತಿಯ ಮಂಡಳಿಗಳು ಅದನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಬೆರಕೆ ಮಾಡಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಾಗುವವರು ಎಡೆಬಿಡಂಗಿಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹತಾಶರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಅತ್ಯಂತ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಆಯುರ್ವೇದ ವೈದ್ಯರಾದವರೊಬ್ಬರು ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾರೆ: “ಏಕೀಕೃತ ಜ್ಞಾನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಮಂಡಳಿಯು ರೂಪಿಸಿರುವ ಪಠ್ಯಕ್ರಮವು ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಕಲಸುಮೇಲೋಗರವಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರೋಗ ಯಾವುದು, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಯಾವುದು, ಯಾರನ್ನು, ಯಾವಾಗ ಉನ್ನತ  ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೊಂದೂ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ… ನಾವು ವಾದಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆಯುರ್ವೇದವನ್ನು ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ತಿರುಚುತ್ತೇವೆ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಟೀಕೆಗಳಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿದಾಳಿಗಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ.” [Int J Ayu Res, 2010;1(2):124-27]

ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಸಾಕಷ್ಟು ರೋಗಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಕಳಪೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಂಧಿವಾತ, ಮೂಲವ್ಯಾಧಿ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯುಗಳಂತಹ ರೋಗಗಳುಳ್ಳ ಕೆಲವರಷ್ಟೇ ಆಯುರ್ವೇದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ, ಇನ್ನುಳಿದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿಯಲು ಅಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳೇ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಹಾಗಾಗಿ ಆಯುರ್ವೇದ ಪದವೀಧರರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದೂ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಹೃದಯಾಘಾತ, ವಿಷಪ್ರಾಶನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಮಲೇರಿಯಾ, ಕ್ಷಯ ಮುಂತಾದ ಸೋಂಕುಗಳ ಪತ್ತೆ ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಅತಿ ಸರಳ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಹೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಾಣಂತನ, ವೃದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಆರೈಕೆ, ರಕ್ತ-ಮೂತ್ರ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಸೂಕ್ತ ಬಳಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿಯಾಗಲೀ, ಅನುಭವವಾಗಲೀ ಸಾಕಷ್ಟಿರುವುದಿಲ್ಲ.[Evid Based Alt Comp Med, 2011;197391]

ಇವೇ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ವೈದ್ಯರು ಅಸಹಾಯಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲೂ, ಇನ್ನಿತರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ತಮಗೆ ಆಧುನಿಕ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಗೊಡಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಮುಷ್ಕರಗಳನ್ನೂ ಹೂಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ಸರಕಾರಗಳೂ ಪೊಳ್ಳು ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ವೈದ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಹೊರತಾದ, ತಾವು ಅಭ್ಯಸಿಸದ ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದೆಂದರೆ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಬರುವ ರೋಗಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೂ ಅಪಚಾರವೆಸಗಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಏಳಿಗೆಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಅವುಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಬೇಕು. ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ವೈದ್ಯರು ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಿಳಿದರೆ, ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಹೊರಟರೆ, ಅಥವಾ ಆಧುನಿಕ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಹೊರಟರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಷ್ಟವೇ. ಅದರ ಬದಲು, ಜನರು ಯಾವ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆನ್ನುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ಬೆಳೆಸಲೆತ್ನಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವತ್ತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು, ಸರಕಾರವೂ ಅದಕ್ಕೆ ನೆರವನ್ನೊದಗಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರೆಬರೆಯಾಗಿ ಕಲಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ, ಮೂಲ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನೇ ವಿಷದವಾಗಿ ಕಲಿಸಬೇಕು, ಅವುಗಳಲ್ಲೇ ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು.

ಆಧುನಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ವೈದ್ಯರನ್ನು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸುವ ಬದಲು, ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಯುಷ್ ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಬಹುದು. ಈಗಾಗಲೇ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಬದಲಿ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಖಾತರಿಯಾದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಹೊಸ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬಹುದು.

ಅನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಉಳಿಯಬಹುದು, ಬೆಳೆಯಬಹುದು.

06_08_2015_006_023

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 6: ಡೆಂಗಿ ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಜಾಗರೂಕತೆಯೇ ದಿವ್ಯೌಷಧ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಜುಲೈ 23, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಹೆಚ್ಚಿನ ಡೆಂಗಿ ಪೀಡಿತರಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಮರುಪೂರಣ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ

ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕು ಮತ್ತೆ ಹೆಚ್ಚತೊಡಗಿದೆ. ವಿಧಾನಮಂಡಲದಲ್ಲೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆದ್ದಿವೆ. ಡೆಂಗಿ ಪತ್ತೆ ಹಾಗೂ ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರು ದರ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಉಚಿತ ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಡೆಂಗಿ ನಿಭಾವಣೆಗೆ ಇವೆಲ್ಲ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೋ ಅವನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕು ಹೊಸದೂ ಅಲ್ಲ, ಅಪರೂಪವೂ ಅಲ್ಲ. ಡೆಂಗಿಯ ವೈರಾಣುಗಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ ಯಾ ಆಫ್ರಿಕಾದ ವಾನರರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕಿರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯದವರೆಗೆ ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಡೆಂಗಿ, ಕಳೆದ ಐದಾರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ 30 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿ, ಉಷ್ಣವಲಯದ ಹೆಚ್ಚಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಹರಡಿದೆ; 90ರ ದಶಕಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ದಶಕದಲ್ಲಿ ದುಪ್ಪಟ್ಟಾಗಿದೆ. ಈಗ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಸುಮಾರು ನೂರು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 5-10 ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕು ತಗಲುತ್ತಿದೆ. ಐದು ಲಕ್ಷ ಸೋಂಕಿತರಲ್ಲಿ (ಶೇ. 0.6) ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಿ, 22 ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟು ಸೋಂಕಿತರಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ 30ರಷ್ಟು, ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾದವರಲ್ಲಿ ಶೇ.1-4ರಷ್ಟು ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾರೆ, ಉಳಿದೆಲ್ಲರೂ ಗುಣಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಧಿಕೃತ ಮಾಹಿತಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ವರ್ಷ 40571 ಜನರಿಗೆ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕು ತಗಲಿ, 137 ಜನ ಮೃತ ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ 60 ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಜನ ಡೆಂಗಿಯಿಂದ ಸೋಂಕಿತರಾಗುತ್ತಾರೆಂದೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 7000 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಯವಾಗುತ್ತದೆಂದೂ ಕಳೆದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಚೆನ್ನೈಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ 2 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಡೆಂಗಿಯಿಂದ ಸೋಂಕಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದೂ, ಶೇ. 99ರಷ್ಟು ಸೋಂಕಿತರಿಗೆ ಅದರ ಅರಿವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಇದೇ ಜುಲೈ 16ರಂದು ಪ್ರಕಟವಾದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ವರ್ಷ 3358 ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕುಗಳೂ, ಅದರಿಂದ 2 ಸಾವುಗಳೂ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದವೆಂದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಸೋಂಕಿತರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ನಾಲ್ಕೈದು ಲಕ್ಷವಾದರೂ ಇರಬಹುದು.

ಹೀಗೆ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಕಾಡುವ ಡೆಂಗಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಡೆಂಗಿ ವೈರಾಣುಗಳಿದ್ದು, ಈಡಿಸ್ ಜಾತಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬರಿಂದೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹರಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ಪಾತ್ರೆ, ಬಾಟಲಿ, ತೊಟ್ಟಿ, ಹೂಕುಂಡ, ಚಕ್ರಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ, ನಗರೀಕರಣ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ, ನೀರಿನ ಅಭಾವ, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲಿ-ತಟ್ಟೆ-ತೊಟ್ಟಿಗಳ ಬಳಕೆ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಎಸೆಯುವ ಘನ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಸಂತಾನವೃದ್ಧಿಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಜನರು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ, ಸರಕಾರಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಡೆಂಗಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದೂ ಸುಲಭವಿಲ್ಲ.

ಹೆಚ್ಚಿನವರಲ್ಲಿ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ವರದಂತೆ ಕಾಡಿ, ವಾರದೊಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸೊಳ್ಳೆಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡ 3-5 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಗೇ ತೊಡಗುವ ಏರು ಜ್ವರ, ವಿಪರೀತ ಮೈಕೈ ನೋವು, ತಲೆ ನೋವು, ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ನೋವು, ಗಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ನೋವು ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅದಾಗಿ 3-5 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಮೈ ಮೇಲೆ ನವಿರಾದ, ನಸುಗೆಂಪಿನ ದಡಿಕೆಗಳು ಮೂಡಿ, ನಂತರ ಕೈಕಾಲುಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ, ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ತುರಿಕೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವರಲ್ಲಿ ದೇಹದ ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಡೆಂಗಿ ವೈರಾಣುಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಸದೆಬಡಿಯುತ್ತದೆ, 3-5 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ರೋಗಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೋಂಕು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದಾಳಿಯು ಇಳಿಮುಖವಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಜ್ವರ ಬಿಟ್ಟ ಬಳಿಕವೂ ದಾಳಿಯು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ನಮ್ಮ ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಸೋರಿಕೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ರಕ್ತದ್ರವವು ಎದೆ, ಉದರ ಮುಂತಾದ ಅಂಗಾಂಶಗಳೊಳಕ್ಕೆ ಸೋರತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸೋರಿಕೆಯು ವಿಪರೀತವಾದರೆ ರಕ್ತದೊತ್ತಡವು ಇಳಿಯುತ್ತದೆ, ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟಾಗಿ ಸಾವಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವದ ಅಪಾಯವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಕಣಗಳಲ್ಲೂ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ವರ ಬಿಟ್ಟ ಬಳಿಕ 48 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ವೃದ್ಧರು, ಮಧುಮೇಹ, ಅಸ್ತಮಾ, ಹೃದ್ರೋಗವುಳ್ಳವರು, ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಣ್ಣುಳ್ಳವರು ತೊಂದರೆಗೀಡಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು. ತೀವ್ರವಾದ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ಎಡೆಬಿಡದ ವಾಂತಿ, ಒಸಡಿನಿಂದ, ಚರ್ಮದಡಿಯಲ್ಲಿ ಯಾ ಮಲಮೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸ್ರಾವ, ರಕ್ತವಾಂತಿ, ಏರುಸಿರು, ತಲೆ ಸುತ್ತುವಿಕೆ, ತೀವ್ರ ಬಳಲಿಕೆ ಹಾಗೂ ತೊಳಲಾಟಗಳು ತೀವ್ರ ಡೆಂಗಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅವಿದ್ದರೆ ಉನ್ನತ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕೂಡಲೇ ತೆರಳಬೇಕು, ತಜ್ಞವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಡೆಂಗಿ ಜ್ವರವು ಹೆಚ್ಚಿನವರಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿ ಗುಣ ಹೊಂದುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೋರ್ವ ಜ್ವರಪೀಡಿತರಲ್ಲೂ ಡೆಂಗಿ ಪತ್ತೆಗಾಗಿ ರಕ್ತಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲೇ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಡೆಂಗಿ ಹರಡುತ್ತಿರುವ ಸಂಶಯಗಳೆದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯೇ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ರಕ್ತಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಡೆಂಗಿ ಕಾರ್ಡ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ದುಬಾರಿಯಾಗಿದೆ, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪುಗಳಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ; ಅದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಹೊರಟರೆ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ, ಪ್ರಾಣಹಾನಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯು ರಕ್ತಸ್ರಾವ ಹಾಗೂ ರಕ್ತದೊತ್ತಡದ ಇಳಿಕೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಡೆಂಗಿಯ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೆಂದು ಹೆಸರಿಸಿದೆ. ಅಂಗಾಂಶಗಳಿಗೆ ರಕ್ತದ್ರವದ ಸೋರಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಕಣಗಳ ಪ್ರಮಾಣ (ಪಿಸಿವಿ) ಹಾಗೂ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇವು ಶೇ. 20ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾದರೆ ರಕ್ತದ್ರವದ ತೀವ್ರ ಸೋರಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ರಕ್ತಸ್ರಾವದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದರೆ ಹಾಗೂ ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಗಂಭೀರ ಡೆಂಗಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರಕ್ತದೊತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಇಳಿಕೆಯಾಗುವುದು ಹಾಗೂ ನಾಡಿಬಡಿತವು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಅದರ ಗತಿಯು ಹೆಚ್ಚುವುದು ಕೂಡ ಗಂಭೀರ ಡೆಂಗಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಇಳಿಕೆಯಾಗುವುದನ್ನೇ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕಿತರಲ್ಲಿ ಜ್ವರ ತೊಡಗಿದ 3-4 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಕಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ವರ ಬಿಟ್ಟ ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇರುತ್ತದೆ. ಡೆಂಗಿ ಪೀಡಿತರಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೂ, ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿಗೂ ನೇರ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ. (Transfus Med Hemother. 2013;40(5):362.,  PLoS Negl Trop Dis 2012;6(6): e1716., Clin Infect Dis. 2009;48(9):1262.)

ಹೆಚ್ಚಿನ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕಿತರು ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದೆ ಗುಣಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದಷ್ಟು ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಹಾಗೂ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ಏರುಜ್ವರ, ಮೈಕೈ ನೋವು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿದಾಳಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಜ್ವರ ನಿವಾರಕ, ನೋವು ನಿವಾರಕ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸದಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಈ ಔಷಧಗಳಿಂದಲೇ ತೊಂದರೆಗಳಾಗಬಹುದು.

ಗಂಭೀರ ಸೋಂಕಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದವರು ವೈದ್ಯರ ನಿಗಾವಣೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ರಕ್ತದ್ರವದ ಸೋರಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಔಷಧಗಳಿಲ್ಲ; ಸ್ಟೀರಾಯ್ಡ್ ಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಹಾನಿಯೇ ಆಗಬಹುದು. ರಕ್ತದೊತ್ತಡವು ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬಹು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ದ್ರವ ಪೂರಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅದು ಅತಿಯಾದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಬಹುದು. ತೀವ್ರ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಿದ್ದರೆ ರಕ್ತವನ್ನು ಮರುಪೂರಣ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮರುಪೂರಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವವನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಆಗಬಹುದು. ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಲೀ, ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕೀಟಜನ್ಯ ರೋಗ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಾರ್ಯಾಲಯವಾಗಲೀ ಯಾವುದೇ ಡೆಂಗಿ ಸೋಂಕಿತರಿಗೆ ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಮರುಪೂರಣ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿಲ್ಲ.(WHO: http://goo.gl/DW4ai; NVBDCP: http://goo.gl/yp8DO1)

ಡೆಂಗಿಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಯಾ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ. ಪಪ್ಪಾಯಿ ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ಅದರ ಎಲೆಗಳ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಡೆಂಗಿಯನ್ನು ಹರಡುವ ಈಡಿಸ್ ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ಮನೆಯೊಳಗೂ, ಹೊರಗೂ, ಹಗಲಲ್ಲಿ (ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಂಜಾನೆ ಹಾಗೂ ಮುಸ್ಸಂಜೆ) ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ದೇಹದ ವಾಸನೆಯೇ ಈ ಸೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮರೆಸಬಲ್ಲ ಬೇವು, ನೀಲಗಿರಿ, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಹುಲ್ಲು, ನಿಂಬೆ ಹುಲ್ಲು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಎಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.

ಡೆಂಗಿ ಜ್ವರವು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಸೋಂಕಾಗಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚಿನವರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ಗುಣಹೊಂದುವುದರಿಂದ ದುಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೂ, ಪ್ಲೇಟ್ಲೆಟ್ ಮರುಪೂರಣದಂತಹ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳೂ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪರಾಕ್ರಮಗಳೆನಿಸಬಹುದು. ಡೆಂಗಿಯಿಂದಾಗುವ ಸಾವುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದರೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ, ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ, ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಸರಕಾರವೂ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಮಾಹಿತಿಯಾಧಾರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು.

23_07_2015_006_010

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 5: ಗೊಂದಲ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಧಿನಿಯಮ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಜುಲೈ 9, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಸೊರಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ಕಾರಣರೂ ಅಲ್ಲ, ಪರಿಹಾರವೂ ಅಲ್ಲ

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಸೇವಾ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ಅಧಿನಿಯಮವನ್ನು ಇದೇ ಜೂನ್ 3 ರಂದು ರಾಜ್ಯಪತ್ರದ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಹೊಣೆಯಾಗಿಸುವ ಈ ಹಿಂದಿನ ಹಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾಗಿರುವಾಗ, ಈ ಹೊಸ ಪ್ರಯತ್ನವೇನೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರದು.

ಈ ಅಧಿನಿಯಮದಂತೆ ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ರಾಜೀವ ಗಾಂಧಿ ಆರೋಗ್ಯ ವಿವಿ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಭಾವಿತ ವಿವಿಗಳಿಂದ, ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದವರನ್ನು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವೈದ್ಯರನ್ನು ನಗರಗಳ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ತಜ್ಞರನ್ನು ಜಿಲ್ಲಾಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಹತೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಆಯಾ ಶ್ರೇಣಿಯ ಸರಕಾರಿ ವೈದ್ಯರಿಗಿಂತ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕಡಿಮೆ ವೇತನವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವವರು ಆ ಬಳಿಕ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯ ಸೇವೆಗೆ ಸೇರಬೇಕು. ವಿವಿಯಿಂದ ಪದವಿಪತ್ರವೂ, ರಾಜ್ಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಷತ್ತಿನಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ನೋಂದಣಿಯೂ ದೊರೆಯಬೇಕಿದ್ದರೆ ಈ ಕಡ್ಡಾಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

ಈ ಹೊಸ ನೀತಿಯನುಸಾರ, ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ವೈದ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ತಜ್ಞ ವೈದ್ಯರು ನಗರಾಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೂ, ಜಿಲ್ಲಾಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೂ ಹೋದರೆ ಸಾಕು. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೂ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೂ ಬೇಕಿರುವ ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ವೈದ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ 400, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವೈದ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ 1500! ರಾಜ್ಯದ 45 ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಹಾಗೂ ಏಳು ಉನ್ನತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ವೈದ್ಯರು 6500, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವೈದ್ಯರು 3100 ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ತಜ್ಞರು 170; ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ವರ್ಷವಿಡೀ ಎಲ್ಲಿ, ಹೇಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಸರಕಾರಕ್ಕೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ! ಒಟ್ಟು 5000 ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳಂತಹ ಅನ್ಯ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದೆಂದೂ, ಮಿಕ್ಕುಳಿದವರನ್ನು ಅನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುವುದೆಂದೂ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ 54 ಸಾವಿರದಂತೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಯಾರು, ಯಾಕಾಗಿ ಸಂಬಳವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ಈ ಕಡ್ಡಾಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ತಮ್ಮ ಅರ್ಹತೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಅಧಿನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಅರ್ಹತೆ ಯಾವುದೆನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ; ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಯಾ ತದನಂತರದ ಪದವಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಸರಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳ ನಡುವೆ, ಸರಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಭಾವಿತ ವಿವಿಗಳ ನಡುವೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ, ಅಂಕ ನೀಡುವಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರುವಾಗ ಸರಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವೈದ್ಯರ ಹಿತರಕ್ಷಣೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ?

ಅತಿ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಾದ ಹಾಗೂ ಸರಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಈ ಅಧಿನಿಯಮದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಮುಗಿದೊಡನೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊರರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನರವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್) ಯಂತಹ ಸ್ವಾಯತ್ತ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದವರಿಗೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪದವಿಪತ್ರ ಹಾಗೂ ನೋಂದಣಿಗಳು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಹುದು. ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ವ್ಯಾಸಂಗದ ಬಳಿಕ ಈ ಅನ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಪದವಿಪತ್ರ ಯಾ ಶಾಶ್ವತ ನೋಂದಣಿ ನೀಡದಂತೆ ತಡೆಯಹೊರಟರೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಬಹುದು.

ಈ ಅಧಿನಿಯಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದವರು 15-30 ಲಕ್ಷ ದಂಡವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಸೇವೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪದವಿಪತ್ರವನ್ನೂ, ಶಾಶ್ವತ ನೋಂದಣಿಯನ್ನೂ ನೀಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದ ಮೇಲೆ ದಂಡ ಪಾವತಿಸುವ ಅವಕಾಶವೇಕೆ? ಹಣವುಳ್ಳವರಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಟ್ಟು, ಹಣವಿಲ್ಲದವರನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಭಾವಂತರನ್ನೂ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದು ಸರಕಾರದ ಉದ್ದೇಶವೇ?

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು, ಯಾವಾಗ, ಯಾಕೆ, ಎಲ್ಲಿ, ಹೇಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕೆನ್ನುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸದ ಈ ಅಧಿನಿಯಮವು ಹಲವು ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು, ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೂ, ಹಣವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೊಡ್ಡುವ ಆತಂಕವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯು ಸುಧಾರಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೂ ದೂರವೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನೊದಗಿಸಲು ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರನ್ನೇ ಅತ್ತ ದೂಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅರುವತ್ತರ ದಶಕದಿಂದಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ವೈದ್ಯವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಾಮುದಾಯಿಕ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿ, ಕೆಲವು  ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸುವ (ರೋಮ್) ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು 1977ರಿಂದಲೇ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಒಂದರಿಂದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗಿನ ಕಡ್ಡಾಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೇವೆ, ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ದಂಡ, ದುಡಿದವರಿಗೆ ಶ್ರೇಯಾಂಕ ಯಾ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಮುಂತಾದ ಹಲಬಗೆಯ ದಾನ-ದಂಡಗಳ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಸಿವೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಫಲವು ದೊರೆತೇ ಇಲ್ಲ. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಗ್ರಾಮೀಣ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತರಬೇತಿಯ ಯೋಜನೆಯೂ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಂತಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಅಭಿಯಾನದಡಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ ವೈದ್ಯರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಯೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಿಲ್ಲ.

ಯಾವುದೋ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಪರಿಹಾರ, ಯಾರದೋ ತಪ್ಪಿಗೆ ಇನ್ಯಾರಿಗೋ ಶಿಕ್ಷೆ ಎನ್ನುವ ಸರಕಾರಿ ಧೋರಣೆಗಳು ಫಲ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 80ರಷ್ಟು ವೈದ್ಯರ ಕೊರತೆ, ಶೇ. 53ರಷ್ಟು ದಾದಿಯರ ಕೊರತೆ, ಶೇ. 85ರಷ್ಟು ಪರೀಕ್ಷಾಲಯ ತಂತ್ರಜ್ಞರ ಕೊರತೆ ಇರುವುದಕ್ಕೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ದುರ್ಲಭವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕಾರಣರಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ದೂಡಿ ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು ಅದಕ್ಕಿರುವ ಪರಿಹಾರವೂ ಅಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸರಕಾರಗಳೇ ಹಳ್ಳಿಗಳತ್ತ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿರುವಾಗ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಅತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?

ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಅನುದಾನ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಅಭಿಯಾನ ಮತ್ತಿತರ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣಗಳ ಖಾಸಗೀಕರಣ, ಸರಕಾರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಅರೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಿಬಂದಿಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಅತೀವ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದಾಗಿ ದೇಶದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ನೆಲಕಚ್ಚಿವೆ. ಹೊಸ ಅರ್ಥಿಕ ನೀತಿ, ನಗರೀಕರಣದ ಹುಚ್ಚು, ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳತ್ತ ಅಸಡ್ಡೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯತ್ತ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಗಳಿಂದಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದೇ ದುಸ್ತರವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಗ್ರಾಮೀಣವಾಸಿಗಳು ನಗರಗಳತ್ತ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಬಾಧಿತವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾರಣಗಳಾಗಿರುವಾಗ, ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರನ್ನಷ್ಟೇ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಯಾಗಿಸಿ ಹರಕೆಯ ಕುರಿಗಳನ್ನಾಗಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ?

ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೇವೆಯು ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವವರೇ. ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರೂ ಇದನ್ನೇ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಾಸ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಅವರು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು! ಆ ಪ್ರಾಂಶಪಾಲರಿಗೆ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯರೊಬ್ಬರು ನೀಡಿದ್ದ ಸಲಹೆ ಹೀಗಿತ್ತು: “ನಿಮ್ಮ ಮಗನಾಗಲೀ, ಅವನ ಸಹಪಾಠಿ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರಾಗಲೀ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದದ್ದಲ್ಲ, ನೀವೂ, ನಾನೂ ಹೋಗಬೇಕು. ಆ ಕಿರಿಯರಿಗೆ ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯ ಅನುಭವ ಇನ್ನಷ್ಟೇ ಆಗಬೇಕಿದೆ, ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಸಾಧಿಸುವುದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ನಿವೃತ್ತಿಯ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿರುವ ನಾವು ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ, ನಮ್ಮ ಅನುಭವದಿಂದಲೇ, ಎಕ್ಸ್ ರೇ ಇತ್ಯಾದಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆಯೇ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡೋಣ”. ಆ ಸಲಹೆಯು ಇಂದಿಗೂ ಅತಿ ಪ್ರಶಸ್ತವಾಗಿದೆ.

ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯು ಸುಧಾರಿಸಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ವೃದ್ಧಿಸಬೇಕು, ವೈದ್ಯರು ಮತ್ತಿತರ ಸಿಬಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವನಾವಶ್ಯಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೂ, ಸುರಕ್ಷತೆಯೂ ದೊರೆಯಬೇಕು, ಆರೋಗ್ಯ ಅನುದಾನದಲ್ಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಮಹಾ ಸೋರಿಕೆಗಳು ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಪೀಡಿಸುವ ಬದಲು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಆಯುಷ್ ಚಿಕಿತ್ಸಕರನ್ನು ನೇಮಿಸುವ ಬದಲು ಆಸಕ್ತ ಅಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೇತನವನ್ನಿತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕ್ಕೇ ಮಾದರಿಯಾಗಿರುವ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವಾಗ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೇಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ?

09_07_2015_006_036

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 4: ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಮೇಲೋ, ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನ ಮೇಲೋ? [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಜೂನ್ 25, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಅಪರಿಮಿತ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಖಾಸಗೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವು ಕಳೆಗೆಡತೊಡಗಿದೆ.

“ಡಾಕ್ಟ್ರೇ, ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿ, ಗೋ ಡಾಕ್ಟ್ರಾಗ್ಬೇಕಂತೆ ಇವ್ಳಿಗೆ, ಎಂಬಿಬಿಎಸ್ ಆದ್ರೆ ಮಾಡು, ಅದಾಗದಿದ್ರೆ ಆಯುರ್ವೇದ ಆದ್ರೂ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಕೇಳೋದೇ ಇಲ್ಲ, ನೀವಾದ್ರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಿ” ಅಂತ ಅಮ್ಮನ ಗೋಗರೆತ ಸಾಗಿತ್ತು.

“ಗೋ ಡಾಕ್ಟ್ರೇ ಆಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ, ಏನೀಗ?” ಅಂದೆ.

ಮಗಳ ಮುಖ ಅಷ್ಟಗಲ ಅರಳಿತು, ಅಮ್ಮನ ಭಯ ಹೆಚ್ಚಿತು.

“ಛೇ, ಏನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀರಿ ಡಾಕ್ಟ್ರೇ ನೀವು, ಒಳ್ಳೆ ಡಾಕ್ಟ್ರಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರ ಸೇವೆ ಮಾಡ್ಲಿ ಅಂದ್ರೆ ನೀವೂ ಅವ್ಳ ಪರವಾಗಿಯೇ ನಿಂತು ಬಿಟ್ರಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮತ್ರ ಕೇಳಿದ್ದೇ ತಪ್ಪಾಯ್ತು” ಎಂದರವರು.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ಕಲಿಯುವಂತೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಹೆತ್ತವರೂ, ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಮಗುವಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಪೋಷಿಸಬೇಕು. ಹೆತ್ತವರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಕ್ಕೆ, ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಯಾ ಬಂಧುಮಿತ್ರರ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮೆರೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಹೇರಬಾರದು. ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತು-ಅಂತಸ್ತುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸೀಟು ಖರೀದಿಸಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ದೂಡುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಈ ಹುಡುಗಿಗೆ ಪಶು ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಾಸಕ್ತಿ ಎಂದಾದರೆ ಅವಳು ಅದನ್ನೇ ಕಲಿಯಬೇಕು.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ವೃತ್ತಿ ಶಿಕ್ಷಣವು ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ಕಲಿಕೆಗೆ, ವಿಶೇಷ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ, ಹೊಸ ಅನ್ವೇಷಣೆಗೆ, ವಿಶ್ವದ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳಿರಬೇಕು. ಹಿಂದೆಂದೋ ಸ್ಥಗಿತವಾದುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸದಾ ಚಲನಶೀಲವಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಮುಂದೆಯೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದೊಳ್ಳೆಯದು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವೂ, ಪಶು ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವೂ ಸರಿಸಾಟಿಯೆನಿಸುತ್ತವೆ, ಅಥವಾ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನವೇ ತುಸು ಮಿಗಿಲೆಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗದು; ಬದಲಿ ವೈದ್ಯಪದ್ಧತಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತವೆ.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಚತುರರಿದ್ದರೆ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಸಮರ್ಥರೂ, ಆಸಕ್ತರೂ ಆಗಿದ್ದರೆ ಕಲಿಕೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಲಿಕೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸರಕಾರಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತವೆ; ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನವು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪಳಗಿಸಿ, ಜೊತೆಗಿಟ್ಟು ಸಾಕತೊಡಗಿದಲ್ಲಿಂದ ಅವರುಗಳ ರೋಗಗಳೂ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳೂ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗಿವೆ. ಬೇಟೆಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಲೆಂದು ಮೊದಲು ಸಾಕತೊಡಗಿದ್ದು ನಾಯಿಗಳನ್ನು, ಸುಮಾರು 15 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ನಂತರ, 8-10 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಕುರಿ, ಮೇಕೆ, ಆಕಳು ಹಾಗೂ ಹಂದಿಗಳನ್ನು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಕುವುದಾಯಿತು. ಆರೇಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕುದುರೆ-ಕತ್ತೆಗಳ ಸಾಕಣೆಯೂ ತೊಡಗಿತು. ನಾಲ್ಕೈದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಜೊತೆಯಾದವು, ಪಕ್ಷಿ ಸಾಕಣೆಯೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ನಂತರ ಆನೆ, ಒಂಟೆಗಳ ಸಾಕುವಿಕೆಯೂ ಬಂತು. ಈ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸೋಂಕುಗಳು ಮನುಷ್ಯರೊಳಕ್ಕೆ ಹೊಕ್ಕತೊಡಗಿದವು, ಈಗಲೂ ಹೊಕ್ಕುವುದಿದೆ.

ಹತ್ತು-ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ಅವುಗಳ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ತಿನ್ನತೊಡಗಿದ ಬಳಿಕ ಮಧುಮೇಹ, ಮೂಳೆ ಸವೆತ, ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಕಾಯಿಲೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳೆಲ್ಲ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು; ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಈ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನೇ ತಿನ್ನಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅವಕ್ಕೂ ಈ ರೋಗಗಳು ತಗಲತೊಡಗಿದವು. ಕೃಷಿಗಾಗಿ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಒತ್ತರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಸೋಂಕುಗಳು ಮನುಷ್ಯರನ್ನೂ, ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಕ್ಕಿದವು, ಇಂದಿಗೂ ಹೊಕ್ಕುತ್ತಿವೆ. ಇನ್ನು ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿ, ರಾಜ್ಯ-ದೇಶಗಳು ಬೆಳೆದು, ಹೊಡೆದಾಟ-ಯುದ್ಧಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ  ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲೂ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲೂ ಗಾಯಗಳಾಗುವುದೂ ಹೆಚ್ಚಿತು.

ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯರು ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳು ರೋಗಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಂಡಂತೆ, ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಯಿತು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ವೈದ್ಯರೇ ಪಶುಗಳಿಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಕುದುರೆ, ಆನೆ ಹಾಗೂ ಆಕಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪರಿಣತರೂ ಕೆಲವರಿದ್ದರು. ಚಂದ್ರ ಗುಪ್ತ ಹಾಗೂ ಅಶೋಕ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಆಡಳಿತಗಳಲ್ಲಿ ಪಶು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೂ ಇದ್ದವಂತೆ. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರಿಗಾಗಿಯೂ, ನಂತರ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗಾಗಿಯೂ ಆಧುನಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದಾಗ, ತಮ್ಮ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕುದುರೆಗಳಿಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಪಶುಗಳ ಆರೈಕೆಗಾಗಿ ಪಶು ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಗಳನ್ನೂ ತೆರೆದರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 1772ರಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಆರಂಭಗೊಂಡರೆ, 1780 ರಲ್ಲಿ ಪಶು ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯವು ಆರಂಭಗೊಂಡಿತು; 1835ರಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಕತಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜು ತೆರೆದರೆ, 1862ರಲ್ಲಿ ಪುಣೆಯ ಪಶು ವೈದ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಆರಂಭಗೊಂಡಿತು. ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲವರೆಗೆ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲೂ, ಸಮಾವೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಪಶು ಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಭಾಗವಹಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶಾಖೆಗಳಾಗಿ ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆಯಾದರೂ, ಅವುಗಳೊಳಗಿನ ನಂಟು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವಿದೆ. ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕಾಡುವ ವಿವಿಧ ರೋಗಗಳ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ಔಷಧಗಳು ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವೆರಡೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿವೆ. ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಗಳು ಪಶುಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಯುವ, ಬಳಸುವ, ಬೆಳೆಸುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೂ ಯಥೇಷ್ಟವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿದೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಖಾಸಗೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ಕಲಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಕಲಿಯುವವರ ಅನಾಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಗೊಳಿಸಲು ವೈದ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೇ ಅತಿ ಸರಳ-ಸುಲಭಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಲಿಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವಾತಾವರಣವು ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಪಶು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯು ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲೀಗ 44 ಪಶು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಿವೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲೇಜುಗಳಿದ್ದು, 50 ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹಳೆಯದಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದಿದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಸೇರುವವರಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದ, ಶ್ರಮದಿಂದ ಸೀಟು ಪಡೆದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಕಲಿಕೆಯೂ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರೊಬ್ಬರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದ ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನೂ ಸತತವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿರುವವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು  ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅತೀವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ಪರಿಣತಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವರೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತರಬೇತಾದವರಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳೂ ಹೆಚ್ಚು. ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವೈದ್ಯರಾಗಿ ವಿವಿಧ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಅಥವಾ ಜೀವ ವಿಜ್ಞಾನ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಔಷಧ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಶು ರೋಗ ಪತ್ತೆ ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಲ್ಲದೆ ಪಶು ಸಂಗೋಪನೆ, ಹೈನುಗಾರಿಕೆ, ಕೋಳಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಾಕಣೆ, ಮೊಟ್ಟೆ ಹಾಗೂ ಮಾಂಸೋತ್ಪಾದನೆ, ಮತ್ಸ್ಯೋದ್ಯಮ, ಕ್ಷೀರೋದ್ಯಮ, ಆಹಾರೋದ್ಯಮ, ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆ, ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಮೃಗಾಲಯಗಳ ಉಸ್ತುವಾರಿ, ಔಷಧ ಸಂಶೋಧನೆ, ರೋಗ ಪತ್ತೆಯ ವಿಧಾನಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮುಂತಾದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅವಕಾಶಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನದ ಶೇ. 4 ರಷ್ಟಿರುವ ಪಶು ಸಂಗೋಪನೆಯು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 3 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಮೌಲ್ಯದ ವಹಿವಾಟನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿಂದು 1.2 ಲಕ್ಷ ಪಶು ವೈದ್ಯ ವೈದ್ಯರ  ಆಗತ್ಯವಿರುವಲ್ಲಿ ಅದರ ಅರ್ಧದಷ್ಟು, ಅಂದರೆ 63 ಸಾವಿರದಷ್ಟು, ಮಾತ್ರವೇ ಲಭ್ಯರಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತರಬೇತಾಗುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲಿ ಶೇ. 95ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೂಡಲೇ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಮುದ್ದು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವ ಖಾಸಗಿ ವೃತ್ತಿಯನ್ನೂ ಅವರು ನಡೆಸಬಹುದಾಗಿದೆ, ಮುದ್ದು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದಂತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮುಂತಾದ ಹೊಸ, ಅತ್ಯಾಸಕ್ತಿಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.

ಅಂತೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಸರಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ತರಬೇತಿಯೂ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳೂ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಖಾಸಗೀಕರಣಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನವು ಕಳೆಗೆಡತೊಡಗಿದೆ.

25_06_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 3: ಶ್ಯಾವಿಗೆಯ ಎಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ದುದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಜೂನ್ 11, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಆಹಾರವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಹೊಲದಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆಯವರೆಗೆ ಅದರ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ

ಮೂವತ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಮ್ಯಾಗಿ ಎಂಬ ಶ್ಯಾವಿಗೆಯು ಈಗ ನಿಷೇಧಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದೆ. ಇದು ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ರಣಗಂಟೆಯನ್ನೇ ಬಾರಿಸಿದೆ. ಆ ಶ್ಯಾವಿಗೆಯ ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿದ ಉದ್ದುದ್ದ ಎಳೆಗಳಂತೆಯೇ, ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೋ ಎಳೆಯುವ ಉದ್ದುದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಏಳತೊಡಗಿವೆ. ‘ತೋಟದಿಂದ ತಟ್ಟೆಯವರೆಗೆ ಆಹಾರವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಲಿ’ ಎಂಬ 2015ರ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ದಿನದ ಧ್ಯೇಯಘೋಷದ ಮಹತ್ವವು ಎರಡೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅರಿವಾಗುವಂತಾಗಿದೆ.

ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾರಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮ್ಯಾಗಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದು 15 ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ! ಬಾರಾಬಂಕಿಯ ಅಂಗಡಿಗಳಿಂದ ಮಾರ್ಚ್ 10, 2014ರಂದು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಮ್ಯಾಗಿ ಪೊಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೋನೋ ಸೋಡಿಯಂ ಗ್ಲುಟಮೇಟ್ ಎಂಬ ಸಂಯುಕ್ತವು ಇದೆಯೆಂದು ಗೋರಖಪುರದ ಸರಕಾರಿ ಪರೀಕ್ಷಾಲಯವು ವರದಿ ನೀಡಿದ್ದು ಮಾರ್ಚ್ 17, 2014 ರಂದು. ಆ ಪೊಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಕಾತಾದ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಆಹಾರ ಪರೀಕ್ಷಾಲಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದು ಜುಲೈ 22, 2014ರಂದು. ಆ ಮ್ಯಾಗಿಯೊಳಗೆ ಎಂಎಸ್ ಜಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಏಳು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸೀಸದ ಅಂಶವೂ ಇದೆಯೆಂದು ಕೊಲ್ಕಾತಾದ ಪರೀಕ್ಷಾಲಯವು ವರದಿ ನೀಡಿದ್ದು ಇದೇ ಎಪ್ರಿಲ್ 7, 2015 ರಂದು.

ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಆಹಾರೋತ್ಪನ್ನವೊಂದರ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ 15 ತಿಂಗಳು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದಾದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಪಾಡೇನು ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ನಡೆದಿರುವ ಗದ್ದಲ-ಗೊಂದಲಗಳು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗೆದ್ದಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಮ್ಯಾಗಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಎಸ್ ಜಿ ಹಾಗೂ ಸೀಸವನ್ನು ಮೊದಲು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿದ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಆಡಳಿತವು ನೆಸ್ಲೆ ಕಂಪೆನಿಯ ಮೇಲೆ ದಾವೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದು, ಇದುವರೆಗೂ ಮ್ಯಾಗಿಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಸದಂಶವು ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಆದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ! ಅದರ ಮಾರಾಟವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿರುವ ಇನ್ನುಳಿದ 13 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಲ್ಲ, ನಡೆಸಿದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮತದ ವರದಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಕೇಂದ್ರದ ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟಗಳ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು ಮ್ಯಾಗಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಒಂಭತ್ತು ವಿಧಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕೆಂದೂ, ಅವುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಜೂನ್ 5ರಂದು ಆದೇಶಿಸಿದೆ. ಅದೇ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಇತರ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಶ್ಯಾವಿಗೆಗಳಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೀಸವಿರುವುದು ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಶ್ಯಾವಿಗೆಗೆ ಬೆರೆಸುವ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಸೀಸವು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು (ಪು 3, ವಿ- ಎ 1, 2) ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆ ಶ್ಯಾವಿಗೆ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಯಾವುವು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವೇಕಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ; ನೀರಿನಿಂದ ಸೀಸ ಸೇರಿರಬಹುದೆಂದು ಸೂಚಿಸಿ ನೆಸ್ಲೆಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಾರಿ ತೋರಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ.

ಆಹಾರದ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಕಾಯುವಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಹಮತವಿಲ್ಲ, ಸಹಕಾರವೂ ಇಲ್ಲ. ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವಿರುವುದು ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ, ಈಗ ದಾವೆ ಹೂಡುತ್ತಿರುವುದು ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಹಕ ಸೇವೆಗಳ ಇಲಾಖೆ. ಆಹಾರ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಇಲಾಖೆಯೋ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಪರವಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಅತ್ತ ಪ್ರಧಾನಿಗಳ ಕಾರ್ಯಾಲಯವು ಆಹಾರ ಮಾರಾಟಗಾರರ ಮೇಲೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವಂತೆ ಇದೇ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದೆ.

ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟಗಳ ಕಾಯಿದೆಯು 2006ರಲ್ಲಿ ಮಂಜೂರಾಗಿ, ಅದರ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು 2008ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದಿನ್ನೂ ನಿಶ್ಶಕ್ತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಅದರಡಿಯಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಗೊಂದು ಅಂಕಿತಾಧಿಕಾರಿ, ತಾಲೂಕಿಗೊಂದು ಆರೋಗ್ಯ ಸುರಕ್ಷತಾ ಅಧಿಕಾರಿ, ಆಹಾರ ಪರೀಕ್ಷಕರು ಇತ್ಯಾದಿ ಇನ್ನೂ ನಿಯುಕ್ತರಾಗಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೇ ಶೇ. 70ರಷ್ಟು ಹುದ್ದೆಗಳು ಭರ್ತಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆಹಾರದ ತಪಾಸಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪರೀಕ್ಷಾಲಯಗಳೂ ಬೇಕಾದಷ್ಟಿಲ್ಲ, ಇದ್ದವುಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಕರಣಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ತಂತ್ರಜ್ಞರೂ ಇಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ನಿಯುಕ್ತರಾಗಿರುವವರಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟರಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವರದಿಗಳು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳು ದಶಕಗಟ್ಟಲೆ ತೀರ್ಮಾನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೊನೆಗೆ ಸರಕಾರವೇ ಅವನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಗಿಯೊಂದೇ ಏಕೆ, ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಯಾವುದೇ ಆಹಾರವು ಸುರಕ್ಷಿತವೆನ್ನುವ ಖಾತರಿಯಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಸೀಸವು ಮ್ಯಾಗಿಯ ಪೊಟ್ಟಣದೊಳಗಿತ್ತೇ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆರೆಸಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿತ್ತೇ ಎನ್ನುವುದು ಮುಂದೆಂದಾದರೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ತೋಟದಿಂದ ತಟ್ಟೆಯವರೆಗಿನ ಹಾದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಮಾಲಿನ್ಯವೇ ತುಂಬಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ, ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳು ಮತ್ತಿತರ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು, ಬಯಲು ವಿಸರ್ಜನೆ ಮುಂತಾದೆಲ್ಲವೂ ಮೇಲ್ಮೈಯ ನೀರನ್ನೂ, ಅಂತರ್ಜಲವನ್ನೂ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ, ಆ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಆಹಾರದೊಳಕ್ಕೂ,ದೇಹದೊಳಕ್ಕೂ ಹೊಕ್ಕುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿ ದಿಲ್ಲಿಗೆ ನೀರುಣಿಸುವ ಯಮುನಾ ನದಿಗೆ ಟನ್ನುಗಟ್ಟಲೆ ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯವು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದು, ಕ್ರೋಮಿಯಂ, ಸೀಸ, ಕಬ್ಬಿಣ ಮುಂತಾದ ಲೋಹಗಳು ದಿಲ್ಲಿವಾಸಿಗಳ ಆಹಾರವನ್ನು ಹೊಕ್ಕುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾನಿಕಾರಕ ಲೋಹಾಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಜಲ ಆಯೋಗವು ಮೇ 2014ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ವರದಿಯನುಸಾರ, ಕಾವೇರಿ ಹಾಗೂ ಯಮುನಾ ಸೇರಿದಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖ್ಯ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಡ್ಮಿಯಂ; ಗಂಗೆ, ಗೋಮತಿಯಂತಹ 11 ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಮಿಯಂ; ಗಂಗೆ, ಗೋಮತಿ, ಯಮುನಾ ಇತ್ಯಾದಿ 30 ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಸ; ಗಂಗೆ, ಗೋಮತಿ, ನರ್ಮದಾ ಮುಂತಾದ 11 ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಕೆಲ್ ಅಂಶಗಳು ಅಂಗೀಕೃತ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿವೆ. ಕಬಿನಿ ನದಿ, ಮಡಿವಾಳ ಹಾಗೂ ಲಾಲಬಾಗಿನ ಕೆರೆಗಳ ನೀರಿನಲ್ಲೂ ಸೀಸದ ಮಟ್ಟವು ಹೆಚ್ಚಿರುವುದನ್ನು ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಗುರುತಿಸಿವೆ.

ಆಹಾರೋತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ 2-3ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತವು, ಸುರಕ್ಷಿತ ಆಹಾರದ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲೂ 2-3ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಅಧ್ಯಯನಗಳನುಸಾರ, ನಾವು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿ, ಕಾಳು, ಮಾಂಸ, ಮೀನು ಮುಂತಾದ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ನೀರು, ಪೇಯಗಳಲ್ಲಿ, ಆಯುರ್ವೇದ, ನಾಟಿ ಔಷಧಗಳಲ್ಲಿ ಬಗೆಬಗೆಯ ಕೀಟನಾಶಕ, ಕಳೆನಾಶಕ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಷಾಂಶಗಳೂ, ಸೀಸ, ಪಾದರಸಗಳಂತಹ ಭಾರ ಲೋಹಗಳೂ, ಆಹಾರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಡಲು ಅಥವಾ ಹಣ್ಣಾಗಿಸಲು ಬಳಸುವ ಹಲಬಗೆಯ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿರುತ್ತವೆ. ಧಾನ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಲ್ಲು, ಮರಳು; ಮೆಣಸಿನ ಪುಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಮರದ ಪುಡಿ; ಕರಿಮೆಣಸಿನೊಂದಿಗೆ ಪಪ್ಪಾಯಿ ಬೀಜ; ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಹಾಗೂ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಇತರ ತೈಲಾಂಶಗಳು ಕಲಬೆರಕೆಯಾಗುವುದೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಕಲುಷಿತಗೊಂಡ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ನರಮಂಡಲ, ಯಕೃತ್ತು, ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು, ರಕ್ತಕಣಗಳು, ಪಚನಾಂಗ, ನಿರ್ನಾಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೂ, ವಿವಿಧ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ, ನಗರೀಕರಣ, ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಡೆಗಣನೆ, ಆಹಾರದ ಶೇಖರಣೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂನತೆಗಳು, ಆಹಾರದ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಾಗ್ರತೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸಬೇಕಾದರೆ ಹೊಲದಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆಯವರೆಗೆ ಆಹಾರದ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಾಗಬೇಕಿದ್ದರೆ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ, ನದಿಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯ, ರಸಗೊಬ್ಬರ ಹಾಗೂ ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಬಳಕೆ, ಆಹಾರದೊಳಗೆ ಕಲಬೆರಕೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟಗಳ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಶಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನೂ, ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನೂ ಒದಗಿಸುವ ಜೊತೆಗೆ, ಅದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರರಹಿತವಾಗಿಯೂ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿಯೂ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಹಾರದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗೆಗಿನ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಸುವ ನ್ಯಾಯವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಂಪೆನಿಯ ಒಂದು ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಡೆಗಣಿಸಿದರೆ ಸರಕಾರದ ಉದ್ದೇಶವೇ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಹಾರವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೋರ್ವ ನಾಗರಿಕನ ಹೊಣೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಮ್ಯಾಗಿಯಂತಹ ಜನಪ್ರಿಯ ಉತ್ಪನ್ನವೇ ಸಂಶಯಕ್ಕೀಡಾಗಿರುವಾಗ, ಇನ್ನುಳಿದ ಸಿದ್ಧ ತಿನಿಸುಗಳ ಬಗೆಗೂ, ಬೀದಿಬದಿಯ ಆಹಾರಗಳ ಬಗೆಗೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ವಹಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಸಂಸ್ಕರಿತ, ಸಿದ್ಧ ಆಹಾರಗಳು ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿರುವಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ನಾವೇ ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸುವುದೊಳ್ಳೆಯದು. ಶುದ್ಧ ಕಚ್ಛಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ, ನೀರನ್ನೂ ಬಳಸುವುದು, ಶುಚಿಯಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸುವುದು, ಹಸಿಯಾದ ಮತ್ತು ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಡುವುದು, ಕೆಡದಂತೆ ಸೂಕ್ತ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿಡುವುದು ಎಂಬ ಪಂಚ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ನಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸಬಹುದು.

11_06_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 2: ಅಲ್ಲೊಂದು, ಇಲ್ಲೆರಡು, ಜನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಬರೀ ಸೊನ್ನೆ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಮೇ 28, 2015, ಗುರುವಾರ] 

ಹೆದ್ದಾರಿ, ಬಂದರು, ವಿದ್ಯುತ್ ಕಂಬಗಳಿಗೆ ಬಂಡವಾಳ ಖಾತರಿ; ಉದ್ಯೋಗ, ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿ

ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನಗಳ ಭರವಸೆಯಿತ್ತವರು ಪ್ರಧಾನಿಗಳಾಗಿ ವರ್ಷ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಬಡವರ ಧ್ವನಿ ತಾನೆಂದವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿ ವರ್ಷಗಳೆರಡು ಸಂದಿವೆ; ಜನರ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅದೇನು ದಕ್ಕಿದೆಯೆಂದು ನೋಡಲು ಸಂದರ್ಭವೊದಗಿದೆ.

ಪ್ರಧಾನಿಗಳ ಪಕ್ಷದ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯ ತಲೆಬರಹದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾರತದ ಉದ್ಘೋಷವಿತ್ತು, ಎಲ್ಲರ ವಿಕಾಸವೆಂಬ ಆಶ್ವಾಸನೆಯೂ ಇತ್ತು. ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸದೃಢಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಉನ್ನತ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುವುದೆಂದು ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು; ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನೂ, ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಇಳಿಸುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು (ಪುಟ 25). ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯನ್ನು ತರುವುದು; ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಖಾತರಿ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಎಲ್ಲರ ಕೈಗೆಟುಕುವಂತೆಯೂ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುವಂತೆಯೂ ಮಾಡುವುದು; ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಆಧುನೀಕರಿಸುವುದು; ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಇವೇ ಮುಂತಾದ ಉಪಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳಿದ್ದವು.

ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಿತ್ತಿದ್ದ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯ ಕರಡನ್ನು ಡಿಸೆಂಬರ್ 30ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆಶಯಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ತಿರುಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆರೋಗ್ಯ ಖಾತರಿಯೆನ್ನುವುದು ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು, ಸೀಮಿತ ಸೇವೆಗಳನ್ನೊದಗಿಸುವ ಚೀಟಿಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಗೆ ಹಣವೊದಗಿಸಲು ಆರೋಗ್ಯ ಸುಂಕವನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪವೂ ಇತ್ತು. ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಆಧುನೀಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಉನ್ನತ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೂ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗುವ ಯೋಜನೆಯಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ತೆತ್ತವರಿಗಷ್ಟೇ ಇವೆಲ್ಲ ಲಭ್ಯವೆನ್ನುವ ಸೂಚನೆಯೂ ಅದರಲ್ಲಿತ್ತು.

ಫೆಬ್ರವರಿ 28ರಂದು ಮಂಡಿಸಲಾದ ಕೇಂದ್ರದ ಮುಂಗಡ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ ನೀತಿಯ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಸೊಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇದೇ ಸರಕಾರವು ಕಳೆದ 2014-15ರಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ 35163 ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದರೆ, ಈ 2015-16ರಲ್ಲಿ 29653 ಕೋಟಿಗಳನ್ನಷ್ಟೇ (ಶೇ. 16ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ) ಒದಗಿಸಿದೆ. ಹೀಗೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನದ ಶೇ. 2.5ರಷ್ಟನ್ನು ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುವ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯ ಭರವಸೆಯು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ಮುಂಗಡ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಶೇ. 1ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಳಗಿಳಿದಿದೆ. ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯ ಕೂಸು ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಸತ್ತಂತಾಗಿದೆ.

ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗಳು ಅಂತಿರಲಿ, ಈ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೂ ಈ ಮುಂಗಡ ಪತ್ರದ ಅನುದಾನವು ಸಾಕಾಗದು. ತಾಯಂದಿರು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು; ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸೆ, ವೃದ್ಧರ ಆರೈಕೆ; ಕ್ಷಯ, ಮಲೇರಿಯಾ, ಎಚ್ಐವಿ ಮುಂತಾದ ಸೋಂಕುಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇವೇ ಮುಂತಾದ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇದರಿಂದ ಬಾಧಿತವಾಗಲಿವೆ. ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಶೇ.7ರಷ್ಟು ಇಳಿದಿದೆ, ಸಮುದಾಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 30ರಷ್ಟು ಇಳಿದಿದೆ; ಇವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಸಮಗ್ರ ಶಿಶು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆ (ಐಸಿಡಿಎಸ್)ಗೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷ 18195 ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಈ ವರ್ಷ ಕೇವಲ 8336 ಕೋಟಿಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ನೀಡಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆ, ಲಸಿಕೆ ಹಾಕುವಿಕೆ, ಪೌಷ್ಠಿಕ ಆಹಾರ ಪೂರೈಕೆ, ಅಂಗನವಾಡಿ ಸೇವೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿತವಾಗಲಿವೆ. ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹಣವೊದಗಿಸಲು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದು.

ಇವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತರಿ, ಆಹಾರ ಪೂರೈಕೆ, ಇಂಧನ ಬೆಂಬಲ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೂ ಅನುದಾನವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಸರಕಾರದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೇ ಇರಬಹುದು! ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ವರದಿಯಂತೆ, ಮುಂಗಡ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿರುವ ಹೆದ್ದಾರಿ ಯೋಜನೆಗೆ 70 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆಂದೇ ಎಲ್ಲ ಜನಪರ ಯೋಜನೆಗಳ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ ಉದ್ಯೋಗ-ಆಹಾರ-ಆರೋಗ್ಯ ಖಾತರಿಗಳಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಿ, ಆ ಹಣವನ್ನು ಡಾಂಬರು-ಕಾಂಕ್ರೀಟುಗಳಿಗೆ ಸುರಿಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಉದ್ಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ, ಪಡಿತರ ಆಹಾರವೂ ದಕ್ಕದೆ, ರೋಗಪೀಡಿತರಾದಾಗ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೂ ದೊರೆಯದೆ ನರಳಿದರೂ, ರಸ್ತೆಗಳು ನುಣುಪಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಾಕು.

ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯ ಭರವಸೆಗಳು ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿರೂಪಗೊಂಡು, ಮುಂಗಡ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದುದರ ಮರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೊಲಂಬಿಯಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾಗಿದ್ದ ಅರವಿಂದ ಪಾನಗಡಿಯ ಅವರ ತಲೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಇಣುಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾನಗಡಿಯ ಅವರ ವಾದದಂತೆ, ಭಾರತೀಯ ಮಕ್ಕಳು ಇರುವುದೇ ಕುಳ್ಳಗೆ-ತೆಳ್ಳಗೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಅವರನ್ನು ಕುಪೋಷಿತರೆನ್ನುವುದೇ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ದೇಶದ ಶೇ. 40ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಕುಪೋಷಣೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ, ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್, ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೆನ್ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲರ ಹೇಳಿಕೆಗಳೂ ತೀರಾ ಅಸಂಬದ್ಧವೆನಿಸುತ್ತವೆ (ಇಕಾ ಪೊಲಿ ವೀಕ್ಲಿ; ಮೇ 4, 2013). ಪಾನಗಡಿಯ ಅವರು ಹೊಸ ಪ್ರಧಾನಿಯವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದೇಶೋದ್ಧಾರಕ ಸಲಹೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಸರಕಾರವು ಹೆದ್ದಾರಿಗಳು, ರಸ್ತೆಗಳು, ಬಂದರುಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಷ್ಟೇ ಹಣವೊದಗಿಸಬೇಕು; ಉದ್ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಆಹಾರ ಖಾತರಿ ಯೋಜನೆಗಳು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೂ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಅವುಗಳ ಬದಲು ಕೆಳಸ್ತರದ ಅರ್ಧ ಪಾಲು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರದಂತೆ ನಗದನ್ನಷ್ಟೇ ನೀಡಬೇಕು; ಶೇ. 80ರಷ್ಟು ಹೊರರೋಗಿಗಳು ಹಾಗೂ ಶೇ. 55ರಷ್ಟು ಒಳರೋಗಿಗಳು ಈಗಲೂ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ವಿಮಾಧಾರಿತ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲೇ ಸೀಮಿತ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು ಇತ್ಯಾದಿ (ಫಾರಿನ್ ಅಫೇರ್ಸ್, ಜೂನ್ 10, 2014)

ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಊಟಕ್ಕಿಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೇ ಕುಳ್ಳ-ತೆಳ್ಳಗಿದ್ದಾರೆ, ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೇ ಜನರು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಸುವ ಅರವಿಂದ ಪಾನಗಡಿಯ, ಭಾರತವನ್ನು ಬದಲಿಸಲಿರುವ ಹೊಸ ನಿತಿ ಆಯೋಗದ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ನಿಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಂಥವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ, ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣಗಳ ಹಣವನ್ನು ಡಾಂಬರು-ಕಾಂಕ್ರೀಟುಗಳತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿ, ದೇಶದ ಗತಿಯನ್ನೇ  ಬದಲಿಸುವ ಕೆಲಸವು ಆರಂಭಗೊಂಡಿದೆ. ಮುಂದೆ, ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವು ಉದ್ಯೋಗ, ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ!

ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯೇನು? ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾಲೂಕು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಸುಧಾರಣೆ, ಜಿಲ್ಲೆಗೊಂದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜು, ಪ್ರತೀ ಕಂದಾಯ ವಿಭಾಗಕ್ಕೊಂದು ಉನ್ನತ ದರ್ಜೆಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ನೂರು ಕಿಮೀಗೊಂದರಂತೆ ಅಪಘಾತ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಘಟಕ, ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೇವೆಗೆ ಅನುಕೂಲತೆ, ವೃದ್ಧರ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು, ವಿಮಾಧಾರಿತ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆ ಇವೇ ಮುಂತಾದ ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳಿದ್ದವು (ಪು 9). ಆದರೆ ಈ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿರಲಿ, ಹಳೆಯ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ನೀಗಿಸುವಲ್ಲೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರವು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 13, ಸಮುದಾಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 57, ತಾಲೂಕು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 47 ಹಾಗೂ ಹತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 40ರಷ್ಟು ವೈದ್ಯರ ಹುದ್ದೆಗಳು ಖಾಲಿಯಿವೆ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಅನ್ಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಇವನ್ನು ತುಂಬಿಸಲು ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುವುದೆಂದು ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರು ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೂ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯದ ಸರಕಾರಿ ವೈದ್ಯರ ಸಂಬಳವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಆಶ್ವಾಸನೆಯೂ ಈಡೇರಿಲ್ಲ. ವಿಮಾಧಾರಿತ ಯೋಜನೆಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲೂ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಸಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ; ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ವಿವಿಧ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನೂ ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆ, ರಾಜ್ಯದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮರಣ ಗಂಟೆ ಜೋರಾಗುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ, ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ವಹಿವಾಟು ಇನ್ನೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 186000 ಕೋಟಿಗೇರಲಿದೆ.

ಇಲ್ಲೂ ಕಾರ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಾತು ಜೋರಾಗಿದೆ. ವೈದ್ಯರಿಲ್ಲದ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಿಲ್ಲದ, ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದು, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಸೌಜನ್ಯತೆ, ಸೇವಾಪರತೆ, ಮಾನವೀಯತೆಗಳನ್ನು ಮೆರೆಯಬೇಕೆಂದು ಸಚಿವರು ಉಪದೇಶ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2014ರಲ್ಲಿ ಗುಲ್ಬರ್ಗದಲ್ಲೊಂದು ಆರೋಗ್ಯ ಅದಾಲತ್ ತೆರೆದು ಭರ್ಜರಿ ಪ್ರಚಾರ ಗಿಟ್ಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಸದ್ದಡಗಿದೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಬೈಕ್ ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಬಂದಿವೆ, ಆದರೆ ಚಾಲಕರಿಲ್ಲ, ಇದ್ದ ಚಾಲಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿಯಿಲ್ಲ, ತರಬೇತಾದವರಿಗೆ ಪರವಾನಿಗೆಯಿಲ್ಲ! ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ರುಗ್ಣವಾಹಕಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿಲ್ಲ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲ, ಅಂತಲ್ಲೀಗ  ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಶವವಾಹಕಗಳು ಬರಲಿವೆಯಂತೆ!

ಅಂತೂ ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನಗಳಿಗೂ, ಆರೋಗ್ಯ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕಾಯುವಿಕೆಯು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

28_05_2015_006_005

ಆರೋಗ್ಯ ಪ್ರಭ 1: ವೈದ್ಯರ ಜೀವವುಳಿಯಲಿ, ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯ ಆತ್ಮವುಳಿಯಲಿ [ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ, ಮೇ 14, 2015, ಗುರುವಾರ]

ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಫಲ ನೀಡದಿದ್ದಾಗ ವೈದ್ಯರನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಣೆಯಾಗಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೇ ಅಸಾಧ್ಯವಾದೀತು

ದೇಶದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ವೈದ್ಯರು ದಾಳಿಗೀಡಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕಗಳೂ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಗಳೂ ಪುಡಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಪೋಲೀಸರು ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ವೈದ್ಯರನ್ನೇ ಅಪರಾಧಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಈ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರು ದೊಂಬಿಕೋರರಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಸರಕಾರದ ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಂಗಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವರೆಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು ಮಾಧ್ಯಮಕರ್ಮಿಗಳು ವೈದ್ಯರದೇ ತಪ್ಪೆಂದು ಥಟ್ಟನೆಯ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಜಜ್ಜಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ವೈದ್ಯರು ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಕೆಲವರಂತೂ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯನ್ನೇ ತೊರೆಯಬಯಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕಳೆದೊಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಾದ ಘಟನೆಗಳನ್ನೇ ನೋಡಿ. ಯಕೃತ್ತಿನ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ಬಹು ದಿನಗಳಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ಎಂಭತ್ತು ವರ್ಷದವರೊಬ್ಬರು ಅಲಹಾಬಾದಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದರು. ಅಂದೇ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಹೃದಯ ಸ್ತಂಭನವಾದಾಗ, ವೈದ್ಯರು ಅದನ್ನು ಪುನಶ್ಚೇತನಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಅತಿ ಗಂಭೀರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ನಸುಕಿನ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಮೃತಪಟ್ಟರು. ಒಡನೆಯೇ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ಪಚನಾಂಗ ತಜ್ಞರನ್ನು ಮೃತರ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಮನ ಬಂದಂತೆ ಚಚ್ಚಿದರು, ಅವರ ಕತ್ತಿನ ಸರವನ್ನೂ, ಮೊಬೈಲನ್ನೂ ಕಸಿದೊಯ್ದರು; ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕವನ್ನೂ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯವನ್ನೂ ಪುಡಿಗುಟ್ಟಿದರು. ಆ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯರ ಮುಖದ ಮೂಳೆ ಮುರಿದು, ದೇಹವಿಡೀ ಗಾಯಗಳಾಗಿ ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ ದಾಖಲಾಗಬೇಕಾಯಿತು.

ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲೂ ಇಂಥದ್ದೇ ಘಟನೆಯಾಯಿತು. ಮಧುಮೇಹ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ಸೋಂಕು ಇತ್ಯಾದಿ ಹಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷದ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರು ಆಯುರ್ವೇದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ರೋಗ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡಾಗ ಆಧುನಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದರು. ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೆ ಆಕೆ ಮೃತಪಟ್ಟಾಗ ಸಂಬಂಧಿಕರು ತಮ್ಮೆದುರು ಕಾಣಸಿಕ್ಕಿದ ಇಬ್ಬರು ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಥಳಿಸಿದರು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯನ್ನೂ ಪುಡಿಗುಟ್ಟಿದರು. ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯರ ಮೂಗು ಹಾಗೂ ಕಾಲ್ಬೆರಳಿನ ಮೂಳೆಗಳು ಮುರಿದು ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕವನ್ನು ಸೇರಬೇಕಾಯಿತು.

ಈ ಎರಡು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಲೋಪವೇನಿರಲಿಲ್ಲ; ಏಟು ತಿಂದ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರು ಮೃತರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿರಲೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ರೋಗಿಯು ಮೃತಪಟ್ಟೊಡನೆ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕವರನ್ನು ಜಜ್ಜುವ, ಗದ್ದಲವೆಬ್ಬಿಸುವ ಇಂಥ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ವರದಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘವು ನಡೆಸಿರುವ ಸಮೀಕ್ಷೆಯನುಸಾರ ಶೇ. 75ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೈದ್ಯರು ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ವಿಧದ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಶೇ. 49ರಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದಾಳಿಗಳು ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಆಥವಾ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ದಾಖಲಾದ ರೋಗಿಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ. ಶೇ. 68ರಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಯಾ ಸ್ನೇಹಿತರು ಈ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾಳಿಗಳು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಯ ಭೇಟಿಗೆ ಅವಕಾಶವಿರುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಸ್ತವಾಗಿರುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವರದಿಯಂತೆ ಶೇ. 90ರಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ದಿನವಿಡೀ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರೇ ಇಂತಹಾ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ವೈದ್ಯರು ಮತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸಿಬಂದಿಗಳು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಜಜ್ಜುಬೊಂಬೆಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೇಲಿನೆರಡು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ, ರೋಗ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡ ಬಳಿಕ ತಡವಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬಂದವರು, ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವರು ತಮ್ಮ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವುದಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯರ ಮೇಲೆ ಹರಿಹಾಯುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಮೆರೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಬಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕೊಡದಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ದಾಳಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ; ಕೆಲವು ಸ್ವಘೋಷಿತ ರಕ್ಷಣಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಕೂಡ ವೈದ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾದ ವರದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿವೆ; ಇಂತಹಾ ತಪ್ಪು ವರದಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಜ್ಜನ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವೈದ್ಯರು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಕಷ್ಟಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರು ಅಥವಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ರೋಗಿ ಅಥವಾ ಅವರ ಬಂಧುಮಿತ್ರರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸದಿರುವುದೇ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಲೋಪಗಳಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜವಿದ್ದರೂ, ಈ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಅದುವೇ ಮೂಲ ಕಾರಣವೆನ್ನಲಾಗದು. ವಿಶ್ವ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯ ಜಯದೇವ ಹೃದ್ರೋಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು, ಮಂಗಳೂರು ಮುಂತಾದೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ಸಹಸ್ರಾರು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ದಾಳಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಇದನ್ನು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಸಂತುಷ್ಟಿ, ಅಸಹನೆ ಹಾಗೂ ಹಿಂಸೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು, ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ತಾವೇ ಸರಿ, ತಮಗನಿಸಿದ್ದೇ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಈ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳೆನ್ನುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಮನಗಾಣಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಮೇಲಿನೆರಡು ಘಟನೆಗಳಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳಲ್ಲಿ ದೂರುಗಳೇ ದಾಖಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದಾಳಿ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಪೋಲೀಸರು ಕೂಡಲೇ ಬಂಧಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕವೂ ಸೇರಿದಂತೆ 14 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಜಾಮೀನಿಲ್ಲದ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳಿವೆಯಾದರೂ, ಈ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ದಾಳಿಗೀಡಾದ ವೈದ್ಯರು ಕೂಡಾ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆಯ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಅಥವಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಪಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ದೂರು ದಾಖಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅತ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಪಗಳಿದ್ದರೆ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡುವ ಕಾನೂನುಗಳೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿವೆ; ಆದರೆ ನ್ಯಾಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಜನರಿಗೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಇಂತಹಾ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ವೈದ್ಯರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಗಳಾದಾಗ ಪೋಲೀಸರೇ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ದೂರುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ; ವೈದ್ಯರಿಗೂ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೂ ಸೂಕ್ತ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿ, ಅವರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಂತೆ ಸಹಕರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದಾಗದಿದ್ದರೆ ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಾಮರಸ್ಯವೂ ಕೆಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ಇದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಂಗಳೂರಿನ ಜಿಲ್ಲಾಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರ ಸಾವಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಾಗಿವೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಅಧೀಕ್ಷಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯರನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ, ‘ಯಾವುದೇ ಕರ್ತವ್ಯ ಲೋಪವನ್ನೂ ಸಹಿಸಲಾಗದು, ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು,’ ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ತನಿಖಾ ಸಮಿತಿಯನ್ನೂ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ತನಿಖೆಗೆ ಮೊದಲೇ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ದಂಡಿಸಿದರೆ ತನಿಖೆಯೇ ಅರ್ಥಹೀನವಾಗುತ್ತದೆ, ಸಚಿವರು ಕೂಡ ಗಲಾಟೆಕೋರರಲ್ಲಿ ಶಾಮೀಲಾದಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಲಾಟೆಗಳಿಗೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ನೀಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಹೆಣಗಾಡಿ ಸಾವಿರಾರು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವೈದ್ಯರೆಲ್ಲರ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನೂ, ಬದ್ಧತೆಯನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಕರ್ತವ್ಯ ಲೋಪವು ಸಾಬೀತಾಗದಿದ್ದರೂ ವೈದ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಬಹುದು ಎಂದಾದರೆ, ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೆಡವಲಾಗಿರುವ ಅದೇ ಜಿಲ್ಲಾಸ್ಪತ್ರೆಯ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಪುನರ್ನಿಮಾಣ ಮಾಡಲಾಗದೆ, ರಾಜ್ಯದ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಗದೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ತೀವ್ರವಾಗಿರುವ ಸಿಬಂದಿ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಲಾಗದೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವಂತಹ ಕರ್ತವ್ಯ ಲೋಪಗಳನ್ನೆಸಗಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸಚಿವರೇ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಡವೇ? ಅಥವಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರನ್ನು ಎತ್ತಂಗಡಿ ಮಾಡಬೇಡವೇ?

ಆರ್ಥಿಕ ಉದಾರೀಕರಣ, ಖಾಸಗೀಕರಣ, ವ್ಯಾಪಾರಿ ಮನೋವೃತ್ತಿ, ಹಾಗೂ ಅವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಅಸ್ಥಿರತೆಗಳು ವೈದ್ಯರನ್ನು ಉಳಿದೆಲ್ಲರ ಪಾಲಿನ ಜಜ್ಜುಬೊಂಬೆಗಳನ್ನಾಗಿಸಿವೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಪೋಲೀಸರು, ಖಾಸಗಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಮುಂತಾದವರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ವೈದ್ಯರು ಮೊದಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಿದೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಅನಿಷ್ಟಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಗೂಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಕಳಪೆ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ತಡೆಯುವುದು, ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣದ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನೂ, ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ರೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೂ, ಅವರ ಬಂಧುಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೂ ಉತ್ತಮ ಸಂವಹನವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ರೋಗನಿದಾನ ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ನಿರ್ಣಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶತೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದ ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯ ವಿಶ್ವಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಈ ಉದಾತ್ತವಾದ, ಜೀವರಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕಿದ್ದರೆ ವೃತ್ತಿಸಂಹಿತೆಯ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನೂ, ಘನತೆಯನ್ನೂ ವೈದ್ಯರೇ ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

14_05_2015_006_031

No, Yoga Does Not Cure Any Disease

Published at http://nirmukta.com/2015/06/19/no-yoga-does-not-cure-any-disease/

If a lie is repeated often, it is said, people will eventually believe it. It is also said that people with simple thinking more readily believe bigger lies. Small lies, interspersed here and there, in speeches, lectures, sermons, media bytes, news reports, columns, research papers, can coalesce into a big lie. If the state and the media keep suppressing the truth, that big lie then perpetuates and stays. This is precisely the case with modern day yoga. Lies, small ones here and there, crafted carefully and sprinkled gently, have now grown into such a big lie that any one hardly questions it.

How ironical indeed! The very first limb or step of Ashtanga Yoga, codified in the much trumpeted Yoga Sutras of Patanjali, is Yama (vows). Satya or truthfulness is the second of the five vows. But that TRUTH is the biggest casualty in the modern fanfare around yoga.

These statements are from two articles published in the Journal of Association of Physicians of India:

  • The science of yoga is an ancient one. It is a rich heritage of our culture. Several older books make a mention of the usefulness of yoga in the treatment of certain diseases and preservation of health in normal individuals. …Apart from its spiritual philosophy, yoga has been utilized as a therapeutic tool to achieve positive health…[Sahay BK, 2000]
  • Yoga has been applied in the field of therapeutics in modern times. Yoga has given the patient hope to reduce medication and slow the progress of disease.[Singh S, 2004]

No references have been cited in the articles for these statements.

But the facts are to the contrary:

  • The oldest and greatest contribution to the world from India – it is not.
  • The greatest contribution from Hinduism – it is not.
  • Way of life – it is not.
  • Has helped Indians with health and vitality for millennia – no
  • Helps to treat and cure all ailments, even the ones that cannot be cured by modern medicine – not at all.

I had written in January 2009 [Do We Need Yoga] about the available evidence for the efficacy of yoga in treating human diseases. On the occasion of International Yoga Day, let’s revisit the same and look at fresh evidence, if any.

All the available evidence as of now, and the systematic reviews and meta-analyses, indicate clearly that YOGA DOES NOT CURE or PREVENT, or significantly alleviate, ANY ailment, that affects humans. Read EVERY SECTION BELOW, CAREFULLY, BETWEEN THE LINES. It will be clear that even the most sympathetic voices for yoga DO NOT endorse it as a stand-alone treatment for any human illness.

The Origins of the Great Lie:

Yoga was never a part of Indian systems of medicine. Indian medical texts such as Charaka Samhita or Ashtanga Hrudaya do not mention yoga as a method of prevention or treatment of any disease.

The credit for entwining the so called yoga with health and fitness must go to Manibhai Haribhai Desai, also known as Shri Yogendra (1897-1989), and Jagannath Ganesh Gune, also known as Swami Kuvalayananda (1883-1966). Both these were students of Paramahamsa Shree Madhavadasji Maharaj of Malsar, Gujarat. While Shri Yogendra established the Yoga Institute at Santa Cruz, Bombay in 1918, Kuvalayananda founded the Kaivalyadhama at Lonavla in 1924. Both these centres initiated the studies on yoga and health, and since then, many other institutions, in India and abroad, have conducted thousands of such studies, many of them small, and some randomised and controlled. Since 1935 the Kaivalyadhama has published most of its research in its own publication, the Yoga-Mimamsa journal. Several other journals, mainly those devoted to complimentary and alternative medicine, and a few mainstream medical journals, have also published papers on studies related to yoga. Now a PubMed search for yoga returns more than 3000 citations.

Yet, after 100 years of studies that churned out more than 3000 papers, the proponents of ‘yoga therapy have failed to find any conclusive evidence for the efficacy of yoga in treating any illness. They have not even been successful in standardizing the so called yoga therapy.

According to Verrastro [Verrastro G, 2014], although yoga has been deemed effective for treating conditions from hypertension to epilepsy, many claims are poorly substantiated. Most of these studies are small, short, uncontrolled, non-blinded, with many methodological flaws and high risk of bias. And in most of the studies, details of adverse events and injuries are also not mentioned. Moreover, yoga practices used in the interventions vary markedly, making comparison of results difficult. Interventions have ranged from a single 1-hour session to weekly sessions over several months to inpatient treatment that included many lifestyle modifications. Some studies required subjects to practice physically demanding asanas, while others focused on pranayama or practices similar to guided relaxation.[Verrastro G, 2014]

A bibliometric analysis of the characteristics of randomized controlled trials (RCTs) of yoga [Cramer H et al, BMC CAM, 2014] included a total of 366 papers published over forty years, between 1975 and 2014, reporting 312 RCTs from 23 different countries with 22,548 participants. The analysis found that most trials were relatively small in size and failed to explore even common medical conditions frequently. More than 40 different yoga styles were used in the analyzed RCTs; whilst most trials included yoga postures and breathing, yoga meditation and philosophy were less often used (that means, not much of “yoga”). The median study sample size was 59 (range 8–410). Two hundred sixty-four RCTs (84.6%) were conducted with adults, 105 (33.7%) with older adults and 31 (9.9%) with children. Eighty-four RCTs (26.9%) were conducted with healthy participants. Other trials enrolled patients with one of 63 varied medical conditions; the most common being breast cancer (17 RCTs, 5.4%), depression (14 RCTs, 4.5%), asthma (14 RCTs, 4.5%) and type 2 diabetes mellitus (13 RCTs, 4.2%). Whilst 119 RCTs (38.1%) did not define the style of yoga used, 35 RCTs (11.2%) used Hatha yoga and 30 RCTs (9.6%) yoga breathing. The remaining 128 RCTs (41.0%) used 46 varied yoga styles, with a median intervention length of 9 weeks (range 1 day to 1 year). Two hundred and forty-four RCTs (78.2%) used yoga postures, 232 RCTs (74.4%) used breath control, 153 RCTs (49.0%) used meditation and 32 RCTs (10.3%) used philosophy lectures. One hundred and seventy-four RCTs (55.6%) compared yoga with no specific treatment; 21 varied control interventions were used in the remaining RCTs. The authors of this analysis concluded that the available research evidence is sparse for most conditions, and more research is clearly needed. Besides primary research, up-to-date systematic reviews and meta-analyses are needed at least for the most commonly studied conditions in order to evaluate the level of evidence and strength of recommendation for or against the use of yoga in each condition.[Cramer H et al, BMC CAM, 2014]

Some systematic reviews and meta analysis, including the Cochrane reviews, of the studies on yoga are also now available. But none of them provide any conclusive evidence for the efficacy of yoga in the treatment of any human illness, mental or physical.

A systematic review of published research on meditation, done by the University of Alberta Evidence-based Practice Center, requested and funded by the National Center for Complementary and Alternative Medicine (NCCAM) and published in June 2007, found the body of evidence to be inadequate to arrive at any conclusions. [Ospina MB, 2007] The review identified five broad categories of meditation practices (Mantra meditation, Mindfulness meditation, Yoga, Tai Chi, and QiGong). Characterization of the universal or supplemental components of meditation practices was precluded by the theoretical and terminological heterogeneity among practices. Evidence on the state of research in meditation practices was provided in 813 predominantly poor-quality studies. The three most studied conditions were hypertension, other cardiovascular diseases, and substance abuse. The review concluded that many uncertainties surround the practice of meditation, scientific research on meditation practices does not appear to have a common theoretical perspective and is characterized by poor methodological quality and, therefore firm conclusions on the effects of meditation practices in healthcare cannot be drawn based on the available evidence. The review suggested that future research on meditation practices must be more rigorous in the design and execution of studies and in the analysis and reporting of results. [Ospina MB, 2007]

Another review, published in 2013, titled Yoga as a Therapeutic Intervention for Adults with Acute and Chronic Health Conditions [McCall MC, 2013], identified 2202 titles, of which 41 full-text articles were assessed for eligibility and 26 systematic reviews satisfied inclusion criteria. Thirteen systematic reviews included quantitative data and six papers included meta-analysis. Sixteen different types of health conditions were included. Eleven reviews showed tendency towards positive effects of yoga intervention, 15 reviews reported unclear results, and no reviews reported adverse effects of yoga. The authors concluded that although yoga appeared most effective for reducing symptoms in anxiety, depression, and pain, the quality of supporting evidence was low and that significant heterogeneity and variability in reporting interventions by type of yoga, settings, and population characteristics limited the generalizability of results.[McCall MC, 2013]

Another review by Verrastro also found inconsistent or limited-quality patient-oriented evidence for yoga as treatment for chronic back pain, depression, and anxiety.[Verrastro G, 2014]

Yet another review by Büssing A et al(2012) concluded thus: collectively, the available reviews suggest a number of areas where yoga may well be beneficial, but more research is required for virtually all of them to firmly establish such benefits; the heterogeneity among interventions and conditions studied has hampered the use of meta-analysis as an appropriate tool for summarizing the current literature; although there are some meta-analyses which indicate beneficial effects of yoga interventions, and there are several randomized clinical trials (RCT’s) of relatively high quality indicating beneficial effects of yoga for pain-associated disability and mental health….yoga cannot yet be a proven stand-alone, curative treatment; larger-scale and more rigorous research with higher methodological quality and adequate control interventions is highly encouraged. [Büssing A et al, 2012]

Now let us turn to individual diseases and conditions:

It is repeatedly and loudly being claimed that the so called yoga offers excellent solutions for all the modern, life style related diseases. But where is the evidence?

Cardiovascular Disease:

A systematic review of 37 RCTs and meta-analysis of 32 studies on the effectiveness of yoga in modifying risk factors for cardiovascular disease and metabolic syndrome [Chu P, 2014] concluded that there is promising evidence of yoga on improving cardio-metabolic health, but that the findings are limited by small trial sample sizes, heterogeneity, and moderate quality of RCTs. The review also found no significant difference between yoga and exercise.[Chu P, 2014]

A Cochrane review of studies on yoga for the primary prevention of cardiovascular disease [Hartley L, 2014] identified 11 trials (800 participants) and two ongoing studies, with different styles and duration of yoga. Most of studies were at risk of performance bias, with inadequate details reported in many of them to judge the risk of selection bias. No study reported cardiovascular mortality, all-cause mortality or non-fatal events, and most studies were small and short-term. Adverse events, occurrence of type 2 diabetes and costs were not reported in any of the included studies. There was substantial heterogeneity between studies making it impossible to combine studies statistically for systolic blood pressure and total cholesterol. Quality of life was measured in three trials but the results were inconclusive. The authors concluded that there is some evidence that yoga has favourable effects on diastolic blood pressure, HDL cholesterol and triglycerides, and uncertain effects on LDL cholesterol, but this limited evidence comes from small, short-term, low-quality studies and these results should be considered as exploratory and interpreted with caution. [Hartley L, 2014]

Another Cochrane review of yoga for secondary prevention of coronary heart disease [Kwong JSW, 2015] found no eligible RCTs that met the inclusion criteria of the review and thus the authors were unable to perform a meta-analysis. The authors concluded that the effectiveness of yoga for secondary prevention in CHD remains uncertain and that large RCTs of high quality are needed. [Kwong JSW, 2015]

A systematic review and meta-analysis on the effects of yoga on cardiovascular disease risk factors [Cramer H, Int J Cardiol. 2014] included 44 RCTs with a total of 3168 participants. It found the risk of bias to be high or unclear for most RCTs. The authors concluded that the meta-analysis revealed evidence for clinically important effects of yoga on most biological cardiovascular disease risk factors and recommended that yoga can be considered as an ancillary intervention for the general population and for patients with increased risk of cardiovascular disease, despite methodological drawbacks of the included studies.

Hypertension:

A systematic review and meta-analysis on the effectiveness of yoga for hypertension [Hagins M, 2013] included 17 studies, all of which had unclear or high risk of bias. Yoga had a modest but significant effect on systolic blood pressure(SBP) (-4.17 mmHg) and diastolic blood pressure(DBP) (-3.62 mmHg) (That’s right, yoga reduces SBP by 4mmHg and DBP by 3.6mm Hg and that is significant!). Subgroup analyses demonstrated significant reductions in blood pressure for interventions incorporating 3 basic elements of yoga practice (postures, meditation, and breathing) (SBP: -8.17 mmHg; DBP: -6.14 mmHg) but not for more limited yoga interventions; and for yoga compared to no treatment (SBP: -7.96 mmHg) but not for exercise or other types of treatment. The authors concluded that yoga can be preliminarily recommended as an effective intervention for reducing blood pressure, but additional rigorous controlled trials are warranted to further investigate the potential benefits of yoga. [Hagins M, 2013]

Another systematic review of yoga for essential hypertension included 6 studies involving 386 patients. The authors concluded that there is some encouraging evidence of yoga for lowering SBP and DBP, however, due to low methodological quality of these identified trials, a definite conclusion about the efficacy and safety of yoga on essential hypertension cannot be drawn from this review, and therefore, further thorough investigation, large-scale, proper study designed, randomized trials of yoga for hypertension will be required to justify the reported effects.[Wang J, 2013]

Yet another systematic review and meta-analysis of yoga for hypertension included seven RCTs with a total of 452 patients. Compared with usual care, very low-quality evidence was found for effects of yoga on systolic (6 RCTs, n = 278; mean difference (MD) = -9.65 mm Hg) and diastolic blood pressure (6 RCTs, n = 278; MD = -7.22 mm Hg). Subgroup analyses revealed effects for RCTs that included hypertensive patients but not for RCTs that included both hypertensive and prehypertensive patients, as well as for RCTs that allowed antihypertensive comedication but not for those that did not. More adverse events occurred during yoga than during usual care. Compared with exercise, no evidence was found for effects of yoga on systolic or diastolic blood pressure. The authors concluded that larger studies are required to confirm the emerging but low-quality evidence that yoga may be a useful adjunct intervention in the management of hypertension.[Cramer H, Am J Hypertens. 2014]

Heart Failure:

A meta-analysis on the effects of yoga in patients with chronic heart failure included two studies, (total: 30 yoga and 29 control patients) and concluded that larger RCTs are required to further investigate the effects of yoga in patients with CHF.[Gomes-Neto M, 2014]

Heart rate variability:

A systematic review and meta-analysis of RCTs on yoga for heart rate variability included 14 trials of which only two were of acceptable methodological quality. Ten RCTs reported favourable effects of yoga on various domains of HRV, whereas nine of them failed to do so. One RCT did not report between-group comparisons. The meta-analysis of two trials did not show favourable effects of yoga compared to usual care and provided no convincing evidence for the effectiveness of yoga in modulating HRV in patients or healthy subjects.[Posadzki P, 2015]

Stroke:

A Review of yoga as an ancillary treatment for neurological and psychiatric disorders included 7 RCTs of yoga in patients with neurological disorders and 13 RCTs of yoga in patients with psychiatric disorders. The authors concluded that although the results are encouraging, additional RCTs are needed to critically define the benefits of yoga for both neurological and psychiatric disorders.[Meyer HB, 2012]

Another systematic review of yoga in stroke rehabilitation included 5 RCTs and concluded that modifications to different yoga practices make comparison between studies difficult, a lack of controlled studies precludes any firm conclusions on efficacy and recommended further research to evaluate these specific practices and their suitability in stroke rehabilitation.[Lazaridou A, 2013]

Two other reviews also concluded that there were flaws and inadequacies in the study designs, making it impossible to draw any conclusions, and recommended further research to validate the effects of yoga.[Lynton H, 2007; Mishra SK, 2012]

Diabetes Mellitus:

A systematic review of yoga practice for the management of type II diabetes mellitus in adults [Aljasir B, 2010] included five trials with a total of 362 patients. The mean number of participants was 72 (range 21 to 154). Overall trial quality was poor; two trials were graded B (moderate risk of bias) and three studies were graded C (high risk of bias). The authors concluded that no definitive recommendations could be made for physicians to encourage their patients to practice yoga. The important recommendation that was drawn from the review was the need for well-designed large randomised clinical trials to assess the effectiveness of yoga on type II diabetes.[Aljasir B, 2010]

A clinical review of complementary and alternative medicine therapies for diabetes [Birdee GS, 2010] concluded that the exercise intensity of yoga and tai chi has been categorized as low- to moderate-intensity; in controlled clinical trials, neither yoga nor tai chi has consistently demonstrated significant long-term improvements in glycemic control or A1C and overall, the quality of published research for mind-body interventions for patients with diabetes is poor, and more rigorous study is necessary.[Birdee GS, 2010]

Obesity:

Although Yoga is being promoted as a very useful tool against obesity, hardly any studies support this claim. There are also no systematic reviews or meta-analysis available. [Cramer H et al, BMC CAM, 2014] A review of yoga in the management of overweight and obesity admits that in contrast to data on comorbid conditions, data are more limited with regard to weight reduction and maintenance. Authors of this review write that studies on yoga and weight loss are challenged by small sample sizes, short durations, and lack of control groups, and that there is little consistency in terms of duration of formal group yoga practice sessions, duration of informal practices at home, and frequency of both. Yet, the same authors go on to assert that yoga appears promising as a way to assist with behavioral change, weight loss, and maintenance![ Bernstein AM, 2014]

Cancers:

Many studies have been done on the usefulness of yoga in the management of patients with cancers.

A meta-analysis aimed to determine the effects of yoga on psychological health, quality of life, and physical health of patients with cancer [Lin KY, 2011] included 10 studies and concluded that due to the mixed and low to fair quality and small number of studies conducted, the findings are preliminary and limited and should be confirmed through higher-quality, randomized controlled trials.

A Cochrane review on yoga in addition to standard care for patients with haematological malignancies included a single trial with 39 participants and concluded that there are not enough data to say how effective yoga is in the management of haematological malignancies, and therefore, the role of yoga for haematological malignancies remains unclear, and further large, high-quality randomised controlled trials are needed. [Felbel S, 2014]

Another systematic review and meta-analysis on yoga for breast cancer patients and survivors included 12 RCTs with a total of 742 participants. Evidence was found for short-term effects on global health-related quality of life and spiritual well-being; these effects were, however, only present in studies with unclear or high risk of selection bias. Short-term effects on psychological health also were found. Subgroup analyses revealed evidence of efficacy only for yoga during active cancer treatment but not after completion of active treatment. The authors concluded that the systematic review found evidence for short-term effects of yoga in improving psychological health in breast cancer patients, but the short-term effects on health-related quality of life could not be clearly distinguished from bias.[Cramer H, BMC Cancer 2012]

Mental Health:

Another domain wherein the benefits of yoga are claimed is mental health. Many psychiatrists have started recommending yoga in the treatment of a variety of psychiatric disorders. Even institutes of excellence such as the National Institute of Mental Health and Neurociences, Bangaluru, have opened Yoga Therapy Centres.

The NIMHANS web site has this information on its Yoga Centre: The National Institute of Mental Health and Neurosciences (NIMHANS), Bangalore, India, being a pioneer institute for psychiatric and neurological services, has been conducting research in yoga since the early 1970’s. Considering the popularity of yoga, it was thought essential to establish an Advanced Yoga Therapy Centre in specialized fields of Medicine. Thus, the Advanced Centre for Yoga- Mental health and Neurosciences, a facility funded by the Ministry of Health, Govt. of India, was established at NIMHANS, Bangalore in November 2007. This centre was dedicated to Yoga promotion, training and research. The Advanced Centre provided service for patients and their caregivers suffering from psychiatric and neurological conditions, and also carried out pioneering research into the use of Yoga in neuropsychiatric conditions… NIMHANS has now established the Integrated Centre for Yoga to carry on the work of the Advanced Centre. [Advanced Centre for Yoga at http://nimhans.ac.in/nimhans/advanced-centre-yoga] So, a premier institute of evidence based medicine such as NIMHANS deems it appropriate to open a Yoga Center, considering the popularity of Yoga!

But where is the evidence for the benefits of yoga in the treatment of psychiatric illness?

A systematic review of yoga for neuropsychiatric disorders included 16 of the 124 trails that met rigorous criteria. It found Grade B evidence (sparse high grade data or substantial amount of low grade data) for a potential acute benefit in depression (four RCTs), for schizophrenia as an adjunct to pharmacotherapy (three RCTs), and in children with ADHD (two RCTs), and Grade C evidence (low grade data without the volume) in sleep complaints (three RCTs). RCTs in cognitive disorders and eating disorders yielded conflicting results. The authors concluded that biomarker and neuroimaging studies, those comparing yoga with standard pharmaco- and psychotherapies, and studies of long-term efficacy are needed to fully translate the promise of yoga for enhancing mental health.[Balasubramaniam M, 2013]

Another review of yoga in neuro-psychiatry concluded that the available research is limited by small sample size, few randomized studies, inadequate control, diversely modified yoga practices, limited assessments and lack of safety data that preclude any firm conclusions on efficacy of yoga on the various psychiatric and neurological disorders. The authors advocated more research to decisively assess the validity of applying yoga as a mainstream therapeutic treatment for neuro-psychiatric disorders.[Anand KS, 2014]

Anxiety:

A Cochrane review on meditation therapy for anxiety disorders included two RCTs of moderate quality that used active control comparisons. The overall dropout rate in both studies was high (33-44%). Neither study reported on adverse effects of meditation. The authors concluded that the small number of studies included in the review do not permit any conclusions to be drawn on the effectiveness of meditation therapy for anxiety disorders and suggested that more trials are needed. [Krisanaprakornkit T, 2006]

Yet another review of CAM for anxious patients concluded that only few controlled studies evaluated yoga for anxiety disorders, and all have significant methodologic limitations and/or poor methodology reporting; the diagnostic conditions treated and both yoga interventions and control conditions varied; there is little information regarding safety or contraindications of yoga; the reported attrition rates were high in most studies, which may raise concerns about patient motivation and compliance.[Antonacci DJ et al, 2010]

Depression:

A systematic review and meta-analysis of yoga for depression included 12 RCTs with 619 participants. There was moderate evidence for short-term effects of yoga compared to usual care and limited evidence compared to relaxation and aerobic exercise. Limited evidence was found for short-term effects of yoga on anxiety compared to relaxation. Due to the paucity and heterogeneity of the RCTs, no meta-analyses on long-term effects were possible. No RCT reported safety data. [Cramer H, Depression and Anxiety 2013]

Schizophrenia:

A systematic review and meta-analysis of yoga for schizophrenia included five RCTs with a total of 337 patients. No evidence was found for short-term effects of yoga compared to usual care on positive symptoms, moderate evidence was found for short-term effects on quality of life compared to usual care and these effects were only present in studies with high risk of bias. No evidence was found for short-term effects on social function. Comparing yoga to exercise, no evidence was found for short-term effects on positive symptoms, negative symptoms, quality of life, or social function. The authors concluded that the systematic review found only moderate evidence for short-term effects of yoga on quality of life, and as these effects were not clearly distinguishable from bias and safety of the intervention was unclear, no recommendation could be made regarding yoga as a routine intervention for schizophrenia patients.[Cramer H, BMC Psychiatry 2013]

Menopausal Symptoms:

A systematic review and meta-analysis of RCTs on the effectiveness of yoga for menopausal symptoms included 5 RCTs with 582 participants in the qualitative review, and 4 RCTs with 545 participants in the meta-analysis. There was moderate evidence for short-term effects on psychological symptoms, but no evidence was found for total menopausal symptoms, somatic symptoms, vasomotor symptoms, or urogenital symptoms. Authors recommended more rigorous research to underpin these results, and recommended yoga as a preliminary, additional intervention for women who suffer from psychological complaints associated with menopause.[Cramer H, EBCAM 2012]

Multiple Sclerosis:

A systematic review and meta-analysis of studies on yoga for multiple sclerosis included 7 RCTs with a total of 670 patients. Evidence for short-term effects of yoga compared to usual care were found for fatigue and mood, but not for health-related quality of life, muscle function, or cognitive function. The effects on fatigue and mood were not robust against bias. No short-term or longer term effects of yoga compared to exercise were found. The authors concluded that since no methodological sound evidence was found, no recommendation could be made regarding yoga as a routine intervention for patients with multiple sclerosis.[Cramer H, PLoS ONE, 2014]

Epilepsy:

A Cochrane review of yoga for epilepsy included two unblinded trials with a total of 50 people. Although yoga showed possible beneficial effects, no reliable conclusions could be drawn regarding the efficacy of yoga as a treatment for uncontrolled epilepsy, in view of methodological deficiencies such as limited number of studies, limited number of participants randomised to yoga, lack of blinding and limited data on quality-of-life outcome. Authors recommended further high-quality research is needed to fully evaluate the efficacy of yoga for refractory epilepsy.[Panebianco M, 2015]

Back Ache:

Yoga has been studied extensively in the treatment of back ache and some systematic reviews have found it to have some benefits.

A systematic review and meta-analysis of yoga for low back pain included 10 RCTs with a total of 967 chronic low back pain patients. Eight studies had low risk of bias. There was strong evidence for short-term effects on pain, back-specific disability, and global improvement. There was strong evidence for a long-term effect on pain and moderate evidence for a long-term effect on back-specific disability. There was no evidence for either short-term or long-term effects on health-related quality of life. The authors concluded that yoga can be recommended as an additional therapy to chronic low back pain patients.[Cramer H, Clin J Pain. 2013]

 Rheumatic Diseases:

A systematic review of yoga for rheumatic diseases included 8 RCTs with a total of 559 subjects.  In two RCTs on fibromyalgia syndrome, there was very low evidence for effects on pain and low evidence for effects on disability. In three RCTs on osteoarthritis, there was very low evidence for effects on pain and disability. Based on two RCTs, very low evidence was found for effects on pain in rheumatoid arthritis. No evidence for effects on pain was found in one RCT on carpal tunnel syndrome. No RCT explicitly reported safety data. The authors concluded that only weak recommendations could be made for the ancillary use of yoga in the management of FM syndrome, OA and RA.[Cramer H, Rheumatology (Oxford). 2013]

Fibromyalgia:

A systematic review and meta-analysis of RCTs on the efficacy and safety of meditative movement therapies such as Qigong, Tai Chi and Yoga in fibromyalgia syndrome included 7 studies with 362 subjects. Yoga had short-term beneficial effects on some key domains of FMS, and the authors recommended that there is a need for high-quality studies with larger sample sizes to confirm the results.[Langhorst J, 2013]

Carpal Tunnel Syndrome:

A Cochrane review of non-surgical treatment (other than steroid injection) for carpal tunnel syndrome included one trial of yoga involving 51 people and yoga significantly reduced pain after eight weeks compared with wrist splinting. The authors concluded that more trials are needed to compare treatments and ascertain the duration of benefit.[O’Connor D, 2003]

Fatigue:

A meta-analysis on the effects of yoga interventions on fatigue included 19 clinical studies with a total of 948 patients suffering from cancer, multiple sclerosis, dialysis, chronic pancreatitis, fibromyalgia, asthma, or nothing. Overall, the effects of yoga interventions on fatigue were only small, particularly in cancer patients and the authors concluded that the meta-analysis was not able to define the powerful effect of yoga on patients suffering from fatigue.[Boehm K, 2012]

Chronic Obstructive Pulmonary Disease:

A Cochrane review of breathing exercises for chronic obstructive pulmonary disease included 16 studies, of which two were of yoga, with a total of 74 patients. All types of breathing exercises over four to 15 weeks improved functional exercise capacity in people with COPD compared to no intervention; however, there were no consistent effects on dyspnoea or health-related quality of life. The authors concluded that the treatment effects for patient-reported outcomes may have been overestimated owing to lack of blinding and that these data do not suggest a widespread role for breathing exercises in the comprehensive management of people with COPD.[Holland AE, 2012]

Asthma:

A systematic review of RCTs for yoga for asthma included 6 RCTs and one NRCT. Their methodological quality was mostly poor. Three RCTs and one NRCT suggested that yoga leads to a significantly greater reduction in spirometric measures, airway hyperresponsivity, dose of histamine needed to provoke a 20% reduction in forced expiratory volume in the first second, weekly number of asthma attacks, and need for drug treatment. Three RCTs showed no positive effects compared to various control interventions. According to the authors, the belief that yoga alleviates asthma is not supported by sound evidence and further, more rigorous trials are warranted.[Posadzki P, 2011]

Yet another systematic review of RCTs for yoga for asthma included 14 RCTs with 824 patients. No effect was robust against all potential sources of bias and the authors concluded that yoga cannot be considered a routine intervention for asthmatic patients at this point.[Cramer H, Ann Allergy Asthma Immunol.2014]

Conditions affecting veterans:

A review of yoga interventions for conditions affecting veterans concluded that yoga can improve functional outcomes in patients with nonspecific chronic low back pain, but the existing evidence was found to be less clear about the effectiveness and safety of yoga for the other conditions of interest, and also that the quality of the primary studies was generally poor. The authors found few or no trials that evaluated the effectiveness and safety of yoga for prevention of falls, PTSD, or insomnia.[Coeytaux RR, 2014]

Stress and Memory:

Another review on the effects of yoga on stress response and memory concluded that due to the shortage of empirical evidence, along with several shared methodological limitations, further investigation is still needed to fully determine the efficacy of yoga as a beneficial mind-body therapy for decreasing both perceived and physiological stress-response, improving memory, and preventing stress and age-related hippocampal volume loss.[Longstreth H, 2014]

A review of the studies on the effect of meditation on cognitive functions in context of aging and neurodegenerative diseases found the conclusions of these studies to be limited by their methodological flaws and differences of various types of meditation techniques.[Marciniak R, 2014]

Children and Adolescents:

Yoga is being promoted in schools and colleges with a claim that it helps to improve physical as well as mental health of children and adolescents and that it helps to improve their concentration and memory. But where is the evidence?

A review of yoga for children and young people’s mental health and well-being that quite strongly suggests that yoga could provide tools for children and young people to remain centered or regain focus, so they may cope with the stress and challenges they experience in their everyday lives, goes on to conclude that there are gaps in the research pertaining to the relationship between various yoga techniques/practices and mental health benefit and that there is also a lack of empirical evidence evaluating the correlation between specific yoga practices and developmental milestones among young people.[Hagen I, 2014]

A systematic review of the literature on the therapeutic effects of yoga for children, published in 2008, concluded that larger clinical trials, including specific measures of quality of life were necessary to provide definitive evidence.[Galantino ML, 2008]

ADHD:

A Cochrane review of meditation therapies for attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) included 4 studies, two of mantra meditation and two of yoga. Design limitations caused high risk of bias across the studies and only one out of four studies provided data appropriate for analysis. There was no statistically significant difference between the meditation therapy group and the drug therapy group on the teacher rating ADHD scale and in the distraction test. The authors concluded that as a result of the limited number of included studies, the small sample sizes and the high risk of bias, they were unable to draw any conclusions regarding the effectiveness of meditation therapy for ADHD.[Krisanaprakornkit T, 2010]

Another review of yoga in the treatment of children with ADHD concluded that at present the small number of available investigations renders it impossible to draw any conclusions regarding the effectiveness of yoga for ADHD in children and that large, well-controlled, randomized trials are needed in order to establish the potential value of yoga as a single treatment or adjunct to standard ADHD therapies.[Lange KM, 2014]

Safety of Yoga:

And yoga, as is being promoted today, is not safe either.  Anand KS and Rohit Verma caution thus: Although yoga is suggested to be relatively safe and well tolerated, there are risks of overstretching, strains, fractures and dehydration. It can worsen glaucoma as the inverted asanas increase the intraocular pressure by raising episcleral venous pressure and choroidal volume due to vascular enlargement. Inverted postures pose the risk of a sudden drop in blood pressure, which can induce a stroke or heart attack particularly in susceptible individuals. Bikram yoga, which is practiced in very hot temperatures, is likely risky for patients with multiple sclerosis. It must be noted that majority of RCTs have not reported any safety data on yoga.[Anand KS, 2014]

Another review by Cramer et al also cautions that yoga should be practiced carefully under the guidance of a qualified instructor. Beginners should avoid extreme practices such as headstand, lotus position and forceful breathing. Individuals with medical preconditions should work with their physician and yoga teacher to appropriately adapt postures; patients with glaucoma should avoid inversions and patients with compromised bone should avoid forceful yoga practices.[Cramer H, PLoS One. 2013] [Also see Broad WJ. How Yoga Can Wreck Your Body. The New York Times Jan. 5, 2012]

So, where is the evidence for the claim that yoga can cure or prevent any ailment? Where is the Satya in the practice of Yoga?

References:

  1. Aljasir B, Bryson M, Al-shehri B. Yoga practice for the management of type II diabetes mellitus in adults: a systematic review. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine 2010;7(4):399-408. Available at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2892348/
  2. Anand KS, Verma R. Yoga in Neuro-Psychiatry. J Yoga Phys Ther. 2014;5:e119. Available at http://omicsonline.org/open-access/yoga-in-neuropsychiatry-2157-7595.1000e119.pdf
  3. Antonacci DJ et al. CAM for your anxious patient: What the evidence says. Current Psychiatry Oct 2010;9(10):43. Available at http://www.currentpsychiatry.com/fileadmin/cp_archive/pdf/0910/0910CP_Article2.pdf
  4. Balasubramaniam M, Telles S, Doraiswamy SM. Yoga on our minds: a systematic review of yoga for neuropsychiatric disorders. Front. Psychiatry. 2013 Jan 25;3:117. Available at http://journal.frontiersin.org/article/10.3389/fpsyt.2012.00117/full
  5. Bernstein AM, Bar J, Ehrman JP, Golubic M, Roizen MF. Yoga in the Management of Overweight and Obesity. American Journal of Lifestyle Medicine. 2014;8(1):33-41. Available at http://www.medscape.com/viewarticle/819191
  6. Birdee GS, Yeh G. Complementary and Alternative Medicine Therapies for Diabetes: A Clinical Review. Clinical Diabetes October 2, 2010;28(4):147-155. Available at http://clinical.diabetesjournals.org/content/28/4/147.full.pdf+html
  7. Boehm K, Ostermann T, Milazzo S, Büssing A. Effects of Yoga Interventions on Fatigue: A Meta-Analysis. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine.2012;Article ID 124703. Available at http://www.hindawi.com/journals/ecam/2012/124703/
  8. Büssing A, Michalsen A, Khalsa SS, Telles S, Sherman KJ. Effects of yoga on mental and physical health: a short summary of reviews. Evidence-based Complementary and Alternative Medicine. 2012;Article ID 165410. Available at http://www.hindawi.com/journals/ecam/2012/165410/
  9. Chu P, Gotink RA, Yeh GY, Goldie SJ, Hunink MGM. The effectiveness of yoga in modifying risk factors for cardiovascular disease and metabolic syndrome: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. European Journal of Preventive Cardiology December 15, 2014;2047487314562741. Available at http://cpr.sagepub.com/content/early/2014/12/02/2047487314562741.full.pdf+html
  10. Coeytaux RR, McDuffie J, Goode A, Cassel S, Porter WD, Sharma P, Meleth S, Minnella H, Nagi A, Williams Jr. JWW. Evidence Map of Yoga for High-Impact Conditions Affecting Veterans. VA ESP Project #09-010; 2014. Available at http://www.hsrd.research.va.gov/publications/esp/yoga-EXEC.pdf
  11. Cramer H, Lauche R, Dobos G. Characteristics of randomized controlled trials of yoga: a bibliometric analysis. BMC Complementary and Alternative Medicine 2014;14:328. Available at http://www.biomedcentral.com/content/pdf/1472-6882-14-328.pdf
  12. Cramer H, Lauche R, Haller H, Steckhan N, Michalsen A, Dobos G. Effects of yoga on cardiovascular disease risk factors: a systematic review and meta-analysis. Int J Cardiol. 2014 May 1;173(2):170-83. Abstract at http://www.internationaljournalofcardiology.com/article/S0167-5273%2814%2900370-2/abstract
  13. Cramer H, Haller H, Lauche R, Steckhan N, Michalsen A, Dobos G. A systematic review and meta-analysis of yoga for hypertension. Am J Hypertens. 2014 Sep;27(9):1146-51. Abstract at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24795403
  14. Cramer H, Lange S, Klose P, Paul A, Dobos G. Yoga for breast cancer patients and survivors: a systematic review and meta-analysis. BMC Cancer 2012;2:412. Available at http://www.biomedcentral.com/1471-2407/12/412/
  15. Cramer H, Lauche R, Langhorst J, Dobos G. Yoga For Depression: A Systematic Review And Meta-Analysis. Depression and Anxiety 11/2013;30(11). DOI: 10.1002/da.22166. Abstract at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/da.22166/abstract; Full text at https://www.researchgate.net/publication/255695344_YOGA_FOR_DEPRESSION_A_SYSTEMATIC_REVIEW_AND_META-ANALYSIS
  16. Cramer H, Lauche R, Klose P, Langhorst J, Dobos G. Yoga for schizophrenia: a systematic review and meta-analysis. BMC Psychiatry. 2013 Jan 18;13:32. Available at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/pmid/23327116/
  17. Cramer H, Lauche R, Langhorst J, Dobos G. Effectiveness of Yoga for Menopausal Symptoms: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine. 2012;Article ID 863905. Available at http://www.hindawi.com/journals/ecam/2012/863905/
  18. Cramer H, Lauche R, Azizi H, Dobos G, Langhorst J. Yoga for Multiple Sclerosis: A Systematic Review and Meta-Analysis. PLoS ONE. 2014;9(11):e112414. Available at http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0112414
  19. Cramer H, Lauche R, Haller H, Dobos G. A Systematic Review and Meta-analysis of Yoga for Low Back Pain. Clin J Pain. 2013;29:450–460. Available at http://www.gpscbc.ca/sites/default/files/A%20Systematic%20Review%20and%20Meta-analysis%20of%20Yoga%20for%20Low%20Back%20Pain.pdf
  20. Cramer H, Lauche R, Langhorst J, Dobos G. Yoga for rheumatic diseases: a systematic review. Rheumatology (Oxford). 2013 Nov;52(11):2025-30. doi: 10.1093/rheumatology/ket264. Epub 2013 Aug 9. Available at http://rheumatology.oxfordjournals.org/content/52/11/2025.long
  21. Cramer H, Posadzki P, Dobos G, Langhorst J. Yoga for asthma: a systematic review and meta-analysis. Ann Allergy Asthma Immunol.2014 Jun;112(6):503-510.e5. Abstract at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24726198
  22. Cramer H, Krucoff C, Dobos G. Adverse events associated with yoga: a systematic review of published case reports and case series. PLoS One. 2013 Oct 16;8(10):e75515. Available at http://www.plosone.org/article/Comments/info:doi/10.1371/journal.pone.0075515
  23. Felbel S, Meerpohl JJ, Monsef I, Engert A, Skoetz N. Yoga in addition to standard care for patients with haematological malignancies. Cochrane Database of Systematic Reviews 2014, Issue 6. Art. No.: CD010146. DOI: 10.1002/14651858.CD010146.pub2. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD010146.pub2/pdf
  24. Galantino ML, Galbavy R, Quinn L. Therapeutic Effects of Yoga for Children: A Systematic Review of the Literature. Pediatric Physical Therapy. Spring 2008;20(1):66-80. Available at http://journals.lww.com/pedpt/Fulltext/2008/01910/Therapeutic_Effects_of_Yoga_for_Children__A.10.aspx
  25. Gomes-Neto M,  Rodrigues-Jr ES,  Silva-Jr WM, Carvalho VO. Effects of Yoga in Patients with Chronic Heart Failure: A Meta-Analysis Arq Bras Cardiol. 2014 Nov; 103(5): 433–439. Available at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4262105/
  26. Hagen I, Nayar US. Yoga for children and young people’s mental health and well-being: research review and reflections on the mental health potentials of yoga. Front. Psychiatry. 2 April 2014;5(35) Available at http://journal.frontiersin.org/article/10.3389/fpsyt.2014.00035/full
  27. Hagins M, States R, Selfe T, Innes K. Effectiveness of Yoga for Hypertension: Systematic Review and Meta-Analysis. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine 2013;Article ID 649836. Available at http://www.hindawi.com/journals/ecam/2013/649836/
  28. Hartley L, Dyakova M, Holmes J, Clarke A, Lee MS, Ernst E, Rees K. Yoga for the primary prevention of cardiovascular disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 2014, Issue 5. Art. No.: CD010072. DOI: 10.1002/14651858.CD010072.pub2. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD010072.pub2/pdf
  29. Holland AE, Hill CJ, Jones AY, McDonald CF. Breathing exercises for chronic obstructive pulmonary disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 2012, Issue 10. Art. No.: CD008250. DOI: 10.1002/14651858.CD008250.pub2. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD008250.pub2/pdf
  30. Krisanaprakornkit T, Sriraj W, Piyavhatkul N, Laopaiboon M. Meditation therapy for anxiety disorders. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2006, Issue 1. Art. No.: CD004998. DOI: 10.1002/14651858.CD004998.pub2. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD004998.pub2/pdf
  31. Krisanaprakornkit T, Ngamjarus C, Witoonchart C, Piyavhatkul N. Meditation therapies for attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD). Cochrane Database of Systematic Reviews 2010, Issue 6. Art. No.: CD006507. DOI: 10.1002/14651858.CD006507.pub2. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD006507.pub2/pdf
  32. Kwong JSW, Lau HLC, Yeung F, Chau PH, Woo J. Yoga for secondary prevention of coronary heart disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 2015, Issue 6. Art. No.: CD009506. DOI: 10.1002/14651858.CD009506.pub3. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD009506.pub3/pdf
  33. Lange KM, Makulska-Gertruda E, Hauser J et al. Yoga and the Therapy of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder. J Yoga Phys Ther 2014;4:3. Available at http://omicsonline.org/open-access/yoga-and-the-therapy-of-children-with-attention-deficit-hyperactivity-disorder-2157-7595.1000168.pdf
  34. Langhorst J, Klose P, Dobos GJ, Bernardy K, Häuser W. Efficacy and safety of meditative movement therapies in fibromyalgia syndrome: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Rheumatol Int. 2013 Jan;33(1):193-207. Abstract at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22350253
  35. Lazaridou A, Philbrook P, Tzika AA. Yoga and Mindfulness as Therapeutic Interventions for Stroke Rehabilitation: A Systematic Review. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine. 2013;Article ID 357108. Available at http://downloads.hindawi.com/journals/ecam/2013/357108.pdf
  36. Lin KY,  Hu YT,  Chang KJ, Lin HF, Tsauo JY. Effects of Yoga on Psychological Health, Quality of Life, and Physical Health of Patients with Cancer: A Meta-Analysis Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine 2011;Article ID 659876. Available at http://www.hindawi.com/journals/ecam/2011/659876/
  37. Longstreth H. The effects of yoga on stress response and memory: A literature review. Roosevelt University, Publication No. 1569658. 2014, 51 pages. Available at http://gradworks.umi.com/1569658.pdf
  38. Lynton H, Kligler B, Shiflett S.  Yoga in Stroke Rehabilitation: A Systematic Review and Results of a Pilot Study. Topics in Stroke Rehabilitation July-August 2007;14(4): 1-8. Abstract at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17698453
  39. Marciniak R, Sheardova K, Čermáková P, Hudeček D, Šumec R, Hort J. Effect of Meditation on Cognitive Functions in Context of Aging and Neurodegenerative Diseases. Front Behav Neurosci. 2014; 8: 17. Available at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3903052/pdf/fnbeh-08-00017.pdf
  40. McCall MC, Ward A, Roberts NW, Heneghan C. Overview of Systematic Reviews: Yoga as a Therapeutic Intervention for Adults with Acute and Chronic Health Conditions. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine. 2013;Article ID 945895. Available at http://www.hindawi.com/journals/ecam/2013/945895/
  41. Meyer HB, Katsman A, Sones AC, Auerbach DE, Ames D, Rubin RT. Yoga as an Ancillary Treatment for Neurological and Psychiatric Disorders: A Review. J Neuropsychiatry Clin Neurosci. 2012 Spring;24(2):152-64.  Available at http://neuro.psychiatryonline.org/doi/full/10.1176/appi.neuropsych.11040090
  42. Mishra SK, Singh P, Bunch SJ, Zhang R. The therapeutic value of yoga in neurological disorders Ann Indian Acad Neurol. 2012 Oct-Dec; 15(4): 247–254. Available at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3548360/
  43. O’Connor D, Marshall SC, Massy-Westropp N, Pitt V. Non-surgical treatment (other than steroid injection) for carpal tunnel syndrome. Cochrane Database of Systematic Reviews 2003, Issue 1. Art. No.: CD003219. DOI: 10.1002/14651858.CD003219. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD003219/pdf
  44. Ospina MB, Bond TK, Karkhaneh M, Tjosvold L, Vandermeer B, Liang Y, Bialy L, Hooton N, Buscemi N, Dryden DM, Klassen TP. Meditation Practices for Health: State of the Research. Evidence Report/Technology Assessment No. 155. (Prepared by the University of Alberta Evidence-based Practice Center under Contra ct No. 290-02-0023.) AHRQ Publication No.07-E010. Rockville, MD: Agency for Healthcar Research and Quality. June 2007. Available at http://archive.ahrq.gov/downloads/pub/evidence/pdf/meditation/medit.pdf
  45. Panebianco M, Sridharan K, Ramaratnam S. Yoga for epilepsy. Cochrane Database of Systematic Reviews 2015, Issue 5. Art. No.: CD001524. DOI: 10.1002/14651858.CD001524.pub2. Available at http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD001524.pub2/pdf
  46. Posadzki P, Kuzdzal A, Lee MS, Ernst E. Yoga for Heart Rate Variability: A Systematic Review and Meta-analysis of Randomized Clinical Trials. Applied Psychophysiology and Biofeedback. 10 Jun 2015 10.1007/s10484-015-9291-z. Abstract at http://link.springer.com/article/10.1007/s10484-015-9291-z
  47. Posadzki P, Ernst E. Yoga for asthma? A systematic review of randomized clinical trials. J Asthma. 2011 Aug;48(6):632-9. Available at http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmedhealth/PMH0033189/
  48. Sahay BK. Role of Yoga in Diabetes. JAPI Feb. 2007;55:121-126. Available at http://japi.org/february2007/R-121.pdf
  49. Singh S, Malhotra V, Singh KP, Madhu SV,Tandon OP. Role of Yoga in Modifying Certain Cardiovascular Functions in Type 2 Diabetic Patients. JAPI. March 2004;52:203-206. Available at http://www.japi.org/march2004/O-203.pdf
  50. Verrastro G. Yoga as therapy: When is it helpful? The Journal of Family Practice. 2014;63(9):E1. Available at http://www.jfponline.com/fileadmin/qhi/jfp/pdfs/6309/JFP_06309_ArticleW1.pdf
  51. Wang J, Xiong X, Liu W. Yoga for Essential Hypertension: A Systematic Review. PLoS ONE 2013;8(10): e76357. doi:10.1371/journal.pone.0076357. Available at http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0076357

Image source:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Project_Yoga_Richmond_1.jpg (Image is licensed under the Creative Commons Attribution 2.0 Generic license.)

ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ‘ಆರೋಗ್ಯ ಆಶಯ’ – 4

ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಬರಹ : ಸಂಧಿವಾತ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಬೇಕು ಎಡೆಬಿಡದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ [ಮಾರ್ಚ್ 18, 2015, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ಸಂಧಿವಾತದಲ್ಲಿ ಹಲವು ನಮೂನೆಗಳಿದ್ದು, ನಿಖರ ಪತ್ತೆ ಹಾಗೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ತಡೆಯಬಹುದು

ಇಪ್ಪತ್ತೈದರ ಯುವಕನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತೀವ್ರ ಸಂಧಿ ನೋವು. ಮೊದಮೊದಲು ಕೈಕಾಲುಗಳ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನೋವು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಮಂಡಿ, ಮೊಣಕೈ, ಭುಜಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಮೊದಲ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳು ಅದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದಾತ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಎರಡು ವಾರಗಳಾದರೂ ನೋವು ಇಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ತಜ್ಞರನ್ನು ಕಂಡ. ಮತ್ತೆರಡು ವಾರ ಕಳೆಯಿತು, ನೋವು ಸ್ವಲ್ಪ ಇಳಿಯಿತಾದರೂ ವಾಸಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ನೆರೆಮನೆಯವನೊಬ್ಬ “ಅಯ್ಯೋ, ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮದ್ದು ನಾಟುವುದಿಲ್ಲ, ಆಯುರ್ವೇದವೇ ಸರಿ” ಎಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ. ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗ ಬಿಗಡಾಯಿಸಿತು. ಮಿತ್ರನೊಬ್ಬನ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಹೋಮಿಯೋಪತಿಯೂ ಆಯಿತು. ಒಂದು ವರ್ಷದ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ಆಧುನಿಕ ತಜ್ಞರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ. ಕೈಬೆರಳುಗಳು ಅದಾಗಲೇ ಬಾಗದಷ್ಟು ಬೀಗಿದ್ದವು. ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಳಿಕ ತೃಪ್ತಿಯಾಗದೆ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಸುತ್ತು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಾಗುವಾಗ ಆತನ ಸಂಧಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಊದಿಕೊಂಡು, ಪೆಡಸಾದವು, ಕೈಕಾಲುಗಳು ಬಾಗದಂತಾದವು, ಕೂತಲ್ಲಿಂದ, ಮಲಗಿದಲ್ಲಿಂದ ಏಳುವುದಕ್ಕೂ ಅತಿ ದುಸ್ತರವಾಯಿತು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.

ಸಂಧಿವಾತದ ಸಮಸ್ಯೆಯುಳ್ಳ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಹೀಗೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗವು ಶಮನಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಅವರಿವರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಹತ್ತು ಹಲವು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ನರಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಧಿವಾತದಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಸಂಧಿಗಳನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡಿದರೆ, ಕೆಲವಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಧಿಗಳು ಊದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಬೆನ್ನು, ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸೊಂಟದ ಸಂಧಿಗಳನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ವಾತಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಇನ್ನಿತರ ಅಂಗಗಳಿಗೂ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ತನ್ನಿಂತಾನಾಗಿ ವಾಸಿಯಾದರೆ ಕೆಲವಕ್ಕೆ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.

ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ಎಂಬ ಸಂಧಿವಾತವು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನೂರಿನ್ನೂರು ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಧಿವಾತವು 30-55 ವಯಸ್ಸಿನವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ 2-3 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಹಾಗೂ ಸೊಂಟದ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಬಾಧಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ವಾತವು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 20-30ರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡರಲ್ಲೂ ಸಂಧಿಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆಗೀಡಾಗುತ್ತವೆ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೃದಯ, ಶ್ವಾಸಕೋಶ, ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳಲ್ಲೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳುಂಟಾಗಬಹುದು. ವಯೋಸಹಜ ಸವೆತದಿಂದ ಮಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ನೋವುಂಟಾಗುವುದು ಬೇರೆಯೇ ಸಮಸ್ಯೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಕೀಲುಗಳಾಗಲೀ, ಇನ್ನಿತರ ಅಂಗಗಳಾಗಲೀ ತೊಂದರೆಗೀಡಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಂಧಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ದೇಹದ ಇತರ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುವ ಕಾಯಿಲೆಗಳೂ ಇವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಸ್ಟಮಿಕ್ ಲುಪಸ್ ಎರಿಥಿಮೆಟೊಸಸ್ (ಎಸ್ಎಲ್ಇ) ಎಂಬ ಕಾಯಿಲೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವೂ, ಗಂಭೀರವೂ ಆಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲದೆ ರಕ್ತನಾಳಗಳೂ ಹಾನಿಗೀಡಾಗಿ ಚರ್ಮ, ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು, ರಕ್ತಕಣಗಳು, ಹೃದಯ, ಮಿದುಳು ಮುಂತಾದ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳುಂಟಾಗಬಹುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚಿನವರು 15-45ರೊಳಗಿನ ಮಹಿಳೆಯರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ವಿಧದ ಇತರ ಕಾಯಿಲೆಗಳೂ ಇವೆ; ಕೆಲವು ರಕ್ತನಾಳಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಕಾಡುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಚರ್ಮವನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಜೊತೆಗೆ ಅನ್ನನಾಳವನ್ನೂ ಬಾಧಿಸುವ ವಿಧವೂ ಒಂದಿದೆ. ಹೀಗೆ, ಸಂಧಿಗಳನ್ನೂ, ರಕ್ತನಾಳಗಳನ್ನೂ, ದೇಹದ ಇತರ ಅಂಗಗಳನ್ನೂ ಬಗೆಬಗೆಯಾಗಿ ಬಾಧಿಸುವ ಹಲತರದ ರೋಗಗಳಿವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಧಿವಾತದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರನ್ನು ಸವಿವರವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಅವರಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಇತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದರೆ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ರಕ್ತದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ರೋಗದ ವಿಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಧಿನೋವುಳ್ಳ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ವಿಧದ ರೋಗವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೂ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ.

ಸಂಧಿಗಳನ್ನೂ, ರಕ್ತನಾಳಗಳನ್ನೂ ಬಾಧಿಸುವ ಈ ಕಾಯಿಲೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ದೇಹದ ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಾಗುವ ಗೊಂದಲಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ದೇಹದ ಮೇಲಾಗುವ ಬಾಹ್ಯ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಕೆಡಹಿ, ದೇಹವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಗುರಿ ತಪ್ಪಿ ಸ್ವಂತ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೇ ಹಾನಿ ಮಾಡತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಭಾವವು ಅನುವಂಶೀಯವಾಗಿ ಬರಬಹುದು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್, ಎಸ್ಎಲ್ಇ ಯಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಕುಟುಂಬದ ಇತರರಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಂಥವರಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳು, ಸಿಗರೇಟಿನ ಹೊಗೆ, ಕೆಲವು ಔಷಧಗಳು, ವೈರಸ್ ಗಳು, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ಮುಂತಾದವು ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದಾಗ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ದೇಹದ ಸ್ವಂತ ಜೀವಕಣಗಳ ವಿರುದ್ಧವೇ ದಾಳಿ ಮಾಡತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಈ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಿಂದ ಸಂಧಿಗಳು, ರಕ್ತನಾಳಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟಾಗಿ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ರೋಗಿಗಳ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಇಂತಹಾ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್, ಎಸ್ಎಲ್ಇ ಯಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಕರುಳೊಳಗಿರುವ ಶತಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಲ್ಲಿ ಏರುಪೇರಾದರೆ ಇಂತಹ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಹೇತುವಾಗಬಹುದೆಂಬ ವರದಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಶೇ. 75ರಷ್ಟು ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ರೋಗಿಗಳ ಕರುಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೆವೋಟೆಲ್ಲ ಕೋಪ್ರಿ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವು ಹೆಚ್ಚಿ, ಬ್ಯಾಕ್ಟಿರಾಯ್ಡ್ಸ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ [ಇಲೈಫ್, ನವೆಂಬರ್ 5, 2013]. ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಲ್ಲಾಗುವ ಈ ಏರುಪೇರುಗಳು ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ವಿವಿಧ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ.

ಕಾಯಿಲೆಯ ವಿಧಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಹಲತರದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಔಷಧಗಳು, ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮಾರ್ಪಡಿಸುವ ಔಷಧಗಳು, ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅದುಮಿ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಔಷಧಗಳು ಹಲವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರೋಗರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಣಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುವ ಉರಿಯೂತಕಾರಿ ಸಂಯುಕ್ತಗಳನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲ ಹೊಸಬಗೆಯ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ವಿಪರೀತ ವೆಚ್ಚ ಹಾಗೂ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯು ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಇಂತಹಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ, ನಿಯತವಾಗಿ, ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ, ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಬಳಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರಲ್ಲಿ ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್, ಎಸ್ಎಲ್ಇ ಯಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಮಾರಣಾಂತಿಕವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಹಾಲು, ಸಕ್ಕರೆ, ಗೋಧಿ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕರಿತ ತಿನಿಸುಗಳ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ ಕರುಳಿನಲ್ಲಿ ರೋಗಕಾರಕ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ನಂತಹ ಸಂಧಿವಾತಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ, ಎಸ್ಎಲ್ಇ ಗಳಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ, ಮಂಡಿ ಸವೆತದ ನೋವಿಗಾಗಲೀ ಆಯುರ್ವೇದ, ಹೋಮಿಯೋಪತಿಗಳಂತಹ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಎಕ್ಸ್ ಟರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿರುವ ಇಡ್ಜಾರ್ಡ್ ಎರ್ನ್ಸ್ ಹೇಳುವಂತೆ (http://goo.gl/wkBRPu), ಈ ಕಾಯಿಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಯುರ್ವೇದದ ಔಷಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಆಯುರ್ವೇದದ ಔಷಧಗಳು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೆಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ. ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ರೀಸರ್ಚ್ ಯುಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ವರದಿಯನುಸಾರ (http://goo.gl/wwC9Yx), ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಆರ್ಥ್ರೈಟಿಸ್ ಹಾಗೂ ಮಂಡಿಸವೆತದ ನೋವುಗಳಿಗೆ ಹೋಮಿಯೋಪತಿಯಂತಹ ಯಾವುದೇ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಧಿವಾತಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರು ತಜ್ಞವೈದ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು, ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಯ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ತವಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ತಾಳ್ಮೆಗೆಟ್ಟು, ಅವರಿವರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ರೋಗವು ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡು ಸಂಧಿಗಳು ಊನಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ, ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ದಾರಿಯಾಗಬಹುದು.

ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಬರಹ : ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ ಇದ್ದರೂ ಕಷ್ಟ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕಷ್ಟ [ಮಾರ್ಚ್ 4, 2015, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯನ್ನು ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ಬಳಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಚಿಸಬೇಕು

ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯ ಅತಿ ನೂತನ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನಾದರೂ ಅರೆದು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯ ಸಣ್ಣಕ್ಷರದ ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ವೃತ್ತಿಪರತೆ, ಮಾನವೀಯ ಕಾಳಜಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ, ಅನುಭವ, ತರ್ಕಗಳಾವುದಕ್ಕೂ ಅವು ನಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ.

ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆನಿಸಿದಾಗ ವಿಮೆ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅನಗತ್ಯವಾದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ವಿಮೆಯಿಲ್ಲ, ಅನಗತ್ಯವಾದ ದುಬಾರಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಉಂಟು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಾಯಿಲೆ ಬಂದಾಗ ಹೊರರೋಗಿಯಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವಿಮೆಯ ನೆರವಿಲ್ಲ, ರೋಗವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಿ ಅನಗತ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಉಂಟು! ಯಾರಿಗೆ, ಯಾವಾಗ, ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಈ ವಿಮಾ ಪಾವತಿಗಳು ಮಂಜೂರಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಊಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನವೇ ಬೇಕೇನೋ?!

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮಾದಾರರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದರ ಮಂಜೂರಾತಿಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ರೋಗಿಗಳಿಗೂ, ವೈದ್ಯರಿಗೂ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೂ ಬಗೆಬಗೆಯ ಕಷ್ಟಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನಂಬದಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳುಂಟಾಗುತ್ತಿವೆ; ಅನಗತ್ಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಗೂ, ವಿನಾ ಕಾರಣ ಖರ್ಚಿಗೂ, ಥರಾವರಿ ವಂಚನೆಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಜೂಕಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಬಲ್ಲ ‘ತಜ್ಞರೂ’ ಹುಟ್ಟತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ: ವಿಮಾದಾರರಿಗೆ ನೆರವಾಗಲು ಏಜಂಟರು, ವಿಮೆಯ ಮಂಜೂರಾತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರಿಗಳು, ವಿಮಾದಾರರು ಹಾಗೂ ವಿಮಾ ಕಂಪೆನಿಗಳ ನಡುವಿನ ಮೂರನೇ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಇತ್ಯಾದಿ. ಕಂತು ಕಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ವಿಮೆಯು ದಕ್ಕಬೇಕಾದರೆ ಇಂಥವರೆಲ್ಲರ ರಾಗ-ತಾಳಗಳು ಮೇಳೈಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಜಗ್ಗುವುದರಿಂದಲೇ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ. ವಿಮಾದಾರರು ತಾವು ಕೊಟ್ಟ ಕಂತಿಗೆ ಲಾಭವಾಗಬೇಕೆಂದು ಅನಗತ್ಯವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆ-ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರಂತೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೊಡನೆ ಶಾಮೀಲಾಗಿ, ಸುಳ್ಳು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ವಿಮೆ ಪಡೆಯಲೆಳಸುತ್ತಾರೆ. ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ವಿಮೆಯಿದ್ದವರಿಗೆ ಅನಗತ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ-ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದು, ದುಪ್ಪಟ್ಟು (ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು) ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ವಿಮೆಯಿಲ್ಲದ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಒಳ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೂ ಇವೆ. ವಿಮಾ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಮೂರನೇ ಆಡಳಿತಗಾರರ (ಟಿಪಿಎ) ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದೆ.

ವಿಮಾ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ (ಐಆರ್ ಡಿಎ) ನಿಯಮದಡಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ 30ರಷ್ಟು ಟಿಪಿಎಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯ ಕಂತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ವಿಮಾ ಕಂಪೆನಿಗಳು ವಿಮಾದಾರನ ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಈ ಟಿಪಿಎಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಟಿಪಿಎಗಳು ವಿಮಾದಾರರಿಗೆ ಕಾರ್ಡುಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ತಮ್ಮ ಮಾನ್ಯತೆಯಿರುವ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯವಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ನಗದಿಲ್ಲದೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರ ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಈ ಟಿಪಿಎಗಳೇ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದರಿಂದ ವಿಮಾದಾರನು ಟಿಪಿಎಯನ್ನೇ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದಿರುವ ಟಿಪಿಎಗಳ ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳು ಐಆರ್ ಡಿಎ ತಾಣದಲ್ಲಿ (http://goo.gl/oIZAjE) ಲಭ್ಯವಿವೆ.

ವಿಮಾದಾರರು ತಾವು ದಾಖಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ತಾವೇ ನೇರವಾಗಿ ಟಿಪಿಎಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ವಿಮೆಯನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಗದಿಲ್ಲದೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ 24 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರ ಮರುಪಾವತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿದ್ದರೆ 3 ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಮೆ ಮಂಜೂರಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಐಆರ್ ಡಿಎ ವರದಿಯನುಸಾರ ಶೇ. 20ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿಮೆ ಮಂಜೂರಾತಿಯು 6 ತಿಂಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ತಡವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಟಿಪಿಎಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಮಾದಾರರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವೈದ್ಯರು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಮಾ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಕೂಡ ಅತೃಪ್ತರೆಂದು ಹಲವು ವರದಿಗಳಿವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವು ವಿಮಾ ಕಂಪೆನಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಟಿಪಿಎಯನ್ನು ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿವೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಟಿಪಿಎ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ತಾವೇ ವಿಮೆ ಮಂಜೂರಾತಿಯ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ವಿಮಾದಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲೂ ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟಗಳೇ.

ಹಾಗಿದ್ದರೂ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮಾದಾರರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಲತರದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಗಳಲ್ಲದೆ, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಹಾಗೂ ಸರಕಾರಿ ನೌಕರರ ಕಡ್ಡಾಯ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಗಳು, ಆರೋಗ್ಯ ಶ್ರೀ, ಯಶಸ್ವಿನಿ ಮುಂತಾದ ಸಾಮುದಾಯಿಕ ವಿಮಾ ಯೋಜನೆಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ; ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನಂತೆ ಶೇ. 45ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಒಂದಲ್ಲೊಂದು ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಸುಮಾರು ಶೇ. 7ರಷ್ಟು ಜನರು ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕಂತಿನ ಮೌಲ್ಯವು ರೂ. 20000 ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟಿರಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಮೆರಿಕದಂತಹ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿಮಾಧಾರಿತ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ವಿಪರೀತ ದುಬಾರಿಯಾಗಿ ವಿಫಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನರ ಆರೋಗ್ಯ ಮಟ್ಟವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮವರಿಗಿದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಅಳಿದುಳಿದವನ್ನು ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೂ, ವಿಮಾ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೂ ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡತೊಡಗಿವೆ. ಕೇಂದ್ರದ ಹೊಸ ಆಯವ್ಯಯದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಅನುದಾನವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಗೆ ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ, ಸರಕಾರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ವಿಮಾಧಾರಿತ ಖಾಸಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದಂತಾಗಿದೆ. ಅತ್ತ  ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಮಾಧಾರಿತ ಸೇವೆಗಳು ಬೆಳೆದಂತೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚವು ಹೆಚ್ಚಿ, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ; ವಿಮೆಯಿಲ್ಲದವರೂ ಅದರಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯಿಂದ ಸುಖವಿಲ್ಲ, ವಿಮೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅನ್ಯ ಗತಿಯಿಲ್ಲ ಎಂಬ ದುಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ.

ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಯಸ್ಸು, ಅದಾಗಲೇ ಇರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ವಾಸಸ್ಥಳ ಇತ್ಯಾದಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣ ನಗರಗಳಲ್ಲಾದರೆ ಒಬ್ಬನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ರೂ. 30-50 ಸಾವಿರದಷ್ಟು, ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ರೂ. ಒಂದು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ವಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೊಳ್ಳೆಯದು; ಕುಟುಂಬದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ವಿಮೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಬಹುದು. ವಿಮಾದಾರನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಂತಿನ ಮೌಲ್ಯವೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದು, ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ವಿಮೆಯ ಮೊತ್ತದ ಶೇ.1 ರಿಂದ 5ರಷ್ಟನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಅದನ್ನು ನವೀಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯನ್ನು ಬಹು ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ಬಳಸಬೇಕು. ವಿಮೆ ಪಡೆದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಮೆಯ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಗೇ ಮುಗಿಸುವ ಅತ್ಯುತ್ಸುಕತೆಯೂ ಇರಬಾರದು. ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ ವಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಸರಕಾರದ ಹಾಗೂ ಸಾಮುದಾಯಿಕ ವಿಮೆಗಳು ಕೆಲ ವರ್ಗಗಳ ಜನರಿಗೆ, ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಬಗೆಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನಷ್ಟೇ ಭರಿಸುತ್ತವೆ. ಅಪಘಾತಗಳಂತಹ ತುರ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಸೋಂಕು ರೋಗಗಳಿಗೆ ಅವು ನೆರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಾಗುವ ಚಿಕಿತ್ಸೇತರ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನೂ ಅವು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಮೆಗಳಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ಶರತ್ತುಗಳಿರುತ್ತವೆ; ಅಪಘಾತಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ವಿಮೆ ಪಡೆದಂದಿನಿಂದಲೇ ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ, ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ತಿಂಗಳ ನಂತರ ವಿಮೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮೊದಲೇ ಇದ್ದ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಂದರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಿರಂತರ ವಿಮೆಯ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಪರೀಕ್ಷೆ-ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಗೆ ಇಂತಿಷ್ಟೇ ವಿಮೆಯೆಂಬ ನಿರ್ಬಂಧವಿರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರೂ ಅದರ ಶರತ್ತುಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿಯೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅವಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಗೆ ಕಿಸೆಯಿಂದಲೇ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಹು ಪಾಲು ಜನರನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅಥವಾ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಯಾವ ಬಗೆಯ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮನೋರೋಗಿಗಳು, ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಕಾಯಿಲೆಗಳುಳ್ಳವರು, ಎಚ್ ಐವಿ ಪೀಡಿತರು, ವಯೋವೃದ್ಧರು ಮುಂತಾದವರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಕಷ್ಟಕರವೂ, ವೆಚ್ಚದಾಯಕವೂ ಆಗಿದ್ದು, ವಿಮೆಯ ಬೆಂಬಲ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ಜನರಿಗೆ, ಕೆಲವೇ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನೆರವಾಗಬಲ್ಲ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯಿಂದ ದೇಶವಾಸಿಗಳ ಆರೋಗ್ಯವರ್ಧನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಿ ಕುಳಿತರೆ ಕಷ್ಟ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ.

ಎಪ್ಪತ್ತನೇ ಬರಹ : ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರಿಗೆ ಫ್ಲೂ ವೈರಸ್ ನ ಪತ್ರ [ಫೆಬ್ರವರಿ 18, 2015, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಬದಲು ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ಕ್ಷಯ, ಮಲೇರಿಯಾಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಒಳಿತು

ಮಾನ್ಯ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರಿಗೆ ಎಚ್1ಎನ್1 ಫ್ಲೂ ವೈರಸ್ ನ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ತಾವು ನನ್ನಂಥ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆದರಿಕೊಂಡು, ರಾಜ್ಯದ ಜನಸಮಸ್ತರನ್ನು ಹೆದರಿಸತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಈ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಮೊತ್ತ ಮೊದಲು, ನನ್ನನ್ನು ಹಂದಿಜ್ವರದ ವೈರಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಬಾರದೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಹಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ವರವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹಂದಿಗಳು ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಮಾಂಸದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸೋಂಕುವುದಿಲ್ಲ, ಹಂದಿ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವರೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆದರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲ ಉಂಟು ಮಾಡಿರುವುದೆಲ್ಲ ನೀವೇ, ಮನುಷ್ಯರೇ. ಎಪ್ರಿಲ್ 2009ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ನನ್ನಂಥವರನ್ನು ಮೊದಲು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಅದೆಲ್ಲೋ ಹಂದಿಯೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿರಬಹುದೆಂದು ತರ್ಕಿಸಿ ಹಂದಿ ಜ್ವರದ ವೈರಸ್ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿರಿ, ನಂತರ ಹೊಸ ಎಚ್1ಎನ್1 ಅಂತ ಮಾಡಿದಿರಿ, ಮತ್ತೆ 2009ರ ಜಗದ್ವ್ಯಾಪಿ ಎಚ್1ಎನ್1 ಅಂತ ಬದಲಿಸಿದಿರಿ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಹಂದಿ ಫ್ಲೂ ಅಂತ ಕರೆದು ಹಂದಿ ಮಾಂಸದೊಂದಿಗೆ ಗಂಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಅವಸ್ಥೆಗೆ ಜೋರಾಗಿ ನಗಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಗಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾನು 2009ರಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ವೇಷ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸೋಂಕುವುದು ನನ್ನ ಎಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸ; 2009ರಲ್ಲೂ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿದೆ. (ನೀವೂ ಕೆಲವರು ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹೊಸ ವೇಷ ತೊಟ್ಟು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?) ನನ್ನಿಂದ ಸೋಂಕಿತರಾದವರಲ್ಲಿ ಶೇ. 99.6ರಷ್ಟು ಜನ ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗದೆ ಗುಣಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೇ ಕೆಲವರು ಸೋಂಕನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ತೀವ್ರ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೀಡಾಗುತ್ತಾರೆ, ತಜ್ಞವೈದ್ಯರ ಶ್ರಮವೆಲ್ಲವೂ ವಿಫಲವಾದರೆ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾರೆ.

ನನ್ನಿಂದಾಗಿ ಹಲವರು ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಕುತಂತ್ರವಿದೆ. ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿದಾಗಲೂ ಹೀಗೇ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹಿಂದೆ 1918ರಲ್ಲಿ ಸ್ಪೇನ್ ನಿಂದ ಹರಡಿದ್ದ ಫ್ಲೂ 50 ಕೋಟಿ ಜನರನ್ನು ಸೋಂಕಿ, 5-10 ಕೋಟಿ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದಿತ್ತು, ಈ ಹೊಸ ಫ್ಲೂ ಕೂಡ ಭೂಲೋಕವಿಡೀ ಹರಡಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿದೆ ಎಂದು ಕೆಲ ತಜ್ಞರು ಹೆದರಿಸಿದ್ದರು. ಹೋದಲ್ಲಿ, ಬಂದಲ್ಲಿ ತಪಾಸಣೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಆ ಭೀತಿ ಸುಳ್ಳಾಯಿತು. ಮೊದಲ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನರಿಗೆ ಸೋಂಕು ತಗಲಿತಾದರೂ, ಸತ್ತವರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಬಹು ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು. ಬಿಎಂಜೆ [2009;339:ಬಿ5213] ಹಾಗೂ ಲಾನ್ಸೆಟ್ [2012;12(9):687] ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳನುಸಾರ ಸ್ಪೇನಿನ ಫ್ಲೂನಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಶೇ. 2-3ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಹೊಸ ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಕೇವಲ ಶೇ. 0.03 (ಲಕ್ಷ ಸೋಂಕಿತರಲ್ಲಿ 30) ರಷ್ಟಿತ್ತು. ಶೇ. 70ರಷ್ಟು ಮೃತರು ಮೊದಲೇ ಅಸ್ತಮಾ, ಮಧುಮೇಹ, ಬೊಜ್ಜು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದವರಾಗಿದ್ದರು. ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ 2-5 ಲಕ್ಷ ಜನರು ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕಿಗೂ, 1.8 ಕೋಟಿ ಜನ ಇನ್ನಿತರ ಸೋಂಕುಗಳಿಗೂ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ [ಲಾನ್ಸೆಟ್ 2015;385(9963):117]. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕನ್ನಷ್ಟೇ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿ ಬೆದರಿಸುವುದೇಕೆ?

ನಿಮ್ಮೀ ವರದಿಗಳು ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿವೆ, ಹಸಿಹುಸಿಯಾಗಿವೆ. ನೂರಿನ್ನೂರು ಜನರಿಗೆ ಸೋಂಕು ತಗಲಿ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಜನ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಶೇ. 10ರಷ್ಟಾಗುತ್ತದೆ! ಆದರೆ ಸತ್ಯ ಅದಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕಿತರು ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಜ್ವರ, ಗಂಟಲು ನೋವುಗಳಿಂದ ಬಳಲಿ, 4-6 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಂತಾನೇ ಗುಣ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಅವರಾರೂ ಫ್ಲೂ ಪತ್ತೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆರೇಳು ಸಾವಿರ ವೆಚ್ಚದ ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವು ಸಹ ಅತಿ ಗಂಭೀರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗಷ್ಟೇ ಫ್ಲೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಸಾಕೆಂದು ಆಗಸ್ಟ್ 2009ರಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ 200 ಮಂದಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೊಳಗಾಗಿ, 20 ಮಂದಿ ಮೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಒಟ್ಟು ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕಿತರ ಸಂಖ್ಯೆಯು 50-70 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನೇಕೆ ನೀವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ?

ಒಸೆಲ್ಟಾಮಿವಿರ್ (ಟಾಮಿಫ್ಲು) ನಂತಹ ಫ್ಲೂ ನಿರೋಧಕ ಔಷಧಗಳ ವಿಷಯವಂತೂ ತೀರಾ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ. ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗ ಉಲ್ಬಣಿಸಿದವರಿಗೆ ಈ ಔಷಧಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ; ಆದರೆ ರೋಗ ತೊಡಗಿದ 48 ಗಂಟೆಗಳೊಳಗೆ, ಯಾವುದೇ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗದವರಿಗಷ್ಟೇ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಅದರ ಕಂಪೆನಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ (http://goo.gl/00kB5)! ಕೊಕ್ರೇನ್ ವಿಮರ್ಶೆಯೂ [2014(4):ಸಿಡಿ008965] ಸಹ ಈ ಔಷಧಗಳಿಂದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಜ್ವರದ ಅವಧಿಯನ್ನು 7 ದಿನಗಳಿಂದ 6.3 ದಿನಗಳಿಗೆ ಇಳಿಸುವುದಲ್ಲದೆ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಾ ಇಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಈ ಔಷಧಗಳಿಗೆ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಹೇಳಿದೆ. ಈ ಔಷಧಗಳ ಹಲವು ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳೂ ವರದಿಯಾಗಿವೆ. ಇನ್ನು ಆಯುರ್ವೇದ, ಹೋಮಿಯೋಪತಿಯವರಿಗಂತೂ ನನ್ನ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನೀರುಳ್ಳಿ, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ಅಮೃತಬಳ್ಳಿ, ಗೋಮೂತ್ರ, ಕರ್ಪೂರ, ಏಲಕ್ಕಿ, ಅರಶಿನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ನಾನು ಬಗ್ಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಫ್ಲೂ ಲಸಿಕೆಗಳಿಂದಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೊಕ್ರೇನ್ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ [2014;3:ಸಿಡಿ001269] ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ನೀವು ಜನರಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಅನಗತ್ಯ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಮಾಡಲಾರಿರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಸೋಂಕನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಜನರೇನು ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವುದನ್ನು ನಾನೇ ಹೇಳಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕಿತರಲ್ಲಿ ಜ್ವರ, ತಲೆ-ಮೈಕೈ ನೋವು, ಕೆಮ್ಮು, ಗಂಟಲು ಕೆರೆತ, ನೆಗಡಿ, ವಾಂತಿ-ಭೇದಿಯಂತಹ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುತ್ತವೆ; ಹೆಚ್ಚಿನವರು ನಾಲ್ಕಾರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಂತಾನಾಗಿ ಗುಣಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಐದು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳು, 65 ಮೀರಿದ ವಯಸ್ಕರು, ಗರ್ಭಿಣಿಯರು, ಹೃದಯ, ಶ್ವಾಸಕೋಶಗಳು ಮುಂತಾದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗಗಳ ರೋಗಗಳಿರುವವರು, ಮಧುಮೇಹ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಹೆಚ್ಐವಿ ಉಳ್ಳವರು, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಸ್ಟೀರಾಯ್ಡ್ ನಂತಹ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ಅಂಥವರು ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಪರೀತವಾದ ಜ್ವರ ಯಾ ಗಂಟಲು ನೋವು, ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ, ಎದೆ ನೋವು, ಮಂಪರು, ರಕ್ತದೊತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಇಳಿಕೆ, ಕಫದಲ್ಲಿ ರಕ್ತ, ಉಗುರುಗಳು ನೀಲಿಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿದ್ದವರು ಕೂಡಲೇ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿ ತಜ್ಞ ವೈದ್ಯರ ನಿಗಾವಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಫ್ಲೂ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಆರಂಭಗೊಂಡ ಮೊದಲೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಅದು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹರಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ; ಸೋಂಕುಳ್ಳವರೇ ತಮ್ಮಿಂದ ಹರಡದಂತೆ ಜಾಗ್ರತೆ ವಹಿಸುವುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂಥವರು ಜ್ವರ ನಿಂತ 24 ಗಂಟೆಗಳವರೆಗೂ ಇತರರಿಂದ ಆರಡಿ ದೂರವಿರಬೇಕು, ಆದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಜನಸಂದಣಿ, ಬಸ್ಸು, ರೈಲು, ಲಿಫ್ಟ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಬಾರದು. ಕೆಮ್ಮುವಾಗಲೂ, ಸೀನುವಾಗಲೂ ಕರವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಖ-ಮೂಗುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಮಾರ್ಜಕ ಬಳಸಿ ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಮೂಗಿನ ಸ್ರಾವಗಳನ್ನು ಒರಸಿದ ಕೈಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ ಸಾಬೂನಿನಿಂದ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಮೇಲ್ಮೈಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು. ಇನ್ನೂ ಸೋಂಕು ತಗಲದಿರುವವರು, ಅದರಲ್ಲೂ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಅಪಾಯವುಳ್ಳವರು, ಸೋಂಕಿತರಿಂದ ಆದಷ್ಟು ದೂರವಿರಬೇಕು, ಕೈಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಬೇಕು, ಅಶುದ್ಧವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಮುಖ, ಮೂಗು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

ಮುಖಕವಚ ಧರಿಸುವುದರಿಂದ ಫ್ಲೂ ತಡೆಯಬಹುದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ದೃಢವಾದ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಅದನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲವೆಂದೂ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ, ಅಮೆರಿಕದ ಸಿಡಿಸಿ ಹಾಗೂ ಎಫ್ ಡಿಎ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿವೆ. ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಅಪಾಯವುಳ್ಳವರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಅತಿ ಜನಜಂಗುಳಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಆರೋಗ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕಿತರ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದರೆ ಮುಖಕವಚ ಧರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಡಗೀತೆ ಹಾಡುವಾಗ, ನರ್ತಿಸುವಾಗ ಅದೇಕೆ ಬೇಕು?

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ನಿಮಗೊಂದು ಸಲಹೆಯಿದೆ. ಫ್ಲೂ ಸೋಂಕನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲ, ಫ್ಲೂ ತಗಲಿದ ಹೆಚ್ಚಿನವರಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆ ಅಥವಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪತ್ತೆ-ಚಿಕಿತ್ಸೆ-ನಿಯಂತ್ರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯು ದೊಡ್ಡದಿರುವ ಹಲವು ರೋಗಗಳು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿವೆ. ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಮಕ್ಕಳು ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ದಿನಕ್ಕೆ ಐದಾರು ಜನ ಕ್ಷಯರೋಗಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲೇ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಮಲೇರಿಯಾದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹಲವರು ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಫ್ಲೂ, ಫ್ಲೂ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುವುದೇಕೆ? ಇನ್ನಾದರೂ ತಾವು ಫ್ಲೂ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗ್ಗೆ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಮಾಹಿತಿಯೊದಗಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನವನ್ನು ಇತರ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳತ್ತ ಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಅರುವತ್ತೊಂಭತ್ತನೇ ಬರಹ : ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಬೇಡವಾದ ವೈದ್ಯರು ಇಲ್ಲಿಗೇಕೆ ಬೇಕು? [ಫೆಬ್ರವರಿ 4, 2015, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು ವೈದ್ಯರಾದವರಿಗೆ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯತೆಯಿರಬಾರದೆಂಬ ಒತ್ತಡಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ

ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ವಹಿಸಹೊರಟಿರುವಂತೆಯೇ, ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಗುಣಮಟ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಸ್ವರವೇರತೊಡಗಿದೆ. ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕಿನಂತಹ ವಿದೇಶಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಖಾಸಗೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದ್ದವು; ಈಗ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮೆಡಿಕಲ್ ಜರ್ನಲ್ (ಬಿಎಂಜೆ), ಲಾನ್ಸೆಟ್ ನಂತಹ ವಿದೇಶಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅದೇ ಖಾಸಗೀಕರಣದ ಅನಾಹುತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸತೊಡಗಿವೆ.

ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯು ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯಮಗಳತ್ತ ವಾಲಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಜನವರಿ 24ರ ಲಾನ್ಸೆಟ್ [ಲಾನ್ಸೆಟ್, 2015;385(9965):317] ನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ದಿನೇಶ್ ಶರ್ಮಾ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶದ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಅನೈತಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನವರಿ 21ರ ಬಿಎಂಜೆನಲ್ಲಿ (ಬಿಎಂಜೆ, 2015;ಎಚ್106 ಮತ್ತು ಎಚ್237) ಮುಂಬೈಯ ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಜೀತಾ ಡಿಸಿಲ್ವ ಹಾಗೂ ಜಸ್ಲೋಕ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಜ್ಞ ಡಾ. ಸಂಜಯ್ ನಗ್ರಾಲ್ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಹಣಕ್ಕೆ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿವೆ, ಅಂತಹ ವೈದ್ಯವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪಾಸು ಮಾಡಿ ಪದವಿ ನೀಡುವಲ್ಲೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವಿದೆ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಕಪ್ಪು ಹಣ ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ಇವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕಾದ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಷತ್ತು (ಎಂಸಿಐ) ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಕೂಪವಾಗಿದೆ, ಅಂತಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವೈದ್ಯರಾಗುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೇಶದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಈ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಟೀಕಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಬಿಎಂಜೆನ 2014ರ ಮೇ 8 ಹಾಗೂ ಜೂನ್ 25 ರ ಸಂಚಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ (ಬಿಎಂಜೆ, 2014;348:ಜಿ3169 ಹಾಗೂ ಜಿ4184) ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕಟುವಾಗಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವಿರುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬರುವ ವೈದ್ಯರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ದಕ್ಷತೆಗಳು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ; ಅಂತಹ ವೈದ್ಯರು ಭಾರತಕ್ಕಾಗಲೀ, ಅನ್ಯ ದೇಶಗಳಿಗಾಗಲೀ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಮೆರಿಕ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳು ಅಂತಹ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಪದವಿಗಳಿಗೆ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಬಾರದು ಎಂದು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ವೈದ್ಯ ಡೇವಿಡ್ ಬರ್ಜರ್ ಬರೆದಿದ್ದರು. ದಿಲ್ಲಿಯ ಗಂಗಾರಾಂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಡಾ.ಸಮಿರನ್ ನಂದಿ ಮತ್ತಿತರರು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಆಂದೋಲನವನ್ನೇ ಆರಂಭಿಸಬೇಕೆಂದು ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದರು.

ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳ ವೈದ್ಯರು ಹೀಗೆ ಕಟುವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ. ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಲಾಭಕೋರತನದಿಂದ ರೋಸಿ ನಿರಾಶರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಎಂಸಿಐ ಹಾಗೂ ಸರಕಾರಗಳ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಹತಾಶರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಘನತೆ-ಗೌರವಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆರೋಗ್ಯರಕ್ಷಣೆಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ವೈದ್ಯಶಿಕ್ಷಣದ ಖಾಸಗೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಪಿಟೇಶನ್ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರು ಬೀದಿಗಿಳಿದಿದ್ದರೆನ್ನುವುದನ್ನು ಡಾ. ಸಂಜಯ್ ನಗ್ರಾಲ್ ತಮ್ಮ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡಿದ್ದ ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಿಗೆ ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ಭಾರೀ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಮೂರು ವಾರ ಆರೋಗ್ಯಸೇವೆಗಳು ಬಾಧಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರು, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಈ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದರು; ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘ (ಐಎಂಎ) ವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿದ್ದವರೂ ಇಲ್ಲಿನ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಶುಲ್ಕಕ್ಕಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದರು. ಖಾಸಗಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದೊತ್ತುವುದಕ್ಕೆ, ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯವೊದಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ತೊಂಭತ್ತರ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯ ಬಿರುಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಬುಡಮೇಲಾಯಿತು. ಆಗ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯ ಗುರುವಾಗಿದ್ದ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವಿತ್ತೀಯ ಬೆಂಬಲವು ಇಳಿಯತೊಡಗಿತು, ಖಾಸಗಿ ದರ್ಬಾರು ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ತೆರೆದಿರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 80ರಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ರಂಗದಲ್ಲಿವೆ; ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ 53 ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು (7200 ಸೀಟುಗಳು) ತೊಡಗಿವೆ. ಇಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ 398 ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ 52105 ಸೀಟುಗಳಿವೆ; ಆ ಪೈಕಿ 215 ಕಾಲೇಜುಗಳ 27170 ಸೀಟುಗಳು ಖಾಸಗಿ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿವೆ, 183 ಕಾಲೇಜುಗಳ 24935 ಸೀಟುಗಳು ಸರಕಾರಿ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿವೆ. ಸುಮಾರು 11000 ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲೂ ಖಾಸಗಿ ಪಾಲು ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಬಂದ ವರದಿಯನುಸಾರ, ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 12000 ಕೋಟಿ ಕಪ್ಪು ಹಣವು ಈ ಖಾಸಗಿ ಸೀಟುಗಳ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಭೆಗೂ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶವುಳ್ಳ ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಬೆಳೆಯದೆ, ಕಪ್ಪು ಹಣಕ್ಕೆ ಸೀಟು ಕೊಟ್ಟು, ಪಾಸು ಮಾಡಿಸುವ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಅಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಈಗ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಒಡೆಯರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸರಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿ, ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಎಲ್ಲ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿದ್ದೂ ಮಾನ್ಯತೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ, ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆಯೂ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಸರಕಾರಿ ನೀತಿಗಳು ಕಠಿಣವಾಗಿ, ಖಾಸಗಿ ಆಮಿಷಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸರಕಾರಿ ವೈದ್ಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕುಲಗೆಡಿಸಿ, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳ ಮೂಲಕ ಗೊಂದಲ ಮೂಡಿಸಿ, ಪ್ರತಿಭಾವಂತ, ಬಡ-ಹಿಂದುಳಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ದಿಕ್ಕೆಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜ್ಞಾನವು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ದುಪ್ಪಟ್ಟಾಗುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಶಿಕ್ಷಣವು ಸರಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ; ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಾಡಿಬಡಿತ ನೋಡಲರಿಯದೆಯೂ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟವರು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸದೆ, ಕಾಗದದ ಪದವಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥ ವೈದ್ಯರು ಸಿಟಿ, ಎಂಆರ್ ಐ ಮುಂತಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಬಗೆಬಗೆಯ ಔಷಧಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಬರೆದು, ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯಮದ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಹೀಗೆ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿ ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯಮವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶ್ರೀಮಂತವಾಗುತ್ತದೆ, ರೋಗಿಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಡವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು ವೈದ್ಯರಾದವರು ಹಳ್ಳಿಗಳತ್ತ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಸರಕಾರಿ ಸೀಟು ಪಡೆದವರಿಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೇವೆಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದವರು ಒಂದರಿಂದ ಮೂರು ವರ್ಷ ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ತಪ್ಪಿದರೆ ಹತ್ತರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಲಕ್ಷ ದಂಡ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಭಾವಂತ, ಬಡ-ಹಿಂದುಳಿದ ಸರಕಾರಿ ವೈದ್ಯವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹೀಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು ವೈದ್ಯರಾದವರು ತಡೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ; ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪದವಿಗೆ ಮುಂಗಡ ಸೀಟು ಕಾದಿರಿಸಿಕೊಂಡವರಂತೂ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಸರಕಾರಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ, ತೆರಿಗೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಹಲಬಗೆಯ ವಿನಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದಲೂ ವಿನಾಯಿತಿ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಸರಕಾರಿ ಸೀಟುಗಳಿಗೆ 25 ಲಕ್ಷ ದಂಡದಿಂದಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ವೈದ್ಯರು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸರಕಾರದಿಂದ ಯಾವ ಸೌಲಭ್ಯವೂ ದೊರೆಯದಿರುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ದಂಡ ಪಾವತಿಸಿ, ಕೆಲವರು ಏನೂ ಪಾವತಿಸದೆ ದೂರವುಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕಟ್ಟಿದ ಆ ದಂಡವನ್ನು ಮರುಸಂಪಾದಿಸಬೇಕಾಗುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಸರಕಾರವೇ ಮಣ್ಣುಪಾಲು ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ದಂಡ ಪಾವತಿಯ ಕ್ರಮದಿಂದ ಲಾಭವಾಗಿರುವುದು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ! ಈ ಮೊದಲು ಚಿಕಿತ್ಸೇತರ ವಿಭಾಗಗಳ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಸೀಟುಗಳು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೇತರ ವಿಭಾಗಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಲಕ್ಷಗಳ ದಂಡ ವಿಧಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೇತರ ಸೀಟುಗಳು ಭರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ, ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿವೆ!

ಅಂದು ವೈದ್ಯವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದಿದ್ದ ಹಲವರು ಇಂದು ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ತಾವು ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದ ಸೀಟು ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಮರೆತು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೀಟು ಕೊಡಿಸಿ, ಪಾಸು ಮಾಡಿಸಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಐಎಂಎಯಂತಹ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತಿವೆ; ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಯುಷ್-ಮಯವಾಗಿ, ಆಧುನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೆಲ್ಲವೂ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆಯಾದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿರಬಹುದೇ?

ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಹಲವು ವೈದ್ಯರ ಪ್ರತಿಭೆಯು ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಪಲಾಯನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು ವೈದ್ಯರಾದವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬೇಡವೆಂದಾದರೆ, ಇಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ಹಣ ಸುಲಿಯುತ್ತಿರಬೇಕೇ?

ಅರುವತ್ತೆಂಟನೇ ಬರಹ : ಬುನಾದಿಯಿಂದೇಳದ ಆಯುರ್ವೇದ [ಜನವರಿ 21, 2015, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ಅಂದು ಆಯುರ್ವೇದಕ್ಕೆ ತಡೆದವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳೇ ಇಂದು ಸುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ

ಏಳೆಂಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಗೆಬಗೆಯ ವಿಮಾನಗಳಿದ್ದವಂತೆ; ಕಾಂಡಕೋಶಗಳಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ; ಗಡಿಗೆಯೊಳಗಿನ ತುಪ್ಪದಲ್ಲೂ ಭ್ರೂಣವರ್ಧನೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ; ಆನೆಯ ರುಂಡವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಮುಂಡಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತಂತೆ!

ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೂತ್ರಪಿಂಡ, ಯಕೃತ್ತು, ಹೃದಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕಸಿ ಮಾಡುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿರುವುದು ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೆ. ತಲೆಯನ್ನೂ, ಮೆದುಳನ್ನೂ ಕಸಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ; ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅದರ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆನೆಯ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುವ ಆ ಅದ್ಭುತ ತಂತ್ರವು ಲಭ್ಯವಾದರೆ ಇಡೀ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಮಹದುಪಕಾರವಾದೀತು.

ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲಾಗಲೀ, ಎಲ್ಲಾಗಲೀ ವಿಮಾನ-ರುಂಡಕಸಿಗಳಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಕುರುಹುಗಳಿವೆಯೇ? ಅವಿದ್ದುದು ನಿಜವಾದರೆ ಯಾವಾಗ, ಏಕೆ ಮರೆಯಾದವು? ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಉತ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಇತ್ತೀಚಿನ  ಸರಕಾರಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿವೆ, ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲೂ ಅವೇಕೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?

ಇದುವರೆಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಆಧಾರಗಳಂತೆ, ಆಫ್ರಿಕಾ ಮೂಲದ ಮಾನವರು (ದ್ರಾವಿಡರು) ಸುಮಾರು 60-70 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭರತಖಂಡಕ್ಕೆ ಬಂದು, ನಾಲ್ಕೈದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಿಂಧೂ ಕಣಿವೆಯ ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಈಜಿಪ್ಟ್ ಹಾಗೂ ಮೆಸೊಪೊಟೇಮಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಆಫ್ರಿಕಾ ಮೂಲದವರ ನಾಗರಿಕತೆಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದವು. ಈ ಮೂರರ ನಡುವೆಯೂ ಸಂಪರ್ಕ-ಸಂಬಂಧ-ವಿನಿಮಯಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರಿಣತಿಯ ಕುರುಹುಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಅವಶೇಷಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವ ಅಲ್ಲಿನ ಲಿಪಿಗಳಲ್ಲೂ ಅಂತಹ ಮಾಹಿತಿಯಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಅಲ್ಲೂ ಇದ್ದವು,ಕಸುಬು-ಕಲಹಗಳಿಂದ ಗಾಯ-ಊತ-ಮೂಳೆಮುರಿತಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಇವುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ತಮ್ಮಿಂದಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಾ ವೈದ್ಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೂ ಇದ್ದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಒಳ-ಹೊರಗಿನ ಅಸಮತೋಲನದಿಂದ ರೋಗಗಳುಂಟಾಗುತ್ತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಬಗೆಬಗೆಯ ಸಸ್ಯಜನ್ಯ-ಪ್ರಾಣಿಜನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಔಷಧಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಜೀವನ ಕ್ರಮಗಳಿಗೂ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಲಿಯುವುದು, ಮೈಯೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕ ಬಾಣ-ಈಟಿಗಳನ್ನು ಹೊರ ತೆಗೆಯುವುದು, ಮೂಳೆಮುರಿತಕ್ಕೆ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟುವುದು ಮುಂತಾದವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೂಲವ್ಯಾಧಿ, ಗುದವೇದನೆಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಕೀವು ತೆಗೆಯುವುದು, ಮೂತ್ರದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದ ಕಲ್ಲನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವುದು, ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಮೃತಪಟ್ಟ ಶಿಶುವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದ, ತುರ್ತಿನ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಣತರೂ ಕೆಲವರಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಅತಿಪರಿಣತರು ದೂರ-ದೂರದ ಊರುಗಳಿಗೂ, ಇತರ ದೇಶ-ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೂ ತೆರಳಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅತಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಾವುವೂ ಆಗ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇಹರಚನೆ ಹಾಗೂ ದೇಹದ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳ ಬಗೆಗೂ ಆಗ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಶವಗಳನ್ನು ಕೊಳೆಯಿಸಿ, ಎಲುಬು-ಸ್ನಾಯು ರಜ್ಜು-ನರಗಳಂತಹ ಹೊರಭಾಗಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಒಳಗಿನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆಂದು ಶವಗಳ ಅಂಗವಿಚ್ಛೇದನ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಬಲಿಕೊಟ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ಅವಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ, ಹೃದಯ, ಮಿದುಳು, ಮೂತ್ರಪಿಂಡ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಗ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರೂ ರಸ, ರಕ್ತ, ಮಾಂಸ, ಮೇದ, ಅಸ್ಥಿ, ಮಜ್ಜೆ ಹಾಗೂ ಶುಕ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸರ್ವಸಮಭಾವವು ಅಂದಿನ ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿತ್ತು; ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಮನುಷ್ಯರಂತೆಯೇ ದೇಹರಚನೆಯುಳ್ಳ ಸಹಜೀವಿಗಳೆಂಬ ಜ್ಞಾನವೂ ಇತ್ತು.

ಹಿಂದಿನ ಶಕೆಯ (ಕ್ರಿ.ಪೂ) ಮೊದಲ ಶತಮಾನದೊಳಗೆ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚರಕ-ಸುಶ್ರುತ ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಲದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜ್ಞಾನವೆಲ್ಲವೂ ಸವಿವರವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿವೆ, ಅನ್ಯ ನಾಗರಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದ್ಧತಿಗಳೂ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿವೆ. ರೋಗಗಳಿವೆ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳೂ ಇವೆ, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳೂ ಇವೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿರ್ವಿವಾದಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆಂದು ಈ ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ರೋಗದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿ, ವೈದ್ಯ, ದಾದಿ ಮತ್ತು ಔಷಧಗಳಲ್ಲದೆ ಬೇರಾವುದಕ್ಕೂ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ವೈದ್ಯಪದ್ಧತಿಗೊಂದು ವೈಚಾರಿಕ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ಅವು ಒದಗಿಸಿದ್ದವು ಎನ್ನಲಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಸುಳಿವೇನೂ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಪದ್ಧತಿಗೆ ಈ ಬುನಾದಿಯಿಂದ ಮೇಲೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಋಗ್ವೇದಾನಂತರದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಗಳಾಗತೊಡಗಿದವು. ಅವುಗಳನ್ನೆದುರಿಸಲು ವೈದ್ಯರು ಕೆಲ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡತೊಡಗಿದರು (ಚರಕ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲೇ ಇವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿವೆ). ಅಂತೂ, ಬುದ್ಧನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ (ಹಿಂದಿನ ಶಕೆಯ ಆರನೇ ಶತಮಾನ) ಉಚ್ಛ್ರಾಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಪದ್ಧತಿಯು ಈ ಶಕೆಯ (ಕ್ರಿ.ಶ) ಮೊದಲ ಶತಮಾನದ ಬಳಿಕ ಅವನತಿಯ ಹಾದಿ ಹಿಡಿಯಿತು.

ಸಿಂಧೂ ನಾಗರಿಕತೆಯಲ್ಲೂ, ವೇದಕಾಲದ ನಾಗರಿಕತೆಯ (ಹಿಂದಿನ ಶಕೆಯ 16ನೇ ಶತಮಾನ) ಆರಂಭದಲ್ಲೂ ವೈದ್ಯರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ-ಗೌರವಗಳು ಉತ್ಕಟವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವು. ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ರುದ್ರ, ಅಶ್ವಿನಿ, ಸೋಮ, ವರುಣ, ಆಪಃ, ಮರುತ್ತುಗಳು ಮುಂತಾದವರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡಿಹೊಗಳಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಋಗ್ವೇದಾನಂತರದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಕೀಳುದರ್ಜೆಗಿಳಿಸಿ ದೂರವಿಡಲಾಯಿತು.

ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞದ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಋಗ್ವೇದವು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದರೆ, ಯಜುರ್ವೇದವು ಅವರನ್ನು ಅಶುದ್ಧರೆಂದು ಹೀಗಳೆದು, ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಂಡ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ ವೈದ್ಯರು ಅಶುದ್ಧರೆಂದೂ, ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಗಿಳಿಯಬಾರದೆಂದೂತೈತ್ತರೀಯ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು(ತೈ ಸಂ vi.4.9). ತದನಂತರದ ಹಲವು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲೂ, ಮನುಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲೂ ವೈದ್ಯರಹೊರಗಿಡುವಿಕೆಯು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿತು.

ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸೋಂಕಿಲ್ಲದ ಋಗ್ವೇದವು ವೈದ್ಯರನ್ನು ಹೊಗಳಿತಾದರೆ, ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ, ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿಗಳ ಪಾರಮ್ಯವನ್ನೂ ಸಾರತೊಡಗಿದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ವೈದ್ಯರನ್ನು ಅಗ್ರ ವೈರಿಗಳಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿದವು. ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೇರೆಯಾಗಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ವೈದ್ಯರನ್ನೂ ಹೊರಗಿಟ್ಟವು, ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆಯಿತ್ತಿದ್ದ ವೈದ್ಯರನ್ನೇ ಅಶುದ್ಧರಾಗಿಸಿದವು. ವೈದ್ಯರು ರೋಗಗಳ ಕಾರಣ ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಗೋಚರ ಶಕ್ತಿಗಳ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು, ದೇವರು, ಕರ್ಮ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ರೋಗನಿವಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತವರ್ಗಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಪಶು-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವರ್ಧಕವೆಂದು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕಾರರ ಪಾಲಿಗೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯೆನಿಸಿದವು.

ಆಯುರ್ವೇದವು ಸ್ಥಗಿತವಾಯಿತು. ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯು ಕೆಲವರಲ್ಲಷ್ಟೇ ಉಳಿಯಿತು; ಬಡಗಿ, ಚಮ್ಮಾರ, ಕಮ್ಮಾರ, ಕ್ಷೌರಿಕ ಮುಂತಾದವರು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕರಾದರು. ಮೈಸೂರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಸೈನಿಕರು ಮರಾಠಿ ಸೈನಿಕನ ಮೂಗನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಪೂನಾದ ಇಟ್ಟಿಗೆ ತಯಾರಕನು ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಅದರ ಸಚಿತ್ರ ವರದಿಗಳು 1793ರ ಮದ್ರಾಸ್ ಗಜೆಟ್ ನಲ್ಲೂ, 1794ರ ಜಂಟಲ್ ಮನ್ಸ್ ಮ್ಯಾಗಜಿನ್ ನಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟವಾದವು; ಅವೇ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸುಶ್ರುತನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ!

ಆದರೆ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಒಂದೆಡೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದಾಗ ಅದು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ಇಲ್ಲಿನ ವೈದ್ಯಪದ್ಧತಿಯು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ನಲುಗಿ ಮೊದಲ ಶತಮಾನಕ್ಕೇ ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿದರೆ, ಗ್ರೀಕ್ ವೈದ್ಯಪದ್ಧತಿಯೂ 2-3ನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದಾಗಿ ದಣಿದು ಬಿತ್ತು. ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲೂ ಧರ್ಮಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನವು 4-16ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ನರಳಿತು. ಆ ಬಳಿಕ, ಯೂರೋಪಿನ ನವೋದಯದಲ್ಲಿ, ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನವು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆದು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಚರಕಸಂಹಿತೆಯು ಹೃದಯವನ್ನು ದಶ ಮಹಾಧಮನಿಗಳ ಮೂಲವೆಂದು (ಸೂತ್ರಸ್ಥಾನ 30:3-4) ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಬೇಕಾಯಿತು; ಅದು ರಕ್ತವನ್ನೆತ್ತುವ ರೇಚಕವೆಂದು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕೆ 1628ರಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ವಿಲಿಯಂ ಹಾರ್ವೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನವು 18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕಾರರು ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾಯಿತು.

ಆದರೂ ಮತಧರ್ಮಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ವೈಚಾರಿಕತೆಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿ-ಆತಂಕಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದು ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿಲ್ಲ. ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಹಾಗೂ ಆಹಾರಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸುವುದು, ರೋಗನಿವಾರಣೆಗೆ ಧ್ಯಾನ-ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಈಗಲೂ ಮುಂದುವರಿದಿವೆ. ಅವೇನಿದ್ದರೂ ಕೊನೆಗೆ ವೈಚಾರಿಕ ಚಿಂತನೆಯೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

ಅರುವತ್ತೇಳನೇ ಬರಹ : ಮಾರಕವಾಗಲಿರುವ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿ [ಜನವರಿ 7, 2015, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನ, ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಆಯುಷ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದೆ

ಕೇಂದ್ರದ ಹೊಸ ಸರಕಾರವು ಹೊಸವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯ ಕರಡನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಕುಂದುಕೊರತೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಿದೆ, ಆದರೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಹಾರವೆಲ್ಲೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಸರಕಾರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಬದಲು ಖಾಸಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಉತ್ತೇಜನ, ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಬದಲು ಶರಣಾಗತಿ, ಆಧುನೀಕರಣದ ಬದಲು ಗತವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ವೈಭವೀಕರಣ ಅಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅತಿ ಸಮರ್ಥವಾದ ವಿಧಾನಗಳಿವೆಯಾದರೂ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವುಳ್ಳವರಿಗೆ ಅವನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ, ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ತಲುಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕರಡಿನ ಮೊದಲಲ್ಲೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯ-ಪ್ರದೇಶಗಳ ನಡುವೆ, ಹಳ್ಳಿ-ಪಟ್ಟಣಗಳ ನಡುವೆ, ಬಡವರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿವಂತರ ನಡುವೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಗಾಧ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರುವುದನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉಚಿತ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ನ್ಯೂನತೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಗಂಭೀರ ರೋಗಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಿಸೆಯಿಂದಲೇ ವಿಪರೀತ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಆರೂವರೆ ಕೋಟಿ ಜನರು ಬಡವರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಬಲ್ಲ ಯೋಜನೆಗಳಾವುವೂ ಕರಡಿನ ಕೊನೆಯಕ್ಷರದವರೆಗೆ ಕಾಣಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಚಿತ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಖಾತರಿ ಪಡಿಸುವ ಆಶಯವು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಸರಕಾರದಿಂದಷ್ಟೇ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ವ್ಯಯಿಸುವ ದೇಶವೆಂಬ ಕುಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಯೋಜನೆ (2012-17) ಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನದ ಶೇ. 3ನ್ನು ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುವ ಆಶಯವಿತ್ತು; ಹೊಸ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಶೇ. 2.5ಕ್ಕಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ಸರಕಾರವು 2013-14ರಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗಾಗಿ 33 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ (ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನದ ಶೇ. 1ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ) ಒದಗಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ವಿತ್ತೀಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಲೆಂದು ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿತ್ತು. ಈ ಹೊಸ ಸರಕಾರವೂ 2014-15ರಲ್ಲಿ 30 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಒದಗಿಸಿ, ಡಿಸೆಂಬರ್ ಕೊನೆಗೆ 6000 ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದೆ. ಈಗ ಕೊಡಮಾಡಿರುವ ಶೇ. 2.5ರ ಸಣ್ಣ ಮೊತ್ತಕ್ಕೂ ಆ ಕರಡಿನಲ್ಲೇ ಸಂಚಕಾರವಿದೆ: ಈ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಾಲ ಬೇಕಾಗಬಹುದೆಂದೂ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಖಾತರಿಗಾಗಿ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ಕರವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿರುವುದು ಸರಕಾರದ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ದಿವಾಳಿತನವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಸರಕಾರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಹೇಳಲಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಕೈಗೊಂದು ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ವಿಮೆಯಾಧಾರಿತ ಸೇವೆಗಳನ್ನೊದಗಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿವಂತರು ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ವಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಾಗದ ಬಡವರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಡಿಗೆ ತಕ್ಕ ಸೇವೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಪಡೆಯಬೇಕು! ಈಗಲೂ ಇರುವ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಂತಹ ವಿಮಾಧಾರಿತ ಯೋಜನೆಗಳು ಆಯ್ದ ಜನವರ್ಗಗಳಿಗೆ, ಆಯ್ದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬೊಕ್ಕಸದ ಹಣವು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯು ಇದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲಿರುವುದರಿಂದ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಸೊರಗಿ, ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಬೆಳೆಯಲಿವೆ, ಅತಿಬಡವರು ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಷ್ಟಗಳಿವೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಈ ವಿಮಾ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಮೋಸಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅದೇ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗದೆ, ಅದೇ ಮೋಸದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಸಲುದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ! ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಈಗಿರುವ ರೋಗವೇ ಮುಂದಿನ ಪರಿಹಾರ ಎಂಬಂತಾಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತೀ ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಆಶಯವನ್ನು ಕರಡು ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತೀ 600 ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಹಾಸಿಗೆಯಿರಬೇಕೆಂಬ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಸರಕಾರದ ಆಶಯವು ಇಲ್ಲೂ ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ದ್ವಿತೀಯ ಹಾಗೂ ತೃತೀಯ ಸ್ತರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಸರಕಾರವೇ ಕಟ್ಟುವ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಉತ್ಸುಕತೆಯೂ ಹೊಸ ನೀತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಮೃದುವಾದ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ತಳೆದು ಸರಕಾರವು ತನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರುಗೊಳಿಸಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ, ಹಲಬಗೆಯ ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೃಹತ್ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ವಿದೇಶಿ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಡಜನರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವಂತೆ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ! ಅಂದರೆ, ಈ ದೇಶದ ಬಡವರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ಭರವಸೆಯಿತ್ತು ಸರಕಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ, ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿಗಳನ್ನೂ ಪಡಕೊಂಡು, ನಂತರ ಅದೇ ಬಡವರನ್ನು ಒಳಕ್ಕೂ ಬಿಡದೆ ವಿದೇಶೀಯರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದಲೇ ದೇಶೋದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಈ ಹೊಸ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯು ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿದೆ!

ಹಾಗೆಯೇ, ಒಂದೆಡೆ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಲಾಭಕೋರತನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಇಂಗಿತವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ! ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾಲ್ಕು ಮಂಡಳಿಗಳ ವೈಫಲ್ಯವು ಚಿಂತಾಜನಕವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಯಾವ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಹೇಳದೆ ಕೈಚೆಲ್ಲಲಾಗಿದೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವೊಂದು ಉಪಕ್ರಮವೂ ಈ ಹೊಸ ನೀತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಬಡವರು ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಯುಷ್ ವೈದ್ಯರು, ಆಶಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು, ಸಮುದಾಯ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಎಸ್ಸಿ ಪದವೀಧರರು, ಫಾರ್ಮಸಿಸ್ಟ್ ಗಳು, ದಾದಿಯರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಟೆಲಿಮೆಡಿಸಿನ್ ನಂತಹ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಹೊಸ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಆದ್ಯತೆಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹಳೇ ಹೂಗಳ ಹೊಸ ಗುಚ್ಛವನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳಾಗಲೀ, ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳಾಗಲೀ ಅದರಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಇವುಗಳ ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ನಿವಾರಣೋಪಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಯೋಜನೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿರಬೇಕೆಂದು ಒಂದೆಡೆ ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಲ್ಲದ ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಅತಿ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ! ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಯುಷ್ ಚಿಕಿತ್ಸಕರಿಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಡುವ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಯೋಜನೆಯು ಅದರಲ್ಲಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೂ, ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಒದಗಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಧನಸಹಾಯದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಹೊಸ ನೀತಿಯು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಮರೆತು, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲೂ, ಎಲ್ಲಾ ಉನ್ನತ ದರ್ಜೆಯ ಆಧುನಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಹೊರಟಿದೆ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಆಯುಷ್ ಚಿಕಿತ್ಸಕರಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಔಷಧಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗುವುದೆಂದು ಈ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲದ ಈ ಆರೋಗ್ಯ ನೀತಿಯು ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ನಾಗರಿಕರಿಗೂ ಅವಮಾನಕಾರಿಯಾಗಿದೆ, ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ ವೈದ್ಯರ ನಿಯೋಜನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿರುವ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಘವು ಈಗಲೂ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದೇ?

ಈ ಹೊಸ ನೀತಿಯನುಸಾರ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಾಗೂ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಆಟದ ಬಯಲುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿ ಮಕ್ಕಳ ಆಟೋಟಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಧ್ಯಾನಸ್ಥರಾಗುವಂತೆ ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಆರೋಗ್ಯವೂ ವೃದ್ಧಿಸದು, ಈಗಾಗಲೇ ನಲುಗುತ್ತಿರುವ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಮತೆಯೂ ಬೆಳೆಯದು. ನೌಕರರ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅವರ ಮೇಲಿರುವ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಬೇಕು, ಪದ್ಮಾಸನವೇಕೆ?

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ ನೀತಿಯಡಿ ಉಚಿತ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಡ್ ಪಡೆದ ಬಡವರು ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ ವೈದ್ಯರಿಂದಲೂ, ದಾದಿಯರಿಂದಲೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಆಧುನಿಕ ಉನ್ನತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಬೇಕಾದವರು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಲ್ಲಿ ಬಡವರಿಗೆ ರೋಗ ಬಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನಗಳಿರವು.

ಅರುವತ್ತಾರನೇ ಬರಹ : ಇಬೋಲ ಯೋಧರಿಗೆ ಕೋಟಿ ನಮನಗಳು [ಡಿಸೆಂಬರ್ 24, 2014, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ಇತಿಹಾಸದ ಅತಿ ಭೀಕರ ಇಬೋಲ ಸೋಂಕಿನೆದುರು ರಾಜಕೀಯ ಸೋತಿತು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಗೆದ್ದಿತು

ಅದು ಈ ವರ್ಷದ ಅತಿ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ. ಅದೆಂತೋ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಸಾಯಿಸತೊಡಗಿದ ಅಜ್ಞಾತ ವೈರಿ. ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಬಳಿಕ ವೈರಿಯ ಗುರುತು ಹತ್ತಿದರೂ ಎದುರಿಸಲು ಸೈನಿಕ ಬಲವಿಲ್ಲ, ತಡೆಯಲು ಕೋಟೆಕೊತ್ತಲಗಳಿಲ್ಲ, ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಲು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ತಡೆಯಲೆಂದು ತಾವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದ ಸಾಹಸಿಗಳಿಗೂ ಗಾಯವಾದರೆ ಮದ್ದಿಲ್ಲ, ಬಿದ್ದರೆ ಎತ್ತುವವರಿಲ್ಲ. ಅಂತಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಜೀವದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ, ವೈರಿಯನ್ನು ಎದೆಗೊಟ್ಟು ತಡೆದು, ಸಮಸ್ತ ಮನುಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ವೀರರಿಗೆ ಟೈಮ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ಷದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೆಂಬ ಪುರಸ್ಕಾರ. ನಮ್ಮದಿದೋ ಕೋಟಿ ನಮಸ್ಕಾರ

ಈ ರಣಾಂಗಣವಿರುವುದು ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ; ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತಾಗಿದ್ದ ಗಿನಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರಾಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಯೆರ ಲಿಯೋನ್ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾದಿಂದ ಮರಳಿದ ಗುಲಾಮರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಲೈಬೀರಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ. ಅಂತರ್ಯುದ್ಧ, ಜನಾಂಗೀಯ ಕಲಹ, ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಮೊದಲೇ ಜರ್ಜರಿತವಾಗಿರುವ ಈ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತ ಬಡತನದ ಜೊತೆಗೆ ಮಲೇರಿಯಾ, ಕಾಲೆರಾ, ಲಾಸಾ ಜ್ವರ ಮುಂತಾದ ಮಾರಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ನೂರಾರು ಜನ ಸಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರೆದುರು ಕೈಚಾಚುತ್ತಿರುವ ಈ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಅತಿ ವಿರಳ, ಸುಸಜ್ಜಿತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಂತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ಕೋಟಿ ಜನರಿರುವ ಗಿನಿಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ 1000, 60 ಲಕ್ಷ ಜನರಿರುವ ಸಿಯೆರ ಲಿಯೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 500, 40 ಲಕ್ಷ ಜನರಿರುವ ಲೈಬಿರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 50!

ಹೋದ ವರ್ಷ ಡಿಸೆಂಬರ್ 26ರಂದು ಗಿನಿಯ ಮೆಲಿಯಂಡು ಎಂಬ ಕುಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಎಮಿಲ್ ಎಂಬ ಎರಡರ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಜ್ವರ, ವಾಂತಿ, ಭೇದಿಗಳು ತೊಡಗಿದವು, ಎರಡೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ. ಮುಂದಿನೆರಡು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಆತನ ಅಕ್ಕ, ಅಮ್ಮ, ಅಜ್ಜಿಯೂ ಮೃತರಾದರು. ಇವರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಇನ್ನೂ ಹಲವರಿಗೆ ರೋಗ ಹರಡಿತು, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದ ಊರುಗಳಲ್ಲೂ ಸಾವುಗಳಾದವು. ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದ್ದ ಆರೋಗ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಲ್ಲೂ ಕೆಲವರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾಲೆರಾ, ಮಲೇರಿಯಾ ಅಥವಾ ಲಾಸಾ ಜ್ವರದಂತಹ ಸೋಂಕುಗಳಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಮೊದಲು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿತ್ತಾದರೂ, ಮಾರ್ಚ್ ಮಧ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆದ್ದವು.

ಅಂಥದ್ದೊಂದು ರೋಗವನ್ನು ಗಿನಿಯ ವೈದ್ಯರು ಆ ಮೊದಲು ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ನಿಗೂಢ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲ ವೈದ್ಯರಾಗಲೀ, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಾಗಲೀ ಗಿನಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಲೇರಿಯಾ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಡ್ಸೆನ್ ಸಾನ್ ಫ್ರಾಂಟಿಯೇರ್ (ಎಂಎಸ್ಸೆಎಫ್, ಗಡಿಯಿಲ್ಲದ ವೈದ್ಯರು) ಸಂಸ್ಥೆಯ ತಜ್ಞರು ಈ ರೋಗಿಗಳ ರಕ್ತದ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಯೂರೋಪಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ಇಬೋಲ ಸೋಂಕು ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಇಬೋಲ ಇನ್ನೂ ಹಲವರಿಗೆ ಹರಡಿತ್ತು, ನೆರೆಯ ಲೈಬೀರಿಯಾ ಹಾಗೂ ಸಿಯೆರಾ ಲಿಯೋನ್ ದೇಶಗಳ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತ್ತು.

ಅದೇ ಮೊದಲು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಇಬೋಲವನ್ನೆದುರಿಸಲು ಈ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಅದನ್ನು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ನಂಬಲಿಲ್ಲ, ಸೂಕ್ತ ಮುಂಜಾಗ್ರತೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರ ಇನ್ನೊಂದು ಷಡ್ಯಂತ್ರವೆಂದುಕೊಂಡ ಕೆಲವರು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ದಾಳಿಯಿಟ್ಟು, ಇಬೋಲ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದ ಘಟನೆಗಳೂ ನಡೆದವು. ಅತ್ತ ರೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ದಿನೇದಿನೇ ಹೆಚ್ಚತೊಡಗಿದಂತೆ, ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಡೀ ಕುಸಿಯತೊಡಗಿತು. ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜು-ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಗುಹೋಗುಗಳು ಮುಚ್ಚತೊಡಗಿದವು, ವಹಿವಾಟು ಸ್ಥಗಿತವಾಯಿತು, ಆರ್ಥಿಕತೆ ನೆಲ ಕಚ್ಚಿತು, ಆಡಳಿತಗಳು ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟವು.

ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲದೆ ರೋಗಿಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿರುವಂತಾಯಿತು, ನೆಲದ ಮೇಲೆಲ್ಲ ವಾಂತಿ-ಭೇದಿಗಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಅಸಹನೀಯವಾಯಿತು. ಇಬೋಲದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆದರಿಕೊಂಡ ಕೆಲ ಆರೋಗ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಕೆಲಸದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಅಂತಲ್ಲಿ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ವೈದ್ಯರೂ, ದಾದಿಯರೂ ಜೀವದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಹಗಲಿರುಳೆನ್ನದೆ ದುಡಿದರು, ತಮ್ಮಿಂದಾದಷ್ಟು ಶುಶ್ರೂಷೆ ನೀಡಿದರು. ಸೋಂಕಿಗೀಡಾದವರಲ್ಲಿ ಶೇ. 50ರಿಂದ 70ರಷ್ಟು ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಶವವಾಹನಗಳ ಚಾಲಕರು, ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆಸುವವರು ತೀವ್ರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ರೋಗಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿಯೋರ್ವರನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದು, ಹೊರ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಯುವುದು, ಅವರಿಗೆ ಸೋಂಕಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳುಂಟಾದರೆ ಕೂಡಲೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ತರುವುದು, ಸೋಂಕು ಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುನಾಶಕಗಳನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸುವುದು – ಎಲ್ಲವೂ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲುಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಸಿದ ಆಡಳಿತ-ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದಾಗಿ ಇವರಿಗೆಲ್ಲ ಸರಿಯಾದ ಭತ್ಯೆಯಾಗಲೀ, ಅಗತ್ಯ ಔಷಧ-ಉಪಕರಣಗಳಾಗಲೀ, ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದಿರಿಸುಗಳಾಗಲೀ ದೊರೆಯದೆ ಕಷ್ಟಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚುವಂತಾಯಿತು. ಇದುವರೆಗೆ 19000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಇಬೋಲ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅವರಲ್ಲಿ 7400ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಮೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಈ ಬಡರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇಬೋಲವನ್ನೆದುರಿಸಿದ ಯೋಧರ ಶ್ರಮವೆಂತಹದೆನ್ನುವುದು ಮನದಟ್ಟಾಗಬೇಕು.

ತಮಗೇನಾದರೂ ಇಬೋಲ ತಗಲಿದರೆ ಜೀವವುಳಿಸಬಲ್ಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಾವುವೂ ತಮ್ಮೂರಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವಿದ್ದರೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಈ ವೈದ್ಯರು, ದಾದಿಯರು ಮತ್ತಿತರ ಆರೋಗ್ಯ ಕರ್ಮಿಗಳು ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ 600ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಸೋಂಕಿತರಾಗಿ ನರಳಿದ್ದಾರೆ, 350ರಷ್ಟು ಮೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಯೆರ ಲಿಯೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಇಬೋಲ ಹರಡತೊಡಗಿದಾಗ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಶುಶ್ರೂಷೆ ನೀಡಿದ 39ರ ಹರೆಯದ ವೈದ್ಯ ಶೇಕ್ ಉಮರ್ ಖಾನ್ ಜುಲೈ 29ರಂದು ಇಬೋಲಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದರು. ಹೋದ ವಾರ 67 ವಯಸ್ಸಿನ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯ ವಿಕ್ಟರ್ ವಿಲೋಬಿ ಮೃತರಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಸಿಯೆರ ಲಿಯೋನಿನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 11 ವೈದ್ಯರು ಇಬೋಲಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದಂತಾಗಿದೆ. ಲೈಬೀರಿಯಾ ಮತ್ತು ಗಿನಿಗಳಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಇಬೋಲಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನೈಜೀರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದ ಅಮೆಯೋ ಅದಾದೆವೋ ಅವರು ಲೈಬೀರಿಯಾದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ರೋಗಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಇಬೋಲ ಸೋಂಕನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಗುರುತಿಸಿ,ತನ್ನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದು ಹರಡದಂತೆ ತಡೆದರು; ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಈ ರೋಗಿಯ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದುದರಿಂದ ಎರಡು ವಾರಗಳ ಬಳಿಕ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು.

ಇಬೋಲ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ನೊಬೆಲ್ ಪುರಸ್ಕೃತ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆ ಮೆಡ್ಸೆನ್ ಸಾನ್ ಫ್ರಾಂಟಿಯೇರ್. ಒಳ ಹೊಕ್ಕುವಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರು, ಹೊರಬರುವಲ್ಲಿ ಕಡೆಯವರು ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ, ಗಿನಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಇಬೋಲ ಸೋಂಕನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಲ್ಲಿಂದ ತೊಡಗಿ ಇಬೋಲವಿರುವ ಎಲ್ಲ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಎಂಎಸ್ಎಫ್ ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಅವಿರತವಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; 306 ವಿದೇಶಿ ಮತ್ತು 3100ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಳೀಯ ಎಂಎಸ್ಎಫ್ ಸದಸ್ಯರು 7000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಎಂಎಸ್ಎಫ್ ನ 27 ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ಸೋಂಕು ತಗಲಿದ್ದು, 13 ಮಂದಿ ಮೃತ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಅಮೆರಿಕ, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಚೀನಾ, ಬ್ರೆಜಿಲ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳಂತಹ ದೊಡ್ಡ, ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಇಬೋಲ ಪೀಡಿತ ದೇಶಗಳಿಗೆ ನೆರವೀಯಲು ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯುಳ್ಳ ಪುಟ್ಟ ಕ್ಯೂಬಾ 500ರಷ್ಟು ವೈದ್ಯರನ್ನೂ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಿಬಂದಿಯನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕ್ಯೂಬಾ ವಿರುದ್ಧ ಅಮೆರಿಕಾದ ದಿಗ್ಬಂಧನವಿದ್ದುದರಿಂದ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸುತ್ತು ಬಳಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬೇಕಾಯಿತು, ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಧನಸಹಾಯದಿಂದಲೂ ವಂಚಿತರಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ಇಬೋಲ ಪೀಡಿತರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆಂದು ಅಮೆರಿಕಾದ ಸೈನಿಕರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದ ಡೇರೆಗಳೊಳಗೆ ಕ್ಯೂಬಾದ ವೈದ್ಯರು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆದ್ದವು.

ಆದರೆ ಕ್ಯೂಬಾದ ಧೈರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅನ್ಯಮನಸ್ಕ ದೇಶಗಳ ಧೋರಣೆಯೂ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕ, ಬ್ರಿಟನ್, ಚೀನ, ಜಪಾನ್, ಭಾರತ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ನೆರವು ನೀಡಲು ಮುಂದೆ ಬಂದಿವೆ. ಅಮೆರಿಕವು ಐದು ದಶಕಗಳಿಂದ ಕ್ಯೂಬಾದ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ್ದ ದಿಗ್ಬಂಧನವನ್ನು ಮೊನ್ನೆ ತೆರವುಗೊಳಿಸಿದೆ, ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಜಯವಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯವಾಗಿಯೂ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿಯೂ ಸ್ವತಂತ್ರ-ಸದೃಢವಾಗಿರುವ ನೈಜೀರಿಯಾ ಎರಡೇ ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಎಬೋಲವನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕಿದಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮದವರನ್ನೇ ನಂಬಿ ಕುಳಿತ ಗಿನಿ, ಲೈಬೀರಿಯಾ ಹಾಗೂ ಸಿಯೆರ ಲಿಯೋನ್ ಇನ್ನೂ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕಿದೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕಾವನ್ನು ಹೈರಾಣಾಗಿಸಿದ ಇಬೋಲ ಸೋಂಕನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪಾತ್ರವು ತೀರಾ ನಿರಾಶಾದಾಯಕವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇಬೋಲ ಹರಡಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವರದಿಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಕಡೆಗಣಿಸಿತು. ನಂತರದಲ್ಲೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನಾಗಲೀ, ಧನಸಹಾಯವನ್ನಾಗಲೀ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅದು ವಿಫಲವಾಯಿತು.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತೀರಾ ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದವು, ಇಬೋಲದ ಬಗ್ಗೆ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೂ, ಭಯವನ್ನೂ ಹರಡಿದವು. ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಇಬೋಲ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸೋಂಕಿತರಾದ ವೈದ್ಯರನ್ನೂ, ದಾಯರನ್ನೂ ಜರೆದವು, ಹೀಗಳೆದವು.

ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆ, ಯಾವುದೇ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಜೀವದ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಇಬೋಲವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ತಡೆದು ಸಮಸ್ತ ಮನುಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡಿದವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ನಮನಗಳು ಸಾಲವು.

ಅರುವತ್ತೈದನೇ ಬರಹ : ಬಾಳಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗದ ಫಲ ಜ್ಯೋತಿಷ [ಡಿಸೆಂಬರ್ 10, 2014, ಬುಧವಾರ] [ನೋಡಿ | ನೋಡಿ]

ಇದುವರೆಗೆ ಯಾವ ಜ್ಯೋತಿಷವಾಣಿಯೂ ಘಟಿಸಿಲ್ಲ, ಘಟಿಸಿರುವುದನ್ನು ಯಾವೊಬ್ಬ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯೂ ಊಹಿಸಿಲ್ಲ

ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಇಂದೇ ಹೇಳುವ ಕಾಯಕ ನಾಲ್ಕೈದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದು. ಎಲ್ಲ ಬೀದಿಗಳ ತಿರುವುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳು ಈಗೀಗ ಎಲ್ಲ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಕ್ಕಿವೆ, ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್ ಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಭಯಂಕರ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಬಿತ್ತರಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿದೆ. ಜ್ಯೋತಿಶ್ಶಾಸ್ತ್ರದೆದುರು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವು ಬಲು ಕುಬ್ಜವೆಂದು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಸಂಸದರೊಬ್ಬರು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆ ಪಕ್ಷದವರೆಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಮೇಜು ಗುದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ವಿಜ್ಞಾನ-ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಅದಮ್ಯ ಸಾಧನೆಗಳ ನಡುವೆ ಫಲ ಜ್ಯೋತಿಷವೂ ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಎಂಭತ್ತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯೊಬ್ಬರ ಉಪನ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ತನ್ನ ಭಾಷಣದುದ್ದಕ್ಕೂ ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಳಿದು, ಫಲ ಜ್ಯೋತಿಷವೇ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದ ವಿಜ್ಞಾನವೆಂದು ಅವರು ಹೊಗಳಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ವಿಚಾರವಾದಿ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಹೋಗಿದ್ದ ನಮ್ಮಲ್ಲೊಬ್ಬರು “ಸ್ವಾಮಿ, ಈ ಫಲ ಜ್ಯೋತಿಷದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?” ಅಂತ ಕೇಳಿದರು. “ಫಲ ಜ್ಯೋತಿಷ ಮನುಷ್ಯನ ಬಾಳಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿ ಇದ್ದಂತೆ, ಅದು ಅವನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ” ಎಂದರು ಆ ಜ್ಯೋತಿಷಿ. “ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿ” ಎಂದರು ನಮ್ಮವರು. “ಜ್ಯೋತಿಷ ಒಂದು ಟಾರ್ಚ್ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ, ನಿಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಂಡಗಳಿದ್ದರೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ನೀವು ಅದರೊಳಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂತೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಬೀಗಿದರು. ಅದು ಹೇಗೆ ಅ